Ο Μέγας Αλέξανδρος και η ομοφιλοφιλία...

Κωνσταντίνος Σιδέρης

Παρατηρώ ότι με αφορμή την σειρά του Νετφλιξ για τον Μέγα Αλέξανδρο, υιοθετούνται αβίαστα πλέον διάφορες θεωρίες περί του δήθεν σεξουαλικού του προσανατολισμού. Οι θεωρίες αυτές δεν διαδίδονται τυχαία ούτε άσκοπα. Είναι προφανής ο στόχος. Επίσης δεν είναι καινούριες θεωρίες αν και όταν πρωτοάρχισαν να διαδίδονται είχαν εντελώς άλλο σκοπό από τον "σημερινό".
Από τον "Όμηρο" (ίσως από τους ελάχιστους λογαριασμούς στο Twitter που αξίζει να παρακολουθεί κανείς) ερχόμαστε σε επαφή με ιστορικές πηγές οι οποίες πιστεύω βάζουν τα πράγματα στην θέση τους. Φυσικά, δεν περιμένω από τους "προοδευτικούς" συμπολίτες μας να κάτσουν και να ασχοληθούν με τα ιστορικά δεδομένα ή τις πηγές, είναι γνωστό ότι έχουν μια απέχθεια στην τεκμηρίωση του οτιδήποτε δεν συμφωνεί με την "αυτονόητα ορθή" άποψή τους για τα πράγματα, γιατί ...έτσι.
Πάμε λοιπόν στον "Όμηρο":
"...Ήταν ο Αλέξανδρος κίναιδος ή όπως θα λέγαμε σήμερα ομοφυλόφιλος; Τι γνωρίζουμε μέσα από τις αρχαίες πρωτότυπες ιστορικές πηγές μας ΠΑΝΤΑ με το αρχαίο κείμενο ως οδηγό αλήθειας προς το φως (οι αρχαίες πηγές θα αναφερθούν όλες στο τέλος της ανάρτησης).
Ξεκινάω :
1. Μας διηγείται ο Μαρσύας ο Πελλαίος, γιος του Περίανδρου, που ήταν αρχαίος μακεδόνας ιστορικός, μέσα στο έργο του "Μακεδονικά". Το έργο ξεκινάει με τα εξής λόγια του :
"Εγώ ο Μαρσύας, ο Μακεδών ο Πελλαίος, που ήμουν συνομήλικος και σύντροφος του Αλεξάνδρου, του Ηφαιστίωνος, του Πτολεμαίου, του Λεοννάτου, του Λυσιμάχου, του Αριστόνους, του Περδίκκα, του Πευκέστα και του Πείθωνα, των μεγίστων ανδρών που γέννησε ο κόσμος, σε προσκαλώ Μνημοσύνη, κόρη του Ουρανού και της Γαίας, να αποδιώξεις τη λησμονιά και να ξεσηκώσεις τις μνήμες στο νου μου, για να αφηγηθώ τα δρώμενα του ηρωικού έπους, που υπήρξα αυτόπτης μάρτυς."
Έτσι ξεκινάει το ιστορικό του έργο ο Μαρσύας. Θα επικεντρωθώ όμως συγκεκριμένα στο απόσπασμα που μας ενδιαφέρει :
Μεταξύ των συγχαρητηρίων επιστολών και των δώρων που λαμβάναμε από τους διάφορους ηγεμόνες των πόλεων της φοινικικής ακτής, λάβαμε και μια επιστολή από τον ταμία των παράλιων σατραπειών, τον Φιλόξενο, ο οποίος μας έγραφε, ότι κάποιος Θεόδωρος από τον Τάραντα είχε για πούλημα δύο νεαρούς πάρα πολύ όμορφους και μήπως ενδιέφερε τον Αλέξανδρο να τους αγοράσει. Αντιλαμβανόμενοι την μήνη του Αλεξάνδρου σκεφθήκαμε να αποκρύψουμε την επιστολή, αλλά ο Ευμένης δεν συμφωνούσε και ανέλαβε να του την γνωστοποιήσει. Άστραψε και βρόντηξε ο Δίας Μνημοσύνη. Θυμάμαι ολοζώντανη την εικόνα των οκτώ Σωματοφυλάκων να στέκονται σε στάση προσοχής ο ένας δίπλα στον άλλον, σε σχηματισμό κύκλου, μέσα στη σκηνή του Αλεξάνδρου και εκείνον να κραδαίνει την επιστολή κουνώντας την απειλητικά μπροστά στα πρόσωπα τους, ρωτώντας και ξαναρωτώντας με φωνή χρωματισμένη από τα Τάρταρα του Άδη.
"Ποιος μωρός έδωσε το δικαίωμα σε αυτόν τον αδαή τον Φιλόξενο, να νομίζει πως θα μπορούσαν να με ενδιαφέρουν οι θηλυπρεπείς άνδρες; Οι κίναιδοι! Ποιος;"
Δεν μιλούσε κανείς Μνημοσύνη κι ήταν η πρώτη φορά που ο θυμός είχε κυριεύσει τον Αλέξανδρο αλλοιώνοντας τόσο πολύ τα χαρακτηριστικά του. Απευθυνόταν στους Σωματοφύλακες (ήταν οι 8 ορκωτοί σύντροφοι του που ήταν μαζί από μικρά παιδιά ξεκινώντας από μαθητές στη Μίεζα) όχι γιατί ήταν σύμβουλοι στην ανώτατη διοίκηση του ηγεμόνα, όχι γιατί ήταν επικεφαλής των στρατιωτικών επιχειρήσεων, αλλά γιατί τους θεωρούσε, και ήταν, τα μάτια του και τα αφτιά του. Και οι οκτώ ήταν Αλέξανδροι Μνημοσύνη. Πώς λοιπόν διέλαθε της προσοχής τους ένας τόσο άρρωστος αιθέρας που δημιούργησε μια τόσο ανόητη και αισχρή εντύπωση; Γι αυτό κι αυτοί συναισθανόμενοι την ευθύνη τους, όχι ως Σωματοφύλακες αλλά ως φύλακες της προσωπικότητας του, δεν μιλούσαν απορροφώντας τον κραδασμό του θυμού του.
"Τι είναι λοιπόν ο αντρισμός;", συνέχισε θυμωμένος ο Αλέξανδρος, "Να γίνεσαι τύφλα στο μεθύσι και να συνουσιάζεσαι κάθε μέρα με όποια βρίσκεις πρόσφορη; Μήπως εγώ που δεν τα συνηθίζω αυτά είμαι λιγότερο άνδρας; Ή μήπως έχω δώσει την εντύπωση ότι είμαι γύννις; Ε, Πευκέστα;"
Ο Πευκέστας δεν μιλούσε και εγώ καθόμουν παράμερα δίπλα στον Ευμένη, μίλησα αργά και σταθερά:
"Δεν είναι απαραίτητο να διαφύγει κάτι από κάποιον Αλέξανδρε για να δημιουργηθεί μια εσφαλμένη και ανάρμοστη εντύπωση για έναν άνδρα του δικού σου μεγέθους. Ενός μεγέθους που όσο αυξάνεται θα αυξάνει αναλογικά τις εντυπώσεις των ανθρώπων (της μάζας) κάνοντας αυτές από ανάρμοστες κακοήθεις κι από κακοήθεις αισχρές".
"Τι να κάνω λοιπόν Μαρσύα;", μου είπε κοιτάζοντας με, με εκείνη την από φυσικού υγρή ματιά του, που είτε πρόσταζε είτε παρακαλούσε, δεν ήταν εύκολο να της αντισταθείς. "Να αφήσεις τον Ευμένη να απαντήσει εγγράφως όπως εκείνος ξέρει και να ασχοληθείς με τα αξιόλογα που σε απασχολούν".
Έτσι κι έγινε Μνημοσύνη και εστάλη η εξής απαντητική επιστολή:
"Ω χείριστε των ανθρώπων, πότε έμαθες για μένα ότι έχω τέτοιες διαστροφές και τολμάς να μου προξενεύεις τέτοιου είδους αίσχη; Πήγαινε λοιπόν στον όλεθρο μαζί με τον Θεόδωρο και το εμπόρευμα του πριν το πράξω εγώ όταν σας συναντήσω."
2. Επειδή κάνουμε σωστά τη δουλειά μας όμως συνεχίζουμε διασταυρώνοντας την ιστορική πηγή μας. Πάμε στον Πλούταρχο στην μοναδική ολοκληρωμένη σωζόμενη βιογραφία του Αλεξάνδρου. Τι μας γράφει και ο Πλούταρχος :
Κεφάλαιο 22
Όταν ο Φιλόξενος, ο αρχηγός των παραθαλάσσιων δυνάμεων, του έγραψε πως ήταν κοντά του κάποιος Θεόδωρος απο τον Τάραντα και πουλάει δύο πολύ όμορφα αγόρια και ήθελε να μάθει αν θα τα αγόραζε, οργίστηκε πολύ και φώναζε πολλές φορές στους φίλους του, ρωτώντας τι αισχρό είχε μάθει γι αυτόν μέχρι τώρα ο Φιλόξενος, έτσι που να τον προσβάλλει με τέτοιες ξενδιάντροπες προτάσεις. Και τον ίδιο τον Φιλόξενο επιτιμώντας τον έντονα σε γράμμα του, τον διέταξε να ξεφορτωθεί τον Θεόδωρο και το εμπόρευμα του. Μάλιστα μάλωσε αυστηρά τον Άγνωνα, που έγραψε πως ήθελε να αγοράσει και να του φέρει τον Κρωβύλο που ήταν φημισμένος στην Κόρινθο (κίναιδος επί πληρωμής). Αλλά και όταν πληροφορήθηκε (κάποια άλλη στιγμή) πως ο Δάμωνας και ο Τιμόθεος ωθούν τις γυναίκες μερικών μισθοφόρων στην ανηθικότητα (στον σεξουαλικό τομέα (γύναια διεφθαρκέναι), που υπηρετούσαν υπό τις διαταγές του Παρμενίωνος, έγραψε στον Παρμενίωνα, με την εντολή, εάν είναι πράγματι ένοχοι, να τους τιμωρήσει όπως τα θηρία, που ζουν καταστρέφοντας τους ανθρώπους, και να τους σκοτώσει.
3. Επόμενη πηγή. Περὶ τῆς Ἀλεξάνδρου τύχης ἢ ἀρετῆς, το δεύτερο έργο του Πλουτάρχου που οι δοκησίσοφοι αγνοούν:
Ο Αλέξανδρος ερωτεύτηκε τη Ρωξάνη, την κόρη του Οξυάρτη, που χόρευε ανάμεσα στις άλλες αιχμάλωτες, ωστόσο δεν την προσέβαλε, αλλά τη νυμφέυτηκε. Σαν φιλόσοφος! Κάποτε διάβαζε εμπιστευτική επιστολή από τη μητέρα του, και ο Ηφαιστίων, που έτυχε να βρίσκεται πλάι του, τη διάβαζε και κείνος φανερά, οπότε ο Αλέξανδρος δεν τον σταμάτησε, αλλά έφερε το δαχτυλίδι του πάνω στο στόμα του Ηφαιστίωνα, σφραγίζοντας το με τη σιωπή μέσω της φιλικής εμπιστοσύνης. Σαν φιλόσοφος! Όταν ο Φιλόξενος, ο ύπαρχος των παραλιακών περιοχών της Μικράς Ασίας, έγραψε στον Αλέξανδρο ότι στην Ιωνία ήταν κάποιος νέος, που δεν υπήρχε όμοιός του στα νιάτα και την ομορφιά, και τον ρωτούσε με το γράμμα αν ήθελε να του τον στείλει, ο Αλέξανδρος του απάντησε αυστηρά :
"Αθλιότατε απο' όλους τους ανθρώπους, ποια τέτοια πράξη μου έμαθες ποτέ, ώστε να προσπαθείς τώρα να με κολακεύσεις με τέτοιες ηδονές;"
4. Δεν φτάνουν αυτά; Καλώς.
"Τις άλλες αιχμάλωτες, όταν ο Αλέξανδρος τις έβλεπε να ξεχωρίζουν για την ομορφιά και την κορμοστασιά τους, έλεγε χαριτολογώντας ότι οι Περσίδες είναι παιδεμός για τα μάτια. Δείχνοντας όμως και εκείνος, απέναντι στην ομορφιά τους, την ομορφιά της εγκράτειας του και της σύνεσης του, τις απομάκρυνε σαν άψυχα αγάλματα."
-Πλουτάρχου Βίοι Παράλληλοι, Αλέξανδρος
κεφάλαιο 21
(τα αρχαία κείμενα θα μπουν όλα απο κάτω)
5. "Πρώτα λοιπόν ο σκοπός της εκστρατείας αποδεικνύει τον άνδρα (Αλέξανδρο) φιλόσοφο, επειδή δεν συνέλαβε στο μυαλό του να αποκτήσει πλούτη και να απολαύσει την ευμάρεια και την ηδονή, αλλά να ενώσει όλους τους ανθρώπους με την ειρήνη και την επικοινωνία"
-Πλουτάρχου Ηθικά , Περί της Τύχης ή Αρετής Αλεξάνδρου
κεφάλαιο 9
6. "Γάμο πραγματικό έκανε μονάχα με την Ρωξάνη, διότι την ερωτεύθηκε. Την Στάτειρα την κόρη του Δαρείου, την νυμφεύθηκε για τα συμφέροντα του Κράτους. Στις άλλες Περσίδες έδειξε τόση σωφροσύνη, όση ανδρεία στους Πέρσες. Γιατί δίχως την θέληση της, δεν είδε καμμία, και όσες είδε τις προσπέρασε με μεγαλύτερη φρόνηση απο όσες δεν είδε. Και αν και ήταν σε όλους καλός, στις ωραίες, ειδικά για αυτό, φερόταν με μεγάλη υπερηφάνεια. Και για την ομορφιά της γυναίκας του Δαρείου, που ήταν ωραιοτάτη, δεν ήθελε να ακούσει κουβέντα."
-Πλουτάρχου Ηθικά, Περί της Τύχης ή Αρετής Αλεξάνδρου Λόγος Β' 6
Την εποχή εκείνη οι ιστορικοί στα έργα τους είχαν απλό λόγο. Κανένας σοβαρός συγγραφεύς δεν αφήνει την υπόνοια έστω ότι ο Αλέξανδρος είχε ομοφυλοφιλικές τάσεις. Όλα είναι προϊόντα διαστρέβλωσης της αλήθειας ή προέρχονται από μεταγενέστερους συγγραφείς οι οποίοι ήταν Χριστιανοί. Ας εξηγήσουμε και αυτό. Τα χρόνια αργότερα από τον Αλέξανδρο, με την έλευση του Χριστιανισμού ξεκίνησε η δαιμονοποίηση των Ελλήνων από τους πατέρες της εκκλησίας. Για να χτυπήσουν την παλαιά θρησκεία των Ελλήνων στάθηκαν μέσα σε όλη τη δαιμονοποίηση διέδωσαν και συνέγραψαν δυστυχώς κείμενα άτοπα και αβάσιμα πως οι Έλληνες και οι Ελληνίδες ήταν ομοφυλόφιλοι. Μη ξεχνάτε πως τότε περίπου 300-500 χρόνια αργότερα από τον θάνατο του Αλεξάνδρου είχε ήδη ξεκινήσει ο θρησκευτικός πόλεμος μεταξύ των λαών για την επιβολή της πιο δυνατής θρησκείας.
Οι απόψεις αυτές στις μέρες μας άρχισαν να διατυπώνονται στην Ελλάδα από τις αρχές του 1980 για να φτάσουν στα άκρα τους σήμερα με το έργο του David J. Lonsdale, Alexander The Great: Killer of Men , καθώς και άλλων ξένων συγγραφέων οι οποίοι έγραφαν λογοτεχνικά έργα αλλά απο άποψης ιστορικής εγκυρότητας ήταν αβάσιμα περιγράφοντας στην εκστρατεία του Αλεξάνδρου όργια, βιασμούς και ομοφυλοφιλίες χωρίς να υπάρχει η παραμικρή πηγή. Όμως η προπαγάνδα ήταν συνεχόμενη και πέρασε.
Τέλος, το 2004, σε μια εποχή όπου οι ομοφυλόφιλοι εκφράζουν και εκδηλώνουν ελέυθερα την ερωτική τους ταυτότητα (και καλά κάνουν), ξεκινάει ξανά η εκστρατεία προπαγάνδας περί ομοφυλοφιλίας του Αλεξάνδρου. Ο Όλιβερ Στόοουν με την ταινία "Αλέξανδρος" πέρασε το πρώτο μήνυμα.
Αυτό που δε γνωρίζετε όμως είναι πως πριν η ταινία προβληθεί στις κινηματογραφικές αίθουσες, η εταιρεία παραγωγής, πρότεινε στο Υπουργείο Πολιτισμού της χώρας μας να πάρει το σενάριο και να κάνει τις οποιεσδήποτε παρεμβάσεις - διορθώσεις, στα σημεία που θα έκρινε ως ανακριβή ή ανιστόρητα, με αντάλλαγμα κάποια χορηγία. Αναφέρω σχετικά, πως οι ανακρίβειες ήταν υπερβολικά πολλές και δεν αφορούσαν μόοο το θέμα της ομοφυλοφιλίας. Το ανθελληνικό τότε κράτος, είτε απο αδιαφορία, είτε απο σύγχυση για το έπος του Αλεξάνδρου, απάντησε δια στόματος του τότε υπουργού πολιτισμού Κώστα Καραμανλή ότι:
"Η ιστορία έχει γράψει ποιος ήταν ο Αλέξανδρος και δεν μας ενδιαφέρει η οπτική του Χόλυγουντ"
αγνοώντας ως ανίδεος ή σκοπίμως πράττοντας ανθελληνικά, πως οι θεατές και γενικότερα ένα μέρος της ανθρωπότητας νομίζει πως ό,τι βλέπει στην οθόνη είναι πραγματική ιστορία και δεν θα πήγαιναν οι ίδιοι να διαβάσουν τις ιστορικές πηγές για να κάνουν συγκρίσεις...."
==============
 

Periklis Bozinakis

-Τι δουλειά κάνετε;
-Είμαι ομοφυλόφιλος.
Δεν θα επεκταθώ σχετικά με τη δυσάρεστη φωτογραφία και την κούφια μαριονέτα του βιο-ηθικο-φασιστικού Καθεστώτος που εικονίζει: ένα κόμπλεξ που περπατάει και αναπνέει, και που κατ' ομολογίαν του πληρώνεται απ' τον Σόρος και το θεωρεί και "μαγκιά"... Από αυτό το υλικό φτιάχνονται τα ιδανικά φερέφωνα για την προώθηση της ψυχοπαθολογίας και την υστερική, μαύρη προπαγάνδα ενάντια στη λογική και την πραγματικότητα.
Θα σημειώσω όμως κάτι κρίσιμο: τα ασυνάρτητα αυτά πιόνια της πολιτειακής εκτροπής αναμασούν συχνά την ατάκα "δεν μπορείς να έχεις γνώμη, είναι η ζωή μου", σχετικά με την υιοθεσία παιδιών (!!!) από δυάδες ομοφυλόφιλων!
Είναι τόσο θεμελιωδώς αμόρφωτοι και τυφλωμένοι που αγνοούν ότι αυτή η φράση και μόνο, αυτομάτως τους καθιστά απολύτως ακατάλληλους όχι μόνο για κηδεμόνες, αλλά ακόμα και για γείτονες ενός παιδιού.
Όταν διατυπώνεις την παρανοϊκή άποψη ότι η υιοθεσία ενός παιδιού αφορά ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ τη στιγμή που αφορά μόνο ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ τότε είσαι επικίνδυνος και για έναν ακόμη σοβαρότατο λόγο, εκτός από τη δεδομένη νοσηρότητα του ψυχισμού και του περιβάλλοντός σου. Διαπράττεις το ίδιο σφάλμα που διέπραξαν και όσα ανδρόγυνα δημιούργησαν πρόβλημα στα παιδιά τους, ακριβώς επειδή θεωρούσαν (με άκρατο εγωκεντρισμό) ότι η οικογένεια είναι η πάρτη τους. Η ζωή τους. Τα ανδρόγυνα ακριβώς που επικαλείσαι για να επιχειρηματολογήσεις ενάντια στην "πυρηνική οικογένεια", λέγοντας: "είδαμε και τόσα ζευγάρια ετεροφυλόφιλων πώς τα κατάφεραν..."!!! Αυτοακυρώνεσαι επί διατυπώσει.
Βέβαια αυτή η ατάκα αποτελεί έτσι κι αλλιώς το απαύγασμα του παραλογισμού: αφού αποτυγχάνουν κάποια ζευγάρια, ας καταστρέψουμε κι άλλες παιδικές ψυχές, εκ προοιμίου. Αφού πάντοτε κάποιοι άνθρωποι πνίγονται στη θάλασσα, από ατύχημα, ας πνίξουμε και μερικούς από μόνοι μας, εκ προθέσεως...
ΥΓ: φυσικά και έχουμε ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ να έχουμε γνώμη. Και ένα μόνο παιδί να αφορά η συγκεκριμένη εκτροπή, είναι κοινωνικό θέμα.
 ================
 
 Δημήτριος Γάκης

ΟΤΑΝ Ο ΔΙΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΡΕΤΕΣ, ΔΙΕΤΑΞΕ ΤΗΝ «ΝΤΡΟΠΗ» ΝΑ ΜΠΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ …ΠΡΩΚΤΟ ΤΟΥ!
-Διαβάστε, λοιπόν, τον μεγάλο Αίσωπο και καταλάβετε, μεταφορικά, την ΑΠΑΞΙΩΤΙΚΗ ΘΕΣΗ και ΑΠΟΨΗ των αρχαίων Ελλήνων για την ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ
- Δανείζομαι το κείμενο από τον «ΟΜΗΡΟ» @Pavloskanenas, στο Twitter:
«Όταν ο Δίας έπλασε τους ανθρώπους, έβαλε μέσα τους διάφορες αρετές και ευαισθησίες. Ύστερα είδε ότι ξέχασε την ντροπή αλλά δεν ήξερε απο ποιο σημείο να την βάλει μέσα στον άνθρωπο. Τότε πρόσταξε τη ντροπή (προσωποποιημένη) να μπει στον άνθρωπο από τον πρωκτό του. Η Ντροπή δεν το δεχόταν, προέβαλε αντιρρήσεις και δυσανασχετούσε. Αναστέναξε η ντροπή, δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς, "εντάξει" είπε, "θα μπω, αλλά με μια συμφωνία: αν μετά από εμένα μπει από την ίδια τρύπα κάτι άλλο, και προπάντων αν μπει ερωτικό όργανο, εγώ θα φύγω από εκείνον τον άνθρωπο!". Για αυτόν τον λόγο, λοιπόν, συμβαίνει έκτοτε όλοι οι κίναιδοι (ομοφυλόφιλοι) να είναι ξεδιάντροποι (χάνει δηλαδή για πάντα την αίσθηση της ντροπής).
Τούτο τον μύθο ταιριάζει να τον χρησιμοποιούμε για έναν άνδρα που ζεί μια ζωή γεμάτη χυδαίες απολαύσεις και έχει έλλειψη ηθικού φραγμού.
Αἰσώπου Μῦθοι (διδακτικός μύθος 54)
Ζεὺς καὶ αἰσχύνη
---------------------
Ωχ ομοφοβικοί και ρατσιστές οι Αρχαίοι Έλληνες.
Κατά τ'άλλα έκαναν αίσχη και όργια και ήταν ομοφυλόφιλοι. Εντάξει όσοι με διαβάζετε καιρό έχετε δει να καταρρίπτω αυτά τα αβάσιμα ψέματα συνεχώς μέσα απο τα πρωτότυπα αρχαία κείμενα δε σας κάνει εντύπωση. Είναι άραγε δυνατόν, να υπάρχει αυτός ο διδακτικός μύθος όπου γίνεται κάτι τέτοιο με τον Δία και ταυτόχρονα να σας λένε πως ο Αλέξανδρος ή ο Σωκράτης ήταν κίναιδοι ανοιχτά και μάλιστα ο Αλέξανδρος να τιμάει τον Δια ως πατέρα του; Προφανώς τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως προσπαθούν να σας πείσουν και αυτή η παραποίηση έχει ως στόχο την προώθηση συγκεκριμένης ατζέντας μέσα απο τον κόσμο της Αρχαίας Ελλάδος διότι η επιρροή του πολιτισμού μας είναι αδιανόητη και ας μη το καταλαβαίνετε. "Έλα μωρέ και στην αρχαία Ελλάδα γκέι ήταν οι φιλόσοφοι και ο Αλέξανδρος που έχεις πρότυπο βρε Ελληναρά". ΟΧΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ. Μαύρα μεσάνυχτα έχετε οι περισσότεροι που μαθαίνετε ιστορία απο το LIFO και άλλες σελίδες που πληρώνονται για να παραποιούν την ιστορία λόγω συγκεκριμένης ατζέντας. Αν διαβάζατε και το αρχαίο Αττικό δίκαιο για την τότε δημοκρατία θα σας έπεφταν τα μαλλιά. Το έχω ξαναπεί, ούτε ένα 24ώρο δεν θ' αντέχατε στην αρχαία Αθήνα. Που να μαθαίνατε δηλαδή πως όσοι σήμερα έχουν δικαίωμα ψήφου τότε δεν περνούσαν ούτε απ'έξω. Και επειδή εγώ δεν είμαι παραποιητής της ιστορίας αλλά είμαι ερωτευμένος μαζί της και φίλος της, ορίστε και το αρχαίο κείμενο του μύθου ⬇️
Αρχαίο κείμενο μύθου❗️🏛️
Ζεὺς πλάσας τοὺς ἀνθρώπους τὰς μὲν ἄλλας διαθέσεις αὐτοῖς ἐνέθηκε, μόνην δ’ ἐνθεῖναι τὴν αἰσχύνην ἐπελάθετο. Διὸ καὶ μὴ ἔχων πόθεν [ἂν] αὐτὴν εἰσαγάγῃ, διὰ τοῦ ἀρχοῦ αὐτὴν εἰσελθεῖν ἐκέλευσεν. Ἡ δὲ τὸ μὲν πρῶτον ἀντέλεγεν ἀναξιοπαθοῦσα. Ἐπεὶ δὲ σφόδρα αὐτῇ ἐνέκειτο, ἔφη· «Ἀλλ’ ἔγωγε ἐπὶ ταύταις εἰσέρχομαι ταῖς ὁμολογίαις ὡς Ἔρως μὴ εἰσελεύσεται· ἂν δ’ εἰσέλθῃ, αὐτὴ ἐξελεύσομαι παραυτίκα.» Ἀπὸ δὴ τούτου συνέβη πάντας τοὺς πόρνους ἀναισχύντους εἶναι.
Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι τοὺς ὑπ’ ἔρωτος κατεχομένους ἀναισχύντους εἶναι συμβαίνει.
--------------
(Το κείμενο είναι 100% πραγματικό και υπάρχει επίσημα στα κείμενα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας. Είναι απόδειξη της άποψης των Ελλήνων περί ομοφυλοφιλίας στην Αρχαία Ελλάδα. Μπορείτε να με βρίσετε όσο θέλετε στα σχόλια όμως η αλήθεια είναι αυτή. Η παραποίηση της ιστορίας τέλος, έχει ξεκινήσει πλέον η αποκατάσταση της αλήθειας)»
 

Σχόλια