ΗΜΑΣΤΑΝ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΑΓΡΟΤΕΣ...

την

 Κωνσταντίνος Τριανταφυλλάκης


Μεγαλώνοντας στον Εβρο ήμασταν όλοι αγρότες...
Απο παιδιά...
Και συμμετείχαμε στις εργασίες και θεωρούμασταν χρήσιμοι...
Καλλιεργούσαμε και σιτάρια και κριθάρια και καλαμπόκια και τριφύλλια και ..σκούπες και βαμβάκια....
Και είχαμε και μποστάνια και αμπέλια...
Και είχαμε και βουβάλια και αγελάδες και πρόβατα και κότες και γουρουνάκια...
Και φυτεύαμε στον περιβόλι του σπιτιού μας και πατάτες και ντομάτες και πιπεριές και μελιτζάνες και λάχανα και πράσα...
Και είχαμε και οπωροφόρα δέντρα κυδωνιές, συκιές, αχλαδιές...
Και πολλές τριανταφυλλιές και χρυσάνθεμα στην αυλή, που όταν άνθιζαν μοσχοβολούσε ο κόσμος...
Και είχαμε και ένα φούρνο στην αυλή όπου η γιαγιά μου και η μάνα μου έψηναν ζυμωτό ψωμί που το έβαζες στο στόμα σου και σε μεθούσε η γεύση...
Και ψήναμε γιουβέτσια στη θράκα...
Το Καλοκαίρι τρέχαμε στα μποστάνια και τρώγαμε καρπούζια και πεπόνια και αργότερα ορμούσαμε στ' αμπέλια...
Και το Φθινόπωρο φτιάχναμε κρασί και ριτσέλια και γλυκά του κουταλιού...
Εμείς τα παιδιά ήμασταν χαρούμενα και γονείς μας περήφανοι.
Γιατί ό,τι έβγαζαν, το έβγαζαν με τον κόπο τους...
Μετά, είπαν να μας ...εκσυγχρονίσουν και μας έφεραν καινούργιους σπόρους...
Υβρίδια, μας είπαν
Θα έχετε περισσότερη σοδειά...
Υβρίδια= ύβρις του Διός, μου είχε πεί ο δάσκαλος στο χωριό. Βιάζουμε τη φύση.
Αυτό το ...βιάζουμε, ήμουν μικρός, και δεν το κατάλαβα, νόμισα πως εννοούσε ...βιάζομαι, αλλά πάντως δεν ήταν...καλό.
Ομως, τα...υβρίδια ήθελαν περισσότερο νερό, ήθελαν λιπάσματα ήθελαν και φυτοφάρμακα...
Κι έτσι αρχίσαμε ν' αγοράζουμε ...λιπάσματα και φυτοφάρμακα...
Μετά, μας έφεραν καινούργιες ράτσες...αγελάδες...
Εκείνες οι...ξερακιανιές που έσερναν το κάρο και το αλέτρι δεν έκαναν...
Κι άρχισε να έρχεται στην πλατεία του χωριού μας ο....σπερματεγχύτης...
Τεχνητή γονιμοποίηση...Πάει ο έρμος ο...μπουγάς του χωριού που έκανε υπερωρίες για να προλάβει να βολέψει τις αγελάδες που ήταν σε...οίστρο...
Ομως, οι καινούργιες...ράτσες ήταν...ευαίσθητες κι έτσι αρχίσαμε να αγοράζουμε και...ζωοτροφές και φάρμακα που μας έδινε ο κτηνίατρος...
Και μεγάλωνε ο λογαριασμός που έγραφε η Ενωση....
Μετά μας έπεισαν ν’ αφήσουμε τα βουβάλια…
Κι, όμως, η Μάνα μου με δυο «κεφάλια» βουβαλίσιο βούτυρο που πουλούσε κάθε Τρίτη στο παζάρι του Διδυμοτείχου, κάλυπτε τα έξοδα διαμονής μου, το χαρτζιλίκι μου και ψώνιζε τα χρειαζούμενα για το σπίτι στο χωριό.
Μετά άρχισαν να μας προσφέρουν και δάνεια από την Αγροτική Τράπεζα...
Ο παππούς μου ο Αναστάσης, αποφάσισε πως ήρθε η ώρα ν’ αφήσουμε το παλιό πλινθόχτιστο προσφυγικό που είχε χτίσει με τα χέρια του το 1923 όταν ήρθε από την Ανατολική Θράκη.
Ηθελε καινούργιο σπίτι για τα εγγόνια του...
Κι όλο το χωριό έβαλε ένα χέρι και φτιάξαμε καινούργιο σπίτι.
Και κατ' απαίτηση του παππού μου, εγώ κι ο αδερφός μου είχαμε δικό μας, ολόδικό μας, δωμάτιο!
Εκεί που κοιμόμασταν όλοι μαζί, βρέθηκα με δικό μου δωμάτιο!
Ομως, εκείνο το Καλοκαίρι ήταν εφιάλτης...
Οταν πήγαμε να παραδώσουμε τα σιτάρια, όχι μόνον δεν πήραμε τίποτα, αλλά κάτι με τα λιπάσματα, κάτι με τα φυτοφάρμακα, κάτι με τις ζωοτροφές, κάτι με τη δόση του δανείου, βρεθήκαμε και χρεωμένοι.
Γυρίσαμε σπίτι μ΄ άδεια χέρια και το κεφάλι σκυμμένο.
Ο παππούς μου έχασε το χαμόγελό του.
Ντρεπόταν που είχε δάνειο ήταν και χρεωμένος...
Σιγά-σιγά έκοψε και το καφενείο.
"πως να βγώ έξω χρεωμένος, θα με λένε μασκαρά..."
Δεν ξέρω πως τα κατάφερε, το επόμενο Καλοκαίρι, με πήρε από το χέρι, πήγαμε στην Αγροτική και το ξόφλησε το καταραμένο το δάνειο. 17 χιλιάδες δραχμές ήταν το χρέος.
Μάταια προσπάθησε να τον πείσει ο Διοικητής.
Τον άλλο χρόνο η...."Επανάσταση", διέγραψε τα δάνεια...
Κάποιοι τόλμησαν να κοροϊδέψουν τον παππού μου, πως πιάστηκε μπόσικος και κορόϊδο, αλλά ο παλιός Πεχλιβάνης, που είχε φτάσει πολεμώντας λίγο πριν την Κόκκινη Μηλιά, δεν χαμπάριαζε: «εγώ μπαταχτσής δε θα γίνω στα γεράματα! Θέλω να έχω το κούτελο μου καθαρό κι ας είναι η τσέπη άδεια. Για μια τιμή κι ένα φιλότιμο ζούμε...»
Τότε το χωριό μου είχε εξατάξιο δημοτικό σχολείο και έσφυζε από ζωή...
Υστερα εμείς, φύγαμε να...σπουδάσουμε, να γίνουμε...άνθρωποι
Να γλυτώσουμε από την αγροτική που ήταν μεροδούλι-μεροφάϊ...
Γιατί οι κλήροι άρχισαν να μειώνονται, το κόστος παραγωγής να αυξάνεται και η «γεωργική δεν είχε χαϊρι..»
Είναι γιατί καμιά κυβέρνηση δεν ασχολήθηκε σοβαρά με την αγροτική καλλιέργεια..
Τα παληκάρια απ’ το χωριό μου έγιναν εργάτες στις «φάμπρικές της Γερμανίας και του Βελγίου τις στοές…»
Αλλοι κατέβηκαν στην Αθήνα…
Η πρωτεύουσα μεγάλωνε κι ήθελε εργατικά χέρια…
Kάπως έτσι…
Η ύπαιθρος ερήμωσε…
Τα χωριά άδειασαν..
Τα σχολεία χορτάριασαν…
Ο Πατέρας μου δούλεψε οικοδόμος, η Μάνα μου εργάτρια...
Εστειλαν στο Πανεπιστήμιο δυο παιδιά και φρόντισαν να μην τους λείψει τίποτα...
Αλλά, δεν ήταν όπως στο χωριό..
Υστερα μπήκαμε στην ΕΟΚ...
Οι Κοινή Αγροτική Πολιτική ήθελε τους αγρότες…επιχειρηματίες!
Όχι ανεξάρτητες οικογενειακές οικονομικές μονάδες.
Στο χωριό, άρχισαν οι μονοκαλλιέργειες, οι....κοινοτικές ενισχύσεις και οι αποζημιώσεις....
Μετά ήρθαν και οι επιδοτήσεις...
Εσπερναν και φύτευαν, ό,τι είχε επιδότηση…
Οι αγρότες καλλιεργούσαν προϊόντα για να…ταϊσουν τον κόσμο και οι ίδιοι αγόραζαν τα..βασικά για να ζήσουν.
Εκείνα που κάποτε παρήγαγαν μόνοι τους…
Τώρα εξαρτώνται απ’ αυτά που τους φέρνει το Lidl…
Κάθε φορά που πηγαίνω στο χωριό μου βλέπω ίδια γανιασμένα πρόσωπα..
Τίποτα δεν άλλαξε για τους πολλούς που ασχολούνται με τη γεωργική…
Μεροδούλι, μεροφάϊ…
Αυτοί οι άνθρωποι άξιζαν και αξίζουν μια καλύτερη μοίρα...
Είναι ήρωες, ακρίτες, που φυλανε Θερμοπυλες.
Το Αθηναϊκό κράτος τους περιφρονεί και τους εμπαίζει...
Αντί να υποκλίνεται μπροστά τους…
Μόνο τα λαμόγια του ΟΠΕΚΕΠΕ, σε συνεργασία με τους άθλιους προστάτες τους, πέρασαν ζωή χαρισάμενη στην υγεία των κορόϊδων…
Ελλάς, 2025…
Αυτή δεν είναι η χώρα που αγαπήσαμε…
=============
 Blogger:
... σχετικά  με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.  Υπάρχει μια θέαση που δεν αναφέρεται από τα ΜΜΕ. Η ΕΕ και τα συμφέροντα που αυτή εκγράζει δεν είχε και πολλούς λόγους να θέλει την ανάπτυξη της γεωργίας και κτηνοτροφίας στην Ελλάδα. Το αντίθετο! Συμφέροντα μεγάλων εταιρειών προΐόντων διατροφής θα έβλεπαν με καλό τρόπο την διάλυση του αγροτοκτηνοτροφικού τομέα στη χώρα. Αυτά τα συμφέροντα βρήκαν σύμμαχο τα πολιτικά συμφέροντα που επιθυμούν μια χώρα γονατισμένη άρα πλήρως ελεγχόμενη. Στην κατεύθυνση αυτή το πλιάτσικο στον ΟΠΕΚΕΠΕ  ήταν θεμιτό και ανεκτό αφού υπηρετούσε και υπηρετεί τους  παραπάνω σκοπούς...
Μια κοινωνία που δεν παράγει, είναι απόλυτα ελεγχόμενη. 
 
  Δυστυχώς αυτό που βλέπουμε είναι το τέλος ενός προδιαγεγραμμένου δρόμου. Την καταστροφή των μικροιδιοκτητών και την μετατροπή τους στη συνέχεια σε κολλίγους. Είναι αυτή η μικροιδιοκτησία που επέτρεψε την επιβίωση  της ελληνικής οικογένειας, που παράγει πραγματικά και που συντηρεί τις πόλεις με δέματα και καλάθια τροφίμων. Μ' όλα του τα κουσούρια αυτός ο τρόπος παραγωγής παρήγαγε! Τώρα επιχειρείται η "τελική λύση": η διάλυση της αγροτικής παραγωγής, η διάλυση της ικανότητας για όποια παραγωγική ικανότητα στον τομέα της παραγωγής τροφίμων. Για να βρεθεί η χώρα σε ακόμα πιο δεινή διαπραγματευτική θέση. Κανείς από τα "μεγάλα" κόμματα δεν έχει προτείνει - από το 2009 - ένα σχέδιο ανάταξης της οικονομίας που φυσικά θα περιλαμβάνει αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή. Μια προσέγγιση που επιβάλλει την προστασία του ελληνικού λαού από λιμό, που θ'αχει σαν σημαία την διατροφική επάρκεια. Δεν το πρότειναν γιατί ως εντολλοδόχοι ξένων συμφερόντων δεν τολμούν να πουν ότι αυτό δεν γίνεται λόγω των συμφωνιών που έχουν δέσει χειροπόδαρα εδώ και χρόνια την ελληνική παραγωγή. Ποσοστώσεις παντού για  φτάσουμε στο σημείο το γάλα να είναι φτηνότερο από το νερό και δεν ιδρώνει το αυτί κανενός ..."υπευθύνου". 
 Η καταστροφή έχει συντελεστεί και οι αγροτοκτηνοτρόφοι οδηγούνται σε μια απέλπιδα μάχη χωρίς συνολικό σχέδιο. Εκτός κι' αν... συμβεί το θαύμα και η κατακερματισμένη κοινωνία βρει τον τρόπο να εκφραστεί... και το κουράγιο να τα κάνει όλα ....τάνα.
...έχουμε μια αλλαγή μοντέλου με ότι αυτό συνεπάγεται. Ελάχιστες αγροτικές εκμεταλεύσεις είναι βιώσιμες στο νέο περιβάλλον με όλες τις (απο)ρυθμίσεις. Στην αρχή οι αγρότες θα πάψουν να καλιεργούν αφού δεν τους συμφέρει, οπότε να περιμένουμε αντικατάσταση πολλών προϊόντων από εισαγώμενα. Ένα μεγάλο τμήμα των αγροτών θα περιμένει (;) την κατάσχεση της γης από τις τράπεζες, αφού όντας έξω από τον κύκλο της οικονομίας δεν θα μπορούν να πληρώνουν καμία υποχρέωσή τους. Παράλληλα κάποιοι ήδη εργάζονται για τη δημιουργία τσιφλικιών που θα εμφανισθούν ως "μοναδική αναπτυξιακή λύση". Με το εξωπέταγμα των αγροτών από τη γη τους και τη μετατροπή τους σε δουλοπάροικους, δεν θα σταματήσει το μεγάλο "πείραμα αναμόρφωσης" της ελληνικής κοινωνίας. Σειρά  έχει η - διάλυση - απορρύθμιση μια άλλη - κοστοβόρος - λειτουργία που είναι η εκπαίδευση. Περισσότερα ... αργότερα...
Συντελείται μια αντεπανάσταση που ακυρώνει τις κατακτήσεις της επανάστασης του 1821! (Μην ξεχνάτε ότι ο μικρός κλήρος που αποδόθηκε στους γεωργούς - πολεμιστές ήταν κατάκτηση με τεράστιες επιπτώσεις στην  πολιτικοοικονομική ταυτότητα της χώρας. Όλα αυτά πετιώνται στο καλάθι και υλοποιείται μια "μοντέρνα" οικονομίστικη λύση από φωστήρες εξ' εσπερίας που οδηγούν το σύνολο του λαού σε μια κατάσταση  ούτε καν δούλου... (& εδώ) Και επειδή κάποιοι θα μιλήσουν για οικονομίες κλίμακος,θα ρωτήσω: ποιά οικονομία κλίμακος θα δικαιολογούσε τις πεζούλες σε όλα τα νησιά;)

 Υ.Γ1. 
 Τώρα φαίνεται καθαρά ο ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ την τελευταία εξαετία. 
1. Ο εγκλωβισμός των πολιτών - που έτσι κι' αλλιώς έχουν εκπαιδευτεί στο αναθέτουν στους άλλους τις ευθύνες τους.
2. Ανυπαρξία εναλλακτικού σχεδίου εξόδου από την κρίση, ώστε να μην υπάρχει εναλλακτική και άρα εμπέδωση της ΤΙΝΑ.
3. Μεγάλες κουβέντες - πομφόλυγες - και άρνηση δημιουργίας πραγματικού μετώπου μάχης. (Ο συγχρωτισμός με άλλες δυνάμεις θα αποκάλλυπτε το βλεδυρό πρόσωπο της προαπαφασισμένης συναλλαγής). 
Αν αυτά  δεν συνιστούν προδοσία τότε πρέπει να ξαναγραφούν τα λεξικά.
Οι ΣΥΡΙΖΑιοι έπαιξαν το ρόλο εκείνων που στο κυνήγι, με το θόρυβο που παράγουν, οδηγούν το θήραμα στην τέλεια παγίδα ώστε οι κυνηγοί να το αποτελειώσουν! Συνήθως η ανταμοιβή αυτού του βοηθητικού προσωπικού είναι τα αμελέτητα, η ουρά, άντε και τα πόδια για πατσά. Ας λάβουν υπ' όψιν τους οι ΣΥΡΙΖΑίοι ότι ενίοτε αυτό το προσωπικό πέφτει θύμα του θηράματος ή και των κυνηγών...

ΥΓ.2
  Yπάρχει λύση;
Η λύση είναι στα χέρια των αγροτών. Ας μην περιμένουν από καμιά κυβέρνηση τίποτα!  Ποια είναι η αξιοπιστία ενός συνομιλητή που ήδη σ' έχει προγράψει; Ποιά η αξιοπιστία κάποιου που προσήλθε να κυβερνήσει χωρίς σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας; Σ' έχουν πουλήσει ήδη και έχουν διαλέξει ποιους υπηρετούν, πάντως όχι εσένα!

Ας οργανωθούν για την επόμενη μάχη!
 Έστω και την τελευταία στιγμή οι αγρότες πρέπει να συνασπιστούν και να κάνουν μεγάλους πραγματικούς Συνεταιρισμούς.
    Όλα τα περουσιασιακά τους στοιχεία (μηχανήματα - χωράφια) να αποτελέσουν τα  πάγια* και τα μηχανήματα των Συνεταιρισμών τους.
    Οι ίδιοι να διαθέσουν την προσωπική τους εργασία και να μπουν στη διάθεση των Συνεταιρισμών. Αντί να σκέφτονται πως θα στείλουν τα παιδιά τους στα ξένα, να ζητήσουν απ' αυτά να οργανώσουν και να δουλέψουν γι' αυτό το εγχείρημα έξω από το κόμματα. (Έχουμε από τα πιο εκπαιδευμένα νιάτα που καιρός να αναλάβουν ευθύνες ...Ιδού η Ρόδος ...αν μπορούν!)
  • Να αποκλεισθούν από μέλη  των νέων συνεταιρισμών αυτοί που έχουν εμπλακεί στην καταλήστευση των παλαιών συνεταιρισμών. (Στις μικρές κοινωνίες όλα είναι γνωστά, ας μην κρυβόμαστε!).
Ο νέος Συνεταιρισμός αφού συγκροτηθεί σε σώμα να σχεδιάσει την παραγωγή (-γές)  και να μοιράσει ρόλους και δουλειές. Τα οργανωτικά μέλη του οργανισμού αμείβονται μόνο με ημερήσιο σιτηρέσιο σε είδος! Οργανώνονται οι κοινότητες  σε κάθε εκδήλωσή τους.

  • Οι νέοι συνεταιρισμοί αναλαμβάνουν το σύνολο της οικονομικής δραστηριότητας των μελών. (Είναι και συνεταιρισμοί καταναλωτών που συνεργάζονται με άλλους συνεταιρισμούς...για όλα τα καταναλωτικά αγαθά των μελών!)
Δημιουργούν ταμείο αλληλοβοήθειας για έκτακτες ανάγκες.
Κάθε συνεταιρισμός βρίσκει τον τρόπο να "υιοθετήσει" ηλικιωμένους της περιοχής τους.

  • Οι αποφάσεις να λαμβάνονται με τακτικές συνελεύσεις με συμμετοχή όλων των μελών. (Όλοι παίρνουν θέση- ρόλο. Τέρμα η ανάθεση!)
Να καλέσουν όλες τις κοινωνικές ομάδες σε συστράτευση με συγκεκριμένες δράσεις! (π.χ. ήδη το γάλα παραγωγών της Πελοποννήσου  πωλείται χωρίς μεσάζοντες στους καταναλωτές της Αθήνας με προφανή οφέλη...)
  • Αν δεν στηριχθεί ο ένας στον άλλο θα μας  κρεμάσουν ένα - ένα χωριστά! Αν δεν μπορούμε  να είμαστε αφεντικά του εαυτού μας  ας ετοιμασθούμε να γίνουμε δούλοι οι ίδιοι και τα παιδιά μας.
*Έτσι κι' αλλιώς τα περισσότερα είναι υποθηκευμένα. Παραδίδοντάς τα σε έναν συνεταιρισμό η πιθανότητα να τα κρατήσουν είναι μεγαλύτερη. Στην αντίθετη περίπτωση η τράπεζα θα τα καρπωθεί, όταν ηλικιωμένος αγρότης αποδημήσει εις κύριον...Με τον τρόπο αυτό το "παίγνιο"  αποκτά ενδιαφέρον, αφού η τράπεζα θα έχει να αντιμετωπίσει ένα συμπαγή Συνεταιρισμό και όχι έναν φουκαρά. (Ας εμπλακεί και κανένας - άνεργος - δικηγόρος να δώσει τα φώτα του. Αμοιβή μόνο το το σιτηρέσιο!!!)
 
Υ.Γ 3.
Αν ήμουν ... Γερμανός δεν θα είχα πρόβλημα να δώσω κάποια ψωροσύνταξη  σε κάθε κωλοέλληνα για να βρεθώ στο τέλος της 15ετίας - άντε εικοσαετίας με όλη τη χώρα - γή - τόπο -  "νόμιμα" στο χέρια μου....  
==================

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου