Π. Ήφαιστος - Ομιλία στη μνήμη Νεοκλή Σαρρή - 20.10.12

 

=======================

Ενα γνήσιο και εμπνευσμένο παιδί της βασιλεύουσας αγωνίστηκε για τον Ελληνισμό ολόκληρη τη ζωή του

Χθες συμπληρώθηκαν δώδεκα χρόνια από την εκδημία ενός λαμπρού Ελληνα της Πόλης, φλογερού πατριώτη, χαρισματικού πανεπιστημιακού δασκάλου και καλού φίλου, του Νεοκλή Σαρρή (1940-2011).

Ο Σαρρής ύψωσε το τεράστιο πνευματικό ανάστημά του τη μαύρη για το έθνος περίοδο, κατά την οποία τα στόματα βούλωναν με χρήμα, και τις συνειδήσεις τμήματος του λαού είχε σκοτίσει ο βούρκος της διαπλοκής, το αφιόνι του υλισμού και η αχρειότητα του να χρεώνεις τους απογόνους σου για να «ξεδώσεις» εσύ εδώ και τώρα.

Μίλησε, δίδαξε, έγραψε εναντίον της κάλπικης ελληνοτουρκικής «φιλίας» – του χρυσώματος του χαπιού του τουρκικού επεκτατισμού, όπως αυτός συνδυάζεται με τον ελιτίστικο γραικυλισμό των ελληνοφώνων της εξουσίας.

Απέδειξε με στοιχεία ακλόνητα τις κακουργίες των Τούρκων σε βάρος των Ελλήνων, των Αρμενίων, των Εβραίων, των Κούρδων, πολλών φυλών, λαών και μειονοτήτων της Ανατολίας, και -το σημαντικότερο- υπέδειξε τρόπους αντιμετώπισής τους. Μια απλή καταγγελία ενός πανεπιστημιακού δασκάλου δεν σημαίνει πολλά πράγματα, αν δεν συνοδεύεται από προτάσεις για να βρει κάποιος, με όποιον τρόπο είναι πρόσφορος, το δίκιο του.

Ο Σαρρής, γέννημα θρέμμα της Κωνσταντινούπολης, είχε ζήσει τον εχθρό από κοντά, ήξερε τα δυνατά και αδύνατα σημεία του και δεν έπαυε ούτε λεπτό να συγκεντρώνει πληροφορίες -από πιθανές και… απίθανες πηγές- για τις κινήσεις που έκανε και τη στρατηγική που σκόπευε ν’ ακολουθήσει το πολιτικοστρατιωτικό σύμπλοκο της γείτονος. Δεν είναι τυχαίο ότι είχε επιμεληθεί την ελληνική έκδοση του βιβλίου του πρώην ΥΠΕΞ της Τουρκίας και γεωπολιτικού «μέντορα» του Ερντογάν, του Αχμέτ Νταβούτογλου, υπό τον τίτλο «Στρατηγικό βάθος».

Οπως έλεγε, το έκανε αυτό για να κατανοήσουν οι Ελληνες όσα έλεγε κι ο ίδιος επί δεκαετίες όσον αφορά τα σχέδια πλανητικής κυριαρχίας της Τουρκίας.
Η τελευταία δημόσια, γραπτή παρέμβαση του Νεοκλή Σαρρή έγινε μέσω της εφημερίδας μας, της «δημοκρατίας». Ηταν ένα συγκλονιστικό, μεγάλο κείμενο για τις αλλεπάλληλες αλώσεις της Κωνσταντινούπολης. Δημοσιεύτηκε στις 29 Μαΐου 2011 σε ειδικό ένθετο της εφημερίδας μας για την Αλωση. Αξίζει να την αναζητήσετε και να τη διαβάσετε. Στο διαδίκτυο υπάρχει εδώ: https://adiavroxoi.blogspot.com/2015/05/blog-post_60.html

Αιωνία η μνήμη σου, φίλε Νεοκλή.

====================

Για τον Κωνσταντινουπολίτη Καθηγητή Νεοκλή Σαρρή ο οποίος απεβίωσε σαν σήμερα το 2011 υπάρχουν αρμοδιότεροι εμού για να μιλήσουν εκτενώς τόσο για τη προσωπικότητα όσο και για τη συνεισφορά του στον δημόσιο βίο και στον ακαδημαϊκό χώρο.
Όπως το πνευματικό του τέκνο, ο φίλος Οθωμανολόγος Δημήτρης Σταθακόπουλος Dimitris Stathakopoulos ή ο διαπρεπής ακαδημαϊκός των Διεθνών Σχέσεων, Παναγιώτης Ήφαιστος Panayiotis Ifestos.
Ο Νεοκλής Σαρρής δικαίως θεωρείται ως ο σκαπανέας της Οθωμανολογίας-Τουρκολογίας στην Ελλάδα και εμβριθής γνώστης της Τουρκίας.
Ανατρέχοντας στη βιβλιογραφία του κατ εμένα δύο έργα του χρήζουν ιδιαίτερης μνείας :Το τρίτομο Η Άλλη Πλευρά, το κλασικό Η Εξωτερική Πολιτική και οι Πολιτικές Εξελίξεις κατά τη Πρώτη Περίοδο της Τουρκικής Δημοκρατίας.
Επιπρόσθετα, ο Ν.Σαρρής επιμελήθηκε την ελληνική εκδοση του Στρατηγικού Βάθους του Αχμέτ Νταβούτογλου απ τις εκδόσεις Ποιότητα προσφέροντας στην ελληνική διεθνολογική κοινότητα ένα σημαντικότατο έργο ενός εκ των επιφανέστερων διαμορφωτών αποφάσεων της Τουρκίας.
Ο Νεοκλής Σαρρής ενστερνιζόταν το κλασικό στρατηγικό αξίωμα οτι η γνώση του αντιπάλου αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση επιβίωσης και νίκης σε μια διαμάχη.
Αυτή θεωρώ οτι είναι η μεγαλύτερή του παρακαταθήκη.
Δυστυχώς, η περίπτωση της Τουρκίας δεν μελετάται καθ' ολιστικό τρόπο ούτε απ το ΥΠΕΞ ούτε απ το Υπουργείο Άμυνας στην Ελλάδα.
Υγ Θυμάμαι τη περίφημη εκπομπή των Ανιχνεύσεων του Παντελή Σαββίδη Pantelis Savvidis το 1996 με καλεσμένο τον Νεοκλή Σαρρή..Αξίζει να τη δείτε!
Ο Σαρρής επιπροσθέτως έδωσε μεγάλη προσοχή και στη στρατιωτική κοινωνιολογία επιστημονικό πεδίο που απουσιάζει από τον επιστημονικό διάλογο επί δεκαετίες.
Θα επανέλθω επ αυτού είναι τομέας ταμπού στην Ελλάδα..

 =====================

George Dogivanis
Για τον Νεοκλήν Σαρρήν, υπάρχουν καταλληλότεροι του γράφωντος για να αναφερθούν στα του χαρακτήρος και των γνώσεων του.
Εν τούτοις, επιτρέψετε έναν μικρόν σχολιασμό σε σχέση με το εισαγωγικό σας σημείωμα και συγκεκριμένα την παράγραφο :
« Ο Νεοκλής Σαρρής ενστερνιζόταν το κλασικό στρατηγικό αξίωμα ότι η γνώση του αντιπάλου αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση επιβίωσης και νίκης σε μια διαμάχη »
To πρόβλημα με την Τουρκία, δεν είναι η κατανόηση της – αυτό είναι το εύκολο σκέλος, αφού το Τουρκικό Πολιτιστικό και Συμπεριφορικό Μοντέλο είναι πλήρως χαρτογραφημένο και η πράξη δείχνει ελάχιστες - ήσσονος σημασίας παρεκκλίσεις από αυτό.
Το έτερο σκέλος του προβλήματος – το δυσκολότερο, αφορά την πλευρά μας και το πώς θα μεταβάλλουμε την εικόνα που έχουμε ενσταλάξει στην Τουρκική αντίληψη περί ημών.
Μια εικόνα, η οποία έχει δομηθεί πάνω στην λέξη – όρο, υποχωρητικότητα.
Η υποχωρητικότητα στα 1955 ήταν η αιτία που κατά παραβίαση της Συνθήκης της Λωζάνης δεχθήκαμε ως συνομιλητές για την Κύπρο τους Τούρκους και επιτρέψαμε την εθνοκάθαρση των Κωνσταντινοπολιτών, η υποχωρητικότητα ήταν εκείνη που οδήγησε στην απομάκρυνση της Μεραρχίας από την Κύπρο, η υποχωρητικότητα ήταν εκείνη που οδήγησε τον Καραμανλή να πεί το περιβόητο ...η Κύπρος κείται μακράν, η υποχωρητικότητα γκρίζαρε το Αιγαίο , η υποχωρητικότητα δημιούργησε Μακεδονικό Κράτος, η υποχωρητικότητα θα διανέμει το Αιγαίο κατά τις επιθυμίες της γείτονος - η οποία με την σειρά της προσφέρει εκδούλευση στους ισχυρότερους αυτού του κόσμου.
Ο Άγνωστος Χ στην Ανατολική Μεσόγειο και την Βαλκανική είναι η Ελλάδα και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι μπορεί να δημιουργήσει η υποχωρητικότητα της, η οποία στηρίχθηκε στην επίσης περιβόητη αλλά καθόλου προβεβλημένη δήλωση , ότι δηλαδή … η Ελλάς πρέπει να αντιδράσει με βία εις την βία ; με δολιότητα εις την δολιότητα ; πρέπει να προσφύγη και αυτή εις τον νόμον της ζούγκλας ;
Ερωτήματα, τα οποία προκάλεσαν την επίσης περιβόητη αλλά άγνωστη δήλωση ... ότι τυχόν άμυνα μέχρι εσχάτων πιθανόν να εξωθούσε τους Τούρκους σε προχώρησιν πέραν των αντικειμενικών σκοπών των συναρτήσει των υφισταμένων δυνατοτήτων των και του … (άκουσον – άκουσον) βαναύσου της νοοτροπίας των !!
Εν κατακλείδι.
Οι επόμενες του 1974 γενεές πολιτικών και στρατιωτικών γαλουχήθηκαν με την αυτήν νοοτροπία και αυτό φάνηκε περιτράνως στην περίπτωση των Ιμίων από όπου και αποχωρήσαμε για να μην αντιδράσουμε με βία στην βια, με δολιότητα στην δολιότητα και φυσικά να μην εξωθήσουμε τους Τούρκους σε κλιμάκωση των επιχειρήσεων τους, επιτρέποντάς το γκριζάρισμα των Δωδεκανήσων.
Σ.Σ
Για πολλά χρόνια, στην κύρια σελίδα της ΕΥΠ υπήρχε μία ανάρτηση – ερώτηση, γιατί δεν εμφανίζεται το Καστελλόριζο στον χάρτη της Ελλάδος τον οποίον χρησιμοποιούσε η Υπηρεσία και οποίος είχε αλιευθεί απο μία ανάρτηση - περιγραφή του Λάνγκλευ για την Ελλάδα.
Η απάντηση ήταν, ότι ... δεν χωρούσε στον χάρτη !!
Ευχαριστώ και συγγνώμη για το μακροσκελές !

 

 Του ΘΕΟΦΑΝΗ ΜΑΛΚΙΔΗ

Συμπληρώνονται σήμερα δώδεκα χρόνια από την απώλεια του Νεοκλή Σαρρής και θα ακολουθήσουν μερικές σκέψεις, σε πρώτο πρόσωπο, για έναν εξαιρετικό Πανεπιστημιακό, για ένα ξεχωριστό Έλληνα, για ένα σπουδαίο Άνθρωπο:

Υπήρξα ένας από τους χιλιάδες φοιτητές σου και συνδέθηκα, όπως άλλωστε το συνήθιζες και το επέτρεπες, γιατί έτσι ήταν η παιδεία σου, με δεσμούς αγάπης, εκτίμησης, αλληλοσεβασμού και φιλίας.

Είναι οι πολλές οι στιγμές, όπου πραγματοποιήσαμε συζητήσεις για απλά και σύνθετα ζητήματα, για θέματα που απασχολούν κάθε επιστήμονα, κάθε άνθρωπο και Έλληνα.

Οι ώρες, οι μέρες που πέρασα μαζί σου, άνοιξαν τους ορίζοντές μου και συνέβαλλαν στη οικοδόμηση ολοκληρωμένης αντίληψης για τον Ελληνικό κόσμο που θα τον διαπερνά η σκέψη, ο λόγος και το έργο. Τα χαρακτηριστικά σου αναλλοίωτα στο πέρασμα του χρόνου: Ελληνικά, Ρωμαίικα, Οικουμενικά, του Γένους μας.

Με στήριξες, με βοήθησες, μου έδωσες τα εφόδια να κατανοήσω πολλά από αυτά που ο ίδιος και πρώτος είχες μιλήσεις και γράψει στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ειδικά στην Τουρκία, ειδικά για την Τουρκία.

    Είναι βέβαιο ότι στη ζωή κάθε ανθρώπου, η γνωριμία με ορισμένους συνανθρώπους του, πόσο μάλλον με δασκάλους, έχει σαν αποτέλεσμα να αλλάξει την πορεία του. Διαμορφώνεται μία νέα στάση ζωής και αναδεικνύεται ο λόγος και η πράξη που μέχρι πρότινος ούτε καν είχε σκεφτεί η ανθρώπινη οντότητα. Και από τότε φανερώνεται ένας άλλος κόσμος και ο σπόρος βγάζει καρπούς.

Για μένα είσαι ένας από τους ανθρώπους που άλλαξαν τη ζωή μου, είσαι ένας δάσκαλος με τους οποίους άνοιξε μία νέα πραγματικότητα ιδεών και πολιτισμού, πολιτικής και ανθρώπινης δραστηριότητας, Ελληνισμού και Ρωμιοσύνης.

Η γνωριμία με σένα, με τον Κωνσταντινουπολίτη δάσκαλο στα αμφιθέατρα, στις αίθουσες εκδηλώσεων, όπου πολλές φορές αξιώθηκα να μιλήσουμε μαζί σε κοινές επιστημονικές και άλλες συναντήσεις, σε ανθρώπινες και φιλικές στιγμές, μου έδωσε τη δυνατότητα να κατανοήσω πολλά από τα ζητήματα που απασχόλησαν και απασχολούν τους Έλληνες και τις Ελληνίδες εδώ αιώνες.

Η Κύπρος, η Κωνσταντινούπολη, η Ίμβρος και η Τένεδος, η Μικρά Ασία, η Θράκη, ο Πόντος και η Καππαδοκία, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το Οθωμανικό κράτος και η Τουρκία, η Γενοκτονία και η αναγνώριση, η ελληνική κοινωνία και η συνέχεια του Ελληνισμού.

Για κάθε ένα από τα παραπάνω θέματα είχες ολοκληρωμένη, τεκμηριωμένη, εμπεριστατωμένη άποψη και θέση, αλλά ταυτόχρονα άκουγες όπως όφειλε και οφείλει να κάνει κάθε επιστήμονας και άνθρωπος του μεγέθους σου.

Η επιστημονική σου κατάρτιση συνδυαζόταν με βαθιά ανθρώπινα και ελληνικά συναισθήματα. Άλλωστε κουβαλούσες τον πόνο και τη δυστυχία της προσφυγιάς, θύμα και εσύ των διώξεων του Ελληνισμού της Πόλης του 1955.

Πολλά από αυτά βεβαίως, που ανέδειξες τουλάχιστον στην Ελλάδα, δεν έτυχαν ανάλογης αποδοχής της βαρύτητάς και της σπουδαιότητάς τους που τους είχες προσδώσει. Τι γίνεται άλλωστε σ΄ αυτόν εδώ τον τόπο γνωστό και αποδεκτό στην ώρα του;

    Ιδιαίτερα σε ότι έχει σχέση με την κατοχική Τουρκία αποτέλεσες τον επιστήμονα και κυρίως τον άνθρωπο εκείνο, που συνέβαλλε με μοναδικό τρόπο, ώστε η γνώση για τη γειτονική χώρα να γίνει επιστήμη.

Η Τουρκολογία στην Ελλάδα σου οφείλει πολλά, όπως οφείλει πολλά και η μεγάλη κοινότητα των Κωνσταντινουπολιτών, για την οποία και στην οποία ήσουν ο πρωταγωνιστής. Το φανερώνουν οι συνεχείς μνημονεύσεις της παρουσίας σου, σε εκδηλώσεις και αλλού. Ακόμη λένε και γράφουν, και θα λένε και θα γράφουν «αυτό έλεγε ο Σαρρής» ή «έτσι έπραττε ο Σαρρής» ή το περίφημο «η Τουρκία δεν έχει ιστορία, αλλά ποινικό μητρώο»!

Η αναγνώριση του ανθρώπου και δασκάλου, όπως εσύ Νεοκλή Σαρρή, πέρασε από πολλές διακυμάνσεις και εμπόδια. Σήμερα πλέον είναι διαπιστωμένο ότι η εκτίμηση στο πρόσωπό σου είναι ολοκληρωμένη στον πυρήνα του ελληνικού λαού και στους στρατιωτικούς και πολιτικούς κύκλους της Τουρκίας και όχι στην ελλαδική ομάδα που χρησιμοποιεί λαθραία τον τίτλο «ελίτ».

Τα κείμενα, οι παρεμβάσεις και η δραστηριότητά σου, έβαλαν το στίγμα τους σε πολλές πλευρές και συνιστώσες της επιστημονικής και πολιτικής ανάλυσης για μεγάλα ζητήματα που αφορούν τον Ελληνισμό. Είναι όμως χαρακτηριστικό των ανθρώπων της εμβέλειας όπως η δική σου, η αποδοχή να μην έρχεται από ομάδες και προσωπικότητες του συστήματος και του καθεστώτος, αλλά από το Λαό. Την πρωτογενή πηγή, Αποδοχής, Δικαίου και Αντικειμενικότητας.

    Ήταν ευλογία η γνωριμία μου με σένα Νεοκλή Σαρρή.

Εκτός από το αμφιθέατρο και το πάντα ανοιχτό γραφείο, ήταν αναρίθμητες οι ώρες διδασκαλίες σε συλλογικό και προσωπικό επίπεδο που αφιέρωσες για να μεταδώσεις τις ιδέες σου και τις γνώσεις σου. Η σχέση ήταν βαθιά, ανθρώπινη, με σεβασμό και αγάπη. Όπως πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να είναι κάθε ανθρώπινη σχέση και κυρίως μεταξύ δασκάλου και μαθητή.

Εύχομαι οι φοιτήτριες και οι φοιτητές σου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, στις στρατιωτικές και αστυνομικές σχολές, όπου και δίδαξες, οι Ελληνίδες και οι Έλληνες που σε παρακολούθησαν στο αμφιθέατρο και σε αίθουσες, μιλώντας για την Κύπρο, την Τουρκία, την Κωνσταντινούπολη, τη Θράκη, τη Γενοκτονία,και μία σειρά από άλλα ζητήματα που καθόρισαν την ελληνική ιστορία και κοινωνία, να ακολουθήσουν τη στάση και την πορεία ζωής που είχες. Ειλικρίνειας, ευθύτητας, ανθρωπισμού, γνώσης, μετριοφροσύνης και σεμνότητας, ταπεινότητας και ήθους.

Αγαπητέ Νεοκλή σε ευχαριστούμε για όλα αυτά που μας προσέφερες, σε ευχαριστώ για όσα  έμαθες.

Ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή σου και να χαρίσει παρηγοριά στην υπέροχη οικογένειά σου, η οποία σε αγαπά χωρίς όρια και προσεύχεται για σένα.

Καλή αντάμωση και Καλή Ανάσταση.

Υ. Γ. Ο Νεοκλής Σαρρής έλεγε ότι «σε λίγα χρόνια οι Τούρκοι θα κάνουν τους Έλληνες να σκέφτονται σαν Τούρκοι και αυτή θα είναι η μεγαλύτερη μας ήττα». Το παραπάνω απόφθεγμα ως υπόμνηση, αφού σε λίγες μέρες θα «επισκεφθεί» την Ελλάδα ο αρχηγός του γειτονικού κράτους- μαφία και κατακτητής της Κύπρου…

========================

 

 ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΕΟΚΛΗ ΣΑΡΡΗ

[ Μέμνησθε καὶ οὐ σιωπᾶτε
ΞΕΝΟΦΩΝ, Κύρου Ἀνάβασις ]
.

Ἐφέτος συμπληρώνονται δώδεκα ἔτη ἀπὸ τὴν κοίμηση τοῦ ἄξιου τέκνου τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τοῦ καθηγητοῦ καὶ στοχαστοῦ ποῦ ἐτάχθη στὴν ἀφύπνιση τῶν Ἑλλήνων.

Ὁ Νεοκλῆς Σαρρῆς ἀνήκει στὴν τελευταία γενιὰ τῶν Δασκάλων τοῦ Μείζονος Ἑλληνισμοῦ. Χαρακτηριστικὰ τῆς γενιᾶς αὐτῆς εἶναι ἡ Ὑψηλὴ Παιδεία καὶ ἡ πίστη στὰ ἀρχέγονα ἰδανικά. Προπάντων ὅμως, ἡ φιλοσοφικὴ διάθεση μὲ διεισδυτικότητα καὶ κριτικὴ ἐπισκόπηση. Ὡς ἕνας ἐκ τῶν τελευταίων ἐκπροσώπων τῆς γενιᾶς αὐτῆς, ἔχει ἔντονα ἀνεπτυγμένο μέσα του τὸ αἴσθημα τοῦ πατριωτισμοῦ. Ἑνὸς πατριωτισμοῦ φλόγας καὶ πραγματικότητος.

Συνειδητὸς στοὺς ἀγῶνες καὶ τὸ Ἔργο του, διατήρησε ἀμείωτη τὴν μαχητική του διάθεση καὶ προσπάθεια, ὄχι μόνον γιὰ νὰ διασώσει ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ προσφέρει κάτι καλύτερο ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ηὗρε . Ὁ Νεοκλῆς Σαρρῆς διέθετε ἐκείνη τὴν δύναμη ποὺ συντρέχει καὶ βοηθᾶ στὴν προετοιμασία τῆς ἑπόμενης γενιᾶς, μία δύναμη ἱκανὴ νὰ κληροδοτήσει τὸ ἠθικὸ κίνητρο ποὺ θὰ λειτουργήσει ὡς ὁδηγὸς τοῦ Μέλλοντος.

Γεννημένος στὴν Κωνσταντινούπολη τὴν Ἄνοιξη τοῦ 1940, προσέφερε βίο καὶ πολιτεία στὴν μεταλαμπάδευση τῆς Ἱστορικῆς Ἀληθείας. Ὑπῆρξε οἰκοδόμος καὶ πρόδρομος σὲ τόπο, χρόνο καὶ πνεῦμα. Ἡ τόσο πολύπλευρη δημιουργικότητά του, τὸν καθιστὰ μία στοχαστικὴ κορυφὴ τοῦ τόπου. Ἡ πολυμάθεια, ἡ γλωσσομάθεια, ἡ ἐγκυκλοπαιδική του μόρφωση ἦταν τέλεια.

Ὁ Νεοκλῆς Σαρρῆς ἀνατράφηκε μὲ τὸν Τρόπο. Στὸ οἰκογενειακὸ καὶ κοινωνικό του περιβάλλον κυριαρχοῦσε ἡ συναίσθηση τῆς ὀφειλῆς πρὸς τὴν Ἑλλάδα. Ἐκείνης τῆς ὀφειλῆς ποὺ δονεῖ κάθε Ἑλληνικὴ Ψυχὴ καὶ τὴν ὑποχρεώνει νὰ ἐργασθεῖ γιὰ τὸ κοινὸ καλό. Εἶναι ἡ ὀφειλὴ ποὺ μετὰ τὴν μακραίωνη σκλαβιά, μὲ ὅλα της τὰ ἐπακόλουθα, τὴν ἀντίσταση, τὸν ψυχικὸ ἀγῶνα, τὴν ἐρήμωση καὶ τὴν ἀδικία, ἐπιβάλλει στὸν καθένα νὰ προσφέρει τὸν ἑαυτό του στὸν Ἀγῶνα. Ἡ ἐπιταγὴ αὐτὴ μετατρέπεται σὲ συνείδηση καὶ καθορίζει τὴν πολύπλευρη δράση του. Ἄλλωστε ἡ οἰκογένειά του, θεωρεῖται ἀπὸ τίς οἰκογένειες τῆς Κωνσταντινουπόλεως ποὺ διακρινόταν γιὰ τὴν ἀγάπη πρὸς τὴν Πατρίδα, τὸν Ἄνθρωπο καὶ τὰ Γράμματα.

Μαθήτευσε στὸ Ζωγράφειο Λύκειο Κωνσταντινουπόλεως, ἐνῶ ὁλοκλήρωσε τὴν ἐγκύκλια παιδεία ἀποφοιτῶντας ἀπὸ τὴν Πατριαρχικὴ Μεγάλη τοῦ Γένους Σχολή. Τὶς σπουδὲς του συνέχισε στὰ Πανεπιστήμια Κωνσταντινουπόλεως, Ἀθηνῶν καὶ Γενεύης, ἀπὸ τὰ ὁποία καὶ ἔλαβε πτυχία Νομικῆς, Πολιτικῆς καὶ Οἰκονομικῆς Ἐπιστήμης καθὼς καὶ Ψυχολογίας. Ἀριστοῦχος Διδάκτωρ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, σφράγισε μὲ τὴν φωτεινὴ, δυναμικὴ του παρουσία τὴν Ἑλληνικὴ καὶ Διεθνῆ Ἀκαδημαϊκὴ Κοινότητα. Διετέλεσε καθηγητὴς Κοινωνιολογίας τῆς Ἱστορίας τῆς Παντείου Σχολῆς Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν μὲ ἰδιαίτερο ἀντικείμενο τὴν ὀθωμανικὴ περίοδο ἐνῶ δίδασκε ἐπὶ σειρὰ ἐτῶν Ψυχοκοινωνιολογία στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Ζυρίχης.

Αὐτὴ τὴν πολύπλευρη μόρφωση, ὁ Νεοκλῆς Σαρρῆς τὴν ἀφιέρωσε στὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὰ πρῶτα του βήματα. Ἦταν ἕνας ἀκούραστος μελετητὴς καὶ γι' αὐτὸ πολυμαθής, γλωσσομαθὴς καὶ ἐγκυκλοπαιδικότατος.

Στὴν κοινωνική του ζωὴ ὑπῆρξε δαψιλής καὶ σπινθηροβόλος. Μορφὴ εὐγενικὴ, μὲ ἐξαιρετικὴ ψυχικὴ καὶ διανοητικὴ διαμόρφωση, μὲ εὐθύτητα χαρακτῆρος. Τὸ ὕφος του διακρινόταν τόσο γιὰ τὴν σαφήνεια καὶ τὴν κομψότητα ὅσο καὶ γιὰ τὴν αὐστηρότητα καὶ εἰλικρίνειά του. Ὁ Νεοκλῆς Σαρρῆς ἀνήκει στὶς πνευματικὲς ἐκεῖνες μορφὲς ποὺ πανθομολογουμένως ἀπὸ τὴν ἄποψη τῶν ἀρετῶν σπανίζουν σήμερα.

Ἡ μορφὴ καὶ ὁ λόγος τοῦ ἀειμνήστου καθηγητοῦ Νεοκλῆ Σαρρῆ μᾶς ὑπενθυμίζουν τὴν εὐγένεια τῆς καταγωγῆς μας.

Ἄξιος πρεσβευτὴς καὶ μαχητὴς τοῦ Ἑλληνισμοῦ, διὰ τοῦ παραδείγματός του, δίδαξε τὸν Τρόπο. Χαρίζοντας πολυσχιδὲς διδακτικὸ καὶ ἐπιστημονικό Ἔργο, δίδαξε τὸν Τρόπο ποὺ δίνει Νόημα στὴν ζωὴ καὶ τὸ Ἔργο ἑνὸς Ἀνθρώπου. Διὰ τῆς ἀόκνου κοινωνικῆς, πολιτικῆς, διπλωματικῆς καὶ ἀκαδημαϊκῆς του δράσεως ἀνέδειξε εἰς βάθος μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες ἀπειλὲς -ἂν ὄχι τὴν μεγαλύτερη- στὴν Ἱστορία τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ τῆς Ἀνθρωπότητος.

Ἀνέδειξε τὴν σπουδαιότητα τῆς μελέτης καὶ τῆς εἰς βάθος γνώσεως τῆς πολιτικῆς καὶ κοινωνικῆς δομῆς τῆς γείτονος καλῶντας τὶς ἑπόμενες γενεὲς πολιτικῶν, ἱστορικῶν, διπλωματῶν καὶ ἐν τέλει πολιτῶν, νὰ ἐντρυφήσουν στὸν τρόπο τοῦ σκέπτεσθαι καὶ τοῦ πράττειν τῆς γείτονος. Νὰ γνωρίσουν δηλαδὴ τὴν πολιτική, κοινωνικὴ καὶ οἰκονομικὴ δομὴ καὶ ἱστορία τῆς Τουρκίας, προκειμένου νὰ ἀντιληφθοῦν ποιὰ εἶναι τὰ οὐσιώδη στὴν πολιτικὴ πραγματικότητα, ἱστορικότητα ἀλλὰ καὶ στὸ μέλλον τῆς Ἑλλάδος.

Τὸ στίγμα τῆς θέσεώς του σφραγῖδα τῆς γνησιότητος, δηλαδὴ τῆς διαχρονικότητος τοῦ Λόγου του.

"(..)Ὁ συμβιβασμὸς εἶναι τὸ πνεῦμα τῆς Ἁλώσεως καὶ ὡς συμβιβασμός, τὸ πνεῦμα τῆς Ἁλώσεως, ἐμφανίζεται στὶς μέρες μας ὡς ἑλληνοτουρκικὴ προσέγγιση. Στὴν πρόκληση αὐτὴ ἐμεῖς ἀρνούμαστε νὰ ὑποκύψουμε καὶ θὰ μαχόμαστε ὅλη μας τὴν ζωή, μὲ ὅλες μας τὶς δυνάμεις, ἔχοντας ὡς ὑπόδειγμα, ὡς παράδειγμα πρὸς μίμηση, τὴν ἡρωϊκὴ μορφὴ τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, ὁ ὁποῖος ζεῖ καὶ θὰ ζεῖ σὲ ὅσους εἶναι Ἑλληνόψυχοι καὶ Ἔμψυχοι".

Φίλτατε Ἀναγνώστη.
Ὁ Νεοκλῆς Σαρρῆς ἦταν Διδάσκαλος τοῦ Γένους. Διαμορφωτὴς συνειδήσεων. Κοινωνῶντας προσωπικὰ βιώματα, γνήσια Γνώση καὶ πρωτίστως τὸ Πνεῦμα τῆς Αἰωνίου Ἑλλάδος, κατάφερνε νὰ ἐνεργοποιεῖ -καὶ ἀκόμη ἐνεργοποιεῖ- ἐκείνη τὴν Μαγιὰ γιὰ τὴν ὁποία μιλάει ὁ Μακρυγιάννης. Ἀληθὴς παιδαγωγὸς ψυχῶν, ὁ Νεοκλῆς Σαρρῆς εἶχε τὴν ἱκανότητα νὰ ἐξεγείρει ὄχι μόνον τούς παιδευόμενους ἀλλὰ καὶ τούς πεπαιδευμένους νόες. Εἶχε φρόνημα γενναῖο καὶ φιλοπατρία θερμή. Γνώριζε ὅτι χωρὶς αὐτὲς τὶς ἀρετὲς παρασκευάζονται μόνον πεπαιδευμένοι δοῦλοι καὶ ὄχι χρηστοὶ πολῖτες ἐλεύθερης Πολιτείας. Ἔτρεφε ἀγάπη γιὰ τοὺς μαθητές του, γιὰ τὰ πλάσματα τὴν διάπλαση τῶν ὁποίων εἶχε ἀναλάβει. Γνώριζε ὅτι χωρὶς τὸν ἱερὸ δεσμὸ μεταξὺ διδάσκοντος καὶ διδασκομένων ἀκόμη καὶ ἡ τελειοτέρα διδασκαλία παραμένη ἄκαρπη.

Συχνά ἔθετε ἐρωτήματα. Ποιό τὸ ὄφελος τῆς δυνάμεως ἢ τοῦ καλοῦ ξίφους, ὅταν αὐτὸς ποὺ τὰ ἔχει δὲν τὰ μεταχειρίζεται ὑπὲρ τῆς Πατρίδος καὶ ἀπεναντίας, τὰ στρέφει κατὰ αὐτῆς; Ποιά ἡ ὠφέλεια τῆς πολιτικῆς δεινότητος ἐὰν ὁ πολιτικὸς δὲν πράττει τὰ ὠφέλιμα πρὸς τὸ Ἔθνος ἢ καὶ ἀντιστρόφως δολοπλοκεῖ κατὰ αὐτοῦ; Ποιά ἡ ὠφέλεια τοῦ πλούτου ἐὰν ὁ πλούσιος εἶναι ἐλεεινὸς φιλάργυρος ἢ καὶ τὸν κατασπαταλᾶ; Καὶ τὸ πιὸ σημαντικό. Ποιά ἡ ὠφέλεια τῆς παιδείας ἐὰν ὁ πεπαιδευμένος, φυγοπονεῖ ἢ μισθώνει μὲ ἰδιοτέλεια τὴν γλῶσσα καὶ τὴν πέννα του, εἰς βάρος τῆς πατρίδος;

Ὁ Ἄνθρωπος ἦταν ἀνώτερος ἀπό τὸ Ἔργο του.

Ὁ Νεοκλῆς Σαρρῆς ὑπῆρξε ἕνας λόγιος, μία πνευματική μορφή ποὺ διέθεσε τὰ πάντα γιὰ τὴν ἀφύπνιση τῶν Ἑλλήνων, ἀφήνοντας πίσω του παρακαταθήκη Ἐθνική.

Ἡ ἀπώλειά του δὲν ἔθλιψε μόνον ἐκείνους ποὺ τὸν γνώριζαν καὶ τὸν ἀγάπησαν γιὰ τὴν εὐγένεια καὶ ἀξιοπρέπεια ποὺ διακρίνουν τὸν ἀληθινὸ εὐπατρίδη. Δὲν ἔθλιψε μόνον τοὺς φίλους τῆς Ἐπιστήμης καὶ τῆς Φιλοσοφίας ποὺ διέκριναν σὲ ἐκεῖνον σπάνια προτερήματα. Ἔθλιψε ἰδιαιτέρως ὅσους παρακολουθοῦσαν τὸ Ἔργο, τὴν ἀγάπη καὶ τὴν ἀφοσίωσή του στὴν προστασία καὶ διατήρηση τῆς Ἱστορικῆς Μνήμης, τῆς Ταυτότητος καὶ τῆς Συλλογικῆς μας Συνείδησης. Τὴν προσήλωση στὴν Ἰδέα τοῦ Ὑπηρετεῖν τὴν ὁλότητα, τὸ ἰδανικὸ τῆς Ρωμιοσύνης ποὺ εἶναι ἀπαραίτητο γιὰ νὰ προκόβει ἑνωμένη. Μία καὶ ἀδιαίρετη.

Ἀναλογιζόμενοι τὴν βαρυτάτη εὐθύνη Χρέους, θὰ θυμόμαστε τὸν σπουδαῖο Ἕλληνα Νεοκλῆ Σαρρῆ νὰ ἐκπληρώνει μὲ πάθος τὴν ἀποστολή του. Νὰ συνδαυλίζει τὴν Ἰδέα ποὺ ἐξακολουθεῖ νὰ κινεῖ πλῆθος ἀνόμοιων ἀνθρώπων. Ἐκείνη τὴν Ἰδέα ποὺ ἐξυψώνει τὴν ἀρετὴ, ἑνώνει τὶς σκέψεις, δένει τὰ αἰσθήματα καὶ συγχρονίζει τὶς ἐνέργειες πρὸς τὰ ὑψηλὰ Ἐθνικὰ Ἰδανικά.

Αἰωνία σας ἡ Μνήμη Δάσκαλε.

Αἰωνία σας ἡ Μνήμη, Νεοκλῆ Σαρρῆ.

.
Μὲ Ἀγάπη καὶ Σεβασμό,
Ἰωάννα Γ. Καραγκιούλογλου
20 Νοεμβρίου 2023

[Δημοσιεύθηκε στὴν ἐφημερίδα ΕΣΤΙΑ , ΑΡ.ΦΥΛ. 72408, 20 Νοεμβρίου 2023, σ.02] 

 =================

ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΝΕΟΚΛΗ ΣΑΡΡΗ
Πραγματικά Μεγάλος. Πνευματικός Φάρος για όλους τους Έλληνες.
"(..)Ὁ συμβιβασμὸς εἶναι τὸ πνεῦμα τῆς Ἁλώσεως καὶ ὡς συμβιβασμός, τὸ πνεῦμα τῆς Ἁλώσεως, ἐμφανίζεται στὶς μέρες μας ὡς ἑλληνοτουρκικὴ προσέγγιση. Στὴν πρόκληση αὐτὴ ἐμεῖς ἀρνούμαστε νὰ ὑποκύψουμε καὶ θὰ μαχόμαστε ὅλη μας τὴν ζωή, μὲ ὅλες μας τὶς δυνάμεις, ἔχοντας ὡς ὑπόδειγμα, ὡς παράδειγμα πρὸς μίμηση, τὴν ἡρωϊκὴ μορφὴ τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, ὁ ὁποῖος ζεῖ καὶ θὰ ζεῖ σὲ ὅσους εἶναι Ἑλληνόψυχοι καὶ Ἔμψυχοι".
ΧΑΙΡΕΤΕ ΚΑΙ ΜΕΜΝΗΣΘΕ ΤΑ ΔΟΓΜΑΤΑ
Τῆς Ἰωάννας Γ. Καραγκιούλογλου
νομικού και επιστήμων οικονομικής και κοινωνικής διοικήσεως
Ὁ Νεοκλῆς Σαρρῆς ἀνήκει στὴν τελευταία γενιὰ τῶν Δασκάλων τοῦ Μείζονος Ἑλληνισμοῦ. Χαρακτηριστικὰ τῆς γενιᾶς αὐτῆς εἶναι ἡ Ὑψηλὴ Παιδεία καὶ ἡ πίστη στὰ ἀρχέγονα ἰδανικά. Προπάντων ὅμως ἡ φιλοσοφικὴ διάθεση μὲ διεισδυτικότητα καὶ κριτικὴ ἐπισκόπηση. Ὡς ἕνας ἐκ τῶν τελευταίων ἐκπροσώπων τῆς γενιᾶς αὐτῆς, ἔχει ἔντονα ἀνεπτυγμένο μέσα του τὸ αἴσθημα τοῦ πατριωτισμοῦ. Ἑνὸς πατριωτισμοῦ φλόγας καὶ πραγματικότητος.
Συνειδητὸς στοὺς ἀγῶνες καὶ τὸ Ἔργο του, διατήρησε ἀμείωτη τὴν μαχητική του διάθεση καὶ προσπάθεια ὄχι μόνον γιὰ νὰ διασώσει ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ προσφέρει κάτι καλύτερο ἀπὸ αὐτὸ ποὺ βρῆκε.
Ὁ Νεοκλῆς Σαρρῆς διέθετε ἐκείνη τὴν δύναμη ποὺ συντρέχει καὶ βοηθᾶ στὴν προετοιμασία τῆς ἑπόμενης γενιᾶς, μία δύναμη ἱκανὴ νὰ κληροδοτήσει τὸ ἠθικὸ κίνητρο ποὺ θὰ λειτουργήσει ὡς ὁδηγὸς τοῦ Μέλλοντος.
Γεννημένος στὴν Κωνσταντινούπολη τὴν Ἄνοιξη τοῦ 1940, προσέφερε βίο καὶ πολιτεία στὴν διακονία τῆς ἀναζήτησης καὶ μεταλαμπάδευσης τῆς Ἱστορικῆς Ἀληθείας. Ὑπῆρξε οἰκοδόμος καὶ πρόδρομος σὲ τόπο, χρόνο καὶ πνεῦμα. Ἡ τόσο πολύπλευρη δημιουργικότητά του, τὸν καθιστὰ μία στοχαστικὴ κορυφὴ τοῦ τόπου. Ἡ πολυμάθεια, ἡ γλωσσομάθεια, ἡ ἐγκυκλοπαιδική του μόρφωση ἦταν τέλεια.
Ὁ Νεοκλῆς Σαρρῆς ἀνατράφηκε μὲ τὸν Τρόπο. Στὸ οἰκογενειακὸ καὶ κοινωνικό του περιβάλλον κυριαρχοῦσε ἡ συναίσθηση τῆς ὀφειλῆς πρὸς τὴν Ἑλλάδα. Ἐκείνης τῆς ὀφειλῆς ποὺ δονεῖ κάθε Ἑλληνικὴ Ψυχὴ καὶ τὴν ὑποχρεώνει νὰ ἐργασθεῖ γιὰ τὸ κοινὸ καλό. Εἶναι ἡ ὀφειλὴ ποὺ μετὰ τὴν μακραίωνη σκλαβιά, μὲ ὅλα της τὰ ἐπακόλουθα, τὴν ἀντίσταση, τὸν ψυχικὸ ἀγῶνα, τὴν ἐρήμωση καὶ τὴν ἀδικία, ἐπιβάλλει στὸν καθένα νὰ προσφέρει τὸν ἑαυτό του στὸν Ἀγῶνα. Ἡ ἐπιταγὴ αὐτὴ μετατρέπεται σὲ συνείδηση καὶ καθορίζει τὴν πολύπλευρη δράση του. Ἄλλωστε ἡ οἰκογένειά του, θεωρεῖται ἀπὸ τίς οἰκογένειες τῆς Κωνσταντινουπόλεως ποὺ διακρινόταν γιὰ τὴν ἀγάπη πρὸς τὴν Πατρίδα, τὸν Ἄνθρωπο καὶ τὰ Γράμματα.
Μαθήτευσε στὸ Ζωγράφειο Λύκειο Κωνσταντινουπόλεως ἐνῶ ὁλοκλήρωσε τὴν ἐγκύκλια παιδεία ἀποφοιτῶντας ἀπὸ τὴν Πατριαρχικὴ Μεγάλη τοῦ Γένους Σχολή. Τὶς σπουδὲς του συνέχισε στὰ Πανεπιστήμια Κωνσταντινουπόλεως, Ἀθηνῶν καὶ Γενεύης ἀπὸ τὰ ὁποία καὶ ἔλαβε πτυχία Νομικῆς, Πολιτικῆς καὶ Οἰκονομικῆς Ἐπιστήμης καθὼς καὶ Ψυχολογίας. Ἀριστοῦχος Διδάκτωρ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, σφράγισε μὲ τὴν φωτεινὴ, δυναμικὴ του παρουσία τὴν Ἑλληνικὴ καὶ Διεθνῆ Ἀκαδημαϊκὴ Κοινότητα. Διετέλεσε καθηγητὴς Κοινωνιολογίας τῆς Ἱστορίας τῆς Παντείου Σχολῆς Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν μὲ ἰδιαίτερο ἀντικείμενο τὴν ὀθωμανικὴ περίοδο ἐνῶ δίδασκε ἐπὶ σειρὰ ἐτῶν Ψυχοκοινωνιολογία στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Ζυρίχης.
Αὐτὴ τὴν πολύπλευρη μόρφωση, ὁ Νεοκλῆς Σαρρῆς τὴν ἀφιέρωσε στὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὰ πρῶτα του βήματα. Ἦταν ἕνας ἀκούραστος μελετητὴς καὶ γι' αὐτὸ πολυμαθής, γλωσσομαθὴς καὶ ἐγκυκλοπαιδικότατος.
Στὴν κοινωνική του ζωὴ ὑπῆρξε δαψιλής καὶ σπινθηροβόλος. Μορφὴ εὐγενικὴ, μὲ ἐξαιρετικὴ ψυχικὴ καὶ διανοητικὴ διαμόρφωση, μὲ εὐθύτητα χαρακτῆρος. Τὸ ὕφος του διακρινόταν τόσο γιὰ τὴν σαφήνεια καὶ τὴν κομψότητα ὅσο καὶ γιὰ τὴν αὐστηρότητα καὶ εἰλικρίνειά του. Ὁ Νεοκλῆς Σαρρῆς ἀνήκει στὶς πνευματικὲς ἐκεῖνες μορφὲς ποὺ πανθομολογουμένως ἀπὸ τὴν ἄποψη τῶν ἀρετῶν σπανίζουν σήμερα.
Ἡ μορφὴ καὶ ὁ λόγος τοῦ ἀειμνήστου καθηγητοῦ Νεοκλῆ Σαρρῆ μᾶς ὑπενθυμίζουν τὴν εὐγένεια τῆς καταγωγῆς μας.
Ἄξιος πρεσβευτὴς καὶ μαχητὴς τοῦ Ἑλληνισμοῦ, διὰ τοῦ παραδείγματός του, δίδαξε τὸν Τρόπο.
Χαρίζοντας πολυσχιδὲς διδακτικὸ καὶ συγγραφικὸ Ἔργο, δίδαξε τὸν Τρόπο ποὺ δίνει Νόημα στὴν ζωὴ καὶ τὸ Ἔργο ἑνὸς Ἀνθρώπου. Διὰ τῆς ἀόκνου κοινωνικῆς, πολιτικῆς, διπλωματικῆς καὶ ἀκαδημαϊκῆς του δράσεως ἀνέδειξε εἰς βάθος μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες ἀπειλὲς -ἂν ὄχι τὴν μεγαλύτερη- στὴν Ἱστορία τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ τῆς Ἀνθρωπότητος.
Ἀνέδειξε τὴν σπουδαιότητα τῆς μελέτης καὶ τῆς εἰς βάθος γνώσεως τῆς πολιτικῆς καὶ κοινωνικῆς δομῆς τῆς γείτονος καλῶντας τὶς ἑπόμενες γενεὲς πολιτικῶν, ἱστορικῶν, διπλωματῶν καὶ ἐν τέλει πολιτῶν νὰ ἐντρυφήσουν στὸν τρόπο τοῦ σκέπτεσθαι καὶ τοῦ πράττειν τῆς γείτονος. Νὰ γνωρίσουν δηλαδὴ τὴν πολιτική, κοινωνικὴ καὶ οἰκονομικὴ δομὴ καὶ ἱστορία τῆς Τουρκίας, προκειμένου νὰ ἀντιληφθοῦν ποιὰ εἶναι τὰ οὐσιώδη στὴν πολιτικὴ πραγματικότητα, ἱστορικότητα ἀλλὰ καὶ στὸ μέλλον τῆς Ἑλλάδος.
Τὸ στίγμα τῆς θέσεώς του σφραγῖδα τῆς γνησιότητος, δηλαδὴ τῆς διαχρονικότητος τοῦ Λόγου του.
"(..)Ὁ συμβιβασμὸς εἶναι τὸ πνεῦμα τῆς Ἁλώσεως καὶ ὡς συμβιβασμός, τὸ πνεῦμα τῆς Ἁλώσεως, ἐμφανίζεται στὶς μέρες μας ὡς ἑλληνοτουρκικὴ προσέγγιση. Στὴν πρόκληση αὐτὴ ἐμεῖς ἀρνούμαστε νὰ ὑποκύψουμε καὶ θὰ μαχόμαστε ὅλη μας τὴν ζωή, μὲ ὅλες μας τὶς δυνάμεις, ἔχοντας ὡς ὑπόδειγμα, ὡς παράδειγμα πρὸς μίμηση, τὴν ἡρωϊκὴ μορφὴ τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, ὁ ὁποῖος ζεῖ καὶ θὰ ζεῖ σὲ ὅσους εἶναι Ἑλληνόψυχοι καὶ Ἔμψυχοι".
Φίλτατε Ἀναγνώστη.
Ὁ Νεοκλῆς Σαρρῆς ἦταν Διδάσκαλος τοῦ Γένους. Διαμορφωτὴς συνειδήσεων. Κοινωνῶντας προσωπικὰ βιώματα, γνήσια Γνώση καὶ πρωτίστως τὸ Πνεῦμα τῆς Αἰωνίου Ἑλλάδος, κατάφερε νὰ ἐνεργοποιήσει -καὶ ἀκόμη ἐνεργοποιεῖ- ἐκείνη τὴν Μαγιὰ γιὰ τὴν ὁποία μιλάει ὁ Μακρυγιάννης.
Ὁ Ἄνθρωπος ἦταν ἀνώτερος ἀπό τὸ Ἔργο του.
Ὁ Νεοκλῆς Σαρρῆς ὑπῆρξε ἕνας λόγιος, μία πνευματική καὶ κοινωνική μορφή, ποὺ διέθεσε τὰ πάντα γιὰ τὴν ἀφύπνιση τῶν Ἑλλήνων. Ἦταν μία ἐξαιρετική προσωπικότητα καί φυσιογνωμία του Ἑλληνισμοῦ.
Ὁ Διδάσκαλος Νεοκλῆς Σαρρῆς ἔφυγε ἀπὸ αὐτὸν τὸν κόσμο πρὶν ἀπὸ δέκα ἔτη, ἀφήνοντας πίσω του παρακαταθήκη Ἐθνική. Ἀνεκτίμητη.
Ἡ ἀπώλειά του ἦταν δεινὴ στὴν συνείδηση ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι τὸν γνώρισαν ἐπὶ τὸ ἔργον ζῶντα, τὸν παρακολούθησαν ἀκάματο, ἐργάτη μὲ νοῦ διαυγέστατο, μὲ ὑποδειγματικὰ χαρίσματα γνώσεως καὶ ζήλου. Ὅσοι τὸν γνωρίσαμε τὸν ἐκτιμήσαμε καὶ τὸν ἀγαπήσαμε. Καὶ σήμερα, περισσότερο ἀπὸ ποτέ, συναισθανόμεθα τὸ δυσαναπλήρωτο κενὸ ποὺ καταλείπει ὁ θάνατός του.
Ἡ ἀπώλειά του δὲν ἔθλιψε μόνον ἐκείνους ποὺ τὸν γνώριζαν καὶ τὸν ἀγάπησαν γιὰ τὴν εὐγένεια καὶ ἀξιοπρέπεια ποὺ διακρίνουν τὸν ἀληθινὸ εὐπατρίδη. Δὲν ἔθλιψε μόνον τοὺς φίλους τῆς Ἐπιστήμης καὶ τῆς Φιλοσοφίας ποὺ διέκριναν σὲ ἐκεῖνον σπάνια προτερήματα. Ἔθλιψε ἰδιαιτέρως ὅσους παρακολουθοῦσαν τὸ Ἔργο, τὴν ἀγάπη καὶ τὴν ἀφοσίωσή του στὴν προστασία καὶ διατήρηση τῆς Ἱστορικῆς Μνήμης, τῆς ταυτότητος καὶ τῆς Συλλογικῆς μας Συνείδησης.
Φρονῶ ὅτι σήμερα δὲν διερμηνεύω μόνο τὰ συναισθήματα τῶν συγγενῶν, φίλων, συναδέλφων καὶ μαθητῶν του. Θὰ τὸν θυμόμαστε νὰ ἐκπληρώνει μὲ πάθος τὴν ἀποστολή του. Πάντοτε γνώστης, πρόθυμος καὶ εὐπροσήγορος.
Ἄς εἶναι ὑπογραμμὸς στοὺς νεώτερους ὁ βίος τοῦ Νεοκλῆ Σαρρῆ καὶ ἀνέσπερος ἡ σεβάσμια μορφή του στὴν Μνήμη τοῦ Γένους.
Αἰωνία του ἡ Μνήμη.
[Δημοσιεύθηκε στὴν ἐφημερίδα Δημοκρατία, ΑΡ.ΦΥΛ. 3.219, σ.10]

 =====================

 

Σχόλια