Του Κώστα Ράπτη
Επανάληψη του ουκρανικού σεναρίου ή απόηχος της αφγανικής περιπέτειας; Η
εξεύρεση ιστορικών αναλογιών για τρέχουσες εξελίξεις οφείλει πάντοτε να
γίνεται με μεγάλη προσοχή, όμως η αλήθεια είναι ότι η κρίση που ξέσπασε
με το νέο έτος στο Καζακστάν αποτελεί μείζονα διεθνή εξέλιξη και
πρόκληση πρώτου μεγέθους για τη Μόσχα και το Πεκίνο.ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
Οι ταραχές που ξέσπασαν στην πετρελαιοπαραγωγό περιοχή του Μάνγκιστάου και στην πρώην πρωτεύουσα Αλμάτι, λόγω του διπλασιασμού της τιμής του υγροποιημένου πετρελαϊκού αερίου, στο οποίο στηρίζεται η αυτοκίνηση, γνώρισαν μια απότομη κλιμάκωση χθες Τετάρτη, παρά την απόφαση του Καζάκου προέδρου Κασίμ-Τζομάρτ Τοκάγιεφ να αποπέμψει την κυβέρνηση και να επιβάλλει πλαφόν στις τιμές των καυσίμων και άλλων βασικών ειδών για 180 ημέρες, την ίδια ώρα που η πρόσβαση στο Διαδίκτυο διακοπτόταν προς στιγμήν και στις δύο εστίες της αναταραχής θεσπίζονταν περιορισμοί κυκλοφορίας.
Η κλιμάκωση συνίσταται στο ότι από πλευράς των εξεγερμένων εμφανίσθηκαν όπλα και πολλαπλασιάστηκαν οι έφοδοι σε δημαρχεία, άλλα δημόσια κτήρια, αεροδρόμια και τηλεοπτικούς σταθμούς, με απολογισμό οκτώ νεκρούς από πλευράς των δυνάμεων ασφαλείας.
Η ανταπάντηση του Τοκάγιεφ ήταν να διαμηνύσει ότι δεν πρόκειται να εγκαταλείψει την πρωτεύουσα Νουρσουλτάν, να κηρύξει στρατιωτικό νόμο σε όλη την επικράτεια, να υποσχεθεί ότι θα εισηγηθεί νέες πολιτικές μεταρρυθμίσεις και να αναλάβει προσωπικά επικεφαλής του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας (εκτοπίζοντας έτσι από τον τελευταίο επίσημο ρόλο του τον αντιδημοφιλή Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ, πρόεδρο της χώρας από το 1990 έως το 2019 και αναγορευθέντα "πατέρα του έθνους”, αφότου "παρέδωσε το δαχτυλίδι” στον διάδοχό του).
Κυρίως, όμως, ο Καζάκος πρόεδρος περιέγραψε όσους βρίσκονται στους δρόμους ως "χούλιγκαν”, οι οποίοι δρουν "με υψηλό βαθμό οργάνωσης” και με "οικονομικά κίνητρα”, βάσει "σχεδίου” έξωθεν εκπονημένου.
Με αυτήν τη λογική και παρά την προηγούμενη εκτίμηση του εκπροσώπου του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ ότι οι αρχές του Καζακστάν είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν την κατάσταση, ο Τοκάγιεφ υπέβαλε αίτημα συνδρομής στον Οργανισμό Συλλογικής Ασφάλειας (CSTO), που συνασπίζει υπό τη ρωσική ηγεσία έναν αριθμό μετασοβιετικών κρατών, δηλώνοντας ότι η χώρα του δέχεται διεθνή τρομοκρατική επίθεση.
Ο (θεωρούμενος και ως φιλοδυτικός) πρωθυπουργός της Αρμενίας και προεδρεύων για το 2022 του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού, Νικόλ Πασινιάν, ανακοίνωσε ότι το αίτημα έγινε δεκτό, λαμβάνοντας υπόψη την "απειλή για την εθνική ασφάλεια και κυριαρχία του Καζακστάν, που προκύπτει ειδικότερα από ανάμειξη από το εξωτερικό”. Συνεπώς βάση του άρθρου 4 της ιδρυτικής του συνθήκης ο Οργανισμός Συλλογικής Ασφάλειας αποστέλλει ειρηνευτικές δυνάμεις στο Καζακστάν για περιορισμένο χρονικό διάστημα, με αποστολή τη σταθεροποίηση της χώρας.
Είναι προφανές ότι η Μόσχα και οι σύμμαχοί της διαβάζουν τις εξελίξεις αποκλειστικά υπό το πρίσμα ενός σεναρίου "έγχρωμης επανάστασης”, η οποία προορίζεται να βραχυκυκλώσει τις προγραμματισμένες για την ερχόμενη εβδομάδα κρίσιμες διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ επί των γραπτών εγγυήσεων ασφαλείας που διεκδικεί η Ρωσία.
Είναι επίσης σαφές ότι το στοίχημα της σταθεροποίησης του Καζακστάν είναι πολύ μεγάλο τόσο για τη Μόσχα όσο και για το Πεκίνο, καθώς η αχανής πλην αραιοκατοικημένη κεντρασιατική χώρα συνιστά το οιονεί "μαλακό υπογάστριο” της Σιβηρίας, φιλοξενεί μεγάλη ρωσική κοινότητα στο βόρειο τμήμα της, αλλά και τον διαστημικό σταθμό του Μπαϊκονούρ, συνορεύει με την προβληματική κινεζική επαρχία του Σιντζιάνγκ, όπου και η μουσουλμανική μειονότητα των Ουιγούρων, ενώ διαθέτει σημαντικά κοιτάσματα υδρογονανθράκων και ουρανίου, αποτελώντας ταυτόχρονα, λόγω της γεωγραφικής της θέσης αναντικατάστατο τμήμα οποιουδήποτε σχεδίου ευρασιατικής ολοκλήρωσης, όπως ο "Νέος Δρόμος του Μεταξιού”.
Πάντως, η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Τζεν Ψάκι έσπευσε να εντάξει στη "ρωσική εκστρατεία παραπληροφόρησης” τις πλανώμενες αιτιάσεις για δυτικό δάκτυλο στην αποσταθεροποίηση του Καζακστάν.
Γεγονός, ωστόσο, παραμένει ότι ο βαθμός οργάνωσης και προετοιμασίας των ενόπλων δεν συνάδει με αυθόρμητη εξέγερση. Όπως άλλωστε και το γεγονός ότι απουσιάζει κάποια αρθρωμένη πολιτική φωνή από πλευράς των διαδηλωτών.
Μόνη δύναμη η οποία προβάλλει στο προσκήνιο με ανακοινώσεις της είναι το εδρεύον στο Κίεβο κόμμα της Δημοκρατικής Επιλογής Καζακστάν, του οποίου ηγείται ο 58χρονος επιχειρηματίας Μουχτάρ Αλιάζοφ, άλλοτε υπουργός Ενέργειας και Εμπορίου του Καζακστάν, ο οποίος φυλακίσθηκε για έναν χρόνο από τον Ναζαρμπάγεφ και εν τέλει το 2020 έλαβε πολιτικό άσυλο στη Γαλλία, μολονότι αντιμετώπιζε στη γαλλική και βρετανική δικαιοσύνη κατηγορίες κατάχρησης 6 δισ. δολαρίων από την BTA Bank που διοικούσε.
Η Δημοκρατική Επιλογή Καζακστάν είχε καλέσει σε διαδηλώσεις ήδη από τον Δεκέμβριο.
Σε κάθε περίπτωση, το Καζαχστάν αποτελεί άλλη μία περίπτωση, και μάλιστα όχι την πιο κραυγαλέα, κεντρασιατικής Δημοκρατίας που βρέθηκε απρόθυμα εκτός της "στέγης” της Σοβιετικής Ένωσης, για να βυθιστεί στον οικονομικό μαρασμό, τη διαφθορά και τον αυταρχισμό.
Είναι ανοικτό ερώτημα αν η Δύση θα επιλέξει την οδό της απονομιμοποίησης και των κυρώσεων έναντι του Τοκάγεφ και αν η δυναμική των πραγμάτων κινδυνεύει να οδηγήσει σε έρποντα εμφύλιο πόλεμο, με εμπλοκή και ξένων μαχητών, όπως στη Συρία. Η Κεντρική Ασία αποτελεί, ιδίως μετά την αμερικανική αποχώρηση από το Αφγανιστάν γόνιμο έδαφος για τη δραστηριοποίηση τζιχαντιστών. Ενδιαφέρον έχει να διερευνηθεί και η στάση της Τουρκίας, ως "συγγενούς έθνους” προς τους Καζάκους. Εάν προκύψει τυχόν υπόγεια εμπλοκή της στο Καζακστάν θα είναι η τρίτη φορά, μετά τη Συρία και το Ναγκόρνο Καραμπάχ, που ο Ερντογάν "πιάνει στον ύπνο” τους Ρώσους "εταίρους” του.
Εάν, από την άλλη πλευρά, η επέμβαση του Οργανισμού Συλλογικής Ασφάλειας (ενδεχομένως αύριο και με κινεζική στήριξη) ευοδωθεί, θα αποδειχθεί για τρίτη κατά σειρά φορά, μετά τις κρίσεις στην Ουκρανία και τη Λευκορωσία, ότι παραδόξως η αναταραχή κάθε άλλο παρά παρεμποδίζει τη Ρωσία στο να αποκομίζει κέρδη είτε εδαφικά (όπως στην περίπτωση της Κριμαίας) είτε από την άποψη της πρόσδεσης δύστροπων γειτόνων στενότερα στο άρμα της.
-------------
Σκηνικό λαϊκής επανάστασης στο Καζακστάν – Μάχες στρατού και διαδηλωτών (upd)
Αιματηρή καταστολή της εξέγερσης στο Καζακστάν: Περισσότεροι από 1.000 τραυματίες – Ρώσοι αλεξιπτωτιστές στη χώρα [videos]
---------------------------------------
Από την Ουκρανία, στη Λευκορωσία και την Ευρασιατική Ένωση;
Μετά την άνοδο του «δημοκράτη» Μπάιντεν στην εξουσία των ΗΠΑ και την πτώση, με τον γνωστό τρόπο, του «αντιδημοκράτη» έως «φασίστα» Τραμπ (σύμφωνα με τα φυντάνια της πλειονότητας της Αριστεράς μας), η Υπερεθνική Ελίτ που αναδύθηκε στη Νέα Διεθνή Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης (βλ. βιβλίο The New World Order in Action: Globalization, the Brexit Revolution and the “Left” στα Αγγλικά, που σύντομα θα εκδοθεί και στα Ελληνικά) και κυβερνά σήμερα το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου, αμέσως εφάρμοσε επιθετική τακτική εναντίον της Ρωσίας και γενικότερα εναντίον κάθε αντιστεκόμενου έθνους στη Νέα Διεθνή Τάξη το οποίο θέλει να διατηρήσει και την εθνική κυριαρχία του. Και αυτό, με βάση το σχέδιό της για την παγκόσμια ολοκληρωτική κυριαρχία, δημιουργώντας ένταση αρχικά στην Ουκρανία μέσω του εκεί ελεγχόμενου από την ίδια πρωθυπουργού της, για να φτάσει κοντά στον πόλεμο και μετά να τον «αδειάσει», πιθανώς για μια πιο κατάλληλη στιγμή που μπορεί ν’ ανατέλλει τώρα σε συνδυασμό με τη γειτονική Λευκορωσία.
Στο «διάλειμμα» μεσολάβησε η επίθεση των Σιωνιστών στο ιερό μουσουλμανικό τέμενος στην Ιερουσαλήμ (σε εφαρμογή του σχεδίου για την σιωνιστικοποίηση ολόκληρης της Ιερουσαλήμ σε κατάφωρη παραβίαση όλων των συνθηκών μετά την αναγνώριση του Ισραήλ από τον ΟΗΕ που προέβλεπε διεθνές καθεστώς για την πόλη), γεγονός που οδήγησε τη Χαμάς σε αντίποινα και στη συνέχεια στη μαζική σιωνιστική επίθεση, που κατέληξε κάθε ισραηλινή ζωή που χάνονταν να «εξαγοράζεται» με 20 ζωές Παλαιστινίων,
Όμως, από πέρυσι η Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε) είχε βάλει στο στόχαστρο τη Λευκορωσία, η οποία είναι ο στενότερος σύμμαχος της Ρωσίας. Πριν περίπου ένα χρόνο έγινε απόπειρα έξωσης του Λουκασένκο από την Υπερεθνική Ελίτ, ο οποίος όμως με τη σθεναρή υποστήριξη του Πούτιν επικράτησε τελικά και αποφεύχθηκε το ουκρανικό φιάσκο που σχεδίαζε η Υ/Ε στη Δύση, η οποία σταθερά και μεθοδικά περικυκλώνει τη Ρωσία ώστε να επιβάλλει την παγκόσμια μονοκρατορία της που ήδη έχει επιβάλλει στη Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ)
Πιο συγκεκριμένα, η Λευκορωσία είναι μια χώρα η οποία σήμερα βρίσκεται έξω από την επιρροή και τις αγορές της ΝΔΤ, περισσότερο από κάθε άλλη χώρα, αφού διατηρεί σημαντικό κρατικό έλεγχο στην οικονομία της (διατηρώντας ζωντανές βασικές δομές από την ΕΣΣΔ), ενώ έχει σημαντική αυτοδυναμία σε βιομηχανική και αγροτική παραγωγή, σε βαθμό που ακόμη και σήμερα τροφοδοτεί τη Ρωσική Ομοσπονδία με σειρά προϊόντων, διατηρώντας τις στενότερες οικονομικές, πολιτικές αλλά φυσικά και πολιτιστικές σχέσεις που ενώνουν τους δύο λαούς μέσα από την κοινή τους Ιστορία. Αυτή τη Λευκορωσία, βέβαια, θέλει να χτυπήσει ανοιχτά πλέον η Υ/Ε, για να πέσει το τελευταίο σημαντικό αντιπαγκοσμιοποιητικό οχυρό στον ανατολικοευρωπαϊκό χώρο και να ολοκληρωθεί η περικύκλωση και η πίεση προς τη Ρωσία. Έτσι, η Υ/Ε οργανώνοντας μαζικές «δημοκρατικές» διαδηλώσεις κατά το πρότυπο της Ουκρανίας, πίεσε για την πτώση του καθεστώτος Λουκασένκο. Λογάριασε όμως χωρίς τον ξενοδόχο εφόσον Λουκασένκο και Πούτιν κινήθηκαν έγκαιρα, αφενός γιατί η Λευκορωσία δεν είναι Ουκρανία του 2014 ούτε σε οικονομικό ούτε σε κοινωνικοπολιτικό επίπεδο, αφετέρου γιατί ο Πούτιν φυσικά δεν θα επαναλάμβανε σήμερα τα ίδια λάθη αναποφασιστικότητας τα οποία στοίχισαν την απώλεια της Ουκρανίας και την πιθανή ένταξή της στην τότε σχεδιαζόμενη Ευρασιατική Ένωση. Άλλωστε οι δύο ηγέτες, μόλις πριν ένα μήνα συζητούσαν την ένωση Ρωσίας – Λευκορωσίας…
Έτσι, όλοι οι εγκληματίες ουσιαστικά δικτάτορες της Υπερεθνικής Ελίτ, με σύσσωμη την ΕΕ, κατηγορούν τον Λουκασένκο για «κρατική τρομοκρατία» και όπως πάντα «καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων», επειδή προστάτεψε έγκαιρα την εθνική κυριαρχία της χώρας του, εκτρέποντας την πορεία του αεροπλάνου που ξεκίνησε από την Αθήνα και πήγαινε στο Βίλνιους της Λιθουανίας μεταφέροντας ηγετικό στέλεχος της «δημοκρατικής» αντιπολίτευσης, το οποίο οργάνωσε πέρυσι τις ψευτοεξεγέρσεις, ενώ έχει σαφή νεοναζιστική ταυτότητα. Η Ρωσία από την πλευρά της επιχειρεί να υποβαθμίσει το γεγονός για να κρατήσει τους τόνους χαμηλά, όμως η Υ/Ε επιτίθεται με πρωτοστατούντα το πιστό της σκυλί τον… Μητσοτάκη ο οποίος δεν χάνει την ευκαιρία να δείξει το μίσος του για τη Ρωσία, προσβάλλοντας όπως είχαμε τονίσει τον Ρώσο πρωθυπουργό κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα και σήμερα κραυγάζοντας εναντίον του Λευκορώσου πρωθυπουργού για λογαριασμό της Υ/Ε – ΕΕ, όπως δείχνει το μίσος του για κάθε αγωνιζόμενο λαό, δηλώνοντας «το δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα», δηλαδή το δικαίωμά του να κατασφάζει με την υπερσύγχρονη πολεμική μηχανή του άμαχους Παλαιστίνιους, επειδή τόλμησαν ν’ αντισταθούν στην σιωνιστική «Μεγάλη Ιδέα» της επανασύστασης του Εβραϊκού κράτους… 2000 χρόνια μετά την κατάλυσή του, σχέδιο που –προς τιμή τους– οι μη Σιωνιστές Εβραίοι θεωρούν εγκληματικό…
Έτσι η Υ/Ε, σήμερα, με κράχτη τον Μητσοτάκη, ο οποίος πρωτοστατεί σε όλα τα μέτωπα του «αγώνα» που αυτή δίνει, με πιθανές οδυνηρές συνέπειες για τη χώρα μας όπως στο παρελθόν (και με αρωγούς τους ελεεινούς παγκοσμιοποιητές του Σύριζα, που ωρύονται για τα «δημοκρατικά» και «ανθρώπινα» δικαιώματα στηρίζοντας όλες τις ψευδοεπαναστάσεις της Υ/Ε), θα κάνει το παν να ρίξει τον Λουκασένκο, ερχόμενη τελικά σε σύγκρουση και με τον Πούτιν για τον όποιον ήδη έχει πολλά για τη γούνα του! Όμως, αν ο Πούτιν δεν ριζοσπαστικοποιηθεί και δεν προχωρήσει στην Ευρασιατική Ένωση αφήνοντας τους ηλίθιους συμβιβασμούς που έκανε με τους Σιωνιστές όταν πήρε…ίσες αποστάσεις για τη σφαγή στη Γάζα (βλέπε τις σχετικές αθλιότητες του RT), τότε η Υ/Ε θ’ αποθρασυνθεί ακόμη περισσότερο.
Και αυτή η επικείμενη σύγκρουση δείχνει τα όρια και την ψευδαίσθηση της πολιτικής Πούτιν όλα αυτά τα χρόνια, στην προσπάθειά του να τοποθετήσει τη Ρωσία σαν μια ανεξάρτητη αναδυόμενη υπερ-δύναμη, σε «ειρηνική» όμως συνύπαρξη με την Υπερεθνική Ελίτ και εντός της Νέας Τάξης της, κάνοντας πως δεν βλέπει ότι οποιαδήποτε μορφή εθνικής κυριαρχίας είναι αδύνατη μέσα στη ΝΔΤ ή υποκρινόμενος ότι φταίνε περισσότερο οι «κακές» ΗΠΑ (που δεν αφήνουν τάχα την Ευρώπη να ανεξαρτητοποιηθεί και να συνεργαστεί με τη Ρωσία), και δεν φταίει το ίδιο το σύστημα της Παγκοσμιοποίησης των πολυεθνικών. Το θετικό επομένως σημείο της συνεχιζόμενης σύγκρουσης Υπερεθνικής Ελίτ και Ρωσίας είναι ότι τελικά η Ρωσική ηγεσία θα αναγκαστεί –εάν δεν θέλει να υποταχτεί στη ΝΔΤ— να ξεπεράσει τις αμφιταλαντεύσεις της και να προχωρήσει στο αρχικό σχέδιο της ίδρυσης μιας Ευρασιατικής Ένωσης εθνικά κυρίαρχων κρατών το οποίο θα έβαζε δυναμίτη στα σχέδια της Υ/Ε για παγκόσμια επικράτηση…
ΜΕΚΕΑ – ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ – 27/5/2021
Σχόλια