Προλέγει” και “παραληρεί” ο ΚΛΙΜΑ(Κ)ΤΗΡΙΟΣ
(Μασώντας φύλλα δάφνης)
Η μάνα του, είχε υποσχεθεί ότι θα του φτιάξει για τα γενέθλιά του ένα «κρυφό» φαγητό, ακριβώς όπως και η «Κρυφή» παραλία. Τον είχε ξορκίσει η μάνα του να μη βγάλει άχνα για το κρυφό φαγητό. Να μην το πει σε κανέναν. Μπορεί και να τους κατέδιδε κάποιος στη μουταβίνικη αστυνομία (mutaween). Η λέξη mutaween (αραβικά المطوعين) στην κυριολεξία σημαίνει «εθελοντές» στην αραβική γλώσσα και συνήθως χρησιμοποιείται ως κοινός όρος για την «θρησκευτική αστυνομία».
Από εκεί δανείστηκε η γιαγιά την ονομασία της νέας αστυνομίας. «Τα ίδια είναι παιδάκι μου», συνηθίζει να λέει η γιαγιά. Σε αυτούς με τις περίεργες στολές. Ο Ηλίας τους φοβόταν τους μουταβίνες. Μπορούσαν να σε κλείσουν στο λευκό κελί με την παραμικρή δικαιολογία. Ή και να σε στείλουν εξορία στην «Πέρα Χώρα». Χωρίς γυρισμό. Ο Ηλίας άκουγε πολλές ιστορίες από μικρό παιδί από τη μάνα του και τη γιαγιά του για την Πέρα Χώρα και τους μουταβίνες. Φριχτά βασανιστήρια σε περίμεναν στην Πέρα Χώρα. Ίσως και φριχτός θάνατος. Εκεί έστελναν όλους όσους τολμούσαν να διαπράξουν κλιματικά εγκλήματα. Όλους όσους αμφισβητούσαν τη μία και μοναδική cult. Το Κλίμα!
Οι μουταβίνες είναι η Κλιματική Αστυνομία. Ελέγχουν τα πάντα. Από το φαγητό που θα αγοράσεις με το «δελτίο», το αποκαλούμενο CLF (Climate Limit Food) – αυτή τη μικρή λευκή καρτούλα
που διαθέτει κάθε πολίτης από τα 6 του – μέχρι τον προορισμό σου όταν
περπατάς στο δρόμο, με την Κλιματική Άδεια Κυκλοφορίας (Climate
Authorization Permit – CAP). «Που πας;», «Γιατί πας εκεί;», «Δεν μπορείς να πας άλλη μέρα;», «Γύρνα πίσω, απαγορεύεται».
Τριάντα CUs το μήνα ανά άτομο. Για όλα τα προϊόντα, του φαγητού συμπεριλαμβανομένου. Αν το ξεπερνούσες… πρόβλημά σου. Δεν θα μπορούσες να αγοράσεις τίποτε. Ας τα έβγαζες πέρα. Πολλοί άνθρωποι είχαν πεθάνει επειδή είχαν ξεπεράσει το όριο των «Σι Γιους». Χιλιάδες. Ίσως και εκατομμύρια. Δεν ήξερε ο Ηλίας. Τι τον ένοιαζε; Ας πρόσεχαν να έκαναν οικονομία στα «Σι Γιους».
Είχε φτάσει σχεδόν μεσημέρι και ο Ηλίας έπρεπε να γυρίσει πίσω πριν τις τρεις. Οι Άρχοντες απαγόρευαν την κυκλοφορία μεταξύ 3 και 7 το απόγευμα. Ήταν τρελός νόμος. Δεν τον καταλάβαινε ο Ηλίας. Όπως και τον άλλον νόμο: όλοι πρέπει να φορούν λευκά ρούχα, να έχουν λευκά αντικείμενα, να σκέφτονται μόνο λευκά. Σαν τον λευκό θόρυβο. Ένα συνεχόμενο «φσσσσσσσ»…Πως μπορείς να σκέφτεσαι «λευκά» ο Ηλίας δεν μπορούσε να το καταλάβει. Ίσως να μη σκέφτεσαι; Θα ρωτήσει τη γιαγιά του που τα ήξερε όλα.
Η τελευταία φορά που ο Ηλίας είδε χρωματιστό αντικείμενο ήταν πριν πολλά-πολλά χρόνια. Δεν θυμάται καν πως ήταν το χρώμα για να το περιγράψει. Όπως οι τυφλοί. Τέλος πάντων. Τι τον ένοιαζε για τα χρώματα; Ποιος νοιάζεται για τα χρώματα; Ακριβώς όπως και οι περίεργοι θόρυβοι -σαν πουλί- που έκανε η γιαγιά με το στόμα της, κρυφά πάντα, να μην ακουστεί και τους πιάσουν οι μουταβίνες. «Μουσική» το αποκαλούσε η γιαγιά. Ο Ηλίας δεν ήξερε τί ήταν «το μουσική». Από τα παράξενα του παλιού κόσμου. Το είχαν απαγορεύσει οι «Αρχοντες» και αυτό. Αυτό το πράγμα , «το μουσική», αυξάνει τον «οχτρό» έλεγε η γιαγιά.
Ένας είναι ο «οχτρός»: το Διοξείδιο του Άνθρακα. Ο Ηλίας έτρεμε το «ντιοξείδιο». Έτσι το έλεγε μικρός. Ντιοξείδιο. Του θύμιζε τέρατα με πέντε κεφάλια να ξερνάνε φωτιά. Κάποιος που τόλμησε να πει πως το «ντιοξείδιο» είναι μέρος της φύσης και της «φωτοσύνθεσης» (Άλλο πράμα και τούτο! Τι είναι «το φωτοσύνθεση», δεν ήξερε ο Ηλίας) τον συνέλαβαν οι μουταβίνες και τον έστειλαν στην Πέρα Χώρα. Δεν τον είδε κανείς έκτοτε. Ίσως τον κατασπάραξε το τέρας με τα πέντε κεφάλια που ξερνά φωτιά, το «ντιοξείδιο». Ας πρόσεχε.
Ο Ηλίας αφού μάζεψε τη μικρή πετσέτα του (η μάνα του δεν ήθελε να του αγοράσει μεγάλη πετσέτα, θα κατανάλωνε πολλά κλιματικά «Σι Γιους») ξεκίνησε για το σπίτι. Στο σπίτι όλα τα αντικείμενα ήταν μικρά. Έτσι επέβαλλε η οικονομία των «Σι Γιους». Τα μεγάλα αντικείμενα σε έκαναν να πεινάς στο τέλος του μήνα. Όπως και τα καινούρια αντικείμενα. Στο σπίτι ήταν όλα μεταχειρισμένα. Τέταρτο και πέμπτο χέρι. Τα ρούχα του ήταν σχεδόν λιωμένα. Και τα παπούτσια το ίδιο. Περπατούσε και το δάχτυλο του αριστερού του ποδιού ήταν προεξείχε από το παπούτσι. Χειμώνα-καλοκαίρι.
Η γιαγιά εξιστορούσε διάφορα από τα αρχαία χρόνια όταν οι άνθρωποι πεινούσαν σε έναν αρχαίο πόλεμο και δεν είχαν να φάνε και κυκλοφορούσαν ξυπόλητοι. Τι να κάνουμε; Έτσι ήταν η κατάσταση. Ο Ηλίας το είχε αποδεχθεί. Δεν τον ένοιαζε… πχια. Αυτός ονειρευόταν το «κρυφό» φαγητό της μάνας του. Στο γυρισμό για το σπίτι ο Ηλίας ήταν χαρούμενος. Προσπαθούσε να κάνει «το θόρυβο» με το στόμα του, όπως η γιαγιά του. Χάζευε δεξιά κι αριστερά και είχε αφαιρεθεί. Δεν είχε καταλάβει ότι η ώρα είχε περάσει. Είχε περάσει απελπιστικά. Ήταν ήδη τρεις και τέταρτο! Στο δρόμο τον σταμάτησε μία ομάδα από μουταβίνες… «Γιατί κυκλοφορείς τέτοια ώρα; Δεν γνωρίζεις τον Νόμο;»
Ο κακομοίρης ο Ηλίας ένοιωσε τα πόδια του να κόβονται από τη ρίζα τους. Δεν ήξερε τι να τους απαντήσει. Οι μουταβίνες προσπάθησαν να του βάλουν χειροπέδες. Αυτός αντέδρασε με λύσσα. Ούρλιαζε, χτυπιόταν, έβγαζε αφρούς από το στόμα του και φώναζε: «Όχι σήμερα! Όχι σήμερα! Το «κρυφό» φαγητό με περιμένει. Έχω γενέθλια! Όχι σήμερα!»… Κανείς δεν άκουσε πια για τον Ηλία. Ούτε για τη μάνα του. Ούτε για τη γιαγιά του. Ίσως πήγαν στην Πέρα Χώρα…ποιος νοιάζεται; Ας πρόσεχαν.
Κάπου εδώ τελειώνει το αφήγημά μας. Φαντασία; Δυστοπική πραγματικότητα; Οιαδήποτε ομοιότης με τον γνωστό – κλασικό φασισμό, τα καμένα βιβλία και όλα όσα επέφερε στην ανθρωπότητα είναι ασφαλώς τυχαία. Ας θυμίσουμε ωστόσο μία πρόσφατη είδηση. Ο βραβευμένος με Νόμπελ Φυσικής 2022 Dr. John Clauser επρόκειτο να παρουσιάσει ένα σεμινάριο για τα κλιματικά μοντέλα στο ΔΝΤ στις 27 Ιουλίου 2023, αλλά η ομιλία του ακυρώθηκε ξαφνικά.
Σύμφωνα με email που έλαβε πριν λίγες ημέρες ο Dr. Clauser, ο Διευθυντής του Ανεξάρτητου Γραφείου Αξιολόγησης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Pablo Moreno, είχε διαβάσει την ομιλία του Dr. Clauser και αμέσως την ακύρωσε. Με τεχνικούς όρους, η ομιλία του Dr. Clauser «αναβλήθηκε»… επ’ αόριστον. (Το ίδιο είχε συμβεί πριν λίγα χρόνια με Έλληνα καθηγητή του ΕΜΠ ο οποίος επρόκειτο να μιλήσει στο Πανεπιστήμιο του Μιλάνου… για τον ίδιο ακριβώς λόγο).
Ο λόγος της ακύρωσης – ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗΣ της ομιλίας του Νομπελίστα Dr. Clauser; Είχε προηγουμένως… τολμήσει να επικρίνει την απονομή του Βραβείου Νόμπελ 2021 στην εργασία στην ανάπτυξη μοντέλων υπολογιστών που προβλέπουν την υπερθέρμανση του πλανήτη, διαφωνούσε με τις κλιματικές πολιτικές. Ο Dr. Clauser έχει… τολμήσει να αναπτύξει ένα κλιματικό μοντέλο το οποίο προσθέτει μια νέα σημαντική κυρίαρχη διαδικασία στα υπάρχοντα μοντέλα.
Η διαδικασία περιλαμβάνει το ορατό φως που ανακλάται από τα σωρευτικά σύννεφα που καλύπτουν, κατά μέσο όρο, το ήμισυ της Γης. Τα υπάρχοντα μοντέλα υποτιμούν σε μεγάλο βαθμό αυτή την ανάδραση σύννεφων, η οποία παρέχει έναν πολύ ισχυρό, κυρίαρχο θερμοστατικό έλεγχο της θερμοκρασίας της Γης. Πιο πρόσφατα, μίλησε στην Κβαντική Διάσκεψη της Κορέας όπου δήλωσε: «Δεν πιστεύω ότι υπάρχει κλιματική κρίση» και εξέφρασε την πεποίθησή του ότι «οι βασικές διαδικασίες είναι υπερβολικές και παρεξηγημένες κατά περίπου 200 φορές».
Κάπως έτσι επιτυγχάνεται “το 97% των επιστημόνων που συμφωνεί ότι βρισκόμαστε σε κλιματική κρίση, ότι οι κλιματικές μεταβολές είναι ανθρωπογενείς”. Με τη φίμωση όσων επιστημόνων έχουν άλλη άποψη. Καλωσήλθατε στη νέα δυστοπική πραγματικότητα όπου οι επιστημονικές φωνές -ακόμη και αυτών των κατόχων βραβείου Νόμπελ Φυσικής- φιμώνονται, διότι έχουν διαπράξει το έγκλημα να μη συμφωνούν με την πολιτική -όχι επιστημονική- ορθότητα της εποχής μας.
Καλωσήλθατε στη Βόρεια Κορέα του Κιμ Γιογκ Ουν, στη Ρουμανία του Τσαουσέσκου, στην Αλβανία του Χότζα. Καλώς ήλθατε στο Μεσαίωνα. Επόμενη στάση οι μουταβίνες και η κλιματική Πέρα Χώρα; Και ίσως αυτή η διάσταση της αποσιώπησης των «αιρετικών» είναι το πιο σοβαρό πρόβλημα από όλα. Κατά τα άλλα, η πυρά του Μεσαίωνα έχει αντικατασταθεί από μεταμοντέρνες μεθόδους εξαφάνισης.
================
-------------------
======================
Ο γνωστικός πόλεμος
Σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας μας διεξάγεται ήδη ένας υπερσύγχρονος πόλεμος, με τα πλέον εξελιγμένα όπλα – ενώ επηρεάζει τους πάντες, σε καθημερινή βάση. Ο πόλεμος αυτός ονομάζεται «cognitive warfare» (γνωστικός πόλεμος) και προωθείται με το συγκεκριμένο όνομα από το 2020, ως επίσημο πρόγραμμα του ΝΑΤΟ (πηγή: https://www.act.nato.int/article/cognitive-warfare-strengthening-and-defending-the-mind/)
Εν προκειμένω είναι εντυπωσιακό το ότι, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν ακούσει ποτέ κάτι για αυτόν τον πόλεμο – οπότε η επιρροή του είναι πρακτικά απαρατήρητη. Το γεγονός αυτό οφείλεται στη φύση του «γνωστικού πολέμου» – επειδή, σε αντίθεση με το συμβατικό πόλεμο, στον οποίο χρησιμοποιούνται όπλα, πύραυλοι και τανκ, επομένως «σκληρή δύναμη», ο «γνωστικός πόλεμος» είναι ψυχολογικός και δεν γίνεται αντιληπτός, οπότε πρόκειται για μία «ήπια δύναμη».
Η ήπια αυτή δύναμη στοχευμένης ψυχολογικής επιρροής έχει πλέον τελειοποιηθεί, με τη βοήθεια της ψυχολογικής και κοινωνικής έρευνας που διεξάγεται τα τελευταία 100 χρόνια, πρόσφατα με τη βοήθεια των cookies, facebook, twitter κλπ. – ευρισκόμενη πια στο αποκορύφωμά της. Αποτελεί δε το βασικό πυλώνα του γνωστικού πολέμου του ΝΑΤΟ – όπως θα διαπιστώσει όποιος διαβάσει την πηγή που παραθέσαμε, από την ιστοσελίδα του ίδιου του ΝΑΤΟ.
Περαιτέρω, ενώ το ΝΑΤΟ είχε μέχρι στιγμής ορίσει πέντε τομείς ή πεδία πολέμου για τις πολεμικές του επιχειρήσεις (στη θάλασσα, στην ξηρά και στον αέρα, από το 2016 στο διαδίκτυο και από το 2019 στο διάστημα), το 2020 όρισε έναν έκτο τομέα: τους ίδιους τους ανθρώπους, με τα όπλα ψηφιακής κυρίως χειραγώγησης του γνωστικού πολέμου.
Στην περίπτωση αυτή οι σκέψεις, τα συναισθήματα και οι πράξεις των ανθρώπων, ευρίσκονται στο επίκεντρο των πολεμικών πράξεων – με διακηρυγμένο στόχο να ελέγχονται όσο το δυνατόν περισσότερα, από εκείνα τα στοιχεία που κάνουν τους ανθρώπους, ανθρώπους. Ως εκ τούτου, ο γνωστικός πόλεμος είναι σήμερα ένα από τα πιο «καυτά θέματα» για το ΝΑΤΟ – ενώ θεωρείται πως μπορεί να είναι το στοιχείο που λείπει και που θα επιτρέπει τη μετάβαση από τη στρατιωτική νίκη στο πεδίο της μάχης, στη διαρκή πολιτική επιτυχία.
Συμπερασματικά λοιπόν, το ΝΑΤΟ προωθεί τη νέα μορφή ψυχολογικού πολέμου, με την ονομασία «Γνωστικός πόλεμος» - ο οποίος έχει χαρακτηρισθεί ως η πιο προηγμένη μορφή χειραγώγησης. Στοχεύει δε όλους τους ανθρώπους, με έναν πολύ συγκεκριμένο σκοπό: να χακάρει το μυαλό τους, σαν να πρόκειται για υπολογιστή. Όπως αναφέρουν δε οι Bernard Claverie και Francois du Cluzel (εργάζεται για τη δεξαμενή σκέψης του NATO Innovation Hub),
«Ο γνωστικός πόλεμος είναι ήδη μπροστά μας. Η μεγαλύτερη πρόκληση αφορά το ότι, είναι πρακτικά αόρατος. Το μόνο που βλέπετε είναι η επιρροή του - ενώ μέχρι τότε...είναι συχνά πολύ αργά». (War Machine: Η συγχώνευση ανθρώπου και τεχνολογίας).
Τέλος, υπενθυμίζουμε τα εξής από τον «Θαυμαστό καινούργιο κόσμο» του Aldous Huxley: «Ο κίνδυνος υπό το νέο καθεστώς είναι το ότι, οι άνθρωποι θα είναι ευτυχισμένοι, ακόμη και σε καταστάσεις που δεν θα έπρεπε να είναι καθόλου ευτυχισμένοι».
===========================================
Warfare has changed dramatically with advanced technologies, whole-of-society involvement, and increased global interconnectivity. More people are unable to differentiate between legitimate and manipulated information. Improving the Alliance-wide understanding of Cognitive Warfare is a priority for NATO member nations and partners.
What does Cognitive Warfare really mean?
Cognitive, deriving from cognition, is the mental action or process of understanding, encompassing all aspects of intellectual function, including the sub-conscious and emotional aspects that drive a majority of human decision-making. Warfare, as the “experience” of war, originally referred to common activities and characteristics of armed conflict between states, governments, or entities. In the modern landscape, there is less clarity on stakeholders, as varying degrees of organizational, cultural, and social involvement are becoming more commonplace, as well as proxy extension of national interest.
Together, these two words paint a definition of Cognitive Warfare: the activities conducted in synchronization with other instruments of power, to affect attitudes and behaviours by influencing, protecting, and/or disrupting individual and group cognitions to gain an advantage. These activities vary greatly, and may encompass supporting or conflicting cultural or personalized components – social psychology, Game Theory, and ethics are all contributing factors. However, activities of modern warfare do not necessarily carry a kinetic component or directly tangible outcomes, such as territorial or resource acquisition – as with other hybrid threats, our adversaries conduct Cognitive Warfare throughout the continuum of conflict, and aim to stay in the ‘Gray Zone’ below the threshold of armed conflict.
An ongoing example: Russia launched a kinetic, military invasion of Ukraine, reinforced with non-kinetic activities such as targeted propaganda, disinformation campaigns, and support from its partners. Some of these non-kinetic, Cognitive Warfare activities are obvious and direct: receivers of Russian aligned disinformation experience deterioration in their ability to identify fact from fiction, decaying their mental resilience, and with potential long-term impact, such as loss of trust in media.
Other instances are not as clear: China leverages official and party-aligned influence to manipulate and control their domestic information environment, which results in cognitive biases development. A secondary effect presents: other nation’s citizens also develop cognitive biases towards Chinese mainland citizens and their collective disconnect with external information, which produces two fundamentally opposed perceptions of reality. This form of “us vs. them” polarization can lead to increasing marginalization and exclusion of populations, as well as emotional exploitation, which contributes to China’s Cognitive Warfare strategy.
Cognitive Warfare integrates cyber, information, psychological, and social engineering capabilities. These activities, conducted in synchronization with other Instruments of Power, can affect attitudes and behaviour by influencing, protecting, or disrupting individual and group cognition to gain advantage over an adversary. Multidisciplinary experts at Allied Command Transformation are developing concepts aimed at protecting the Alliance against the threat of Cognitive Warfare – NATO will Educate, Collaborate, Protect, and Shape to equip nations to protect their core democratic values.
--------------
Τι σημαίνει πραγματικά ο Γνωστικός Πόλεμος; Γνωστική, που προέρχεται από τη γνώση, είναι η νοητική δράση ή διαδικασία κατανόησης, που περιλαμβάνει όλες τις πτυχές της πνευματικής λειτουργίας, συμπεριλαμβανομένων των υποσυνείδητων και συναισθηματικών πτυχών που καθοδηγούν την πλειοψηφία της ανθρώπινης λήψης αποφάσεων. Ο πόλεμος, ως η «εμπειρία» του πολέμου, αρχικά αναφερόταν σε κοινές δραστηριότητες και χαρακτηριστικά ένοπλων συγκρούσεων μεταξύ κρατών, κυβερνήσεων ή οντοτήτων. Στο σύγχρονο τοπίο, υπάρχει λιγότερη σαφήνεια για τα ενδιαφερόμενα μέρη, καθώς οι διάφοροι βαθμοί οργανωτικής, πολιτιστικής και κοινωνικής συμμετοχής γίνονται πιο συνηθισμένοι, καθώς και η επέκταση του εθνικού συμφέροντος. Μαζί, αυτές οι δύο λέξεις δίνουν έναν ορισμό του Γνωστικού Πολέμου: οι δραστηριότητες που διεξάγονται σε συγχρονισμό με άλλα όργανα εξουσίας, για να επηρεάσουν στάσεις και συμπεριφορές επηρεάζοντας, προστατεύοντας ή/και διαταράσσοντας τις ατομικές και ομαδικές γνώσεις για να αποκτήσουν πλεονέκτημα. Αυτές οι δραστηριότητες ποικίλλουν πολύ και μπορεί να περιλαμβάνουν υποστηρικτικά ή αντικρουόμενα πολιτιστικά ή εξατομικευμένα στοιχεία – η κοινωνική ψυχολογία, η Θεωρία Παιγνίων και η ηθική είναι όλοι παράγοντες που συμβάλλουν. Ωστόσο, οι δραστηριότητες του σύγχρονου πολέμου δεν φέρουν απαραιτήτως ένα κινητικό στοιχείο ή άμεσα απτά αποτελέσματα, όπως εδαφική ή απόκτηση πόρων – όπως και με άλλες υβριδικές απειλές, οι αντίπαλοί μας διεξάγουν Γνωστικό Πόλεμο σε όλη τη διάρκεια της σύγκρουσης και στοχεύουν να παραμείνουν στο «Γκρι» Ζώνη κάτω από το κατώφλι της ένοπλης σύγκρουσης. Ένα συνεχές παράδειγμα: η Ρωσία ξεκίνησε μια κινητική, στρατιωτική εισβολή στην Ουκρανία, ενισχυμένη με μη κινητικές δραστηριότητες όπως στοχευμένη προπαγάνδα, εκστρατείες παραπληροφόρησης και υποστήριξη από τους εταίρους της. Μερικές από αυτές τις μη κινητικές δραστηριότητες Γνωστικού Πολέμου είναι προφανείς και άμεσες: οι δέκτες ρωσικής ευθυγραμμισμένης παραπληροφόρησης αντιμετωπίζουν επιδείνωση στην ικανότητά τους να αναγνωρίζουν γεγονότα από τη μυθοπλασία, μειώνουν την ψυχική τους ανθεκτικότητα και με πιθανές μακροπρόθεσμες επιπτώσεις, όπως απώλεια εμπιστοσύνης στο μεσο ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ. Άλλες περιπτώσεις δεν είναι τόσο σαφείς: η Κίνα εκμεταλλεύεται την επίσημη και κομματική επιρροή για να χειραγωγήσει και να ελέγξει το εγχώριο πληροφοριακό περιβάλλον της, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη γνωστικών προκαταλήψεων. Παρουσιάζεται ένα δευτερεύον αποτέλεσμα: οι πολίτες άλλων εθνών αναπτύσσουν επίσης γνωστικές προκαταλήψεις προς τους πολίτες της ηπειρωτικής Κίνας και τη συλλογική τους αποσύνδεση με εξωτερικές πληροφορίες, που παράγει δύο θεμελιωδώς αντίθετες αντιλήψεις για την πραγματικότητα. Αυτή η μορφή πόλωσης «εμείς εναντίον τους» μπορεί να οδηγήσει σε αυξανόμενη περιθωριοποίηση και αποκλεισμό πληθυσμών, καθώς και σε συναισθηματική εκμετάλλευση, η οποία συμβάλλει στη στρατηγική Γνωστικού Πολέμου της Κίνας. Το Cognitive Warfare ενσωματώνει δυνατότητες στον κυβερνοχώρο, τις πληροφορίες, την ψυχολογική και την κοινωνική μηχανική. Αυτές οι δραστηριότητες, που διεξάγονται σε συγχρονισμό με άλλα Όργανα Δύναμης, μπορούν να επηρεάσουν τις στάσεις και τη συμπεριφορά επηρεάζοντας, προστατεύοντας ή διαταράσσοντας την ατομική και ομαδική γνώση για να αποκτήσουν πλεονέκτημα έναντι ενός αντιπάλου. Πολυκλαδικοί εμπειρογνώμονες στο Allied Command Transformation αναπτύσσουν έννοιες που στοχεύουν στην προστασία της Συμμαχίας από την απειλή του Γνωστικού Πολέμου – το ΝΑΤΟ θα Εκπαιδεύσει, θα Συνεργαστεί, θα Προστατεύσει και θα Διαμορφώσει για να εξοπλίσει τα έθνη για να προστατεύσουν τις βασικές δημοκρατικές τους αξίες.
Σχόλια