Ο Ντράγκι στην θέση του Κόντε – Το ευρωϊερατείο ορίζει πρωθυπουργό στην Ιταλία

Λυκοκάπης Γιώργος

Ο Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας Σέρτζιο Ματαρέλα, μετά την αποτυχία του προέδρου της Βουλής Ρομπέρτο Φίκο να σχηματίσει κυβέρνηση, απευθύνθηκε με διάγγελμα στους Ιταλούς πολίτες, ζητώντας «μία κυβέρνηση υψηλών προδιαγραφών, που να μην είναι ταυτισμένη με κάποιο πολιτικό κόμμα», προαναγγέλλοντας την απόφαση του να δώσει εντολή κυβέρνησης στον πρώην επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Αναφερόμενος στην πανδημία του κορονοϊού, ο Ματαρέλα αναφέρθηκε σε «μία κατάσταση έκτακτης ανάγκης», θεωρώντας ως «επικίνδυνη» την προκήρυξη πρόωρων εκλογών. Ταυτόχρονα, επεσήμανε πως η χώρα έχει ανάγκη από μία «σταθερή κυβέρνηση», προκειμένου να παρουσιάσει ένα συνολικό σχέδιο για την διαχείριση των ευρωπαϊκών κονδυλίων από το Ταμείο Ανάκαμψης.

Οι δηλώσεις του Ιταλού Προέδρου δείχνουν πως είναι αποφασισμένος να "τελειώσει" τις προσπάθειες επαναφοράς του Τζουζέπε Κόντε, καθώς πιστεύει πως στην καλύτερη περίπτωση ο πρώην πρωθυπουργός θα σχημάτιζε μία κυβέρνηση οριακής πλειοψηφίας, μιας και δεν φαίνονταν πως θα μπορούσε να γεφυρώσει το χάσμα που τον χωρίζει από τον υπεύθυνο της πολιτικής κρίσης που ταλανίζει την γείτονα, τον επίσης πρώην πρωθυπουργό Ματέο Ρέντσι.

Μάλιστα εάν κάποιος πρέπει να θεωρεί ως «επικίνδυνη» την προκήρυξη πρόωρων εκλογών, αυτός είναι ο ίδιος ο Ρέντσι, όντας επικεφαλής ενός ασήμαντου κόμματος, που μετά βίας πιάνει το 3% στις δημοσκοπήσεις. Όμως είναι κοινό μυστικό στην Ιταλία πως ο Ρέντσι, γνωστός για τις διασυνδέσεις του με το τραπεζικό λόμπι, έριξε την κυβέρνηση Κόντε, προκειμένου να κληθεί ακριβώς ο Μάριο Ντράγκι να αναλάβει την πρωθυπουργία.

Με τον φόβο του Σαλβίνι

Υπενθυμίζουμε πως η διαχείριση των κονδυλίων του Ταμείου Ανάκαμψης ήταν η αιτία που ο Ρέντσι απέσυρε την στήριξη του από την κυβέρνηση Κόντε, ο οποίος τορπίλισε και τον σχηματισμό κυβέρνησης από τον πρόεδρο της ιταλικής Βουλής, προβάλλοντας εξωφρενικές απαιτήσεις, με δεδομένη την ισχνή δυναμική του κόμματος του. Γνωρίζει πολύ καλά πως όλα τα κόμματα τρέμουν την προκήρυξη πρόωρων εκλογών, με εξαίρεση φυσικά την Λέγκα του Ματέο Σαλβίνι, καθώς οι δημοσκοπήσεις προεξοφλούν τον εκλογικό της θρίαμβο.

Είναι χαρακτηριστικό πως μεμονωμένοι βουλευτές της μπερλουσκονικής "Φόρτσα Ιταλία" ήταν έτοιμoi να ψηφίσουν κυβέρνηση, ακόμα και με επικεφαλής τον Κόντε, προκειμένου να μην οδηγηθεί η χώρα σε πρόωρες εκλογές. Ο ίδιος ο Μπερλουσκόνι έχει κατανοήσει πως δεν μπορεί να παίξει πλέον το αντιευρωπαϊκό "χαρτί", μιας και έχει υποσκελιστεί πλήρως από τον λαϊκιστή Σαλβίνι και τελευταία εμφανίζεται να προκρίνει μία κυβέρνηση τεχνοκρατών, με επικεφαλής τον Ντράγκι.

Με τις δυνάμεις του κεντροαριστερού Δημοκρατικού Κόμματος να παραμένουν στάσιμες και με το Κόμμα των Πέντε Αστέρων να κυμαίνεται πλέον κάτω από το 20%, οι Ιταλοί βουλευτές και γερουσιαστές ουσιαστικά εκβιάζονται από τις εξελίξεις να στηρίξουν τον Ντράγκι, για να μην πάρουν το ρίσκο να δουν τον Σαλβίνι πρωθυπουργό! Η στάση των Πεντάστερων, που πλέον δεν θυμίζουν το αντισυστημικό κόμμα που ίδρυσε ο κωμικός Πέπε Γκρίλο, είναι που θα κρίνει τις εξελίξεις, καθώς διαθέτουν την μεγαλύτερη κοινοβουλευτική ομάδα.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται

Δεν είναι η πρώτη φορά που ένας τραπεζίτης αναλαμβάνει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, καθώς είχε προηγηθεί ένας άλλος Μάριο, ο Μάριο Μόντι, που είχε σχηματίσει κυβέρνηση συνεργασίας το 2011, εν μέσω της οικονομικής κρίσης, μετά την σφοδρή σύγκρουση του τότε πρωθυπουργού Σίλβιο Μπερλουσκόνι με την Μέρκελ. Βέβαια σε αντίθεση με το "αχρωμο" προφίλ του Μόντι, ο Ντράγκι έχει καλλιεργήσει με την αρθρογραφία του ένα πολιτικό προφίλ, υποστηρίζοντας λύσεις σχεδόν ριζοσπαστικές για έναν πρώην πρόεδρο της ΕΚΤ, όπως την διαγραφή των ιδιωτικών χρεών, λόγω των "πολεμικών" (όπως ο ίδιος τις χαρακτήρισε) συνθηκών της πανδημίας.

Εάν το 2011 ήταν ο "μεταφασίστας" και φιλόδοξος Τζιανφράνκο Φίνι που είχε ρίξει την κυβέρνηση του "Καβαλιέρε", τώρα είναι ο αλαζόνας και επίσης φιλόδοξος Ρέντσι που "τράβηξε το χαλί" κάτω από τα πόδια του Κόντε, ο οποίος επίσης είχε συγκρουστεί με την Γερμανία τον περασμένο Μάρτιο, λόγω της αβελτηρίας του Βερολίνου στο πρώτο κύμα της πανδημίας.

Ήταν μάλιστα η αντίδραση του Κόντε που ταρακούνησε το Βερολίνο και το οδήγησαν να υποστηρίξει το Ταμείο Ανάκαμψης, λύση που μέχρι πρότινος απέρριπτε, όπως και οι οικονομικοί του δορυφόροι στην ΕΕ. Πάντως είναι κοινό μυστικό πως η πρώτη που θα πανηγυρίσει τον διορισμό του Ντράγκι στην πρωθυπουργία, αυτή είναι η Γερμανίδα καγκελάριος και το υπόλοιπο ευρωϊερατείο, μιάς και θα έχουν έναν "δικό της άνθρωπο" στο ταμείο μίας χώρας, σημαίνουσας για την σταθερότητα της ΕΕ.

=========

Βlogger:

Πραξικόπημα στην Ιταλία. Πάνε να βάλουν τον μεγαλοτραπεζιτη Ντραγκι στην ηγεσία της χώρας. Κλέβουν την ψήφο του Ιταλού πολίτη. Ο Ντραγκι ΔΕΝ ειναι ΕΚΛΕΓΜΕΝΟΣ. 
Ολη η διαχείριση της χώρας περνάει στα χέρια των πολυεθνικών και των αδίστακτων, ανήθικων και ανίκανων τραπεζιτών. 
Τραπεζιτών που ΕΦΕΡΑΝ όλες τις παγκόσμιες κρίσεις, με το να πονταρουν στο οτι οι ΑΠΛΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ θα ξεχρεωσουν τα μικρομάγαζα που εκείνοι χρεοκοπησαν με την ΑΠΛΗΣΤΙΑ τους. Ολοι ειδαμε που εφτασε η διαχείριση ΚΑΙ με εναν αλλον Μεγαλοτραπεζίτη που διορίστηκε στην Ελλάδα.
Το GreatReset θα γινει οταν τα κεντρα εξουσίας περασουν και ΤΥΠΙΚΑ στα χερια των ΑΧΥΡΑΝΘΡΩΠΩΝ των πολυεθνικών. Δυστυχώς, φαίνεται ότι ηρθε αυτη η στιγμη. 
Ερχονται τα χειρότερα.
 

 

Το "παιχνίδι" της  ΕΕ παίζεται στην Ιταλία. Αν μας ενδιαφέρει να δούμε την πορεία της ΕΕ, άρα την πορεία της χώρας μας, ας βλέπουμε την Ιταλία.  

Αποσπάσματα από το βιβλίο του Πάολο Σαβόνα που μόλις κυκλοφόρησε.

Ο οικονομολόγος και πανεπιστημιακός Πάολο Σαβόνα, γεννημένος το 1936, θα μπορούσε να θεωρηθεί άνθρωπος του κατεστημένου. Ξεκίνησε την καριέρα του στις αρχές της δεκαετίας του ’60 ως στέλεχος της Τράπεζας της Ιταλίας και έκτοτε μεταξύ άλλων χρημάτισε πρόεδρος τραπεζών και πολυεθνικών εταιρειών, στέλεχος διεθνών οργανισμών, υπουργός Βιομηχανίας και Εμπορίου στην κυβέρνηση Τσιάμπι και σύμβουλος επόμενων κυβερνήσεων. Το 2005, επί Μπερλουσκόνι, ήταν πρόεδρος της κυβερνητικής επιτροπής για τις σχέσεις με την Ε.Ε. και επικεφαλής της ομάδας που κατάρτισε το ιταλικό σχέδιο ανάπτυξης και απασχόλησης στα πλαίσια της «Στρατηγικής της Λισαβόνας». Πώς ένας τέτοιος άνθρωπος κατέληξε να αποτελεί κόκκινο πανί για την ευρωκρατία και το Βερολίνο; Αιτία είναι το γεγονός ότι σταδιακά, τα τελευταία χρόνια, πέρασε στο στρατόπεδο των ευρωσκεπτικιστών. Η ταμπέλα αυτή ίσως δεν τον αντιπροσωπεύει: στην πραγματικότητα ο Σαβόνα είναι και παραμένει ευρωπαϊστής, αλλά έντονα κριτικός απέναντι σε μια Ε.Ε. υπό γερμανική ηγεμονία. Παραθέτουμε εδώ ορισμένα χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το βιβλίο του «Σαν εφιάλτης και σαν όνειρο», που μόλις κυκλοφόρησε στην Ιταλία από τις εκδόσεις Rubbettino. Από αυτά ίσως γίνει κατανοητή η άποψή του, που προκάλεσε την οργή της ευρωκρατίας και το (κατόπιν έξωθεν εντολών) πραξικοπηματικό βέτο του Ιταλού προέδρου Ματαρέλα στον ορισμό του ως υπουργού Οικονομικών της κυβέρνησης συνασπισμού Πέντε Αστέρων-Λέγκας.

 ----------------------

Σχόλια