Κείμενα-επιμέλεια: Δημήτρης Γκάζης, Γιώργος Κυριακού
Μετά τη ραγδαία επιδείνωση του μεταναστευτικού και την τυχοδιωκτική άνεση να μετατραπεί η Ελλάδα σε χώρο τράνζιτ, το 2015, οι χώρες που βρίσκονται στα βόρεια σύνορα της Ελλάδας σφράγισαν η μία μετά την άλλη τη διαδρομή προς την Κεντρική Ευρώπη. Την αρχή έκανε η Ουγγαρία, με τις υπόλοιπες χώρες να ακολουθούν, φτάνοντας στα τραγικά γεγονότα της Ειδομένης στα σύνορα Ελλάδας-«Βόρειας Μακεδονίας» που σφράγισαν την προσφυγική κρίση στη χώρα μας. Η Ελλάδα μετατράπηκε για τα επόμενα χρόνια σε αποθήκη και χώρο διαλογής των μετακινούμενων πληθυσμών.
Η τακτοποίηση της νέας μόνιμης αυτής συνθήκης πέρασε στις ΜΚΟ με το αδιαφανές επικάλυμμα του ανθρωπισμού, να κρύβει τον πακτωλό χρημάτων που διαχειριζόντουσαν και τις μαφίες των εμπόρων που διαπερνούν τα σύνορα για τις χώρες τελικού προορισμού. Ο βαλκανικός διάδρομος συνέχισε να υφίσταται κάτω από τα επίσημα ραντάρ. Οι πρώτες διαδρομές πιστώνονται στα σύνορα με τα Σκόπια στη Γευγελή, στη συνέχεια μέσω Κουμάνοβο στη Σερβία κι από τη Σουμπότιτσα στην Ουγγαρία. Μια άλλη διαδρομή ξεκινάει από την Κακκαβιά ή την Καπστίτσα για την Αλβανία με την αντίστοιχη συνέχεια διαδρομής για τη Σερβία ή τα Σκόπια. Μια άλλη εναλλακτική περιλαμβάνει τη διαδρομή προς τη Βοσνία για τα σύνορα με την Κροατία και τη Σλοβενία ή από την Αλβανία για το Μαυροβούνιο. Ενώ τέλος μια άλλη διαδρομή είναι από το Κούκες της Αλβανίας προς το Κόσοβο κι από εκεί στη Σερβία και την Ουγγαρία. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
Σχόλια