Καθώς η πολιτική δεν έχει καμία σημασία πια στην Ελλάδα και οι πολίτες δεν έχουν πολιτική συνείδηση, η πολιτική αντικαταστάθηκε με οικογενειακές ιστορίες και δράματα, βιασμούς, παιδοβιασμούς, γυναικοκτονίες, παιδοκτονίες και άλλα θέματα του αστυνομικού δελτίου· οι αυτοκτονίες -που παρουσιάζουν αύξηση τα τρία τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα στους άνδρες- δεν συγκινούν τους Έλληνες, μάλλον επειδή δεν έχουν βρει ακόμα “κομψό” τρόπο για να κατηγορήσουν αυτούς που αυτοκτόνησαν και δεν μπορούν πια να κάνουν like στα social media ή να ανεβάζουν ανέμελες selfie και πικάντικα stories από την παραλία.
Οι πολίτες-τηλεθεατές-χρήστες social media έχουν γίνει δικαστές κάθε υπόθεσης του αστυνομικού δελτίου που εμφανίζεται στην επικαιρότητα -ακόμα και αν δεν γνωρίζουν τα στοιχεία της υπόθεσης- και μοιράζουν ακατάπαυστα κατάρες και ποινές φυλάκισης στα social media.
Βέβαια, αυτό δεν έχει κανένα πρακτικό αποτέλεσμα αλλά αυτό δεν τους εμποδίζει να συνεχίζουν να μοιράζουν κατάρες και να πέφτουν με τα μούτρα και πάρα πολύ οργισμένοι σε κάθε νέα υπόθεση, ξεχνώντας την προηγούμενη υπόθεση που τους εξόργιζε μερικές μέρες πριν.
Κανείς δεν έχει παρατηρήσει πως από τότε που οι Έλληνες λυσσάνε καθημερινά στα social media, τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο και οι κοινωνικές ήττες διαδέχονται η μία την άλλη.
Επίσης, κανείς δεν έχει παρατηρήσει πως μπορεί τα ηγετικά μέλη της Χρυσής Αυγής να μπήκαν στη φυλακή αλλά ο …ηθικοπλαστικός τους λόγος κυριαρχεί στα social media και στον δημόσιο λόγο, αφού ακόμα και πολύ “προοδευτικοί” σχολιαστές συμπεριφέρονται σαν μπάτσοι και γράφουν σαν τελειωμένοι φασίστες (σ.σ. Καταλαβαίνω πως αυτά που γράφω δεν θα με κάνουν πολύ δημοφιλή αλλά, ούτως ή άλλως, δεν είναι και πολύ κολακευτικό για κάποιον να είναι δημοφιλής σε μια σάπια και εθελόδουλη κοινωνία· μάλλον ύποπτο είναι.).
Η απουσία Πολιτικής και Δικαιοσύνης μετέτρεψε τους Έλληνες σε αυτόκλητους δικαστές οικογενειακών υποθέσεων και εγκλημάτων. Βέβαια, αυτό είναι λογικό. Έχουν περάσει πάνω από δέκα χρόνια από την ημέρα που έγραφα πως “μπορούμε να ζήσουμε με λιγότερα χρήματα αλλά χωρίς Δικαιοσύνη η χώρα μας δεν έχει καμία ελπίδα”.
Από την άλλη, για κάποιο περίεργο λόγο, δεν καταλήγουν όλες οι υποθέσεις στα λαϊκά δικαστήρια των social media.
Για παράδειγμα, η υπόθεση του Noor One των 2,1 τόνων ηρωίνης, με όλους τους μάρτυρες της υπόθεσης νεκρούς, τους ανακριτές να παραιτούνται ο ένας μετά τον άλλον -η δεύτερη ανακρίτρια όχι μόνο παραιτήθηκε αλλά μετανάστευσε και στο εξωτερικό- και τον κατηγορούμενο να μας ενημερώνει από την τηλεόραση πως δεν θα γίνει δίκη, δεν συγκινεί τους δικαστές των social media· μάλλον επειδή δεν υπάρχει βιασμένο παιδί στην υπόθεση του Noor One.
Επίσης, δεν συγκινεί αριστερούς, επαναστάτες δημοσιογράφους και πασιονάριες του Facebook, αφού δεν έχουν αναφερθεί ούτε μια φορά στο θέμα. Ξαναγράφω: ούτε μια φορά. Επίσης, δεν συγκινούν τους Έλληνες υποθέσεις όπως η δολοφονία του Γιώργου Καραϊβάζ· μάλλον επειδή ο Καραϊβάζ δεν ήταν παιδί και δεν βιάστηκε αλλά δολοφονήθηκε.
Δεν είναι κάπως περίεργο να ξεσπάνε όλοι για τα τραύματα που δημιουργούνται στις αθώες παιδικές ψυχές και στα παιδικά σώματα από διάφορα καθάρματα -και να ζητάνε να αποδοθεί δικαιοσύνη εδώ και τώρα- και να μη λένε λέξη για τους τόνους ηρωίνης που έφτασαν …ασυνόδευτοι στην Ελλάδα;
Δηλαδή, τα παιδιά που πεθαίνουν από την ηρωίνη δεν έχουν ψυχές; Μόνο τα βιασμένα παιδιά και τα παιδιά που εκδίδονται μετράνε; Ας μας ενημερώσει κάποιος για αυτές τις επιλεκτικές ευαισθησίες. Να ξέρουμε για ποια παιδιά πρέπει να νοιαζόμαστε.
Στην πραγματικότητα, κανείς δεν νοιάζεται για τα παιδιά.
Απλά, η υποκρισία είναι το βασικό συστατικό του μικροαστισμού. Και η Ελλάδα είναι το βασίλειο του μικροαστισμού.
Κανείς δεν ξέρει για τα παιδιά που κάνουν πιάτσα στις πλατείες, κανείς δεν ξέρει για τα παιδιά που βιάζονται από γονείς, συγγενείς και …φίλους, κανείς δεν ξέρει τίποτα.
Ναι, ιδέα δεν έχουμε. Να, τώρα εντοπίστηκαν δυο-τρεις περιπτώσεις κακοποίησης παιδιών και αυτές είναι όλες. Τους βρήκαμε τους κακούς. Να τους βάλουμε φυλακή, να ξαναγίνει παράδεισος η κοινωνία.
Εν τω μεταξύ, κανείς δεν σκέφτεται ποιοι μεγαλώνουν παιδιά σήμερα, ούτε πού μεγαλώνουν αυτά τα παιδιά.
Η κακοποίηση των παιδιών ξεκινάει με τη γέννησή τους.
Σκέψου να σε μεγαλώνουν άνθρωποι που έχουν για θεό το χρήμα, είναι τέρμα αμόρφωτοι, η βασική κουλτούρα τους είναι τα σκυλάδικα και τα πρωινάδικα, νοιάζονται μόνο για την πάρτη τους και κάνουν παιδιά επειδή έτσι κάνουν όλοι ή τα θέλουν για …αξεσουάρ.
Δεν είναι κακοποίηση για τα παιδιά αυτό; Τι είναι κακοποίηση; Μόνο ο βιασμός είναι κακοποίηση;
Σχόλια