“Δειλοί, μοιραίοι κι΄άβουλοι αντάμα προσμένουμε ίσως κάποιο θάμα…”

 

…Και το “θάμα” δεν ήρθε, δεν έρχεται, ούτε θα΄ρθει κι αν έρθει θα πάει χαμένο, όπως τόσες φορές στο παρελθόν, από το ένδοξο 1821 με τους πολεμιστές που κατάντησαν ζητιάνοι (πχ Νικηταράς) ως την ηρωική Εθνική Αντίσταση και τον μετέπειτα καταστροφικό εμφύλιο, άμεση αιτία των σημερινών δεινών και του ευτελισμού των πάντων, ανθρώπων, ιδεών και πραγμάτων.

Ο Μάο έλεγε ότι ο λαός είναι σαν μια “λευκή σελίδα” που μπορείς να γράψεις επάνω ό,τι θέλεις, ό,τι προτιμάς. Δεν συμπλήρωσε ότι το γραφτό θα κρατήσει, θα σβήσει ή θα λησμονηθεί, όπως τόσα και τόσα,  ανάλογα με το αν θα πείθει τον κόσμο. Έλεγε, όμως, καθαρά και ξάστερα, αυτό που ο λαός το λέει επίσης με βεβαιότητα ότι το “ψάρι βρωμάει από το κεφάλι”… και δεν εννοώ απλώς την κυβέρνηση, αυτήν εδώ, την προηγούμενη ή την επόμενη. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Σχόλια