Όχι κύριε Ερντογάν, δεν μας χωρίζει μια θάλασσα

ΚΑΛΟΓΕΡΑΚΗΣ ΗΡΑΚΛΗΣ

Το ότι μας χωρίζει “μια θάλασσα” που ο Τούρκος πρόεδρος την θέλει να είναι θάλασσα ειρήνης και εύχεται να είναι μια γέφυρα φιλίας, αποτελεί στην ουσία προέκταση της πλειστάκις εκπεφρασμένης θέσης από πολλά στόματα, ότι “τα ελληνικά νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα, γιατί κάθονται πάνω στην υφαλοκρηπίδα της Τουρκίας”. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Το Αιγαίο πέλαγος δεν είναι μια θάλασσα ειρήνης που πρέπει να ενώνει τις δύο χώρες, όπως ισχυρίζεται ο Ερντογάν. Με βάση το διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας που εμείς έχουμε υπογράψει και κυρώσει, έχουμε κυριαρχικά δικαιώματα που ακόμη δεν έχουμε εξασκήσει. Το Αιγαίο έχει από αρχαιοτάτων χρόνων κατοικημένα νησιά. Δεν είναι το Αιγαίο ένας ωκεανός με μόνο θάλασσα. Έχει χιλιάδες νησιά που όλα όσα απέχουν τρία μίλια από τις μικρασιατικές ακτές, εκτός από την Ίμβρο, την Τένεδο και τις Λαγούσες, είναι ελληνικά. Δεν θέλω να κάνω μαθήματα γεωγραφίας, αλλά όποιος ρίξει μια ματιά σε ένα γεωγραφικό χάρτη, το καταλαβαίνει. Η Ελλάδα ξεκινά από την γραμμή μέσης απόστασης από τη μικρασιατική ακτή και τα νησιά μας, ή όπου δεν έχει απέναντι της νησιά, από τα τρία μίλια (όχι ναυτικά μίλια) από τις τουρκικές ακτές, όπως ακριβώς το προσδιορίζει η Συνθήκη της Λωζάνης.

Από αρχαιοτάτων χρόνων «αρχιπέλαγος του Αιγαίου» το έλεγαν, το έγραφαν και το αποτύπωναν απλά και μόνο επειδή είχε πλήθος διάσπαρτων νησιών και μάλιστα κατοικημένων. Μια ματιά στην ιστορία από την εποχή του χαλκού, αρκεί για να το κατανοήσουμε. Δεν μπορεί ο γείτονας να μας απειλεί για την ιδιοκτησία μιας περιοχής και μετά να μας επιβάλει την γραμμή του, συμφωνώντας πως “για χάρη της ειρήνης” δεν πρέπει να κάνουμε κανένα βήμα που θα ταράξει το κατεστημένο! Η γειτονική μας Τουρκία έχει προσπαθήσει να μας επιβάλει καταστάσεις και ιδέες, τα οποία “για χάρη της ειρήνης” προσπερνούμε και συμφωνούμε στο ότι, οποιαδήποτε αλλαγή στο status quo θα θεωρηθεί “επιθετική ενέργεια” και εμείς πανηγυρίζουμε και το δεχόμαστε με ευχαρίστηση! Απλά δεν είναι ορθό!

“Γαλάζια Πατρίδα”;

Το ότι μας χωρίζει “μια θάλασσα” που ο Τούρκος πρόεδρος την θέλει να είναι θάλασσα ειρήνης και εύχεται να είναι μια γέφυρα φιλίας, αποτελεί στην ουσία προέκταση της πλειστάκις εκπεφρασμένης θέσης από πολλά στόματα, ότι “τα ελληνικά νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα, γιατί κάθονται πάνω στην υφαλοκρηπίδα της Τουρκίας”.

Δεν μπορείτε κε πρόεδρε στο όνομα της “ειρήνης” να αγνοείτε μια συνθήκη που η χώρα σας υπέγραψε και να απαιτείτε την αποδοχή παραχώρησης εθνικής κυριαρχίας τυλίγοντας με την πολύ όμορφη φαινομενικά δήλωση αποφυγής προκλητικών ενεργειών.
Δεν μπορείτε κε πρόεδρε να ξεχνάτε θέματα για τα οποία, σύμφωνα με το άρθρο 16 της συνθήκης της Λωζάνης, η χώρα σας έχει «παραιτηθεί παντός τίτλου και δικαιώματος». Δεν μπορείτε κε πρόεδρε να κυκλοφορείτε χάρτες από τους οποίους παραλείπονται τα μισά νησιά του Αιγαίου.

Υπάρχει παρελθόν και υπάρχουν εκπεφρασμένες στο παρελθόν θέσεις, όπως π.χ. η “Γαλάζια Πατρίδα”, ότι τα νησιά δεν έχουν ΑΟΖ, ότι υπάρχουν τουρκικά νησιά υπό ελληνική κατοχή και βεβαίως υπάρχει η απειλή του casus belli. Όλα αυτά πρέπει να τα μνημονεύσουμε ή να τα αποσύρει η Τουρκία, αν θέλουμε πραγματικά να προχωρήσουμε ειρηνικά. Αλλιώς εθελοτυφλούμε.

Εκτός των προαναφερθέντων, η Άγκυρα προσπαθεί να μετατρέψει την μουσουλμανική μειονότητα σε “τουρκική” και θέλει να μας βάλει χαλινάρια ή φρένο στη διεκδίκηση νόμιμων δικαιωμάτων μας. Θέλει, επίσης, να μας επιβάλει την αποδοχή της δημιουργίας άλλου ενός σταθμού παραγωγής πυρηνικής ενέργειας στην περιοχή, κάνοντας μας την χάρη να μας πουλήσει μετά φθηνή ηλεκτρική ενέργεια!

Πίσω από την “Διακήρυξη της Αθήνας”

Η “Διακήρυξη της Αθήνας” αποτυπώνει την συνήθη πονηρή τακτική των γειτόνων. Στο κείμενο της, λοιπόν, υπάρχουν πολλές ασάφειες και πουθενά δεν καθορίζονται όρια ή προϋποθέσεις. Όλα όμως έχουν κάποιο όριο. Αναφέρει η συνθήκη: «Τα μέρη δεσμεύονται να απέχουν από κάθε δήλωση, πρωτοβουλία ή ενέργεια που θα μπορούσε να υπονομεύσει ή να απαξιώσει το γράμμα και το πνεύμα αυτής της Διακήρυξης ή να θέσει σε κίνδυνο τη διατήρηση της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή». Αυτά θα ήταν πράγματι εποικοδομητικά αν διευκρινίζονταν τα παραπάνω.

Η Διακήρυξη θέλει διατύπωση σαφών θέσεων και προθέσεων. Μπορεί να προβλέπει ότι «δεν αποτελεί διεθνή συμφωνία, δεσμευτική για τα μέρη κατά το διεθνές δίκαιο. Καμία πρόνοια της Διακήρυξης αυτής δεν πρέπει να ερμηνεύεται ότι παράγει νομικά δικαιώματα ή υποχρεώσεις για τα μέρη», αλλά το κείμενό της παράγει πολιτικές δεσμεύσεις που χρειάζονται ανάλυση, σαφή προσδιορισμό και χάραξη των ορίων.

Ας μην πανηγυρίζουμε λοιπόν για αυτή τη “νέα εποχή” στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, 93 χρόνια μετά το “Σύμφωνο Φιλίας” της 30ής Οκτωβρίου του 1930, μεταξύ Ελευθερίου Βενιζέλου και Μουσταφά Κεμάλ. Υπενθυμίζουμε ότι εκείνο το σύμφωνο παραβιάστηκε αρκετές φορές από την τουρκική πλευρά. Ευχής έργο θα ήταν η επαναφορά και υπογραφή του ίδιου συμφώνου, που οι δύο χώρες υπέγραψαν αργότερα στις 14 Σεπτεμβρίου 1933, σχετικά με την εγγύηση των κοινών μας συνόρων. Ας πορευτούμε λοιπόν εν ειρήνη και ας φροντίσουμε να επωφεληθούμε όλοι από την χάραξη μιας νέας πορείας που θα έπεται μιας ειλικρινούς δήλωσης μετάνοιας, από αυτούς που κατά καιρούς εκτρέπονται και κάνουν εμπρηστικές δηλώσεις.

==================

  ΚΟΛΜΕΡ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Με ύφος βλοσυρού παντισάχ (*) και αποσπώντας δύο “δώρα”, ήλθε, είδε κι απήλθε ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν προχθές απ’ την Αθήνα, χωρίς να δώσει κάποιο “αντίδωρον”, ενώ μειλίχιος ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έμεινε ενεός (**) απ’ την παραφθορά του άρθρου 2 της Σύμβασης για την ανταλλαγή πληθυσμών, που αναφέρει μουσουλμάνους κι όχι Τούρκους ως μειονότητα της Δυτικής Θράκης, την οποία απεκάλεσε ο φιλοξενούμενος πρόεδρος “τουρκική”.

Ο “σουλτάνος” Ερντογάν εξασφάλισε την ανέγερση μίας νέας γέφυρας, 344 μέτρα μέσα στο ελληνικό έδαφος επί του Έβρου, που θα συνδέει απευθείας την Εγνατία Οδό με την Τουρκία και την έγκριση για 7ήμερη βίζα Τούρκων υπηκόων, που θα επιτρέπει να επισκέπτονται δέκα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Βέβαια, απομένει να συμφωνήσει και η ΕΕ για την εξαίρεση της αφίξεως Τούρκων υπηκόων από τις πρόνοιες της Συμφωνίας Σένγκεν, δοθέντος ότι εν συνεχεία θα μπορούν να καταφύγουν σ’ άλλες χώρες της “Ηνωμένης” Ευρώπης και να ζητήσουν άσυλον.

Εάν η νέα, κρεμαστή γέφυρα στον Έβρο υπήρχε το 2019, οπότε διετάχθη η εισβολή χιλιάδων “φτωχοδιαβόλων” στην ελληνική μεθόριο, δεν θα μπορούσε ο στρατηγός Αλκιβιάδης Στεφανής να τους ανασχέσει, όπως το επέτυχε με την βοήθεια του φράκτη του Φράγκου και του ελληνικού στρατού. Θα ήταν απλούς περίπατος…

Από τον Βενιζέλο στον Μητσοτάκη

Το νέο σύμφωνο φιλίας Ελλάδος και Τουρκίας, που υπέγραψαν Ερντογάν και Μητσοτάκης, δεν είναι δεσμευτικό και πολύ πιθανόν θα έχει την τύχη του αντιστοίχου του Βενιζέλου-Ινονού του 1930, που ουδέποτε εφηρμόσθη. Αντιθέτως, μάλιστα, η Τουρκία εξόντωσε τον Ελληνισμό της Κωνσταντινουπόλεως με τον φοβερό φόρο “Βαρλίκ” το 1941 και το πογκρόμ του 1955. Σήμερα, δεν απομένουν παρά μόνον 2.500 Ρωμιοί στην Πόλη, από 150.000 το 1923, ενώ οι 125.000 Έλληνες μουσουλμάνοι στη Θράκη ευημερούν και πληθύνονται, προστατευόμενοι από το ελληνικό κράτος.

Τα χειρότερα όμως προηγήθησαν της επισκέψεως Ερντογάν στην Αθήνα. Με συνέντευξη του στην “Καθημερινή”, ο Ερντογάν ισχυρίσθη ότι ο ναός της Αγίας Σοφίας υπήχθη στο σύστημα διαχειρίσεως των Βακουφίων (ευαγή ιδρύματα) με θ ε ώ θ ε ν απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας της Τουρκίας. Έτσι, έγινε μωαμεθανικό τέμενος, ενώ προηγουμένως ήταν μουσειακός χώρος, ως διέταξε ο Κεμάλ Ατατούρκ το 1938.

Επίσης ότι το 1971 κρατικοποιήθησαν στην Τουρκία οι “ιδιωτικές σχολές” με απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου. Αλλά στη χώρα αυτή υπάρχουν σήμερα ξένα εκπαιδευτικά ιδρύματα που λειτουργούν εντεταγμένα στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, από την οποία έχει εξαιρεθή η Σχολή της Χάλκης, με απόφαση της τουρκικής κυβερνήσεως. Είναι νηπιαγωγείον; Ουδέποτε ο Ερντογάν πήρε νομοθετικές πρωτοβουλίες τόσο για την Αγία Σοφία όσο και τη Σχολή της Χάλκης για να διατηρήσουν το προηγούμενο καθεστώς λειτουργίας των. Η συμπεριφορά αυτή ταιριάζει σε αυταρχικό σουλτάνο που δεν σέβεται το παρελθόν. Γιατί να σεβασθή το μέλλον;

Τί απέσπασε ο σουλτάνος

Ο Ερντογάν απέσπασε υπόσχεση –άγνωστον πώς– της κυβερνήσεως Μητσοτάκη, ως απεκάλυψε κατά την ομιλία του προς τους ξένους και ημεδαπούς δημοσιογράφους (7.12.23), σύμφωνα με την οποία απαγορεύεται του λοιπού η ίδρυση δομών Κούρδων αντιφρονούντων στο ελληνικό έδαφος, ωσάν η Ελλάς να υπάγεται στην τουρκική επικράτεια και να μην είναι ανεξάρτητο κράτος-μέλος της ΕΕ όπου προστατεύονται οι πολιτικοί πρόσφυγες.

Αν αυτό δεν είναι ασυμβίβαστο, θεωρείται τουλάχιστον απαράδεκτο για μία χώρα ως η Ελλάς που απηλλάγη της τουρκικής τυραννίας εδώ και 200 χρόνια, έπειτα από πολυαίμακτο, εννεατή, απελευθερωτικόν αγώνα. Φρόνιμον θα ήταν συνεπώς ο κ. Μητσοτάκης ν’ αποφύγει να πάει στην Άγκυρα μην του ζητήσει ο Ερντογάν και τα… Γλυπτά του Παρθενώνος, που χάρισε με σουλτανικό φιρμάνι ο Μουσταφά Δ’ στον λόρδο Έλγιν το 1806.



(*) Παντισάχ, περσική λέξη, μάλλον προερχομένη ως δάνειον από την Ελληνική “παντάναξ”, ήγουν βασιλιάς του παντός, άρχων του κόσμου.

(**) Βουβός , άλαλος, ανόητος (ίδε σελ.705 του Ελληνικού λεξικού Α.Ν.ΓΙΑΝΝΑΡΗ , 1891 εκδ.Α.Κωνσταντινίδη).


Σχόλια