Έτσι γίνονται οι δουλειές στην αποικία...

την

ΚΩΣΤΑΣ ΛΟΥΛΟΥΔΑΚΗΣ (ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ)

 Οι κοινωφελείς υπηρεσίες, υπηρεσίες κοινωνικής πρόνοιας, περίθαλψης, υγείας και ασφάλισης, δημόσιες υποδομές όπως αυτοκινητόδρομοι, λιμάνια αεροδρόμια, πανεπιστήμια, δημόσια πάρκα, δάση, παραλίες, ακίνητα, αθλητικά σωμάτια, ποδοσφαιρικές ομάδες, μέσα μαζικής ενημέρωσης, όλα, τα πάντα, ανάλογα με το που βρίσκονται και αν αποφέρουν μεσοπρόθεσμα κέρδος, έχουν υποστεί πλήρη ή μερική ιδιωτικοποίηση στο όνομα των «μεταρρυθμίσεων». Με άλλα λόγια, η «ελεύθερη αγορά» της ιδιωτικο-οικονομικής ελίτ στηρίζεται στην εκμετάλλευση του των δημόσιων πόρων, ή καλύτερα του κοινωνικού πλούτου. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Η οικονομική διείσδυση της ιθύνουσας ελίτ στους κυριότερους μοχλούς διεύθυνσης του δημοσίου πλούτου χωρίς την σύμπραξη της πολιτικής εξουσίας, όχι μόνο από την κυβερνητική μερίδα που παίρνει τις πολιτικές αποφάσεις αλλά και από αυτή που ασκεί αντιπολίτευση, θα ήταν αδύνατη.

Στις 28 Μαΐου του σωτήριου έτους 2021 κατατέθηκε στην Βουλή η νέα σύμβαση μεταβίβασης για το Ελληνικό μεταξύ του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου Α.Ε. (ΤΑΙΠΕΔ) και της ιδιωτικής εταιρείας του Ομίλου Λάτση, Ελληνικό – Εταιρεία Διαχείρισης και Αξιοποίησης Ακινήτων Ελληνικού Αεροδρομίου Α.Ε, με έδρα τον φορολογικό παράδεισο του Λουξεμβούργου. Η σύμβαση έγινε δεκτή επί της αρχής, στην ουσία χωρίς συζήτηση(δόθηκε 5 λεπτά χρόνος ομιλίας μόνο στα κόμματα που διαφώνησαν ΚΚΕ-ΜΕΡΑ25) και με την διαδικασία «ψεκάστε-σκουπίστε-τελειώσατε», αφού σε κλίμα άψογης συνεργασίας ψηφίστηκε από βουλευτές της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ (εκτός του Ν.Φίλη) και του Κινήματος Αλλαγής. Μάλιστα ο υφυπουργός Οικονομικών Απ. Βεσυρόπουλος ευχήθηκε, αυτή «η διαπαραταξιακή πλειοψηφία να αποτελέσει δείγμα συγκρότησης μιας συλλογικής ωριμότητας του πολιτικού συστήματος».

Σε τι συμφώνησαν όλοι αυτοί εκτός από την κατασκευή μιας ιδιωτικής πόλης μέσα στην πόλη της Αθήνας;

Ότι η μεταβίβαση του Ελληνικού – το μεγαλύτερο αδόμητο ακίνητο στην Ευρώπη, τρεις φορές μεγαλύτερο από το μέγεθος του Μονακό- απαλλάσσεται από κάθε φόρο, εισφορά, αμοιβή ή δικαίωμα υπέρ του Δημοσίου, νομικού προσώπου, υπέρ οποιουδήποτε τρίτου ή οποιουδήποτε ασφαλιστικού οργανισμού και ότι η  η μεταβίβαση θα γίνει με ένα ιδιωτικό συμφωνητικό!!!

Ένα ιδιωτικό συμφωνητικό, το πρώτο, που κατά παρέκκλιση κάθε αστικής διάταξης έγινε νόμος του κράτους!!!

Γιατί;

  • Μα γιατί ιδιωτικά έγγραφα δεν μπορούν να ακυρωθούν από το Σ.τ.Ε και δεν επιτρέπεται να προσβληθούν νομικά από κανέναν πολίτη!!!
  • Αποτελεσματικότερη διείσδυση διαπλεκόμενων, περιπλεκόμενων, εμπλεκόμενων και συμπλεκόμενων συμφερόντων στους μηχανισμούς της πολιτικής αστικής εξουσίας για υπηρεσίες διαμεσολάβησης αρπαγής δημόσιου πλούτου δεν θα μπορούσε να υπάρξει.


Κυριολεχτικά ο Λάτσης υπαγόρευσε τις αποφάσεις του στην κυβερνητική εξουσία και στο πολιτικό προσωπικό. Λες και η Βουλή είναι μια λέσχη και άτυπο όργανο προώθησης των άμεσων και μακροπρόθεσμων συμφερόντων του κάθε Λάτση!

Ωστόσο ο όρος «διαπλεκόμενα συμφέροντα» εμφανίζει από ιδεολογική άποψη μια ασάφεια. Διότι η διαπλοκή πολιτικής εξουσίας και επιχειρηματικής δράσης, (πέρα από ανάπτυξη προσωπικών δεσμών, συγγενικών, κοινωνικών, φιλικών μεταξύ εκπροσώπων της οικονομικής και πολιτικής ελίτ), δεν προκύπτει από τις ηθικές αδυναμίες μιας μερίδας πολιτικών, αλλά είναι αποτέλεσμα μιας πολιτικής που έχει για θεμέλιο λίθο της την ατομική ιδιοκτησία και την αναπαραγωγή του καπιταλισμού μέσα από την σύμφυση των ανώτερων γραφειοκρατών του διοικητικού, οικονομικού και ιδεολογικού μηχανισμού του κράτους και της πολιτικής ελίτ της βουλής με επιχειρηματικά συμφέροντα. Σε διαφορετική περίπτωση, εάν δεν υπήρχαν αυτά τα φαινόμενα άμεσης παρέμβασης στην λειτουργία των πολιτικών και κοινωνικών θεσμών, θα ακύρωναν τον εαυτό τους ως συνεπείς καπιταλιστές.

Δηλαδή τα μονοπώλια (συγκέντρωση οικονομικής δύναμης σε λίγα χέρια) τύπου Λάτση είναι πάντα έτοιμα να  δεχτούν όχι την χείρα της ελεύθερης αγοράς αλλά δημόσια χείρα βοήθειας…

Από τους φόρους σου ηλίθιε…


 ===========

  • Ο Συστημικός Καρκίνος των Λόμπι, Τεράτων που Καταβροχθίζουν Δημοκρατίες

    • Περί Νεοφιλελευθερισμού (Ευνοιοκρατικός καπιταλισμός)  

      --------------

      Από George Georgitsopoulos
       
      Δυστυχώς έχω καλή μνήμη. Έχοντας καλή μνήμη θυμάμαι πρόσωπα και πράγματα, αποφασίσεις και μη- αποφάσεις. Έτσι λοιπόν θυμάμαι, πως ο Γιάννος -Iron Duke- Παπαντωνίου έχει αποφυλακιστεί, ο Παπακωνσταντίνου (όχι ο τραγουδιστής, ο άλλος) δεν μπήκε ποτέ μέσα αφού η έκτιση της ποινής ανεστάλη, ο Τσουκάτος (της Πόπης) την έβγαλε καθαρή λόγω παραγραφής, ο Μαντέλης πήρε εξαγοράσιμη ποινή, ενώ ο Χριστοφοράκος της Siemens εξαφανίστηκε, αφού την κοπάνησε χάρη στο ότι τεχνηέντως του δόθηκε ο απαραίτητος χρόνος.
      Ζούμε σε μια χώρα, όπου η Δικαιοσύνη αποδίδεται ενίοτε δίκαια. Ενίοτε. Όταν όμως οι υποθέσεις αφορούν κάποιους πολιτικούς ή επιχειρηματίες, τότε όλα αλλάζουν.
      Θυμάμαι και την -οικογενειακή- πολιτική καταγωγή κάποιων από τους παραπάνω, όπως και άλλων.
      Θυμάμαι, πχ, πως ο πρώην υπουργός Οικονομικών, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου (του ΠΑΣΟΚ) κατάγεται από τη γνωστή οικογένεια Παπακωνσταντίνου, που επί κατοχής και με υπογραφή του δοσίλογου Τσολάκογλου απέκτησε το εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος (!) στην Πτολεμαΐδα. Είναι η ίδια οικογένεια της οποίας γόνος, ο Μιχάλης Παπακωνσταντίνου, θείος του Γιώργου Παπακωνσταντίνου, ήταν διερμηνέας των Γερμανών επί κατοχής και ακροδεξιός, όμως αργότερα έγινε...Κεντρώος και μετά τη χούντα έγινε Νεοδημοκράτης. Έγινε και υπουργός Εξωτερικών επί Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και είναι εκείνος που εντελώς τυχαία δεν έθεσε κανένα ζήτημα πολεμικών επανορθώσεων από την Γερμανία όταν εκείνη επανενώθηκε επί ημερών της υπουργίας του. Ούτε και ο ΠΑΣΟΚος ανιψιός έθεσε τέτοιο ζήτημα ως υπουργός Οικονομικών του ΓΑΠ. Θα ήταν αχάριστοι προς τους γερμανούς, εδώ που τα λέμε.
      Ο δε Χριστοφοράκος, φοίτησε στην ίδια Σχολή με τον αντιπρόεδρο του Κυριάκου Μητσοτάκη, τον Παναγιώτη Πικραμμένο. Αμφότεροι φοίτησαν στη Γερμανική (quelle surprise!) Σχολή Αθηνών. Ο πατέρας του αντιπροέδρου της κυβερνήσεως (σσ της τωρινής, όχι παλιάς), ο Όθων (!) που ήταν λάτρης των γερμανών, είχε τυπογραφείο όπου τύπωνε αποκλειστικά όλα τα προπαγανδιστικά έντυπα των ναζί (θεωρείτο συνεργάτης του Goebbels) στα ελληνικά, γερμανικά και ιταλικά. Ο σημερινός αντιπρόεδρος του Μητσοτάκη καθημερινά πήγαινε από το... φτωχικό τους σπιτάκι (450 τ.μ. με 18 δωμάτια)στην οδό Ακαδημίας αρ.52, για να φτάσει στην περιοχή του Μουσείου, στη Γερμανική Σχολή. Μαντέψτε ποιος έμενε δίπλα στη Γερμανική Σχολή: Η οικογένεια Χριστοφοράκου, της οποίας το σπίτι από τη Σχολή χώριζε μόλις μια μεσοτοιχία. Είναι ο πεντακάθαρος που καθάριζε τη μύτη του κλαίγοντας από βήματος της Βουλής όταν βρέθηκε από την απέναντι πλευρά της δικαστικής έδρας, υπόδικος (σσ τη γλίτωσε φυσικά) για την υπόθεση Novartis.
      Να επανέλθω όμως στον έτερο...Καππαδόκη, στον Χριστοφοράκο, ο οποίος βοήθησε τη Siemens να λαδώνει πολιτικούς, εκλήθη από ανακριτή, τα έκανε ο ανακριτής Ζαγοριανός μαντάρα (τη γλίτωσε βεβαίως-βεβαίως και αυτός με βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών, αυτό δα έλειπε...), την κοπάνησε ο Χριστοφοράκος στη "μάνα Γερμανία'' και φυσικότατα οι Γερμανοί αρνήθηκαν να τον στείλουν στην Ελλάδα να δικαστεί, αφού οι Γερμανοί (σωστά) προστατεύουν τους δικούς τους, αντιθέτως από κάτι άλλους που τους αδειάζουν.
      Μικρός ο κόσμος.
      Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα, που μετά τον πόλεμο αντί να στείλει τα δοσίλογα κόπρανα στον αγύριστο, τους μετέτρεψε σε "πολιτικούς παράγοντες", οικογενειακώς, διαχρονικώς, διακομματικώς κι έτσι έγιναν..."εθνικός κορμός" (!).
      Αναφέρθηκα σε δοσίλογα κόπρανα και περιέργως θυμήθηκα εκείνον τον Σημίτη. Ο πατέρας του επί κατοχής, ο Γεώργιος Σημίτης, ήταν καθηγητής στην Ανώτατη Εμπορική Σχολή, αφού είχε διοριστεί από τον Μεταξά (!) λίγο πριν από αυτήν, αλλά την κοπάνησε στο βουνό παριστάνοντας τον αριστερό το 1944 όταν φάνηκε ότι θα κατέρρεαν οι ναζί! Ο δε αδερφός του, Σπύρος, λατρεύτηκε στη Γερμανία ως επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προσωπικών Δεδομένων, γνωστός για τις διασυνδέσεις του με τις Γερμανικές Μυστικές Υπηρεσίες (BND), κτλ κτλ, θεωρείται γκουρού του βαθέως γερμανικού κράτους. Είχε και κάτι περίεργα μπλεξίματα με κονδύλια και offshore, αλλά φυσικά τη γλίτωσε.
      Για επιχειρηματίες, τι να πούμε...Γνωστή η περίπτωση εκείνου που κατηγορήθηκε αρχικά για ένταξη σε/και διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, μετά έπεσε στο... επίπεδο συμμορίας, τελικώς αθωώθηκε (!), αφού πρώτα άλλαξαν τρεις (3) ανακριτές εκ των οποίων μια μετανάστευσε (!), πρόεδρος-εφέτης δήλωσε "κώλυμα" και μυϊκό πόνο στην πλάτη, εννέα (9) βασικοί μάρτυρες πέθαναν από... φυσικά αίτια (πχ ένας σε τροχαίο, άλλος πυροβολήθηκε κτλ) πριν καταθέσουν, ενώ εφέτης παρέλαβε τρομοδέμα στο σπίτι του.
      Αυτά, φίλοι μου. Υπέροχη Ελλάδα.
      Αλλά όπως είχε πει και ο αγαπημένος μου Jean Paul Belmondo,  
       
      "η καλή μνήμη είναι μια κατάρα που κουβαλούν δυστυχισμένοι".
      Υ Γ
      Θυμάμαι κάτι περί μνήμης, επί προσωπικού: Θυμάμαι και για άλλους πολλά, αλλά επιφυλάσσομαι. Όποιος ανοίγει ντουλάπα με σκελετούς, θα του ανοίγω τη δική του.
      (Γ.Β. Γεωργιτσόπουλος)


Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου