O Ναρέντρα Μόντι είναι φαινόμενο. Μαζί του, η Ινδία περνάει σε άλλη διάσταση. Έχοντας γίνει φέτος η πολυπληθέστερη χώρα στον κόσμο, ξεπερνώντας την Κίνα, με 1,4 δισεκατομμύρια κατοίκους, είναι προς το παρόν μόνο η 5η οικονομική δύναμη στον πλανήτη αλλά με μία ανάπτυξή που ανέρχεται στο 7,2% σε ετήσιο ρυθμό, γεγονός που θα της επιτρέψει να ανέλθει στην 3η θέση το 2050, πολύ μπροστά από τη Γαλλία, η οποία στη συνέχεια θα πέσει από την 7η στην 9η θέση.
Πώς εξηγείται το ινδικό «θαύμα» ; Πρωθυπουργός για περισσότερα από εννέα χρόνια, ο Ναρέντρα Μόντι πέτυχε το κατόρθωμα να είναι σήμερα ο πιο δημοφιλής κυβερνήτης στον κόσμο, με 77% θετικών απόψεων, σε μια δημοκρατία που θεωρείται ακυβέρνητη. Η Γαλλία θεωρείται επίσης ακυβέρνητη. Απόδειξη, όπως είπε ο στρατηγός ντε Γκωλ, τα 365 διαφορετικά τυριά της. Όταν όμως ανακαλύπτουμε ότι ο Ινδουισμός, η πρώτη θρησκεία της Ινδίας (82% του πληθυσμού), έχει 33 εκατομμύρια θεούς, καταλαβαίνουμε ότι εδώ τα μεγέθη είναι εντελώς διαφορετικά.
Η Ινδία είναι μια ήπειρος, ένας κόσμος από μόνη της. Εχει γνωρίσει πολλές εισβολές ανά τους αιώνες, Αραβες, Μογγόλους, Βρετανούς και στο εσωτερικό της ταλανίζεται από πολλές φυγόκεντρες δυνάμεις. Η ακαταμάχητη συνταγή επιτυχίας του Μόντι ήταν να αποκαταστήσει την περηφάνια των Ινδών ενώνοντάς τους γύρω από κοινές αξίες. Είναι, όπως λέμε εδώ, λαϊκιστής. Χαρισματικός με 90 εκατομμύρια followers στο Twitter και καθόλου συμβιβαστικός για να μην πούμε αυταρχικός. Αφού σπούδασε σε μια εθνικιστική παραστρατιωτική ομάδα, ανέλαβε την ηγεσία του Ινδικού Λαϊκού Κόμματος, συντηρητικού και παραδοσιακού, προτού το φέρει στην εξουσία το 2014.
Ο Μόντι προχωρά στηριζόμενος στα δύο του πόδια. Το ένα του μοντερνισμού ειδικά σε οικονομικό επίπεδο και το άλλο του Ινδουισμού ή, όπως θα πουν οι εχθροί του, του αρχαϊσμού. Από την αρχή, ακολούθησε μια λογική εθνικής ταυτότητας κολακεύοντας τον πατριωτισμό των Ινδών, δημιουργώντας, για παράδειγμα, ένα υπουργείο Γιόγκα προωθώντας παράλληλα παραδοσιακές ιατρικές όπως την Αγιουρβέδα με βάση το μασάζ. Χορτοφάγος όπως όλοι οι Ινδουιστές, απαγόρευσε την πώληση βοοειδών ή καμηλών σε σφαγεία, προς θλίψη των μουσουλμάνων, προτού το Ανώτατο Δικαστήριο αποφασίσει διαφορετικά και επιτρέψει ξανά τις σφαγές. Οι επικριτές του ανά τον κόσμο μιλάνε για εξαναγκαστικό ολοκληρωτικό ινδουισμό. Μάλιστα. Όχι ακριβώς.
Οι περιφρονητές της σύγχρονης Ινδίας μάλλον έχουν επιλεκτικά αισθήματα αγανάκτησης. Το ότι οι θρησκευτικές μειονότητες (12% Μουσουλμάνοι, περισσότερο από 2% Χριστιανοί, λιγότερο από 2% Σιχ) δεν αντιμετωπίζονται πάντα καλά σε ορισμένες πολιτείες αυτής της μεγάλης ομοσπονδίας, είναι αναμφισβήτητο. Και λυπηρό. Αλλά δεν διώκονται συστηματικά όπως τα 12 εκατομμύρια Ουιγούροι, κυρίως μουσουλμανικής πίστης στη βορειοδυτική Κίνα, που συχνά κλείνονται σε «στρατόπεδα επανεκπαίδευσης». Ή όπως και τα 5 εκατομμύρια Χριστιανοί του Πακιστάν, που εκδιώχθηκαν από τα εδάφη τους και ζουν σε γκέτο, όταν δεν καταδικάζονται… για τρομοκρατία ενώ οι εκκλησίες τους δέχονται επιθέσεις από ισλαμιστές. Σε αυτόν τον κόσμο είναι μάλλον καλύτερο να είσαι Ινδός παρά Πακιστανός.
Η Ινδία του Μόντι έχει να μας μάθει πολλά.
- Πρώτον και κύριον. Το παρελθόν δεν αποτελεί εμπόδιο στην πρόοδο. Μπορεί μάλιστα να είναι και ο κινητήρας της.
Franz-Olivier Giesbert
Le Point
13/7/23
via Babis Georges Petrakis
================
Σχόλια