Ο τελευταίος ασπασμός στη Λένα: Ένας Ύμνος Αγάπης και Ταπεινοφροσύνης από τον πατέρα της, για τη θυγατέρα του που ηταν “πνοή αγάπης” και “μυστική αύρα καλοσύνης”…
Του ΔΗΜΗΤΡΗ Γ. ΑΠΟΚΗ* – Αθήνα
Στον αποχαιρετισμό του Αντώνη Σαμαρά για την ήδη ευρισκόμενη στη γειτονία των Αγγέλων, κόρη του Λένα, αποκαλύπτεται ένας άνθρωπος που υπερβαίνει τα όρια της πολιτικής ηγεσίας, αγγίζοντας τα βάθη της ανθρώπινης ψυχής.
Ως πρώην πρωθυπουργός, ο Αντώνης Σαμαράς δεν θρηνεί με θόρυβο ή επιφανειακή λύπη. Αντίθετα, υφαίνει έναν ύμνο αγάπης και ευγνωμοσύνης, αναδεικνύοντας την αρχοντιά του. Η αρχοντιά αυτή φανερώνεται στην ελληνική της διάσταση: μια μεγαλοπρέπεια που πηγάζει από την ταπεινοφροσύνη, όχι από την αλαζονεία. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
Δεν παραπονιέται για την απώλεια, αλλά ευχαριστεί το Θεό για τα 34 χρόνια δώρου, μετατρέποντας τον πόνο σε φως. Αυτή η στάση αντανακλά το μεγαλείο ενός ηγέτη που, ακόμη και στην πιο σκοτεινή στιγμή, στέκεται όρθιος, εμπνέοντας με τη δύναμη ψυχής του.
- Η ταπεινοφροσύνη του Αντώνη Σαμαρά λάμπει μέσα από τις λέξεις του. Δεν αυτοπροβάλλεται.
- Μιλά για τη Λένα ως “πνοή αγάπης” και “μυστική αύρα καλοσύνης”, αναγνωρίζοντας ότι η λάμψη της ήταν μεγαλύτερη από τη δική του.
- Ως πραγματικός Έλληνας αστός, ενσαρκώνει την παράδοση της φιλοκαλίας και της φιλανθρωπίας, όπου η αριστοκρατία της ψυχής υπερτερεί της κοινωνικής τάξης.
Δεν είναι ο πολιτικός που επιβάλλεται, αλλά ο πατέρας που σιωπηλά προσφέρει, όπως η κόρη του, χωρίς αντάλλαγμα. Αυτή η αυθεντικότητα τον καθιστά άνθρωπο και ηγέτη-πρότυπο: έναν άνθρωπο που, έχοντας οδηγήσει την Ελλάδα σε κρίσιμες στιγμές, τώρα διδάσκει πώς να αντιμετωπίζουμε την προσωπική τραγωδία με αξιοπρέπεια.
Η οικογένεια Σαμαρά, μέσα από αυτόν τον λόγο, αποκαλύπτει τη μεγαλοπρέπεια και τη δύναμη ψυχής της. Η Γεωργία, ο Κώστας, η γιαγιά – όλοι ενωμένοι δίπλα στο “φως” της Λένας. Δεν αποχαιρετούν, αλλά συνεχίζουν μαζί της, μετατρέποντας τον θάνατο σε αιώνια παρουσία.
Αυτή η ενότητα, ριζωμένη σε αξίες όπως η αγάπη και η πίστη, δείχνει μια οικογένεια που υψώνεται πάνω από τον πόνο, ενσαρκώνοντας το ελληνικό πνεύμα της ανθεκτικότητας. Ο Σαμαράς, ως κεφαλή, γίνεται σύμβολο. Ένας ηγέτης που η προσωπική του τραγωδία γίνεται μάθημα εθνικής υπερηφάνειας, υπενθυμίζοντας ότι το πραγματικό μεγαλείο κρύβεται στην καρδιά, όχι στα αξιώματα.
ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ Ο ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΡΩΗΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΑΣ ΛΕΝΑ
Η πιο δύσκολη στιγμή είναι να αποχαιρετάς κάποιον που λάτρεψες τόσο πολύ.
Η πιο αφύσικη στιγμή είναι να αποχαιρετάς κάποιον που είναι το ίδιο σου το παιδί. Όμως δεν την αποχαιρετούμε σήμερα την Λένα μας, ούτε η Γεωργία, ούτε ο Κώστας, ούτε η γιαγιά της, ούτε εγώ. Μαζί της θα’ μαστε συνέχεια.
- Δίπλα στο φως το δικό της.
- Δίπλα στο χαμόγελο το δικό της.
- Δίπλα στην ταπεινοφροσύνη την δικιά της που -όταν έπρεπε- γινόταν και αρχοντιά ελληνική.
- Δίπλα στα τόσα λαμπερά, τα γαλάζια τα μάτια τα δικά της, ένα κομμάτι λάμψης από Ελλάδα και αγάπη που μοίραζε απλόχερα.
- Δίπλα στην καλοσύνη την δικιά της, που χάριζε ηρεμία, φροντίδα και κουράγιο.
- Δίπλα στο «σ’ αγαπώ» το δικό της.
- Δίπλα στο «να προσέχεις μπαμπά» το δικό της.
- Δίπλα σε αυτήν την σιωπηλή αλλά πανάκριβη, αυθεντικά αγνή και απροσποίητη ακτινοβολία αγάπης που σου πρόσφερε, χωρίς αντάλλαγμα.
Τι να πει ένας πατέρας που χάνει το παιδί του; Τι να πει μία μάνα που δεν θα ξανα-αγκαλιάσει το σπλάχνο της; Τι να πει ένας αδελφός που χάνει το άλλο του μισό, όταν η ψυχή του χάνει τον πιο πιστό της σύντροφο;
- Τι να πω σαν πατέρας, για αυτήν την πνοή αγάπης που γέμιζε τη ζωή μας, για αυτή την μυστική αύρα καλοσύνης της Λένας, που συγκίνησε με το χαμό της τόσους πολλούς, που τόσο πολύ ευγνωμονούμε;
Πίστευε πολύ η Λένα στο καλό και στο Θεό. Έλαμπε όταν έδινε.
Για αυτό και εγώ ευχαριστώ το Θεό που μας έδωσε αυτό το δώρο, έστω για 34 χρόνια μόνο…
Καλό ταξίδι Λενάκο μου!
========================
Σχόλια