Le Point : Φανταστείτε μια χώρα που η Κάμαλα Χάρις θα ήταν δικτάτορας. Αυτή είναι η Σουηδία. Ντρέπομαι που είμαι Σουηδός.
Και τώρα, για να καλύψουν την ανικανότητά τους, οι αρχές προσπαθούν να υποβαθμίσουν το θέμα, να υπονοήσουν ότι ίσως τελικά δεν ήταν τόσο άψογος. Και στο κάτω-κάτω τι αλλάζει αυτό ; Δεν ήταν σουηδός πολίτης, αλλά είχε άδεια παραμονής. Απολάμβανε τα ίδια δικαιώματα στην ελευθερία της έκφρασης με όποιον ζούσε σε σουηδικό έδαφος.
Σήμερα ντρέπομαι, βαθιά ντρέπομαι που είμαι Σουηδός. Αυτή η δολοφονία αποκαλύπτει την ακραία αδυναμία του πολιτισμού μας. Αποτυγχάνουμε να προστατεύσουμε αυτούς που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη, ακόμα κι όταν είναι οι πιο προφανείς στόχοι των ισλαμιστών. Με άλλα λόγια, έχουν πλέον καρτ μπάνς, μπορούν να σκοτώσουν οποιονδήποτε και η αστυνομία δεν θα σηκώσει το δάχτυλο.
Le Point : Πώς αυτή η δολοφονία αποκαλύπτει τα ελαττώματα του σουηδικού μοντέλου ;
Alexander Bard : Κυρίως, αποκαλύπτει την ασυναρτησία της σουηδικής κρατικής ιδεολογίας. Από τη μία πλευρά, διαλαλούμε την διασφάλιση της ελευθερίας να κάψει το Κοράνι, γιατί αυτό είναι σύμφωνο με τις αρχές της χώρας. Από την άλλη πλευρά, γίνονται προσπάθειες να πεισθούν οι μουσουλμάνοι να αγνοήσουν απλώς αυτές τις πράξεις – μια έτσι κι αλλιώς αδέξια και αναποτελεσματική προσέγγιση. Σίγουρα δεν πρέπει να αντιδράσουν βίαια, αλλά δεν πρέπει να τους ζητηθεί να προσποιηθούν ότι δεν βλέπουν. Πρέπει να αποδεχτούν αυτή την πραγματικότητα, όχι επειδή τους ζητείται να συναινέσουν παθητικά σε αυτήν αλλά επειδή το απαιτεί η ελευθερία της έκφρασης. Δεν προσπαθείς να αποφύγεις τη συζήτηση ή να προσπαθήσεις να τους κατευνάσεις λέγοντας: «Να είσαι καλός, μην εκνευρίζεσαι». «Εάν υπάρχει το δικαίωμα να κάψουμε το Κοράνι, τότε πρέπει να το αναλάβουμε πλήρως και να εμπλακούμε σε συζήτηση, όχι να ξεφύγουμε από αυτό.
Αλλά οι Σουηδοί, μέσω του κομφορμισμού και της αποστροφής τους για τις συγκρούσεις, αποφεύγουν αυτή την αντιπαράθεση. Σε αντίθεση με το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Δανία, που επέλεξαν να απαγορεύσουν τέτοιες πράξεις για να αποφύγουν την οργή των μουσουλμάνων, η Σουηδία αρνήθηκε επίσημα να υποχωρήσει. Ωστόσο, την ίδια στιγμή, υιοθετεί μια αντιφατική στάση επιδιώκοντας να κατευνάσει τις εντάσεις χωρίς να τις αντιμετωπίσει πραγματικά.
Ο Salwan Momika, ωστόσο, δεν αποδεχόνταν να μείνει σιωπηλός. Σύρος Χριστιανός, γνώριζε πολύ καλά την πραγματικότητα των διακρίσεων που επιβάλλονται στους χριστιανούς στη Μέση Ανατολή, ιδιαίτερα στο Ιράκ, όπου τους περιφρονούν τόσο οι Σουνίτες όσο και οι Σιίτες. Από την πτώση του Σαντάμ Χουσεΐν, οι περισσότεροι από αυτούς έχουν καταφύγει, κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Salwan Momika ήταν ένας από αυτούς τους εξόριστους. Καίγοντας το Κοράνι προσπαθούσε να προκαλέσει συζητήσεις. Βασίστηκε στη σουηδική νομοθεσία για να πει στην ουσία: «Απαιτώ αυτή την γαμ%%%%η συζήτηση». Στη Μέση Ανατολή με αντιμετώπισαν σαν το τίποτα και τώρα που βρίσκομαι στη Σουηδία, αρνούμαι να αποδεχτώ εδώ αυτά που με έκαναν να φύγω από εκεί.»
Το χειρότερο είναι ότι ο Salwan Momika δεν είναι μια μεμονωμένη περίπτωση. Τώρα είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι από τον αραβικό κόσμο που απειλούνται περισσότερο στη Δύση. Πάρτε τον Luai Ahmed, έναν Υεμένη, ανοιχτά ομοφυλόφιλο, εντελώς αντίθετο στο Ισλάμ. Έπρεπε να φύγει από τη χώρα του, αλλά ακόμη και στη Σουηδία δεν είναι ασφαλής. Αυτό είναι που κάνει τη σημερινή μας κρίση τόσο σοβαρή. Όταν εξηγώ τη Σουηδία στους Αμερικανούς, τους λέω το εξής : «Η Σουηδία είναι στην πραγματικότητα η πιο αμερικανοποιημένη χώρα στην Ευρώπη αλλά χωρίς Ρεπουμπλικάνους, παρά μόνο Δημοκρατικούς. Φανταστείτε μια χώρα όπου η Kamala Harris ήταν κάποιο είδος δικτάτορα. Αυτή είναι η Σουηδία. Δεν έχει σημασία αν είναι συντηρητικοί ή σοσιαλδημοκράτες στην εξουσία, όλοι μοιράζονται την ίδια ιδεολογία.
Le Point
11/2/25
via Babis Georges Petrakis
ENTRETIEN. Figure de la vie politique et culturelle scandinave, le philosophe Alexander Bard analyse les tensions identitaires et la faillite du « modèle suédois » face à la montée de l’islamisme.
Σχόλια