Το μέσο ετήσιο εισόδημα στην Ελλάδα σήμερα κινείται μεταξύ 12 και 15 χιλιάδων ευρώ, ενώ στην Πολωνία είναι μεταξύ 18 και 25 χιλιάδων.
Το 2004 Ελλάδα και Πολωνία είχαν σχεδόν ίδιο ΑΕΠ, κοντά στα 250 δισεκατομμύρια δολάρια, αλλά στη συνέχεια η Πολωνία ξεπέρασε την Ελλάδα σε όλους τους τομείς. Σήμερα το πολωνικό ΑΕΠ αγγίζει το 1 τρισ., ενώ το ελληνικό δεν έχει επανέλθει ακόμα ούτε στα επίπεδα του 2009. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
Η Πολωνία, μετά το 1945, βρέθηκε υπό σοβιετική κατοχή και έως τη δεκαετία του 1990, που κατέρρευσε το ανατολικό μπλοκ, είχε κομμουνισμό ως πολίτευμα και οικονομικό σύστημα. Στα μέσα του 1980 είχαν αρχίσει να έρχονται στην Ελλάδα οι πρώτοι Πολωνοί πρόσφυγες, που γίνονταν δεκτοί με σκεπτικισμό από τους ντόπιους Έλληνες που ζούσαν τότε τον σοσιαλισμό του ΠΑΣΟΚ με τα χρήματα της Ε.Ε., τα οποία, αντί να γίνονται επενδύσεις, πήγαιναν σε κατανάλωση και ντόλτσε βίτα.
Το μέσο ετήσιο εισόδημα στην Ελλάδα σήμερα κινείται μεταξύ 12 και 15 χιλιάδων ευρώ, ενώ στην Πολωνία είναι μεταξύ 18 και 25 χιλιάδων. Και στις δύο χώρες ο ανώτερος συντελεστής του ΦΠΑ είναι ο 24%, αλλά φορολογικά μοιάζουν μόνο σε αυτό και σε τίποτα άλλο.
Στην Πολωνία ο φόρος εισοδήματος για μέχρι 30.000 είναι 12%, ενώ στην Ελλάδα η απόκτηση πλούτου τιμωρείται με τον λεγόμενο «κλιμακωτό φόρο». Στην Ελλάδα, ανά 10.000 που βγάζει κάποιος, φορολογείται με συντελεστή 10% Και μπορεί ο ΦΠΑ να είναι ίδιος, αλλά ο Πολωνός έχει περισσότερα χρήματα στην τσέπη του, σε αντίθεση με τον Έλληνα που «πληρώνει» το κράτος υπερφορολογούμενος τόσο στην άμεση όσο και στην έμμεση φορολογία.
Για εισόδημα 19.500 ο Έλληνας θα πληρώσει φόρο 2.990 και για 28.000 ο φόρος είναι 5.340, όταν στην αδελφή μας Κύπρο ο αντίστοιχος φόρος (για τα ίδια εισοδήματα) είναι: μηδέν και 1.700 ευρώ. Οι Πολωνοί, μετά την πτώση του κομμουνισμού, επένδυσαν στο να κάνουν τη χώρα τους τεχνολογικό και βιομηχανικό κέντρο της Ευρώπης, ενώ η Ελλάδα επί δεκαετίες διώχνει ακόμα και τις δικές της βιομηχανίες στο εξωτερικό, λόγω γραφειοκρατίας και υψηλής φορολογίας.
Οι Πολωνοί βάσισαν την ανάπτυξή τους σε δικά τους χρήμα τα ή στα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αντιθέτως, η Ελλάδα -που επί δεκαετίες δανειζόταν (για καταναλωτικούς λόγους) και κάποια στιγμή ανακάλυψε ότι δεν μπορεί να ξεπληρώσει τα δάνεια…- από το 2010 ζει οικονομική κρίση με διαλυμένους θεσμούς, με σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα, με ζητήματα εθνικής ασφάλειας, με ανυπόληπτο πολιτικό προσωπικό, με προβληματική Δικαιοσύνη, με μεγάλη έλλειψη επενδύσεων κ.λπ.
Η Πολωνία, το 2025, δέχθηκε πρόσκληση να συμμετέχει στο κλαμπ των πιο ισχυρών οικονομιών του κόσμου, το G20, ενώ στην Ελλάδα όλη η προσοχή έχει εστιαστεί στις παροχές που θα ανακοινώσει ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ εν όψει εκλογών και με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν το κυβερνητικό κόμμα σε σημαντική κάμψη.
===================
Blogger:
... αυτό που ...ξεχνά να μας πει ο αρθρογράφος είναι το γεγονός ότι η Πολωνία έχει το δικό της νόμισμα το
Βλέπετε η Πολωνία δεν εκχώρησε την νομισματική της κυριαρχία, όπως αποφάσισε σύμπαν το πολιτικοοικονομικό προσωπικό της Ελλάδας- λέγε Σημίτη - που έβλεπε τα ευρώ ως μέσο πλουτισμού του και φυσικά ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε για την ανάπτυξη αυτής εδώ της χώρας...
========================
Rafail Kaliviotis
@rkaliviotis
Η Πολωνία μόλις έγινε οικονομία του 1 τρισεκατομμυρίου δολαρίων χωρίς ανοιχτά σύνορα, χωρίς να εγκαταλείψει τη θρησκεία της και χωρίς να γκρεμίσει τις παραδόσεις της.
Οι παλιές πόλεις ξαναχτίστηκαν με φροντίδα.
Οι εκκλησίες αποκαταστάθηκαν.
Οι σοβιετικές ουλές αντικαταστάθηκαν με πολύχρωμες προσόψεις και λιθόστρωτους δρόμους.
Η Πολωνία απέδειξε κάτι για το οποίο κανείς δεν μιλάει:
Μπορείς να οικοδομήσεις την ευημερία σου χωρίς να καταστρέψεις την πολιτισμική σου ιδιοπροσωπεία.
Ο τουρισμός ανθίζει.
Όχι επειδή η Πολωνία ξεπούλησε τον εαυτό της,
αλλά επειδή επένδυσε ακόμα περισσότερο σε αυτό που την κάνει Πολωνία.
Το 2016, η Πολωνία αναγνώρισε επίσημα τον Ιησού Χριστό ως Βασιλιά της.
Όχι ως σύμβολο. Όχι ως μεταφορά.
Ως εθνική πράξη διακήρυξης.
Κι όμως, η οικονομία της συνεχίζει να αναπτύσσεται.
Η ταχύτερη ανάπτυξη ΑΕΠ στην ΕΕ τα τελευταία 30 χρόνια.
Ανεργία κάτω από 3%.
Χαμηλός πληθωρισμός. Υψηλές εξαγωγές.
Η Πολωνία ποτέ δεν εγκατέλειψε τη βιομηχανία.
Ενώ άλλοι μετέφεραν την παραγωγή στην Κίνα, εκείνη ανέπτυξε υψηλής ποιότητας παραγωγή στο εσωτερικό.
Σήμερα, είναι η βιομηχανική ραχοκοκαλιά της Ευρώπης, που τροφοδοτεί αθόρυβα αυτοκίνητα, τεχνολογία και εργαλεία.
Η Πολωνία δεν βασίστηκε στη μαζική μετανάστευση για να αναπτυχθεί.
Το 98% του πληθυσμού της παραμένει πολωνικό.
Κι όμως, έφτασε το ΑΕΠ του 1 τρισεκατομμυρίου.
Αυτό καταρρίπτει κάθε «κανόνα» που προωθούν οι δυτικές ελίτ.
Οι ελίτ μας είπαν:
«Η παράδοση σε κρατάει πίσω.»
«Η θρησκεία διχάζει.»
«Η ομορφιά είναι προαιρετική.»
«Η εθνική ταυτότητα είναι ξεπερασμένη.»
Η Πολωνία απάντησε:
«Όχι, ευχαριστώ.»
Και δείτε ποιος κερδίζει.
=====================
==================
Βlogger:
... μόλις χθες βράδυ από το βήμα της ΔΕΘ ο Π/Θ ανακοίνωσε οικονομικά "μέτρα ανακούφισης"...
Ας δούμε ποια είναι η δυσφορία που βασανίζει τον Ελληνικό λαό, και την οποία δυσφορία έρχονται να ανακουφίσουν τα νέα μέτρα...
Για κάθε 1000 ευρώ εισοδήματος,
το κράτος βουτάει στις τσέπες των Ελλήνων
και τους παίρνει τα 450 ευρώ. Σχεδόν τα μισά!
Αυτό και μόνο θα ήταν περισσότερο από αρκετό
για να εξηγήσει την κατρακύλα μας.
Με τα υπολειπόμενα μισά, πως να αντιμετωπίσεις το κόστος ζωής,
πως να αποταμιεύσεις και πως να επενδύσεις
στα σχέδια και στα όνειρά σου;
Ως και το δημογραφικό με την ταχεία γήρανση του πληθυσμού,
θα μπορούσε να βρει το μεγαλύτερο μέρος της εξήγησής του,
στο αδηφάγο κράτος
που έστησαν συντηρητικοί, σοσιαλδημοκράτες και εθνοσοσιαλιστές.
Πίσω από την Ελλάδα (κορυφή της λίστας στην Ευρώπη),
ακολουθούν Σουηδία με 370 € φόρους για κάθε 1000 € κερδισμένα,
η Γερμανία με 340 €, η Πορτογαλία με 400 €, η Δανία με 270 € κλπ.
Η γειτονική μας Βουλγαρία παίρνει 250 € από τον πολίτη,
για κάθε 1000 € εισοδήματος.
Περίπου τόσα και η Κύπρος.
Στην - "εμείς δεν θα γίνουμε" -Ιρλανδια, για κάθε 1000 € εισοδήματος
η αντίστοιχη φορολόγηση είναι κάτω από τα 100 €.
Στην Ιρλανδία βέβαια, η οικονομία αναπτύσσεται
με τους ταχύτερους ρυθμούς στην Ευρώπη: κοντά στο 8%!
Αυτό είναι ένα ποσοστό ετήσιας ανάπτυξης,
εντυπωσιακό για μια οικονομία που έχει ήδη φτάσει
στην φάση της ωρίμανσής της ή της "απογείωσης".
Τέτοιους ρυθμούς ανάπτυξης συναντά κανείς
μόνο σε οικονομίες του "τρίτου κόσμου"
που τώρα μόνο μπαίνουν στην φάση της απογείωσής τους.
Όμως οι ριζικές μεταρρυθμίσεις και η ΧΑΜΗΛΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ
δίνουν φτερά στην οικονομία της -
"εμείς δεν θα γίνουμε ποτέ"- Ιρλανδίας.
Ο ελληνικός κρατισμός λοιπόν, που είναι διαχρονικός
και επιλογή ΟΛΩΝ των κομμάτων (συντηρητικών-δεξιών
και σοσιαλδημοκρατικών/σοσιαλιστικων-αριστερων)
ΚΛΕΒΕΙ τον μόχθο και τον ιδρώτα των Ελλήνων.
Κλέβει και σε ανταπόδοση δεν προσφέρει ούτε στο ελάχιστο
εκείνα που προσφέρει το κράτος στην Σουηδία, στην Δανία,
στην Γερμανία & αλλού στην "νεοφιλελεύθερη Ευρώπη".
Αυτή η ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΛΟΠΗ, "νομιμοποιημένη"
κάτω από τον μανδύα μιας δήθεν φορολογικής πολιτικής,
συνιστά βάρβαρο και απόλυτα ανάλγητο ΚΡΑΤΙΣΜΟ.
Σε καμιά περίπτωση βέβαια, δεν συνιστά "φιλελευθερισμό"
όπως ακούμε συχνά τριγύρω από ιδεοληπτικούς αριστερούς
και από αγράμματους δεξιούς.
Εκτός αν κάποιος μας δείξει ένα επιστημονικό ή άλλο σύγγραμμα,
όπου ο οικονομικός φιλελευθερισμός συνδέεται με υψηλή φορολογία,
τρελό διωγμό της ιδιοκτησίας και τιμωρία της επιχειρηματικότητας...
με όλα αυτά δηλαδή, που ζούμε στο πλαίσιο του αποθρασυμένου,
αντιαναπτυξιακού και ανθρωποκτόνου ελληνικού ΚΡΑΤΙΣΜΟΥ.
Όσο και αν ψάξει κανείς,
όπου και αν ψάξει στον σύγχρονο πραγματικό κόσμο,
ή -όταν αυτόν τον εξαντλήσει και μέσα στην απόγνωσή του-
στο Γαλατικό χωριό, στο Στρουμφoχωριό και στην Λιμνούπολη,
ΤΕΤΟΙΟΣ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ
και δεν θα βρει να μας τον δείξει.
Υπάρχει μόνο, στα ελληνικά παραμύθια.
Σε αυτά λοιπόν τα παραμύθια, ο "κακός δράκος" μένει αλώβητος.
Κανείς ιππότης δεν τον κυνηγά,
και αφήνεται ελεύθερος να τρώει ανθρώπινες σάρκες
και να ρημάζει ζωές.
Αυτός ο δράκος, έχει όνομα: ΜΕΓΑΛΟ ΕΠΙΤΕΛΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ.
Για να συντηρηθεί ο δράκος, πίνει το αίμα των ανθρώπων.
Οι φόροι που πληρώνουν οι Έλληνες, είναι η σάρκα και το αίμα τους
που δίνουν για να συντηρείται ο κακός δράκος.
Και το πρόβλημα μας είναι αυτό:
Ότι ενώ για κάθε 1000 ευρώ εισοδήματος ο δράκος - Ο ΚΡΑΤΙΣΜΟΣ-
μας κλέβει με τσαμπουκά τα 450,
δίχως μάλιστα κανένα ανταποδοτικό όφελος
(ποιότητα ζωής, υγεία, παιδεία, πράσινο κ.λ.π.)
οι Έλληνες είναι έτοιμοι να συγκινηθούν
και να στηρίξουν το μεγάλο κράτος που τους τρώει
πότε στηρίζοντας "την ανοιχτή ΕΡΤ",
πότε κατεβαίνοντας στις πλατείες με την νομενκλατούρα της ΑΔΕΔΥ
μήπως και θίγει κάποιο "κεκτημένο",
πότε ουρλιάζοντας για "ανάλγητο φιλελευθερισμό"
όταν γίνεται έστω και νύξη για κλείσιμο πολυδάπανων
και αχρείαστων κρατικών φορέων και οργανισμών
(που δίχως να προσφέρουν τίποτα μένουν στην ζωή
τροφοδοτούμενοι από το αίμα-"φόρους" των πολιτών)
και πότε για να πλαισιώσουν συναυλίες "ευαίσθητων" καλλιτεχνών
που στηρίζουν με λύσσα για λόγους ιδιοτελείς (επιχορηγήσεις)
ή λόγω ημιμάθειας, το κρατικιστικο και πελατειακό status quo.
Την ίδια στιγμή, ο πολίτης που δίνει το αίμα του στον δράκο,
στρέφεται κατά κάποιου "φιλελευθερισμού".
Γιατί έτσι του είπαν και έτσι του έμαθαν.
Που όμως ποτέ δεν έζησε σε αυτά τα χώματα,
σε καμιά του διάσταση: Ούτε ως οικονομικός φιλελευθερισμός,
ούτε (πολύ περισσότερο) ως πολιτικο-κοινωνικός φιλελευθερισμός.
Αλλά οι επιτήδειοι κρατιστές -συντηρητικοί και αριστεροι-
έχουν από χρόνια πείσει τον "σοφό λαό" (λολ)
πως ο εχθρός είναι ο ανεμόμυλος.
Και πολεμώντας ανεμόμυλους, αφήνεται ο δράκος-κράτος
ανενόχλητος να ρημάζει και να μας τρώει και να μας φτωχοποιεί.
Και το παραμύθι, γίνεται δράμα:
Το 80% των ετήσιων φορολογικών εσόδων του προϋπολογισμού
(44 δίς), καταλήγουν στην κοιλιά του δράκου.
Δηλαδή σε μισθούς δημοσίων υπαλλήλων (26 δις)
και σε επιχορηγήσεις των ασφαλιστικών τους ταμείων
(λίγο πάνω από τα 17 δις).
Δεν υπάρχει άλλη χώρα στον πλανήτη, που να συμβαίνει αυτό.
Πρόκειται για μια μαφια του κράτους,
για μια γκαγκστερική συμμορία που ζει με τα λεφτά των άλλων.
Σαν εκείνες τις μαφιόζικες φαμίλιες που με το έτσι θέλω
αρπάζουν το προϊόν της δουλειάς και του κόπου των θυμάτων τους,
με αντάλλαγμα την "προστασία".
Εδώ, δεν υπάρχει κανένα αντάλλαγμα και καμιά προστασία.
Μέχρι και η μαφία, είναι πιο δίκαιη και πιο ανθρώπινη.
Όλοι οι Έλληνες θέλουν -και δίκαια- λιγότερους φόρους.
Μόνο έτσι θα ανασάνουν, μόνο έτσι θα μπορέσουν να ονειρευτούν,
μόνο έτσι θα μπορέσουν να φτιάξουν οικογένεια, δουλειές, μέλλον,
μόνο έτσι θα έρθει η πολυπόθητη ανάπτυξη,
που ΟΛΟΙ συνομολογούν πως αποτελεί τον μόνο δρόμο
που οδηγεί έξω απο τον λαβύρινθο.
Όταν επιτέλους θα καταλάβουν ότι αυτό μπορεί να γίνει
ΜΟΝΟ ΜΕ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟ ΚΡΑΤΟΣ,
αυτό θα "είναι ένα ασήμαντο βήμα για τον υπόλοιπο κόσμο,
ένα τεράστιο άλμα για τον Έλληνα."
Προς το παρόν, για να πολεμήσουμε το πρόβλημα (κράτος),
επιλέγουμε μεγαλύτερο πρόβλημα
(περισσότερο κράτος άσχετα από το χρώμα που φοράει κάθε φορά).
Γιατί παραπονιούνται λοιπόν οι Έλληνες;
Για τις δικές τους και μόνο επιλογές.
Που επαναλαμβάνονται και επιβεβαιώνονται κάθε φορά.
Το μόνο που πρέπει να κάνουν, ειναι αυτό:
Καθώς κάθονται στην ουρά της εφορίας για να πληρώσουν
φόρους, τέλη, εισφορές, τακτικά και "έκτακτα" χαράτσια,
να στρέφουν το πρόσωπό τους προς τον δράκο
που τους περιμένει στα γκισέ να ρουφήξει τον μόχθο,
τον ιδρώτα και τα όνειρά τους σιγοψυθιρίζοντας τα λόγια
εκείνων των δύσμοιρων που έμπαιναν στην Ρωμαϊκή αρένα
φωνάζοντας προς τον αξιωματούχο δήμιό τους:
"Ave Caesar! Morituri te salutant!"
Χαίρε Καίσαρα! Οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν!
Σε όλα τα παραμύθια σε όλες τις γλώσσες του κόσμου,
ο δράκος στο τέλος της ιστορίας ηττάται.
Στην δική μας ιστορία που δεν είναι καθόλου παραμύθι,
ο δράκος είναι ανίκητος.
Ο ΑΝΑΛΓΗΤΟΣ ΚΡΑΤΙΣΜΟΣ -ποτε δεξιός, πότε αριστερός-
ανενόχλητος τρώει τα θύματά του.
Που έχουν δασκαλευτεί να μην τον μάχονται,
αλλά με υψωμένες γροθιές να πέφτουν στα σαγόνια του
τιμωρώντας κάποιον "νεοφιλελευθερισμό" (!!!)
που δεν γνωρίζουν καν τι είναι και τι σημαίνει.
ΑΝ τέτοιο πράγμα -"νεοφιλελευθερισμός"- υπάρχει.
Καλή όρεξη λοιπόν στο εθνικό μας pet:
Στον (συντηρητικό ή σοσιαλιστικό) ΚΡΑΤΙΣΜΟ.
Σε αυτό δηλαδή που μας κατέστρεψε, σε αυτό που μας πτώχευσε,
σε αυτό που κάνει απαγορευτική την δημουργία οικογένειας,
συρρικνώνοντας τον ελληνισμό έως μαρασμού
και σε αυτό που μας κρατά δεμένους στην υπανάπτυξη,
μας στερεί κάθε όνειρο και μας κάνει -για φαντάσου-
κι'εμας μετανάστες.
Στρατιές ολόκληρες αγράμματων, ημιμαθών, ιδεοληπτικών
ή/και απλά ψεκασμένων και ηλίθιων,
περιμένουν με λαχτάρα να γίνουν το γεύμα και το δείπνο του.
Με τα κόκκινα γάντια γροθιά ψηλά στον αέρα,
καθώς καταβροχθιζόμαστε ουρλιάζουμε "αγωνιστικά": Venceremos !
------------------------------------------------------------Spyros Hatiras
via Θανάσης Πολυζόπουλος
----------------------
=============
---------------------
Σχόλια