Ο Pierre-Édouard Stérin, 50χρονος Γάλλος επιχειρηματίας, είναι γνωστός στον επιχειρηματικό κόσμο για τις επενδύσεις του σε εστιατόρια και τεχνολογία. Η φήμη του πρόσφατα έκανε ένα άλμα παραπέρα όταν αποφάσισε να θέσει την κολοσσιαία περιουσία του που εκτιμάται στα 1,4 δισεκατομμύρια ευρώ, στην υπηρεσία αυτών που πιστεύει.
Στην υπηρεσία της καθολικής του πίστης καταρχήν χρηματοδοτώντας μια σειρά από έργα στον τομέα της εκπαίδευσης, του πολιτισμού και της αλληλεγγύης. Κυρίως όμως στην υπηρεσία των συντηρητικών φιλελεύθερων πολιτικών του πεποιθήσεων μέσω του projet Périclès.
Le Point: Πέρα από τις επιχειρηματικές και φιλανθρωπικές σας δραστηριότητες ποιοι είναι οι πραγματικοί σας στόχοι και φιλοδοξίες ;
Στόχος μου, όπως κάθε χριστιανού είναι να γίνω άγιος. Ξέρω ότι χρειάζεται προσπάθεια και απέχω ακόμα πολύ από το να το πετύχω. Ωστόσο, αυτό μου δίνει ένα πλαίσιο, μου θέτει όρια και λειτουργεί ως κινητήριος δύναμη. Πριν από μερικά χρόνια, αναρωτιόμουν αν, αφού βγάλω πολλά χρήματα, θα έπρεπε να σταματήσω να δουλεύω και να παίζω γκολφ όλη μέρα. Δεν είναι αυτό που ήθελα. Να συνεχίσω να βγάζω χρήματα μόνο για να βγάζω χρήματα ; Ούτε αυτό ήθελα. Να συνεχίσω να κερδίζω χρήματα για να υπηρετήσω το «καλό» ; Τελικά είναι η επιλογή που έκανα.
Πολύ συγκεκριμένα, το 80% του χρόνου μου αφιερώνεται στις επιχειρήσεις, μέσω της επενδυτικής μου δομής, της Otium Capital. Συνεχίζω να επενδύω και να δημιουργώ εταιρείες για να κερδίζω χρήματα, γιατί αυτό είναι που ξέρω να κάνω καλύτερα. Το υπόλοιπο 20%, το αφιερώνω στην υπηρεσία του «καλού», κυρίως μέσω του Fonds du bien commun, ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα που ίδρυσα το 2021. Επίσης, ίδρυσα, πιο πρόσφατα, τo Périclès, μια πολιτική και μεταπολιτική δομή .
Le Point : Σας υποπτεύονται ότι, μέσω του Périclès, θέλετε να επηρεάσετε τον δημόσιο διάλογο, επενδύοντας τους οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους σας στα ΜΜΕ, στην υπηρεσία ενός πολιτικού κόμματος ή ακόμη και ενός προεδρικού υποψηφίου. Είναι έτσι τα πράγματα ;
Είμαι φιλελεύθερος στα ζητήματα της οικονομίας και συντηρητικός στα κοινωνικά ζητήματα. Με τοποθετώ στον χώρο της κεντροδεξιάς. Μου φαίνεται σημαντικό να συνεισφέρω στην ανάπτυξη αυτού του ρεύματος σκέψης στη Γαλλία. Επιδιώκω, λοιπόν, να χρηματοδοτήσω, μέσω του Périclès, μια σειρά από επιχειρηματικές πρωτοβουλίες για να γίνουν αυτές οι ιδέες ακόμη πιο δημοφιλείς, ώστε μια μέρα να έχουμε πολιτικούς εκπροσώπους που να μπορούν να εφαρμόσουν ένα φιλελεύθερο-συντηρητικό σχέδιο στην ηγεσία της χώρας.
Το νομικό πλαίσιο απαγορεύει σε οποιοδήποτε νομικό πρόσωπο να χρηματοδοτεί πολιτική προσωπικότητα ή κόμμα. Ως εκ τούτου, η Périclès εστιάζει στη δημιουργία και υποστήριξη πρωτοβουλιών πολιτών και επιχειρηματικών έργων, όπως δεξαμενές σκέψης ή ινστιτούτα κατάρτισης. Τα υπόλοιπα είναι απλώς μια καρικατούρα από την πλευρά ενός ριζοσπαστικού ακροαριστερού Τύπου που συνδέεται με το κόμμα του Μελανσόν.
Le Point : Και πέρα από αυτή τη δομή του Périclès ;
Επιπλέον, μπορεί περιστασιακά να χρηματοδοτήσω πολιτικές σε εθνικό ή τοπικό επίπεδο, όπως κάθε Γάλλος πολίτης εντός του νομικού πλαισίου. Αυτές είναι προσωπικές επιλογές. Δεν έχω χρηματοδοτήσει ποτέ ούτε τη Μαρίν Λεπέν ούτε τον Έρικ Ζεμούρ. Πέρα από το θέμα της μετανάστευσης, έχω λίγες κοινές πεποιθήσεις με την Εθνική Συσπείρωση της κυρίας Λεπέν. Οικονομικά και κοινωνικά είμαστε πολύ μακριά. Είναι παράλογο να με υποπτεύονται ότι προσπαθώ να την βοηθήσω να έρθει στην εξουσία. Ωστόσο αν με ρωτούσατε αν μεταξύ της αριστεράς ή της άκρας αριστεράς και της κυρίας Λεπέν ποιον θα διάλεγα νομίζω ότι μπορείτε να μαντέψετε την επιλογή της ψήφου μου.
Le Point : Έχετε ήδη παρουσιαστεί ως δεξιός Τζορτζ Σόρος…
Είναι πηγή έμπνευσης για μένα – ή μάλλον αντι-έμπνευσης ! Πιστεύω όμως ότι θα συναντιόμασταν σε πολλά θέματα, με τον Τζορτζ Σόρος. Για παράδειγμα, σχετικά με την πρόσβαση σε ποιοτική εκπαίδευση για όλους τους Γάλλους, που δεν είναι δεξιό ή αριστερό ζήτημα και στο οποίο πρέπει όλοι να συμφωνούμε. Το ίδιο για τα θέματα της καταπολέμησης της φτώχειας. Από την άλλη πλευρά, ό,τι άλλο χρηματοδοτεί ο κύριος Σόρος, είναι πολύ μακριά από τις αξίες μου, όπως η επιθυμία του να καταργήσει τα σύνορα και να εκμεταλλευτεί ξένους πληθυσμούς με μισθούς πείνας.
Le Point
1/11/24
Babis Georges Petrakis
INTERVIEW EXCLUSIVE. L’entrepreneur et milliardaire, catholique, de droite, conservateur assumé, lève le voile sur ses ambitions politiques.
===================
Της Beth Kowitt
Τη Δευτέρα, ο Γουόρεν Μπάφετ ανακοίνωσε ότι δωρίζει περισσότερα από 1 δισεκατομμύριο δολάρια σε μετοχές της Berkshire Hathaway Inc. σε τέσσερα οικογενειακά ιδρύματα – πιστός στη δέσμευσή του να χαρίζει τη συντριπτική πλειοψηφία του πλούτου του σε φιλανθρωπικά ιδρύματα αντί να τον μεταβιβάζει στην οικογένειά του.
Μαζί με την ανακοίνωση, ο Μπάφετ εξέδωσε ένα υπόμνημα που δεν αφορούσε τόσο στις λεπτομέρειες της δωρεάς του αλλά περισσότερο στη σημασία της διευθέτησης των εκκρεμών υποθέσεων ενός ανθρώπου, όσο το τέλος πλησιάζει. Όσοι παρακολουθούν στενά τον Μπάφετ γνωρίζουν ότι αυτός είναι ο τρόπος δράσης του. Κοιτώντας κάτω από την επιφάνεια, οι σκέψεις του είναι συχνά εμποτισμένες με συμβουλές σε θέματα ηγεσίας και διαχείρισης.
Αλλά στα 94 του χρόνια, ο Μπάφετ εστιάζει πλέον στη θνητή του φύση και αναγνωρίζει ότι "ο πατέρας χρόνος πάντα κερδίζει". Τώρα, περισσότερο από ποτέ, φαίνεται αποφασισμένος να μεταδώσει όχι μόνο μαθήματα για τα μυστικά μιας καλής επένδυσης, αλλά αυτά μιας καλής ζωής. Ακολουθούν τα δικά μου συμπεράσματα:
Μην δημιουργείτε δυναστείες (ή nepo babies [σσ. απο το nepotism - νεποτισμός). Ο Μπάφετ αναφέρει περισσότερες από μία φορές στην επιστολή του ότι δεν πιστεύει στις δυναστείες [σσ. και στον πλούτο που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά]. "Οι γονείς πρέπει να αφήνουν στα παιδιά τους αρκετά ώστε να μπορούν να κάνουν τα πάντα, αλλά όχι αρκετά ώστε να μην μπορούν να κάνουν τίποτα", γράφει. Δύο από τα τρία παιδιά του είναι στο διοικητικό συμβούλιο της Berkshire, αλλά κανένα στη διοίκηση – και κανένα από αυτά δεν θα γίνει CEO.
Ας το αντιπαραθέσουμε στο φαινόμενο των nepo babies που βλέπουμε σε άλλα μέρη του επιχειρηματικού κόσμου, καθώς λαμβάνει χώρα μια γενεαλογική μετατόπιση της εξουσίας στις οικογενειακές επιχειρήσεις. (Για όσους δεν γνωρίζουν την ορολογία του διαδικτύου, ένα nepo baby είναι κάποιος του οποίου η καριέρα επωφελείται από τον πλούτο ή τις διασυνδέσεις των επιτυχημένων γονέων του). Το αποτέλεσμα είναι συχνά η ανάδυση εσωτερικών διαμαχών, όπως η Estée Lauder Cos. και η News Corp., ή μια τάση να τοποθετείται το λάθος άτομο στο τιμόνι μιας εταιρείας (βλ.: Tyson Foods Inc.). Το να αναθέτετε στα παιδιά σας να χαρίσουν τεράστια ποσά από τον πλούτο της οικογένειάς σας, αντί να συσσωρεύουν περισσότερα, μοιάζει να είναι ένας πιο υγιής τρόπος ζωής.
Αναγνωρίστε την καλή σας τύχη. Ο Μπάφετ πιστώνει συχνότερα την επιτυχία του στην καλή του τύχη παρά στην ιδιοφυΐα του. Γράφει ότι το δικό του "σερί” τύχης "ξεκίνησε το 1930 με τη γέννησή μου στις Ηνωμένες Πολιτείες ως λευκός άνδρας", προσθέτοντας ότι "ευνοημένος από την ανδρική μου ιδιότητα, από πολύ νωρίς είχα την πεποίθηση ότι θα γινόμουν πλούσιος".
Αυτή η νοοτροπία - ότι η μοίρα είχε μια υπέρμετρη επίδραση στην ευημερία του - είναι αυτό που τον παρακίνησε να μεταβιβάσει τον πλούτο του "σε άλλους που τους δόθηκε λιγότερη τύχη κατά τη γέννησή τους". Αυτό πιθανότατα να τον απάλλαξε σε μεγάλο βαθμό από μια ενδεχόμενη υπεροψία, αποτρέποντας παράλληλα τα αδικαιολόγητα λάθη που συνεπάγονται.
Να είστε διαφανείς σχετικά με τα σχέδιά σας για το μέλλον. Ο Μπάφετ λέει ότι κάθε γονιός θα πρέπει να ζητά από τα παιδιά του να διαβάσουν τη διαθήκη του, να εξηγεί γιατί πήρε ορισμένες αποφάσεις και να υιοθετεί τα σχόλιά τους όταν αυτό έχει νόημα. "Είδα πολλές οικογένειες να διαλύονται [...] μπροστά σε διαθήκες που άφηναν τους δικαιούχους σε σύγχυση και μερικές φορές θυμωμένους", γράφει. "Είδα επίσης μερικές περιπτώσεις όπου η διαθήκη ενός πλούσιου γονέα που είχε συζητηθεί εκτενώς πριν από τον θάνατό του, βοήθησε την οικογένεια να έρθει πιο κοντά".
Ο ίδιος έχει υιοθετήσει την ίδια προσέγγιση στον προγραμματισμό της διαδοχής στην Berkshire, όπου η διαφάνεια του Μπάφετ έχει αποτρέψει πολλά δράματα. Όπως έχω ξαναγράψει, η παράδοση-ανάληψη θέσης του CEO δεν πρέπει να αποτελεί μυστήριο και πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο βαρετή. Το ίδιο ισχύει και για μια διαθήκη.
Δαπανήστε λιγότερα από αυτά που κερδίζετε. Ο Μπάφετ εκθειάζει εδώ και καιρό τη μαγεία του ανατοκισμού, περιγράφοντάς τη σαν μια χιονόμπαλα που κυλά και αποκτά με το πέρασμα του χρόνου ταχύτητα και μάζα. Στο υπόμνημά του, γράφει ότι η πραγματική απόδοση έρχεται στα τελευταία 20 χρόνια της ζωής μας. Ο φειδωλός Μπάφετ - ζει στο ίδιο σπίτι στην Ομάχα που αγόρασε το 1958 - έχει συγκεντρώσει ένα τεράστιο ποσό αποταμιεύσεων, ή όπως το ονομάζει, "μονάδες αναβαλλόμενης κατανάλωσης". Αυτό επέτρεψε στη χιονόμπαλα να μεγαλώσει ακόμη περισσότερο, συσσωρεύοντας περισσότερα χρήματα τα οποία στη συνέχεια δωρίζει.
Πείτε στα παιδιά σας ότι είστε περήφανοι γι' αυτά. Αυτό κάνει ο Μπάφετ στο τέλος της επιστολής του.
Σχόλια