Πριν από αυτή τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ, υπάρχει ακόμη ένα μικρό θέμα συζήτησης μεταξύ των συμμάχων και του αφεντικού τους. Η Αμερική σκοπεύει να παραδώσει βόμβες διασποράς στον ουκρανικό στρατό. Υπάρχει πρόβλημα με αυτές τις βόμβες. Ένα σημαντικό ποσοστό υποπυρομαχικών δεν εκρήγνυται κατά την πρόσκρουση, θέτοντας σε κίνδυνο τους τοπικούς πληθυσμούς μακροπρόθεσμα. Από τα 13.306 θύματα πυρομαχικών διασποράς που καταγράφηκαν από τη γαλλική ΜΚΟ Handicap International, το 98% είναι άμαχοι, εκ των οποίων το 27% παιδιά. Όταν βομβάρδισε τη Σερβία το 1999, για να βοηθήσει τους αλβανόφωνους αποσχιστές στο Κοσσυφοπέδιο, το ΝΑΤΟ έκανε μαζική χρήση βομβών διασποράς. Πολλοί πολίτες έπεσαν θύματα του, πολύ μετά το τέλος του πολέμου. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Νορβηγία ανέλαβε το 2007 την πρωτοβουλία μιας συνθήκης για την απαγόρευση αυτών των όπλων. Έκτοτε έχει υπογραφεί από 123 κράτη, συμπεριλαμβανομένων του Καναδά, της Γαλλίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γερμανίας, του Βελγίου, της Ιταλίας, όλων των χωρών-μελών του ΝΑΤΟ. Θα αγνοήσει η Αμερική τις ηθικές αναστολές των συμμάχων της για τις βόμβες διασποράς ; Αυτό είναι κάτι που έχει σίγουρα ενδιαφέρον.
Μεγάλη αβεβαιότητα έναντι της Αμερικής
Δυστυχώς για αυτούς, οι Ευρωπαίοι δεν είναι εντελώς καθησυχασμένοι υποτελείς. Οι μέθοδοι και οι προθέσεις του ισχυρού αφεντικού έχουν ζώνες αβεβαιότητας. Με τον Τζο Μπάιντεν, σίγουρα γνωρίζουν ότι έχουν έναν προστάτη που δεν θα κάνει πίσω. Ο σημερινός πρόεδρος υπενθύμισε ότι ο Χάρτης του ΝΑΤΟ και το άρθρο 5 είναι απολύτως σαφές : εάν ένα μόνο τετραγωνικό μέτρο του εδάφους του ΝΑΤΟ δεχόταν επίθεση από μια ξένη δύναμη, όλα τα μέλη του θα βρίσκονταν αυτόματα σε πόλεμο εναντίον της.
Αλλά αν ο Τραμπ επέστρεφε στην εξουσία από τον Ιανουάριο του 2025, τι θα γινόταν με τη ρωσική πολιτική του Λευκού Οίκου ; Δεν είπε ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ ότι θα του έπαιρνε «είκοσι τέσσερις ώρες για να βρει μια ειρηνευτική συμφωνία» με τον Βλαντιμίρ Πούτιν;
Οι Ευρωπαίοι έχουν μια βασική αβεβαιότητα για την Αμερική : δεν βλέπουν ξεκάθαρα ποια είναι η μακροπρόθεσμη στρατηγική της έναντι της Μόσχας. Θέλει επιστροφή στο status quo ante ή θέλει πολύ περισσότερα ; Σκοπεύει ρεαλιστικά να επιστρέψει στην ισορροπία, όπως υποστηρίζεται από τον αρχηγό του επιτελείου της, Mark Milley, ή θέλει να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία για να τσακίσει οριστικά τη Ρωσία, μια γραμμή που κάποτε υποστήριζε ο πρώην σύμβουλος εθνικής ασφάλειας Zbigniew Brzezinski ;
Οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι είναι διχασμένοι στο θέμα. Για λίγο πολύ ιστορικούς λόγους, η Πολωνία, οι χώρες της Βαλτικής, η Σουηδία, η Φινλανδία, η Ολλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο κλίνουν υπέρ του δεύτερου σκέλους της εναλλακτικής. Η Γαλλία, η Ιταλία και η Ισπανία κλίνουν προς την πρώτη. Παραδοσιακά φιλορωσική με την Ostpolitik του Willy Brandt, η Γερμανία έκανε μια στρατηγική στροφή 180 μοιρών, για να αφήσει την πρώτη εναλλακτική και τώρα να ακολουθήσει την δεύτερη.
Στο Βίλνιους, οι Ευρωπαίοι θα απολαύσουν τα προνόμια του υποτελούς, ο οποίος δεν χρειάζεται να ανησυχεί για την υψηλή προστασία του. Θα κρατήσουν όμως μία βουβή ανησυχία ως προς την αδυναμία τους να επηρεάζουν την μελλοντική στρατηγική του επικυρίαρχου τους.
Renaud Girard
Le Figaro
11/7/23
via Babis Georges Petrakis
Σχόλια