Ο «έλεγχος συνομιλίας» ακολουθεί ακριβώς την καταστροφική λογική που ακολουθούν οι περισσότερες νομοθετικές προτάσεις της ΕΕ σήμερα : Στο όνομα ενός υποτιθέμενα καλού σκοπού, ο κόσμος γίνεται χειρότερος, λιγότερο ελεύθερος και λιγότερο ασφαλής.
Ο Eric Schmidt, τότε Διευθύνων Σύμβουλος της Google, είπε κάτι σημαντικό σε μια συνέντευξη του 2009 με ένα σαρδόνιο χαμόγελο: «Αν υπάρχει κάτι που δεν θέλετε να το μάθει κανείς, τότε ίσως δεν πρέπει να το κάνετε εξαρχής». Αυτό ακούγεται ακίνδυνο, σαν την καλοπροαίρετη συμβουλή ενός μεγάλου αδελφού - και ταυτόχρονα, είναι ο βασικός κανόνας όλων των κρατών που επιτηρούν τους πολίτες τους. Αν δεν έχετε τίποτα να κρύψετε, δεν έχετε τίποτα να φοβηθείτε : Αυτό το προπαγανδιστικό μοτίβο συνδέει τη Γκεστάπο και τη Στάζι, την Κίνα του Xi Jinping και τη Ρωσία του Putin. Προσποιείται ότι ο έλεγχος όλων των τομέων της ζωής είναι μόνο ένα πρόβλημα για εκείνα τα άτομα που έχουν κάτι να κρύψουν, για οποιονδήποτε λόγο - και όχι το τέλος της ελευθερίας όλων των πολιτών.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση ακολουθεί ακριβώς αυτήν την αρχή με την πρότασή της για τον «έλεγχο συνομιλίας», η οποία αναμένεται να εγκριθεί από το Συμβούλιο Υπουργών της ΕΕ στις 14 Οκτωβρίου – εφόσον και η Γερμανία το εγκρίνει. Με το πρόσχημα της πρόληψης της εξάπλωσης της παιδικής πορνογραφίας, οι υπηρεσίες ψηφιακής επικοινωνίας όπως το WhatsApp και άλλες θα υποχρεούνται να αναζητούν σε όλα τα μηνύματα των πελατών τους τέτοιο περιεχόμενο χωρίς αιτία – ακόμη και αν οι συνομιλίες είναι κρυπτογραφημένες. Σε περιπτώσεις υποψίας, θα αποστέλλεται έκθεση στις αρχές, οι οποίες στη συνέχεια θα μπορούν να αποκτήσουν πρόσβαση σε ολόκληρο το ιστορικό συνομιλιών.
Ποιος θα μπορούσε να είναι κατά της καταπολέμησης της παιδικής πορνογραφίας ; Αυτός φαίνεται να είναι ο υπολογισμός της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά την εφαρμογή του νόμου. Στην πραγματικότητα, τα οφέλη του για την καταπολέμηση της παιδοφιλίας είναι κάτι παραπάνω από αμφισβητήσιμα. Ακόμη και η Γερμανική Ένωση Προστασίας του Παιδιού (Kinderschutzbund) έχει ασκήσει έντονη κριτική στα σχέδια, ζητώντας «στοχευμένα μέτρα αντί για αδιάκριτη μαζική παρακολούθηση». Άλλωστε, μια πλημμύρα ψευδών αναφορών – ίσως βασισμένη σε οικογενειακές φωτογραφίες από την παιδική πισίνα ή την παιδική χαρά είναι πιθανό να κατακλύσει εντελώς τις ήδη υπερφορτωμένες ερευνητικές αρχές.
Οι κίνδυνοι του μέτρου είναι πιο προφανείς από τα οφέλη του. Διότι αν η πόρτα στην πιο ιδιωτική επικοινωνία ανοίξει έστω και μια χαραμάδα, η πιθανότητα να εισέλθουν μη εξουσιοδοτημένα άτομα αυξάνεται. Η κυβέρνηση, για παράδειγμα, θα μπορούσε να σκοντάψει σε «τυχαίες ανακαλύψεις» κατά την εξέταση των αναφορών - συμπεριλαμβανομένων δηλώσεων που επικρίνουν το κράτος ή ανυπότακτων αστείων για πολιτικούς, τα οποία οι γερμανικές υπηρεσίες επιβολής του νόμου έχουν αρχίσει πρόσφατα να παρακολουθούν με οξύ μάτι και να αναφέρουν ακόμη και τις πιο γελοίες περιπτώσεις. Αλλά οι κυβερνοεγκληματίες όλων των αποχρώσεων είναι επίσης πιθανό να καταλάβουν τις διεπαφές επιτήρησης που δημιουργούνται από τους παρόχους νωρίτερα παρά αργότερα και να τις εκμεταλλευτούν συστηματικά για κλοπή ταυτότητας, εκβιασμό και άλλα σοβαρά εγκλήματα. Κορυφαίοι αμερικανικοί πάροχοι όπως το Signal έχουν ήδη ανακοινώσει την έξοδό τους από την Ευρώπη για παν ενδεχόμενο.
Έτσι, ο «έλεγχος συνομιλίας» ακολουθεί ακριβώς την καταστροφική λογική που ακολουθούν σήμερα οι περισσότερες νομοθετικές προτάσεις από τις Βρυξέλλες: Στο όνομα ενός υποτιθέμενου καλού σκοπού, ο κόσμος γίνεται χειρότερος, λιγότερο ασφαλής και λιγότερο ελεύθερος. Ο «Νόμος για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες» (DSA), ένα από τα αγαπημένα πρότζεκτ της Προέδρου της Επιτροπής Ursula von der Leyen (CDU), το έχει ήδη καταδείξει αυτό : Στο όνομα της καταπολέμησης του μίσους, της υποκίνησης και της παραπληροφόρησης, ο νόμος δημιούργησε ένα αδιαφανές σύμπλεγμα κέντρων αναφοράς και κυβερνητικών ελεγκτών γεγονότων που, όταν έχουν αμφιβολίες, εκφράζουν γενικές υποψίες για οτιδήποτε αποκλίνει από το τρέχων κυβερνητικό αφήγημα. Αυτό ήταν μοιραίο για την ελευθερία της έκφρασης στη Γερμανία, όχι μόνο για την υποτιθέμενη ελευθερία.
Στις μέρες μας πρέπει να υπενθυμίζουμε διαρκώς το θεμέλιο της ελεύθερης και δημοκρατικής συνταγματικής μας τάξης. «Το απόρρητο της αλληλογραφίας, καθώς και το απόρρητο των ταχυδρομείων και των τηλεπικοινωνιών, είναι απαραβίαστα», όπως αναφέρεται στο Άρθρο 10 του Συντάγματος. Τα σχέδια για μαζική παρακολούθηση των πιο ιδιωτικών μηνυμάτων, ανεξάρτητα από υποψίες, παραβιάζουν τόσο το γράμμα όσο και το πνεύμα του Συντάγματός μας. Είναι ενθαρρυντικό το γεγονός ότι τουλάχιστον ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του CDU, Jens Spahn, έχει πλέον αντιταχθεί κατηγορηματικά στην «αδιάκριτη παρακολούθηση συνομιλιών». Η γερμανική κυβέρνηση δεν μπορεί να συμφωνήσει σε αυτό το σχέδιο της ΕΕ χωρίς να προδώσει μια θεμελιώδη αξία της δημοκρατίας.
Die Welt
Σχόλια