Πόσο δημοκρατική μπορεί να θεωρείται μία ένωση κρατών που επιβάλει στα λιγότερο ισχυρά μέλη της…face control ξένων επενδυτών;
Καθόλου θα σκεφτείτε, αλλά αυτή είναι δυστυχώς η πολιτική διακρίσεων που χαρακτηρίζει την κυρίαρχη γερμανική αντίληψη περί διεθνούς ανταγωνισμού. Και η οποία με την σειρά της διαποτίζει την φιλοσοφία της Κομισιόν: Μονά ζυγά δικά μας… ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
- Απαιτούν από τις ασθενέστερες οικονομικά χώρες ευλαβική προσήλωση σε δρακόντειους κανόνες δημοσιονομικής προσαρμογής. Προσδιορίζουν στόχους, αλλά σου επιβάλλουν και τον μονόδρομο της «θεραπείας» που οι ίδιοι συνταγογραφούν.
Ωραία λοιπόν. Συμμορφωνόμαστε και έρχεται η ώρα της εκποίησης. Κάνουμε και μια πλειοδοσία να δούμε ποιος θα προσφέρει τα περισσότερα. Αμ, δε! Ο πλειοδότης πρέπει να τυγχάνει έγκρισης των αρμόδιων ευρωπαικών οργάνων. Αν μιλάει αγγλικά με σλαβική προφορά, απορρίπτεται. Το ίδιο και αν ο επενδυτής έχει σχιστά μάτια. Πάμε κατευθείαν στον επόμενο που κατά κανόνα πρέπει να ξέρει κι απ’ έξω τους στίχους του «Das Lied der Deutschen»…
- – Το γερμανικό αυτό νταβατζηλίκι δεν περνάει βέβαια παντού. Υπάρχουν ευρωπαϊκά κράτη που σέβονται τον εαυτό τους και κυβερνήσεις που τιμούν τον λαό που τις εξέλεξε. Τα 50 δις που χρειαζόταν η Ελλάδα τα έκλεισε σχεδόν μονομιάς η Ιταλία των «εθνολαικιστών» προχωρώντας σε μια ιστορική συμφωνία με τους Κινέζους. Χωρίς να ρωτήσει κανέναν τι, πως και γιατί. Μέχρι και ο συστημικός της πρόεδρος, Ματαρέλα συγκατένευσε…
Ανάλογες προτάσεις είχαν κάνει οι Κινέζοι στη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Με έμφαση στο σιδηροδρομικό δίκτυο, αλλά κυρίως στην κατασκευή μεγάλης ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης στο Πέραμα, τον Σκαραμαγκά και την Ελευσίνα. Τεράστιος στρατηγικός στόχος που θα εξυπηρετούσε ασφαλώς και την ελληνική ναυτιλία. Ομως ο…ακηδεμόνευτος Τσίπρας έκανε την πάπια. Γιατί φοβήθηκε μη χάσουν τα πόστα οι Ευρωπαίοι «(συν)εταίροι»…
- Προσέξτε κατάντια: Με χίλια δυό μέτωπα ανοιχτά και την ευρωπαική τους προοπτική αβέβαιη, οι «βομβαρδισμένοι» Σέρβοι του χθες, δεν φοβήθηκαν ούτε τους Γερμανούς, ούτε τους Αμερικανούς που έχουν λυσσάξει να τους φέρουν στην σφαίρα επιρροής τους.
Ενας από τους λόγους που ο Καραμανλής δεν «άρεσε» στους «συμμάχους» ήταν ότι εκτός της προσπάθειας συνεννόησης με τον Πούτιν, έκλεισε το μάτι και στο Πεκίνο.
Οι Κινέζοι μπήκαν το 2008 στο μεγάλο λιμάνι με πολύ φιλόδοξα σχέδια. Ηθελαν να κάνουν τον Πειραιά τον μεγαλύτερο τερματικό σταθμό εμπορευματοκιβωτίων στη Μεσόγειο και την Ελλάδα διαμετακομιστικό κόμβο στον διάδρομο των εμπορικών τους συναλλαγών που απλώνεται από το Βλαδιβοστόκ έως την Λισσαβόνα. Έβλεπαν την πατρίδα μας σαν την «κεφαλή του Δράκου» για την οικονομική διείσδυση τους στην Ευρώπη. Πρωταγωνίστρια σε ένα τεράστιο σπιράλ νέων υποδομών διακίνησης εμπορευμάτων, αυτό που σήμερα έχει λάβει το κωδικό όνομα “Belt and Road Initiative” και αποτελεί τον σύγχρονο εφιάλτη Γερμανών και Αμερικανών.
- Στην αρχή αναγκάστηκε και ο Τσίπρας να συνεργαστεί υπογράφοντας το 2016 την συμφωνία που θα έδινε στην Cosco τον μετοχικό έλεγχο του 51% ΟΛΠ με δέσμευση και για το υπόλοιπο 16% υπό την αίρεση άμεσης υλοποίησης επενδύσεων αξίας άνω των 350 εκ. ευρώ. Και κάπου εκεί άρχισαν τα παρατράγουδα. Ενεργοποιήθηκαν οι κεραίες που διέταξαν τον αποκλεισμό του κινεζικού Κολοσσού της Fosun από την διεκδίκηση της Εθνικής Ασφαλιστικής με τρόπο που έπρεπε να έχει προκαλέσει παρέμβαση εισαγγελέα.
- Να μην φτιάξουν πολυτελές ξενοδοχείο στον κόμβο κρουαζιέρας γιατί θα πέσει η δουλειά στις καφετέριες, να μην φτιάξουν εμπορικό κέντρο γιατί θα ενοχλείται η θέα των κατοίκων της…Δραπετσώνας, να μην φτιάξουν ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη και γενικά να μην μπορούν να υλοποιήσουν καμία δράση χωρίς την άδεια του τοπικού κομματάρχη, δημάρχου, συνδικαλιστή, του ΚΑΣ, του Συμβουλίου Νεότερων Μνημείων, του τελευταίου υπαλλήλου της Πολεοδομίας και γενικώς αυτών που επιβάλλουν…διόδια.
- Γι αυτό και ήρθαν οι Ιταλοί να προσφέρουν απλόχερα τα λιμάνια τους και στις δύο ακτές της Χερσονήσου. Εδώ όμως συντελείται ένα εθνικό έγκλημα.
- Με τους Ρώσους τις έκαψε τις σχέσεις ο Τσίπρας ελέω Κοτζιά. Κι ο Κυριάκος δεν θα κάνει τίποτα που θα εκνευρίσει τους Γερμανούς.
- Όμως η Ελλάδα δεν έχει κανένα λόγο να αποθαρρύνει την κινεζική διείσδυση. Με τους Κινέζους δεν έχουμε «ακουμπιστεί» ποτέ στην ιστορία μας. Σέβονται τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό όπως κι εμείς τον δικό τους. Δεν είναι σαν τους Γερμανούς που «λατρεύουν» την Ελλάδα κατά προτίμηση…χωρίς τους Ελληνες.
Υ.Γ. Προσοχή: Οι Κινέζοι δεν ήρθαν εδώ για να μοιράσουν τσάμπα χρήμα. Δεν είναι καθόλου εύκολοι συνομιλητές και απαιτούν να εφαρμόσεις μέχρι κεραίας αυτά για τα οποία δεσμεύεσαι. Αλλ΄αυτό είναι θέμα διαπραγματευτικής επάρκειας. Και εν πάσει περίπτωσει με αυτούς μπορείς να διαπραγματευθείς με τους άλλους όχι. Διαλέγουμε και παίρνουμε…
================
Δεν αποτελεί είδηση ότι η παρουσία της Ρωσίας στη Μέση έχει αυξηθεί, δήλωσε ο επικεφαλής του WEF
Η επέκταση της ρωσικής επιρροής στη Μέση Ανατολή είναι μία
πραγματικότητα, τονίζει ο πρόεδρος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ
(WEF) Borge Brende σε συνέντευξή του στο CNBC.Δεν αποτελεί
είδηση ότι η παρουσία της Ρωσίας στη Μέση έχει αυξηθεί, δήλωσε ο Brende
σχολιάζοντας τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή.
Η αμερικανική απόσυρση και αποχώρηση από πολλά από τα σημαντικά σημεία - κλειδιά της Μέσης Ανατολής συνέπεσε με μια προφανή στροφή προς ανατολάς, δήλωσε ο πρόεδρος του WEF.
«Νομίζω ότι υπάρχει μια σαφής πραγματικότητα με το σκεπτικό ότι βλέπουμε ένα έντονο ρωσικό αποτύπωμα σε αυτήν την περιοχή» σημείωσε ο Brende.
Ο Νορβηγός πολιτικός και διπλωμάτης, ο οποίος υπηρέτησε ως υπουργός Εξωτερικών προτού αναλάβει την προεδρία του WEF, επεσήμανε ορισμένους σαφείς τομείς στους οποίους οι στόχοι της εξωτερικής πολιτικής της Ρωσίας έχουν καθορίσει την τροχιά των εξελίξεων.
Αυτό συνέβη ιδιαίτερα στη Συρία, όπου τα ρωσικά στρατεύματα υποστήριξαν τον Σύρο ηγέτη Bashar Assad από το 2015, επιτρέποντάς του να επιβιώσει και ουσιαστικά να κερδίσει τον οκταετή εμφύλιο πόλεμο της χώρας αυτής.
«Φυσικά στη Συρία, η Ρωσία διαδραματίζει τώρα σημαντικό ρόλο, βλέπουμε επίσης ότι υπάρχει πολύ μεγάλη αλληλεπίδραση μεταξύ του Ρώσου προέδρου Vladimir Putin και του Ισραηλινού πρωθυπουργού Benjamin Netanyahu, παρατήρησε ο Brende.
Παραδείγματα αυξημένης ρωσικής επιρροής
Υπάρχουν και άλλα παραδείγματα σχετικά με το εμπόριο και τις επενδύσεις που συνιστούν σαφείς δείκτες αυξημένης επιρροής της Ρωσίας, πρόσθεσε.
«Βλέπουμε επίσης ότι οι χώρες του Κόλπου συζητούν πάρα πολύ με τη Ρωσία όσον αφορά στην τιμή του πετρελαίου, επειδή η Μόσχα είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός μαύρου χρυσού στον κόσμο, ακόμα μεγαλύτερος από τη Σαουδική Αραβία», συμπλήρωσε.
Η συμμαχία της Ρωσίας με τον μεγαλύτερο παραγωγό πετρελαίου του ΟΠΕΚ τη Σαουδική Αραβία και οι συμφωνίες για συνεχιζόμενη συνεργασία στον τομέα της ενέργειας, του εμπορίου και των επενδύσεων επέτρεψαν τη δημιουργία στενότερων δεσμών μεταξύ των δύο και των πωλήσεων όπλων όπως το σύγχρονο σύστημα πυραυλικής άμυνας S-400.
Η Μόσχα έχει υπογράψει τεχνικές συμφωνίες και μνημόνια συμφωνίας για να πουλήσει το S-400 - το οποίο είναι φθηνότερο και σύμφωνα με ορισμένους αναλυτές πιο αποτελεσματική έκδοση του αμερικανικού συστήματος πυραυλικής άμυνας Patriot - και άλλα όπλα στη Σαουδική Αραβία, την Τουρκία και το Κατάρ.
Και εκατοντάδες Ρώσοι μισθοφόροι που φέρονται να συνδέονται με το Κρεμλίνο υποστηρίζουν τον ηγέτη των ανταρτών του αποσχισθέντος ανατολικού τμήματος της Λιβύης, υπό τον στρατηγό Khalifa Haftar, οι δυνάμεις του οποίου κατευθύνονται στην Τρίπολη.
Η Ρωσία διατηρεί επίσης στενούς δεσμούς με το Ισραήλ και το Ιράν.
Ωστόσο, οι ΗΠΑ διατηρούν μία ειδική σχέση με τις χώρες του Περσικού Κόλπου, ιδιαίτερα με τη Σαουδική Αραβία με μία 80ετή συμμαχία που περιλαμβάνει δισεκατομμύρια δολάρια σε πωλήσεις όπλων και εμπόριο πετρελαίου.
Ενώ οι ΗΠΑ υπό τον πρόεδρο Donald Trump- αρχής γενομένης από τον Obama- συρρικνώνουν την παρουσία τους σε χώρες όπως το Ιράκ και τη Συρία, η κυβέρνηση εξακολουθεί να επιμένει στην καταπολέμηση της ιρανικής επιρροής στην περιοχή, αξιοποιώντας το Ριάντ και την πολιτική οικονομικών κυρώσεων.
«Νομίζω ότι οι ΗΠΑ εξακολουθούν να παραμένουν στην περιοχή», ανέφερε ο Brende με αφορμή τις συχνές επισκέψεις Αμερικανών αξιωματούχων στις συμμαχικές χώρες της Μέσης Ανατολής, οι οποίες επικεντρώθηκαν γενικά στην καταπολέμηση του Ιράν ή το αδιευκρίνιστο ειρηνευτικό σχέδιο της Μέσης Ανατολής που υποσχέθηκε ο Trump κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας.
«Αλλά αν υπάρξει κενό, θα δούμε και άλλα κράτη να προσπαθούν επίσης να αυξήσουν την επιρροή τους στην περιοχή», υπογράμμισε ο πρόεδρος του WEF.
Η Ρωσία δεν είναι η μόνη δύναμη που αναλαμβάνει το μερίδιο εμπορικών συναλλαγών των ΗΠΑ στην περιοχή.
Το μέλλον ανήκει στην Ασία
Η Κίνα, με τα τεράστια έργα υποδομής της και την πρωτοβουλία Belt and Road (Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος) που έχει ως στόχο να συνδέσει το Πεκίνο με τους κόμβους εμπορίου και εφοδιασμού σε όλη την Ασία, την Αφρική και την Ευρώπη, σημειώνει επίσης ταχέως αναπτυσσόμενη πρόοδο.
Μέχρι τα μέσα του 2018, η Κίνα είχε δεσμεύσει 23 δισεκατομμύρια δολάρια σε δάνεια και ενισχύσεις σε αραβικά κράτη, με κονδύλια για έργα υποδομής, ανασυγκρότησης και ανθρωπιστικής βοήθειας.
Επίσης η Κίνα στη Μέση Ανατολή επιδιώκει οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα με ελάχιστη πολιτική παρέμβαση, καθιστώντας εαυτόν ελκυστικό εταίρο για πολλές αραβικές κυβερνήσεις.
«Η παγκόσμια πραγματικότητα είναι ότι αυτός ο αιώνας θα είναι περισσότερο ασιατικός από τον περασμένο αιώνα. Βλέπουμε την ανάπτυξη να συντελείται στην Ασία - η Κίνα αναπτύσσεται με ρυθμούς 6%, αλλά είναι μια τόσο μεγάλη οικονομία.
Αποτελεί το 30% της παγκόσμιας ανάπτυξης», σημείωσε ο Brende, αναφέροντας και την Ινδία την ταχύτερη αναπτυσσόμενη μεγάλη οικονομία στον κόσμο, σύμφωνα με το ΔΝΤ.
«Η Ινδία και η Κίνα ανταγωνίζονται στη Μυανμάρ, το Μπαγκλαντές, αλλά και στις χώρες του Κόλπου ...
Η Ασία θα είναι πολύ πιο σημαντική για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική από ότι στο παρελθόν», κατέληξε στη συνέντευξή του ο Νορβηγός επικεφαλής του WEF.
Η αμερικανική απόσυρση και αποχώρηση από πολλά από τα σημαντικά σημεία - κλειδιά της Μέσης Ανατολής συνέπεσε με μια προφανή στροφή προς ανατολάς, δήλωσε ο πρόεδρος του WEF.
«Νομίζω ότι υπάρχει μια σαφής πραγματικότητα με το σκεπτικό ότι βλέπουμε ένα έντονο ρωσικό αποτύπωμα σε αυτήν την περιοχή» σημείωσε ο Brende.
Ο Νορβηγός πολιτικός και διπλωμάτης, ο οποίος υπηρέτησε ως υπουργός Εξωτερικών προτού αναλάβει την προεδρία του WEF, επεσήμανε ορισμένους σαφείς τομείς στους οποίους οι στόχοι της εξωτερικής πολιτικής της Ρωσίας έχουν καθορίσει την τροχιά των εξελίξεων.
Αυτό συνέβη ιδιαίτερα στη Συρία, όπου τα ρωσικά στρατεύματα υποστήριξαν τον Σύρο ηγέτη Bashar Assad από το 2015, επιτρέποντάς του να επιβιώσει και ουσιαστικά να κερδίσει τον οκταετή εμφύλιο πόλεμο της χώρας αυτής.
«Φυσικά στη Συρία, η Ρωσία διαδραματίζει τώρα σημαντικό ρόλο, βλέπουμε επίσης ότι υπάρχει πολύ μεγάλη αλληλεπίδραση μεταξύ του Ρώσου προέδρου Vladimir Putin και του Ισραηλινού πρωθυπουργού Benjamin Netanyahu, παρατήρησε ο Brende.
Παραδείγματα αυξημένης ρωσικής επιρροής
Υπάρχουν και άλλα παραδείγματα σχετικά με το εμπόριο και τις επενδύσεις που συνιστούν σαφείς δείκτες αυξημένης επιρροής της Ρωσίας, πρόσθεσε.
«Βλέπουμε επίσης ότι οι χώρες του Κόλπου συζητούν πάρα πολύ με τη Ρωσία όσον αφορά στην τιμή του πετρελαίου, επειδή η Μόσχα είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός μαύρου χρυσού στον κόσμο, ακόμα μεγαλύτερος από τη Σαουδική Αραβία», συμπλήρωσε.
Η συμμαχία της Ρωσίας με τον μεγαλύτερο παραγωγό πετρελαίου του ΟΠΕΚ τη Σαουδική Αραβία και οι συμφωνίες για συνεχιζόμενη συνεργασία στον τομέα της ενέργειας, του εμπορίου και των επενδύσεων επέτρεψαν τη δημιουργία στενότερων δεσμών μεταξύ των δύο και των πωλήσεων όπλων όπως το σύγχρονο σύστημα πυραυλικής άμυνας S-400.
Η Μόσχα έχει υπογράψει τεχνικές συμφωνίες και μνημόνια συμφωνίας για να πουλήσει το S-400 - το οποίο είναι φθηνότερο και σύμφωνα με ορισμένους αναλυτές πιο αποτελεσματική έκδοση του αμερικανικού συστήματος πυραυλικής άμυνας Patriot - και άλλα όπλα στη Σαουδική Αραβία, την Τουρκία και το Κατάρ.
Και εκατοντάδες Ρώσοι μισθοφόροι που φέρονται να συνδέονται με το Κρεμλίνο υποστηρίζουν τον ηγέτη των ανταρτών του αποσχισθέντος ανατολικού τμήματος της Λιβύης, υπό τον στρατηγό Khalifa Haftar, οι δυνάμεις του οποίου κατευθύνονται στην Τρίπολη.
Η Ρωσία διατηρεί επίσης στενούς δεσμούς με το Ισραήλ και το Ιράν.
Ωστόσο, οι ΗΠΑ διατηρούν μία ειδική σχέση με τις χώρες του Περσικού Κόλπου, ιδιαίτερα με τη Σαουδική Αραβία με μία 80ετή συμμαχία που περιλαμβάνει δισεκατομμύρια δολάρια σε πωλήσεις όπλων και εμπόριο πετρελαίου.
Ενώ οι ΗΠΑ υπό τον πρόεδρο Donald Trump- αρχής γενομένης από τον Obama- συρρικνώνουν την παρουσία τους σε χώρες όπως το Ιράκ και τη Συρία, η κυβέρνηση εξακολουθεί να επιμένει στην καταπολέμηση της ιρανικής επιρροής στην περιοχή, αξιοποιώντας το Ριάντ και την πολιτική οικονομικών κυρώσεων.
«Νομίζω ότι οι ΗΠΑ εξακολουθούν να παραμένουν στην περιοχή», ανέφερε ο Brende με αφορμή τις συχνές επισκέψεις Αμερικανών αξιωματούχων στις συμμαχικές χώρες της Μέσης Ανατολής, οι οποίες επικεντρώθηκαν γενικά στην καταπολέμηση του Ιράν ή το αδιευκρίνιστο ειρηνευτικό σχέδιο της Μέσης Ανατολής που υποσχέθηκε ο Trump κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας.
«Αλλά αν υπάρξει κενό, θα δούμε και άλλα κράτη να προσπαθούν επίσης να αυξήσουν την επιρροή τους στην περιοχή», υπογράμμισε ο πρόεδρος του WEF.
Η Ρωσία δεν είναι η μόνη δύναμη που αναλαμβάνει το μερίδιο εμπορικών συναλλαγών των ΗΠΑ στην περιοχή.
Το μέλλον ανήκει στην Ασία
Η Κίνα, με τα τεράστια έργα υποδομής της και την πρωτοβουλία Belt and Road (Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος) που έχει ως στόχο να συνδέσει το Πεκίνο με τους κόμβους εμπορίου και εφοδιασμού σε όλη την Ασία, την Αφρική και την Ευρώπη, σημειώνει επίσης ταχέως αναπτυσσόμενη πρόοδο.
Μέχρι τα μέσα του 2018, η Κίνα είχε δεσμεύσει 23 δισεκατομμύρια δολάρια σε δάνεια και ενισχύσεις σε αραβικά κράτη, με κονδύλια για έργα υποδομής, ανασυγκρότησης και ανθρωπιστικής βοήθειας.
Επίσης η Κίνα στη Μέση Ανατολή επιδιώκει οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα με ελάχιστη πολιτική παρέμβαση, καθιστώντας εαυτόν ελκυστικό εταίρο για πολλές αραβικές κυβερνήσεις.
«Η παγκόσμια πραγματικότητα είναι ότι αυτός ο αιώνας θα είναι περισσότερο ασιατικός από τον περασμένο αιώνα. Βλέπουμε την ανάπτυξη να συντελείται στην Ασία - η Κίνα αναπτύσσεται με ρυθμούς 6%, αλλά είναι μια τόσο μεγάλη οικονομία.
Αποτελεί το 30% της παγκόσμιας ανάπτυξης», σημείωσε ο Brende, αναφέροντας και την Ινδία την ταχύτερη αναπτυσσόμενη μεγάλη οικονομία στον κόσμο, σύμφωνα με το ΔΝΤ.
«Η Ινδία και η Κίνα ανταγωνίζονται στη Μυανμάρ, το Μπαγκλαντές, αλλά και στις χώρες του Κόλπου ...
Η Ασία θα είναι πολύ πιο σημαντική για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική από ότι στο παρελθόν», κατέληξε στη συνέντευξή του ο Νορβηγός επικεφαλής του WEF.
===========================
Σχόλια