Ο δυτικός καπιταλισμός έχει εγκαταλείψει προ πολλού τη μη στρατιωτική βιομηχανική παραγωγή, έχοντας προσανατολισθεί στις υπηρεσίες οι οποίες όμως για να πληρωθούν, χρειάζονται εισοδήματα από την πραγματική παραγωγή. Τις τελευταίες δεκαετίες λοιπόν, κυριαρχείται από το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα – το οποίο υπηρετούν έμμισθα οι πολιτικοί, τα ΜΜΕ και οι εκάστοτε νομοθέτες.
Την ίδια στιγμή, λόγω του πολέμου στην Ουκρανία, δεν πωλούνται μόνο τα αμερικανικά και δυτικά όπλα – αλλά, επί πλέον, εξαντλούνται τα αποθέματα των χωρών της ΕΕ, με αποτέλεσμα τις επόμενες δεκαετίες να αγοράζουν από τη Raytheon, τη Lockheed Martin, την Boeing κοκ. Όσο για τους εργαζόμενους στη Δύση, δεν εξαντλούνται μόνο από τα πακέτα βοηθείας αλλά, επίσης, από τον πληθωρισμό – ο οποίος είναι επί πλέον συνώνυμος με την αύξηση των φόρων.
Επομένως λογικά θεωρείται πως ο πόλεμος της Ουκρανίας είναι η επιτομή του δυτικού ληστρικού καπιταλισμού – ενώ τεκμηριώνει δυστυχώς πως η Δύση, ελέω των ΗΠΑ, έχει εισέλθει σε μία επιταχυνόμενη πορεία παρακμής.
===========
Σχόλια