Της Λαμπρινής Θωμά
Με τίτλο «Υποσκάπτοντας τη Βολιβία» (Undermining Bolivia), ο
Μπέντζαμιν Ντανγκλ, βαθύς γνώστης της Λατινικής Αμερικής, έγραφε πριν
από 17 χρόνια, το Φλεβάρη του 2008, για τους τρόπους με τους οποίους οι
ΗΠΑ «εργάζονταν εναντίον της σοσιαλιστικής κυβέρνησης του Έβο Μοράλες». ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
Είχε ρωτήσει για αυτό και τον εκπρόσωπο Τύπου της πρεσβείας των ΗΠΑ στη Λα Παζ, τον Ερικ Ουάτνικ, για να εισπράξει την απάντηση: «Η συνεργασία μας στη Βολιβία είναι απολιτική, διαφανής και δίνεται άμεσα, ώστε να συνεισφέρει στην ανάπτυξη της χώρας. Δίνεται για να ωφεληθούν όσοι το χρειάζονται περισσότερο». Ο συγγραφέας και δημοσιογράφος θα σημείωνε τότε ότι για την κυβέρνηση Μπους «αυτοί που το χρειάζονταν περισσότερο ήταν οι πολιτικοί αντίπαλοι του Έβο».
Η οικονομική ενίσχυση των αντιδραστικών, ακροδεξιών και υπέρ της λευκής υπεροχής αντιπάλων του Έβο, που τους γνωρίσαμε σε όλο τους το μεγαλείο μετά το πραξικόπημα του 2019, υπό την ανεδιήγητης Ανιές, περνούσε μέσα από την Υπηρεσία των ΗΠΑ για τη Διεθνή Ανάπτυξη (U.S. Agency for International Development, USAID). Από τον Ιούλιο του 2002, όπως αποκάλυπτε αποχαρακτηρισμένο μήνυμα από την πρεσβεία των ΗΠΑ στη Βολιβία προς την Ουάσιγκτον, υπήρχε «συγκεκριμένο σχέδιο μεταρρύθμισης των πολιτικών κομμάτων, από την USAID, με βάση ήδη υπάρχοντα νόμο της Βολιβίας… ώστε, μακροπρόθεσμα, να συγκροτηθούν μετριοπαθή, υπέρ της δημοκρατίας πολιτικά κόμματα, ως αντίβαρο στο ριζοσπαστικό Κίνημα προς το Σοσιαλισμό [MAS, το κόμμα του Έβο] ή διαδοχά του σχήματα». Ο Έβο και το MAS δεν κυβερνούσαν ακόμη: θα εκλεγεί το 2005, με ένα συντριπτικό 54%. Όμως, σε πέντε περιφερειακές διοικήσεις, θα εκλεγούν δεξιοί και ακροδεξιοί: ήταν οι πέντε διοικήσεις στις οποίες είχε επικεντρωθεί η USAID. Την αμέσως επόμενη περίοδο, το χρήμα θα συνέχιζε να ρέει: 4,5 εκατομμύρια δολάρια της USAID πήγαν «στον στρατηγικό σχεδιασμό αποκέντρωσης περιφερειακών διοικήσεων», των συγκεκριμένων περιφερειακών διοικήσεων, χωρίς κανένα «πέρασμα» από την κυβέρνηση της Βολιβίας, την κυβέρνηση Μοράλες. Μόλις ένα χρόνο μετά ο Έβο θα σχολιάσει πως «ορισμένοι πρεσβευτές αφιερώνονται στην εσωτερική πολιτική, και όχι στη διπλωματία, στη χώρα μας. . . . Αυτό δεν λέγεται συνεργασία. Αυτό λέγεται συνωμοσία».
H συνωμοσία κατά της σοσιαλιστικής κυβέρνησης της Βολιβίας, όπως και, λίγα χρόνια μετά, η αποκάλυψη των συνωμοσιών κατά της κυβέρνησης Κάστρο στην Κούβα- όλες αδρά χρηματοδοτούμενες από τη USAID- δεν ήταν ούτε το πρώτο ούτε το τελευταίο κεφάλαιο στην ιστορία των συνεργασιών των «ανθρωπιστών» της USAID με τη CIA. Η ιστορία …αγάπης και αγαστής συνεργασίας των δύο οργανισμών πηγαίνει πίσω στον πόλεμο του Βιετνάμ και φτάνει στον 21ο αιώνα με τη χρηματοδότηση «ΜΚΟ» με μόνο στόχο την ανατροπή δημοκρατικά εκλεγμένων κυβερνήσεων που δεν είναι αρεστές στην εκάστοτε κυβέρνηση των ΗΠΑ. Κάτι που αλλάζει: ο παλαιότερα προς ανατροπή Ορμπαν, υπό Μπάιντεν, είναι κολλητός του Τραμπ και δεν κινδυνεύει πια.
Τη δεκαετία του ’60 και ’70 η – δημιουργηθείσα το 1961- USAID είχε το ρόλο της εκπαίδευσης στην «δημοκρατία» των αστυνομικών και ανακριτικών σωμάτων όλων των αμερικανοκίνητων δικτατοριών στη Λατινική Αμερική και την Ασία. Η δράση της, τότε, γινόταν σε συνεργασία με το Γραφείο Δημόσιας Ασφάλειας της CIA, που δεν υπάρχει πια. Οι δύο παρέα εκπαίδευαν τα όργανα της κάθε χούντας σε «τεχνικές τρομοκρατίας και βασανιστηρίων», σύμφωνα με έκθεση της Κυβερνητική Υπηρεσία Λογοδοσίας των ΗΠΑ, που τα έφερε στο φως το 1976. Ήδη από το 1973, το Κογκρέσο είχε ζητήσει από την USAID να καταργήσει σταδιακά το πρόγραμμα αυτό, που έφερε το όνομα «πρόγραμμα δημόσιας ασφάλειας», γιατί «οι κατηγορίες έπλητταν τη δημόσια εικόνα της Αμερικής». Με τα λόγια της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας, «Στιγματίζουν αναπόφευκτα τη συνολική προσπάθεια εξωτερικής βοήθειας των Ηνωμένων Πολιτειών». Η Αφρική θα έμπαινε δυναμικά στο προσκήνιο αργότερα: Το 2006, στο Third World Quarterly η βρετανή καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο του Ληντς, Αλις Χιλλς, έγραφε για το ρόλο «Δούρειου Ίππου» που έπαιζε η συγκεκριμένη οργάνωση, που θυμήθηκε το παρελθόν της και ενεργοποιήθηκε και πάλι ως μακρύ χέρι της CIA μετά την 11η Σεπτεμβρίου, από την κυβέρνηση Μπους. «Η κυβέρνηση Μπους διεύρυνε τις αρμοδιότητες της USAID με τρόπον ώστε περίπου να την καταστήσει υπηρεσία ασφάλειας», σημείωνε, αναφερόμενη μάλιστα στο ρόλο της οργάνωσης στην Αφρική, τότε, καθώς θεωρούσε ότι «η χρήση της USAID για τη βελτίωση της αντιτρομοκρατικής ικανότητας της αστυνομίας της Αφρικής, ώστε να επιδιωχθούν στόχοι εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ είναι στρατηγική με σοβαρά ελαττώματα».
Η Κούβα έχει τη μερίδα του λέοντος στις προσπάθειες δολοφονίας του ηγέτη της επανάστασης, Φιντέλ Κάστρο, και στις προσπάθειες ανατροπής της κυβέρνησής της, με πρόσφατη επιχειρήσεις με κυρίαρχη την εμπλοκή της USAID . Ένα από τα όπλα της «ανθρωπιστικής» δράσης είναι και το διαδίκτυο, στο οποίο αναπτύχθηκε, μεταξύ άλλων, μυστικά και συνομωτικά, από το 2010 ως το 2013, και το «ζουζούνισμα», το ZunZuneo, με χρήματα και τεχνογνωσία και εργασία της USAID, στο πλαίσιο «μιας μακροπρόθεσμης στρατηγικής ενθάρρυνσης της κουβανικής νεολαίας να εξεγερθεί και να ανατρέψει την κυβέρνηση». Για να καλυφθούν τα ίχνη, η επιχείρηση χρηματοδοτήθηκε μέσω ξένων τραπεζών. Όπως σημείωνε τότε το Democracy Now!, οι κουβανοί συνδρομητές «δεν είχαν ιδέα πως χρησιμοποιούσαν ένα κυβερνητικό πρόγραμμα των ΗΠΑ και έδιναν σε αμερικανούς εργολάβους τα προσωπικά τους δεδομένα, για πιθανή χρήση σε πολιτικούς σκοπούς. Το πιο συγκλονιστικό, όμως, είναι ότι το κουβανικό πρόγραμμα τουίτερ δεν πληρώθηκε και δεν διοικήθηκε από μια υπηρεσία κατασκοπείας όπως η CIA. Αντίθετα, ήταν πνευματικό τέκνο της USAID, της Υπηρεσίας Διεθνούς Ανάπτυξης των ΗΠΑ, που είναι περισσότερο γνωστή για την επίβλεψη της ανθρωπιστικής βοήθειας δισεκατομμυρίων δολαρίων».
Από αυτά τα δισεκατομμύρια, μόλις το 40% πήγαινε, το 2023, σε όντως ανθρωπιστική βοήθεια, σύμφωνα με πρόσφατο άρθρο του Politico, στο οποίο σημειώνονταν πως «τα προγράμματα της USAID που υποστηρίζουν την παγκόσμια δημοκρατία και τις ομάδες της κοινωνίας των πολιτών είναι επίσης πιθανό να περικοπούν» με την τωρινή αμερικάνικη κυβέρνηση Τραμπ. Κι εδώ ας σημειωθεί ότι η απορρόφηση της USAID δεν σημαίνει ότι ξαφνικά οι ΗΠΑ παύουν να χρησιμοποιούν τέτοιες «υπηρεσίες» και «ενέργειες» – απλώς σημαίνει ότι η πιο “ξεφωνημένη” από τις σχετικές υπηρεσίες τους πάει στο Στέητ Ντηπάρτμεντ και δεν θα ξέρουμε τι θα ξεπηδήσει νέο για να παίξει τον ίδιο ρόλο: η αυτοκρατορία χρειάζεται να καταληστεύει/ ελέγχει άλλους για να ζει καλά ο πληθυσμός της χώρας της, κι αυτό δε γίνεται χωρίς ανάλογες οργανώσεις.
Το 40% που πηγαίνει σε όντως ανθρωπιστική βοήθεια, βεβαίως και μπορεί επίσης, να χρησιμοποιηθεί εκβιαστικά, ώστε να επιτευχθούν οι πολιτικοί στόχοι των ΗΠΑ, για να μη ξεχνιόμαστε. Και κάποτε γίνονται και δημοσίως, χωρίς καμία αναστολή, για τα μάτια του κόσμου, κυριολεκτικώς, αφού η πιο γνωστή περίπτωση αφορά στον ΟΗΕ: Το 1990, ο πρεσβευτής της Υεμένης στα Ηνωμένα Έθνη, Αμπντουλάχ Σαλέχ αλ Αστάλ καταψήφισε το ψήφισμα για την εισβολή στο Ιράκ, που είχαν φέρει οι ΗΠΑ και οι συν αυτώ. Με το που ψήφισε, ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στον ΟΗΕ τότε, ο Τόμας Πίκερινγκ, πήγε δίπλα του και του είπε – δημοσίως- «αυτό το Οχι είναι η πιο ακριβή ψήφος που έριξες ποτέ». Αμέσως μετά διεκόπη κάθε πρόγραμμα της USAID στην Υεμένη, μία από τις φτωχότερες χώρες του κόσμου.
Κάποτε, μάλιστα, τα «ανθρωπιστικά» προγράμματα ήταν εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας. Τη δεκαετία του ’90, η USAID χρηματοδότησε πρόγραμμα για την αναγκαστική στείρωση περίπου 300.000 αυτόχθονων στο Περού, κάτω από το πρόσχημα του «ελέγχου του πληθυσμού» και «της παγκόσμιας στρατηγικής της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών για τη μείωση των ποσοστών γεννήσεων στις αναπτυσσόμενες χώρες ώστε να επιτευχθεί πολιτική και οικονομική σταθερότητα» και των σχετικών εκθέσεων διεθνών φορέων. Το πρόγραμμα στειρώσεων εφάρμοσε η κυβέρνηση του δικτάτορα Φουχιμόρι, και έφερε το πολύ …οικολογικό όνομα Πράσινο Σχέδιο (Plan Verde). Παρεμπιπτόντως, σε πολλά διεθνή μέσα ενημέρωσης, η κάλυψη των διαφόρων φάσεων της είδησης, από την αποκάλυψή της ως τα σχετικά δικαστήρια, για κάποιο λόγο, απέφευγε κάθε αναφορά στην USAID. Για το BBC, το μυστήριο λύθηκε, αφού προσφάτως μάθαμε ότι το 8% των οικονομικών αναγκών του «διεθνούς προγράμματός του για την ελευθερία του Τύπου ανά τον κόσμο» το κάλυπτε η USAID. Το ίδιο το βρετανικό πρακτορείο αναφέρει πως η χρηματοδότηση αφορά, «θυγατρική» και «δεν έχει» τουλάχιστον νομική «σχέση με το BBC News», αλλά προσωπικά, για αυτές τις μη-σχέσεις, θα προτιμούσα να ρωτήσω τον γνωστό πρέσβυ της Υεμένης….
Πηγή: thepressproject.gr
----------------
Πώς εκτείνεται η εμπλοκή της USAID στην Κύπρο
Γράφει ο Μάριος Πούλλαδος, Σημερινή
10 Φεβρουαρίου
Η κυβέρνηση του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, με τη συνεργασία του επιχειρηματία Έλον Μασκ, προχωρεί σε σημαντικές αλλαγές στην Υπηρεσία Διεθνούς Ανάπτυξης των ΗΠΑ (USAID). Στόχος είναι η μείωση των ομοσπονδιακών δαπανών μέσω της αναδιάρθρωσης ή ακόμη και η κατάργηση της USAID. Σύμφωνα με τον Έλον Μασκ, η USAID «αξίζει να πεθάνει» και ο λόγος, όπως είπε, γιατί είναι «μια φωλιά από ριζοσπάστες αριστερούς μαρξιστές, που μισούν την Αμερική». Αργότερα, ο Τραμπ πήρε θέση, δηλώνοντας ότι η USAID διοικείται από «μια ομάδα ριζοσπαστών παραφρόνων» και ότι η κυβέρνησή του απομακρύνει αυτά τα άτομα, ενώ αποφασίζει για το μέλλον της Υπηρεσίας.
Ο Υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, ανέλαβε προσωρινά τη διοίκηση της USAID, με σχέδια για ενσωμάτωσή της στο Υπουργείο Εξωτερικών. Η έδρα της USAID στην Ουάσιγκτον έκλεισε, ενώ οι περισσότεροι υπάλληλοι τέθηκαν σε άδεια και οι υπάλληλοι στο εξωτερικό κλήθηκαν να επιστρέψουν στις ΗΠΑ εντός 30 ημερών. Ο κύριος λογαριασμός της USAID στο X διαγράφηκε, και η ιστοσελίδα της παραμένει εκτός λειτουργίας από τότε. Ενδεχόμενη οριστική διάλυσή της απαιτεί έγκριση από το Κογκρέσο, ενώ υπάρχουν αντιδράσεις από νομοθέτες που υποστηρίζουν τη σημασία της στην παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας και τη διπλωματία.
Πρώην αξιωματούχοι της USAID και ανθρωπιστικές οργανώσεις έχουν προειδοποιήσει ότι η απόφαση να μειωθεί ο ρόλος της USAID θα μπορούσε να βλάψει τα εθνικά συμφέροντα ασφαλείας των ΗΠΑ, καθώς θα άφηνε ένα κενό που θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν η Κίνα και άλλοι αντίπαλοι των ΗΠΑ στις αναπτυσσόμενες χώρες.
Η USAID, που ιδρύθηκε το 1961, διαχειρίζεται περίπου το 60% της εξωτερικής βοήθειας των ΗΠΑ, υποστηρίζοντας χώρες όπως η Ουκρανία, η Αιθιοπία και η Υεμένη. Είναι όμως γνωστή και στην Κύπρο, καθώς άπλωσε τα χρηματοδοτικά της πλοκάμια την εποχή του Σχεδίου Ανάν, υποστηρίζοντας ομάδες που ήταν υπέρ του Σχεδίου που απέρριψε ο Κυπριακός Ελληνισμός.
Η εμπλοκή Κύπρου μετά το 1974 και η εξέλιξη
Η USAID έχει μακρά ιστορία συνεργασίας με την Κύπρο. Η συνεργασία ξεκίνησε ως πράξη ανθρωπιστικής βοήθειας το καλοκαίρι του 1974 και έχει εξελιχθεί σε «πρόγραμμα ειρήνης και συμφιλίωσης», με αποκορύφωμα τη δράση της κατά την περίοδο του Σχεδίου Ανάν. Στόχος της ήταν η ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των κοινοτήτων των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων, «για να μειωθούν οι εντάσεις και να προωθηθεί ένα κλίμα εμπιστοσύνης και συμφιλίωσης». Ακολουθούν μερικά από τα βασικά σημεία δράσης της USAID στην Κύπρο:
Ειρηνική Συνεργασία: Η USAID υποστηρίζει προγράμματα που προάγουν την ειρήνη και τη συμφιλίωση, χρησιμοποιώντας έρευνες βασισμένες σε στοιχεία για να εμπλέξει τους πολίτες, συμπεριλαμβανομένων γυναικών και νέων, στη λήψη αποφάσεων και την επίλυση προβλημάτων.
Πολιτιστική Κληρονομιά: Έχει εμπλακεί σε δραστηριότητες για τη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς, αναστήλωση εκκλησιών, τζαμιών και διατήρηση άλλων πολιτισμικών μνημείων.
Οικονομική Διασύνδεση: Η USAID έχει εργαστεί για τη δημιουργία οικονομικών δεσμών που μπορούν να ενισχύσουν την ειρήνη μέσω της οικονομικής ανάπτυξης και της συνεργασίας.
Η συμφωνία 60 εκ. δολαρίων USAID και UNDP
Τον Μάρτιο του 1998, η USAID υπέγραψε συμφωνία με το UNDP για τη χρηματοδότηση δικοινοτικών προγραμμάτων στην Κύπρο, δημιουργώντας το Δικοινοτικό Αναπτυξιακό Πρόγραμμα (ΔΑΠ). Στο πλαίσιο του ΔΑΠ, η Κύπρος έλαβε 60,5 εκατομμύρια δολάρια μεταξύ 1998-2004, εκ των οποίων 60 εκατομμύρια προήλθαν από την USAID και 0,5 εκατομμύριο από το UNDP.
Η διαχείριση των κονδυλίων έγινε από το Γραφείο της Υπηρεσίας Προγραμμάτων των Ηνωμένων Εθνών (UNOPS).
Η «στρατολόγηση» πριν από το Ανάν
Πριν από το Σχέδιο Ανάν, με χρηματοδότηση της USAID έγινε μια προσεκτικά σχεδιασμένη «στρατολόγηση» οικονομολόγων, ακαδημαϊκών, δημοσιογράφων, ακτιβιστών, ΜΚΟ, και «opinion leaders», προκειμένου να προωθηθούν συγκεκριμένα δικοινοτικά έργα και να δημιουργήσουν ευνοϊκές συνθήκες για υπερψήφιση του Σχεδίου Ανάν. Ο ρόλος της USAID ήταν ως διαχειριστής/παρατηρητής της συνολικής επιδότησης προς το UNDP, αντί ως υπεύθυνος λήψης αποφάσεων για μεμονωμένα δικοινοτικά έργα. Στο πλαίσιο αυτό, η USAID έδινε αναφορά στον οικονομικό αξιωματούχο της Πρεσβείας των ΗΠΑ.
Τον Φεβρουάριο του 2004, το Τμήμα Νοτιο-ανατολικών Μελετών του St. Antony’s College του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, SEESOX, διοργάνωσε σεμινάριο με χρηματοδότηση από την USAID και τα Ηνωμένα Έθνη (UNDP) μέσω της UNOPS, που είχε τον τίτλο «Getting to Yes: Suggestions for Embellishment of the Annan Plan for Cyprus» (Πώς εξασφαλίζεται το Ναι: Εισηγήσεις για ωραιοποίηση του Σχεδίου Ανάν για την Κύπρο). Σχετικό άρθρο στη «Σημερινή» από τη Φανούλα Αργυρού (18/01/23).
Η θέση της μετά την απόρριψη του Σχεδίου
Είχε ενδιαφέρον ότι μετά το Ανάν, στην έκθεση του ΔΑΠ της USAID (BDP), τον Μάιο του 2004, σημειώνεται: «Με την απόρριψη του Σχεδίου από τους Ελληνοκυπρίους δεν είναι σαφές εάν πρέπει ή θα συνεχιστεί το ΔΑΠ ή οποιοδήποτε άλλο πρόγραμμα εξωτερικής χρηματοδότησης, που αποσκοπεί να πείσει τους Ελληνοκυπρίους να ‘‘ψηφίσουν για την ειρήνη’’. Οι παράγοντες που οδήγησαν τους πολίτες αυτούς να απορρίψουν μια λύση μπορεί να είναι πολύ ισχυροί για να επιτρέψουν την επιτυχία οποιουδήποτε τέτοιου προγράμματος».
Αξίζει να σημειωθεί πως, το 2008, ο Επικεφαλής του Τμήματος Δημοσίων Yποθέσεων της αμερικανικής Πρεσβείας στη Λευκωσία, Tομ Mίλερ, που μετατέθηκε στην Aθήνα, δήλωσε στην εφημερίδα «Φιλελεύθερος» (8/6/2008): «Aν δεν ήταν και τα δικοινοτικά προγράμματα, το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος του 2004 θα ήταν 90% υπέρ του όχι».
Οικονομική ενίσχυση προς όφελος Τ/κ
Υπενθυμίζεται ότι, το 2004, μια επταμελής ομάδα από την αμερικανική συμβουλευτική εταιρεία Bearing Point επισκέφθηκε την Κύπρο, με στόχο τη «χαλάρωση των διεθνών κυρώσεων» κατά των Τουρκοκυπρίων και την προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης στα κατεχόμενα, σύμφωνα με την ισλαμιστική εφημερίδα “Yeni Safak”.
Τα Wikileaks αποκαλύπτουν ότι η επίσκεψη χρηματοδοτήθηκε από την USAID και είχε ως σκοπό τον καθορισμό της διάθεσης ενός πρόσθετου πακέτου βοήθειας ύψους 30,5 εκατομμυρίων δολαρίων, που παραχωρήθηκε από τις ΗΠΑ προς τους Τουρκοκυπρίους.
Σύμφωνα με την τότε ανακοίνωση της Πρεσβείας των ΗΠΑ στη Λευκωσία, η βοήθεια αυτή προορίζεται για την ενίσχυση των δικοινοτικών προγραμμάτων και τη διευκόλυνση της επανένωσης της Κύπρου μέσω της οικονομικής ανάπτυξης της τουρκοκυπριακής κοινότητας.
Την ίδια χρονιά αρκετές τουρκικές και τ/κ εφημερίδες έγραφαν ότι η τότε Αναπληρώτρια Βοηθός Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ για Ευρωπαϊκές και Ευρασιατικές Υποθέσεις, Λόρα Κένεντι, θα επισκεφθεί το ψευδοκράτος για να συζητήσει το άνοιγμα γραφείου της USAID εκεί, καθώς και την απευθείας αεροπορική σύνδεση μεταξύ ΗΠΑ και κατεχομένων.
Χρηματοδότηση Δικοινοτικού τουρισμού
Σε έγγραφο του Wikileaks (05NICOSIA1565_a) στις 27/09/05, σημειώνεται πως, στο πλαίσιο του Δικοινοτικού Προγράμματος Ανάπτυξης (BDP), «η USAID Κύπρου προωθεί την ανεκτικότητα και καταπολεμά τον εξτρεμισμό μέσω του BDP, το οποίο υλοποιείται από το Αναπτυξιακό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών (UNDP) σε συνεργασία με τις Αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας και της μη αναγνωρισμένης Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου, καθώς και με την κοινωνία των πολιτών».
Προβληματισμός για κονδύλια στα κατεχόμενα
Γενικότερα, μετά το Σχέδιο Ανάν, η σκιώδης δράση της USAID στην Κύπρο είχε προβληματίσει την Κυβέρνηση, με τον τότε Υπουργό Εξωτερικό Μάρκο Κυπριανού να ζητά από τους Αμερικανούς διαφάνεια, όπως συγκεκριμένα προκύπτει μέσα από συγκεκριμένο έγγραφο του Wikileaks (08NICOSIA731_a) (2008) σημειώνεται:
«Ο Κυπριανού σημείωσε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία επιθυμούσε τη σύναψη διμερούς συμφωνίας με τις ΗΠΑ για τη ρύθμιση όλων των δραστηριοτήτων της USAID, ιδιαίτερα στο βόρειο τμήμα του νησιού. Παρά τις επιφυλάξεις του, εξέφρασε την άποψη ότι οι ΗΠΑ δεν είχαν συντονίσει τα προγράμματά τους με την κυπριακή Κυβέρνηση. Ο (Αμερικανός) Πρέσβης διαβεβαίωσε τον Υπουργό Εξωτερικών ότι το αρμόδιο υπουργικό προσωπικό είχε ενημερωθεί για τις λεπτομέρειες των προγραμμάτων βοήθειας. Επειδή η Πρεσβεία δεν είχε λάβει απάντηση, σχεδίαζε να προχωρήσει με την υλοποίησή τους».
Άλλες δικοινοτικές πρωτοβουλίες καταγράφονται το 2006 σύμφωνα με διπλωματικά έγγραφα της αμερικανικής Πρεσβείας, Wikileaks (06NICOSIA1614): «Προωθούμε μια σειρά από πρωτοβουλίες που στοχεύουν στην ενίσχυση της δικοινοτικής συνεργασίας στον τομέα του τουρισμού. Έχουμε ξεκινήσει ένα έργο μέσω του προγράμματος ACT, το οποίο χρηματοδοτείται από την USAID και διαχειρίζεται το UNDP, σε συνεργασία με τα αντίστοιχα εμπορικά επιμελητήρια, για τη δημιουργία ενός «Πρακτικού Οδηγού για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη» και ενός «Κώδικα Δεοντολογίας» για τα ξενοδοχεία », σημειώνεται.
Λεφτά για ΜΟΕ προκειμένου να εκλεγεί ο Ταλάτ
Η εμπλοκή της USAID στην Κύπρο επεκτάθηκε και στην έμμεση στήριξη συγκεκριμένων υποψηφίων στα κατεχόμενα, όπως ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, όπως προκύπτει από το έγγραφο Μαρτίου 2009 Wikileaks (09NICOSIA193_a).
«Οι συζητήσεις για τις εκλογές στην ΤΔΒΚ και την υποστήριξη του κόμματος CTP του Ταλάτ ήταν κεντρικό θέμα στις διαπραγματεύσεις. Ως μέρος ενός ανεπίσημου σχεδίου στήριξης, προγραμματίστηκε συνάντηση των ελληνοκυπριακών και τουρκοκυπριακών εμπορικών επιμελητηρίων, με ομιλητές τους Ταλάτ και Χριστόφια.
»Τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) θεωρήθηκαν χρήσιμα για τη βελτίωση του κλίματος και την πρόοδο στις διαπραγματεύσεις, παρά τις αρχικές επιφυλάξεις των Ελληνοκυπρίων, που φοβούνταν ότι θα οδηγούσαν σε έμμεση αναγνώριση της ΤΔΒΚ. Η USAID, μέσω του UNDP, διέθεσε 600.000 δολάρια για την υποστήριξη της διαδικασίας», σημειώνεται.
Πηγή: geopolitico.gr
Σχόλια