Αληθινοί ζηλωτές, οι Ελληνορθόδοξοι του Λεβάντε κουβαλούν μέσα τους τη φλόγα της πίστης, αλλά και τον μύθο της βυζαντινής κληρονομιάς.
Αληθινοί ζηλωτές οι ξεχασμένοι χριστιανοί της Ανατολής, οι Ελληνορθόδοξοι του Λεβάντε, κουβαλούν μέσα τους τη φλόγα της πίστης, αλλά και τον μύθο της βυζαντινής κληρονομιάς.
Αρκετοί από αυτούς δεν μιλούν ελληνικά, αλλά νιώθουν πιο Έλληνες από τους Έλληνες.
Τις ώρες αυτές, δεκάδες χιλιάδες Ελληνορθόδοξοι στο Χαλέπι, από αυτούς που ακριβώς σας περιέγραψα, βρίσκονται στο έλεος των κανιβάλων του Ισλαμικού Κράτους, οι οποίοι με τη βοήθεια της Τουρκίας, τις πλάτες της απερχόμενης διοίκησης Μπάιντεν στις ΗΠΑ, αλλά πιθανώς και υπό την ανοχή του Ισραήλ εξαπέλυσαν σαρωτική επίθεση, πιάνοντας στον ύπνο τις φρουρές των πιστών στο πρόεδρο Άσαντ συριακών στρατευμάτων και τους λιγοστούς Ρώσους εκπαιδευτές τους.
Η επίθεση ήταν καλά σχεδιασμένη και καθόλου άσχετη με το ευαίσθητο χρονικό διάστημα που διανύουμε, τις λίγες εβδομάδες δηλαδή πριν από την παράδοση της εξουσίας και την ορκωμοσία του Τραμπ στις ΗΠΑ. Εντάσσεται χωρίς καμία αμφιβολία στην προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένων σε πολλά μέτωπα του πλανήτη, πριν αναλάβει καθήκοντα ο νέος Αμερικανός πρόεδρος.
Στην περίπτωση της Συρίας, το βαθύ κράτος της Ουάσινγκτον, που συνεργάζεται άριστα με τις μυστικές υπηρεσίες της Τουρκίας, ήθελε να προλάβει την «αλλαγή φρουράς» στα αμερικανικά υπουργεία Εξωτερικών και Άμυνας, όπως και στο Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας των ΗΠΑ, όπου αναμένεται να τοποθετηθούν πρόσωπα φιλικά διακείμενα στους Κούρδους αυτονομιστές και εξαιρετικά εχθρικά στους μουσουλμάνους εξτρεμιστές που σήμερα παρελαύνουν με σημαίες του ISIS στις συνοικίες του Χαλεπίου και άλλων γειτονικών πόλεων.
Αυτοί οι τελευταίοι έχουν ήδη αρχίσει να επιδίδονται στις γνωστές ωμότητες, που αποτελούν σήμα κατατεθέν της πολεμικής τους δράσης. Εκτελούν χωρίς τον παραμικρό δισταγμό άοπλους Σύρους αιχμαλώτους που κλαίνε σαν μικρά παιδιά, σφάζουν αμάχους χωρίς την παραμικρή αφορμή και βέβαια ποδοπατούν και βεβηλώνουν οτιδήποτε «χριστιανικό» βρεθεί στο διάβα τους.
Αυτές τις ώρες, περισσότεροι από 20.000 Ελληνορθόδοξοι, μεταξύ τους πολλοί μαθητές και φοιτητές, βρίσκονται εγκλωβισμένοι στο Χαλέπι, περικυκλωμένοι από τους θρησκόληπτους οπλισμένους δολοφόνους. Μοναδική τους ελπίδα σωτηρίας, οι κουρδικές πολιτοφυλακές που ελέγχουν ακόμη κάποιες συνοικίες της πόλης, αλλά δεν επαρκούν αριθμητικά, ούτε διαθέτουν βαρύ οπλισμό για να αναχαιτίσουν την ισλαμική λαίλαπα.
Όλα αυτά που σας περιγράφω εξελίσσονται από το μεσημέρι της Παρασκευής. Οι Ελληνορθόδοξοι της Συρίας απευθύνουν απεγνωσμένες εκκλήσεις μέσω του Χ και άλλων μέσων κοινωνικής δικτύωσης στον Έλληνα πρωθυπουργό, στον υπουργό Εξωτερικών, στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Ζητούν μια δημόσια παρέμβαση, μια ανακοίνωση, μια έμπρακτη εκδήλωση ενδιαφέροντος του ελληνικού κράτους ή της Εκκλησίας. Μια παρηγοριά δηλαδή από τη μάνα πατρίδα και τους πνευματικούς τους πατέρες. Μια ένδειξη έστω ότι υπάρχει κάποιος απέξω που παρακολουθεί το δράμα τους.
Μόνο που το Πατριαρχείο είναι καταδικασμένο σε διαρκή ομηρία και ευλογεί τις επιχειρήσεις του τουρκικού στρατού, ενώ η ελληνική κυβέρνηση τελεί επίσης σε ένα είδος ημιληθαργικής σχέσης εξάρτησης με την Τουρκία, που δεν της επιτρέπει «γρήγορα ανακλαστικά» για ελληνικές κοινότητες του εξωτερικού.
Κάποια στιγμή, φαντάζομαι, αυτός ο ανεκδιήγητος που κρατά το τιμόνι (τρόπος του λέγειν) της ελληνικής διπλωματίας θα βγει από το ραχάτι του και θα βγάλει μια τυπική ανακοίνωση, για τα μάτια του κόσμου, όπως εκείνη για την πυραυλική δοκιμή στη… Βόρεια Κορέα. Ο πρωθυπουργός κωλύεται ασφαλώς να αναμιχθεί, γιατί ακόμη γιορτάζει την ατμόσφαιρα αποθέωσης των εγκαινίων του πλημμυρισμένου μετρό στη Θεσσαλονίκη, και η Πρόεδρος προτιμά να ταΐσει τη γατούλα της, γιατί αυτά με τους… χριστιανούς της Ανατολής τα βρίσκει εξόχως αναχρονιστικά.
∆εν θα μπω στον πειρασμό να σας πω τι θα είχε κάνει σοβαρό ευρωπαϊκό κράτος, έστω μικρομεσαίου μεγέθους, σε ανάλογη περίπτωση, αν δηλαδή κινδύνευαν ομοεθνείς, ομόθρησκοι και ομογάλακτοι (γιατί αυτό είναι οι Έλληνες της Συρίας) σε κάποια γωνιά της υφηλίου. Εμείς, που σίγουρα δεν είμαστε ούτε σοβαρό ούτε ανεξάρτητο κράτος, ας τους προσφέρουμε τουλάχιστον αυτό που ξέρουμε να δίνουμε, χρόνια τώρα, αβασάνιστα και αλόγιστα στους σφαγείς τους: ελεύθερη είσοδο και δικαίωμα εγκατάστασης στη χώρα. Γιατί οι διωκόμενοι Ελληνορθόδοξοι της Συρίας είναι κανονικοί πρόσφυγες. ∆εν υποδύονται τους κατατρεγμένους, όπως οι ανήλικοι-ενήλικοι μαχητές του ριζοσπαστικού Ισλάμ, που παίρνουν αφειδώς το άσυλο και τα επιδόματα για να έρθει κάποια στιγμή η ώρα να μετατρέψουν την Αθήνα σε… Χαλέπι.
==========
================
---------------------------
Επιστολή προς τον Εξοχώτατο κ. Γιώργο Γεραπετρίτη,
Υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδος,
Στο Χαλέπι τα παιδιά των συγγενών μας και οι οικογένειές τους ζουν σε μεγάλο κίνδυνο. Η ζωή τους κινδυνεύει, εγκαταλείπονται για να αντιμετωπίσουν τη μοίρα τους. Τον περασμένο μήνα σημάδεψαν την τραγική ανάμνηση της σφαγής του 1850 στο Χαλέπι, όπου καταστράφηκαν χριστιανικές συνοικίες.
Ένας από τους λόγους αυτής της τραγωδίας ήταν η υποστήριξη που έδωσαν οι Έλληνες της Αντιόχειας στο Χαλέπι στην Ελληνική Επανάσταση. Αν και τα σύνορα μας χωρίζουν, το αίμα που χύθηκε στο Χαλέπι είναι το ίδιο αίμα που χύθηκε στον αγώνα για την Ελλάδα.
Είναι το αίμα των προγόνων μας, που έμειναν ενωμένοι ως Έλληνες, ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί και ως υπερασπιστές της Ελληνικής ταυτότητας. Για αιώνες, έχουμε υποστεί καταπίεση – υπό τους Οθωμανούς και κατά τη διάρκεια της ισλαμικής κυριαρχίας – επειδή ποτέ δεν εγκαταλείψαμε τη σύνδεσή μας με την Κωνσταντινούπολη και την υπόλοιπη Ελλάδα.
Σήμερα οι χριστιανοί του Χαλεπίου στέκονται μόνοι. Το καθεστώς έχει εγκαταλείψει τις γειτονιές μας, αφήνοντάς μας να αντιμετωπίσουμε αυτές τις προκλήσεις μόνοι μας. Δεν σας ξεχάσαμε όμως. Ακόμη και κάτω από αιώνες διωγμού, κρατήσαμε ζωντανή την πίστη μας, τα ονόματά μας και τη βυζαντινή μας κληρονομιά.
Μείναμε πάντα πιστοί στην Ελλάδα, ακόμα κι όταν μας κόστισε ακριβά. Σας καλούμε τώρα, αδελφοί και αδελφές μας με πίστη και κληρονομιά, να δράσετε. Το Χαλέπι ήταν κάποτε η μεγαλύτερη χριστιανική πόλη του Λεβάντε, κέντρο του ελληνικού πολιτισμού, της πίστης και της τέχνης. Μην το αφήσετε να πέσει.
Χρησιμοποιήστε όλη τη διπλωματική δύναμη της Ελλάδας για να προστατέψετε τους χριστιανούς του Χαλεπίου. Συνεργαστείτε με τα έθνη—Τουρκία, Ηνωμένες Πολιτείες και άλλα—για να διασφαλίσετε ότι αυτή η αρχαία κοινότητα θα επιβιώσει.
Τα παιδιά του Χαλεπίου, που οι πρόγονοί τους στήριξαν την Ελλάδα στις πιο μαύρες εποχές της, βασίζονται σε εσάς. Το αίμα στις φλέβες τους είναι ίδιο με το δικό σας. Το μέλλον τους είναι συνδεδεμένο με το δικό σας, όπως ήταν πάντα.
Η Ελληνική Οργάνωση της Αντιόχειας
Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ
A letter to His Excellency, Mr. Giorgos Gerapetritis,
Minister of Foreign Affairs of Greece,
In Aleppo, the children of our relatives and their families are living in great danger. Their lives are at risk, abandoned to face their fate. Last month, they marked the tragic memory of the 1850 massacre in Aleppo, where Christian neighborhoods were destroyed. One of the reasons for this tragedy was the support Antiochian Greeks in Aleppo gave to the Greek Revolution.
Even though borders separate us, the blood that was spilled in Aleppo is the same blood that was spilled in the fight for Greece. It is the blood of our ancestors, who stayed united as Greeks, as Orthodox Christians, and as defenders of the Hellenic identity. For centuries, we have suffered oppression—under the Ottomans and during Islamic rule—because we never gave up our connection to Constantinople and the rest of Greece.
Today, the Christians of Aleppo stand alone. The regime has abandoned our neighborhoods, leaving us to face these challenges on our own. But we have not forgotten you. Even under centuries of persecution, we kept our faith, our names, and our Byzantine heritage alive.
We always stayed loyal to Greece, even when it cost us dearly. We now call on you, our brothers and sisters in faith and heritage, to act. Aleppo was once the greatest Christian city in the Levant, a center of Hellenic culture, faith, and art. Do not let it fall. Use all of Greece’s diplomatic strength to protect the Christians of Aleppo.
Work with the nations—Turkey, the United States, and others—to ensure that this ancient community survives. The children of Aleppo, whose ancestors supported Greece in its darkest times, are counting on you. The blood in their veins is the same as yours. Their future is tied to yours, as it always has been.
The Antiochian Greek Organization
= =============
Σχόλια