Το ...τέλος των συνόρων...

  

"Προφανώς επειδή το κράτος- έθνος αποτελεί έναν ισχυρό παράγοντα εναντίωσης αυτή τη στιγμή στην αλλοτριωτική εισβολή των πρκατόρων του χρηματοπιστωτικού συστήματος, το κράτος -έθνος πρέπει να υποστεί μια αποδυνάμωση δραστική να καταντήσει δηλαδή νυχτοφύλακας για τη συλλογή φόρων προς όφελος του χρηματοπιστωτικού συστήματος και τίποτα άλλο και για να γίνει αυτό πρέπει να υποστεί μια ιδεολογική αποδόμηση. Είναι γνωστό τι σκοπό εξυπηρετούνε, τάχουν πει και οι ίδιοι...
...σ' αυτήν την κατεύθυνση λοιπόν έχει γίνει μια επιστράτευση παλαιών "διεθνιστών" - εντός εισαγωγικών γιατί εμένα ... που μεταλάχτηκαν σε καπιταλιστικού χαρακτήρα διεθνιστές..."το κράτος- έθνος πνέει τα λίσθοια και θα το βάλουμε στην άκρη σαν άχρηστο εργαλείο κ.τ.λ.π." ...
...εκείνο που θέλω να τους πω είναι το εξής: Αυτή τη στιγμή καμία κοινωνία δεν διαθέτει άλλο τρόπο άμυνας απέναντι στην νεοφιλελεύθερη εισβολή από εργαλείο που λέγεται κράτος - έθνος. Είτε το θέλουμε - είτε δεν το θέλουμε.
και γι' αυτό ακριβώς οι κοινωνίες εκεί στρέφονται προκειμένου να ζητήσουν θύλακες προστασίας και εκεί πρέπει να κατευθύνουν τις προσπάθειές τους να... καταλάβουν το κράτος - έθνος οι ίδιες οι κοινωνίες προκειμένου να φέρουν αποτελέσματα, να εναντιωθούν στην εισβολλή την νεοκαπιταλιστική, την νεοφιλελεύθερη. (blogger: αυτές τις αντιδράσεις λαμβάνουν υπ όψιν τους διάφορες κυβερνήσεις στην Ευρώπη, αντιδράσεις που κάποιοι προσπαθούν να τις εμφανίσουν φασιστικές... ενώ η πολιτική των ανοικτών συνόρων και η καταβολή κόστους για τη ζημία που άλλοι επέφεραν είναι διεθνισμός...)
Θα ήθελα να πω το εξής: Το κράτος έθνος υπάρχει τους τελευταίους δυο αιώνες, αλλά υπάρχει όμως δεν μπορούμε να το αμφισβητήσουμε, υφίσταται... προηγούμενα δεν υπήρχε, ήταν αυτοκρατορικά δομημένη η ευρωπαϊκή ήπειρος και δεν υπήρχαν κράτη έθνη. Το 1840 -50 αρχίζει η ανάδυση των κρατών εθνών που αποτελούν του πόλους μέσα στους οποίους πραγματώνεται, οργανώνεται η ιδιότητα του πολίτη. άγνωστη στην προηγούμενη κατάσταση, την αυτοκρατορική οργάνωση.
Το κράτος λοιπόν υπάρχει, δεν μπορεί κανείς να το ξεπεράσει με ιδεολογήματα...όπως ένα παράδειγμα ... το εφυολόγημα του Μαρξ...... "οι εργάτες δεν έχουν πατρίδα" το αντίθετο οι εργάτες που έχουν πατρίδα, το κεφάλαιο μπορεί να μην έχει πατρίδα ..διότι η μεταφορά του κεφαλαίου από τον ένα τόπο στον άλλον, η επένδυση από μια περιοχή στην άλλη είναι μια απλή διαδικασία, ενώ το ξερίζωμα ενός εργάτη, ενός εργαζόμενου από τον τόπο του όπου αναπτύσσει τον εαυτό του, ζει μέσα σαν συνισταμένη πρωσοπικών σχέσεων σ' έναν άλλο χώρο είναι μια τρομακτικά τραυματική εμπειρία και γι'αυτό κανείς δεν γουστάρει να μεταβληθεί σε πρόσφυγα αλλά μεταβάλλεται κάτω από την πίεση συνθηκών σε πρόσφυγα ... ενώ το κεφάλαιο κινείται ανεμπόδιστα...
Άρα ... οι εργαζόμενοι έχουν πατρίδα που οργανώνεται γύρω από το κράτος - έθνος.
...τώρα έχουμε φτάσει σε τέτοιο σημείο αποδόμησης των αντιστηριγμάτων ..εγώ για παράδειγμα δεν έχω καμιά σχέση με την θρησκεία, αλλά θεωρώ ότι αποτελεί ένα συνδετικό κρίκο των κοινωνιών όπως διαμορφώθηκαν στην ιστορική τους διαδρομή. Δεν μπορεί κανείς να στρέψει την πλάτη του σ' αυτή την πραγματικότητα αν δεν θέλει να εθελοτυφλεί βεβαίως..." 

 https://moulari.blogspot.com/2017/11/blog-post_338.html

=================

" Κλείνοντας, προς τον παρόν, με τον κ. Βαρουφάκη, χωρίς να κρίνω συμπεριφορές, υπάρχει μια σοβαρή ειδοποιός διαφορά: Εμείς οι ιθαγενείς έχουμε "κάψει τα καράβια μας" και είμαστε υποχρεωμένοι να ζήσουμε, να παλέψουμε γι' αυτό τον τόπο, για το μέλλον των παιδιών μας, ενώ ο κ. Βαρουφάκης και πολλοί άλλοι, που τώρα μας κουνάνε το δάκτυλο, θα μας κουνάνε το μαντίλι... "Έχουμε ανάγκη από τους διανοούμενους, αλλά σήμερα περισσότερο από ποτέ από διανοούμενους - μαχητές".
Είναι σίγουρο ότι και στο μέλλον θα δούμε πολλά περίτεχνα άρθρα από τον κ. Βαρουφάκη, αλλά μην περιμένετε να στοχεύσει στην καρδιά του τέρατος, τον καζινο - καπιταλισμό και τα παρεπόμενά του (όπως το παράνομο - ειδεχθές χρέος). Δεν θα το κάνει γιατί δεν μπορεί να χτυπήσει αυτό που τον τρέφει. Είναι ευγενικός!
Δεν φτύνει εκεί που τρώει. " 

 Βlogger:

Eδώ ο Γιάνης δεν κρατιέται. Υπέρ της διάλυσης του Έθνους κράτους, γίνεται αρεστός στους ιθαγενείς αφού τολμάει και ονοματίζει την ντόπια ολιγαρχία την κατεδάφηση της οποίας επιθυμεί, αλλά αποφεύγει να ονοματίσει και να συγκρουσθεί με τα υπερενθικά τέρατα που καταπίνουν έθνη και φυσικά και τους ντόπιους ολιγάρχες κάποια στιγμή... 

Σχετικά με τα σύνορα, δεν έχω βρει καλλύτερο απολογητή:

 

Σχόλια