Εφιάλτες στο κονκλάβιο των Βρυξελλών.

την
Πηγή: Ηenri Temple/ Comité Valmy/ mercredi 5 décembre 2018

Ανάδειξη: Μιχαήλ Στυλιανού

[Σήμερα στο κέντρο του Παρισιού θα έχουν εγκατασταθεί τεθωρακισμένα για την προστασία μνημείων και κυβερνητικών μεγάρων. Aνάλογα μέτρα, θωράκισης κτιρίων-συμβόλων της εξουσίας, έχουν ληφθεί σε όλα τα μεγάλα αστικά κέντρα.
Ογδόντα πέντε χιλιάδες "φρουρών της τάξεως" έχουν κινητοποιηθεί σε όλες τις πόλεις της Γαλλίας.

Στην εξέγερση των «κίτρινων γιλέκων, στη τρίτη τώρα βδομάδα της, έχουν πλέον συνταχτεί αυτοκινητιστές, αγρότες, σιδηροδρομικοί, δημόσιοι υπάλληλοι, μαθητές και μαχητικοί φοιτητές, ενώ πυροσβέστες και αστυνομικοί διακριτικά δηλώνουν    συμπαράσταση.                                                                                                    
Το αυθόρμητο, α-πολιτικό και ανοργάνωτο λαϊκό κίνημα των «κίτρινων γιλέκων» προκαλεί δέος και δείγματα πανικού στην γαλλική εξουσία και απερίγραπτη σύγχυση και άγονη φλυαρία στους δημοσιολογούντες  δορυφόρους της.

  • Επειδή ούτε τα προβλήματα που δημιουργεί στο κοινό, ούτε τα γνωστά στρατηγήματα ανοχής ή υποκίνησης των «γνωστών - αγνώστων» καταστροφέων, κατορθώνουν να μειώσουν την απήχηση και δημοτικότητά του, κάτω του 80% του γαλλικού λαού.
  • Πρόκειται για μια πρότυπη μορφή λαϊκής εξέγερσης, χωρίς ανάλογο προηγούμενο, η οποία τείνει να επεκταθεί στο Βέλγιο και σε άλλες γειτονικές χώρες και εγείρει πρόσθετους εφιάλτες στο κονκλάβιο των Βρυξελλών.                                  
Οι μέχρι τούδε εξ αποστάσεως απόπειρες διάγνωσης και ερμηνείας αυτής της  πρωτότυπης λαϊκής ανατίναξης ενός ειδυλλιακού σκηνικού προπαγάνδας υπήρξαν μοιραία παρακινδυνευμένες και άστοχες, αφού και οι ίδιοι οι στόχοι (πρόσωπα και θεσμοί) αυτού του κινήματος «τα έχουν χαμένα».
  • Πρόκειται ωστόσο περί εκρηκτικού αινίγματος εν εξελίξει, το οποίο ενδέχεται να είναι καταλυτικής ιστορικής σημασίας για την πορεία του γαλλικού έθνους, της Ευρώπης και του πολιτισμού.                                                                                              
Για την προσέγγιση στην αξιολόγησή του, χρησιμότατο βοήθημα αποτελεί το διεισδυτικότατο κατωτέρω άρθρο, στο οποίο ο Γάλλος φιλόσοφος και πρώην καθηγητής του Οικονομικού Δικαίου Ανρί Ταμπλ εξηγεί την «κρίση των κίτρινων γιλέκων» (όπως αποκαλείται στην Γαλλία η λαϊκή εξέγερση) ως την κατάληξη 45 χρόνων ανεγκέφαλων πολιτικών επιλογών και τονίζει ότι είναι καιρός για μιαν γενική ανοικοδόμηση - στην Γαλλία και στην Ευρώπη]

  • «Ο Θεός γελάει με τους ανθρώπους που παραπονιούνται για τα αποτελέσματα των  προτιμήσεών τους». Αυτή η Αριστοτέλεια φράση, που αποδίδεται στον (Γάλλο ιστορικό) Bossuet, μας υποχρεώνει πράγματι, για να αποφύγουμε την ιστορική τραγωδία που βλέπουμε να  επέρχεται, να αλλάξουμε ριζικά τα οικονομικά πρότυπα  και την πολιτική μέθοδο. Και επομένως, να προσδιορίσουμε επειγόντως τα αίτια που μεταμόρφωσαν μια χώρα πλούσια, σεβαστή,  ισχυρή, ήρεμη και δημοκρατική σε πυριτιδαποθήκη.
Από τον Ζισκάρ Ντ’ Εσταίν στον Μακρόν ούτε ένας πρόεδρος ή πρωθυπουργός δεν επιτρέπεται να απαλλαγεί της ενοχής, επειδή  έχουν όλοι, κατά τον ένα ή άλλο τρόπο, συμμετάσχει σε αυτή την πτώση στα τάρταρα. Με τις πολιτικές επιλογές τους που αποτυγχάνουν επί 45 χρόνια και τις οποίες ο παρών πρόεδρος απλώς αποφάσισε να επιταχύνει ριζικά και βάναυσα.
Αυτό το τσουνάμι, που ανέρχεται από τα απώτατα βάθη του γαλλικού έθνους θα είναι ακατανίκητο επειδή είναι πολύ απλά μια κραυγή οδύνης, αγωνίας, και αγανάκτησης απέναντι στην αδικία. 
Επιπλέον, μπορεί, εφεξής και ανά πάσα στιγμή, η εξέγερση να περιπλακεί με ταξικές ή θρησκευτικές ταραχές. Αυτοί που τίποτα δεν πρόβλεψαν  θα πρέπει να σωπαίνουν και να ζητούν εξιλέωση τα σφάλματά τους.
Αυτοί που είναι οι ένοχοι οφείλουν να λογοδοτήσουν στην Δικαιοσύνη. Και να ακούσουμε εκείνους που ήξεραν και προέλεγαν αλλά δεν ακούγονταν. Με τον (Απόστολο) Παύλο της Ταρσού να αναφωνήσουμε: «Η νύξ προέκοψεν, η δε ημέρα ήγγικεν. αποθώμεθα ουν τα έργα του σκότους και ενδυσώμεθα τα όπλα του φωτός.» (Προς Ρωμαίους ΙΓ12).
  • Η επανάσταση που αρχίζει δεν περιορίζεται ασφαλώς στην τιμή της ενέργειας ή στο ναυάγιο του προϋπολογισμού. Θέτει στο πεδίο της πολιτικής ένα ερώτημα κλασσικό, επανερχόμενο και τελικά αρκετά απλό στην οικονομία: Πρώτα, πως θα παραχθούν περισσότερα και καλύτερα αγαθά και υπηρεσίες. Και έπειτα, πως θα κατανεμηθεί και αναδιανεμηθεί αυτός ο εθνικός πλούτος.
Είναι φανερό –εκτός στον σημερινό πρόεδρο- ότι εάν η παραγωγή πραγματικού πλούτου είναι ανεπαρκής, η κατανομή και η αναδιανομή θα είναι ανεπαρκείς. Ιδίως εάν αυτή η αναδιανομή είναι απεχθώς άδικη και το απομένον εισόδημα διαβίωσης των πολιτών –ακόμη και των εργαζομένων- περνά λίγο-λίγο κάτω από  το επίπεδο της ένδειας. Και τότε είναι η ίδια η Ζωή που εξεγείρεται  σε άμυνα εναντίον εκείνου που θέλει να την σκοτώσει – σε νόμιμη άμυνα.
  • Εάν, επιπλέον, μια κυβέρνηση, στερημένη αφυΐα, είναι φανατικά προσηλωμένη σε ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, θα αυξάνει αδιάκοπα τις υποχρεωτικές εισπράξεις, δημιουργώντας έναν ατέρμονα κοχλία θανάτου. 
  • Ο φόρος που σκοτώνει το τέλος εισοδήματος, σκοτώνει επίσης την οικονομία και την Ζωή.
  • Εάν το γαλλικό πρόβλημα έχει πλέον γίνει τόσο δραματικό, τούτο οφείλεται στα βαριά σφάλματα που διέπραξαν οι επτά τελευταίοι πρόεδροι, που επέτρεψαν τον εκπατρισμό της μεταφέρσιμης Βιομηχανίας και την καταστροφή της αμετακίνητης Βιομηχανίας και της Γεωργίας, που ήσαν αντιμέτωπες  με έναν αθέμιτο ξένο συναγωνισμό.
  • Κολλημένοι σε παράλογες και διεστραμμένες Συνθήκες του Μάαστριχ και της Λισσαβόνας, οι τελευταίοι από αυτούς του προέδρους δεν ήξεραν και δεν θέλησαν να εισαγάγουν κανόνες νόμιμου προστατευτισμού για να κλείσουν την αιμορραγούσα πληγή, είτε με έναν κοινωνικό ΦΠΑ είτε με την άρνηση στην έκτακτη απασχόληση.
  • Αφησαν να εδραιωθεί η φορολογική αταξία: νόμιμη φοροδιαφυγή και μαζική εξαπάτηση. 
  • Συντάχτηκαν με την ανισόρροπη και αντιεπιστημονική ιδέα του Ευρώ, που προβλήθηκε ως πανάκεια για να αντισταθμίσει την εγκατάλειψη της κοινοτικής προτίμησης. Και για να δέσουν σφιχτότερα τα χέρια του Εθνους δέχτηκαν –εν ονόματι μιας ομοσπονδιακής αντίληψης της Ευρώπης- ελευθεροκτόνους κανόνες, που στερούν τον γαλλικό λαό από το θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμά του, το δικαίωμα να επιλέγει ο ίδιος το μέλλον του.
  • Εκλεισαν τα μάτια στην έκδοση ψεύτικου χρήματος από τις τράπεζες, κατάσταση που οδηγεί στο να δημιουργηθούν τεράστιες φούσκες «μη-χρήματος» (αέρα), των οποίων η μοίρα είναι αναπόφευκτα να εκραγούν, προκαλώντας καταστροφές σαν αυτές που είδαμε το 2008.

Αυτά τα κατάλαβαν τα κίτρινα γιλέκα, χωρίς να ξέρουν πως να τα εκφράσουν σωστά. Κατάλαβαν ότι οι ενεργοί πολίτες και οι συνταξιούχοι που υπήρξαν παραγωγικοί, δεν μπορούν πια να ζήσουν με αξιοπρέπεια, ενώ οι πιο άχρηστοι ή πιο βλαβεροί κάνουν αποκρουστικά ογκώδεις περιουσίες.

Μια ανατροπή αξιών. Αυτό θέλουν να αλλάξουν τα 80% των Γάλλων που δηλώνουν πως συμφωνούν με τα κίτρινα γιλέκα. Και αυτό που η εκτεθειμένη εξουσία αρνείται να θέσει υπό αίρεση. Το κίνημα των κίτρινων γιλέκων δεν θα υποσταλεί και θα εκφραστεί και στις κάλπες.
  • «Θα πρέπει τότε όλα να ανοικοδομηθούν στην Γαλλία και στην Ευρώπη, Αλλά όχι από τους ίδιους οικοδόμους.»
Εξ΄ άλλου, ριζικές αλλαγές βρίσκονται σε εξέλιξη παντού: Ο Ντόναλντ Τραμπ ανατρέπει τα διεθνή δεδομένα του Οργανισμού Παγκόσμιου Εμπορίου, με θεαματικά θετικά αποτελέσματα.
  • Και η Ιταλία ετοιμάζεται να κάνει το ίδιο με την Ευρωπαϊκή Ενωση (και το Ευρώ;) Ο ένας αποφασίζει να αποκαταστήσει την βιομηχανική παραγωγή του και την απασχόληση με ένα ισχυρό προστατευτισμό και με τον επαναπατρισμό της. Η άλλη αποφασίζει να ελευθερωθεί από τα περιοριστικά ταμπού και να αρχίσει να φροντίζει για την αγοραστική δύναμη των ασθενέστερων τάξεων. Εστω και εάν το παράταιρο Ευρώ εκραγεί.
Η Ιταλία είναι δέσμια του χρέους της; Ποιου χρέους, ποιος δανειστής θα πάει να της κηρύξει πόλεμο; Δέσμια από την αύξηση των επιτοκίων, λόγω κακής βαθμολογίας από τα «πρακτορεία»; Δεν θα τα πληρώσει, επειδή αυτά τα ποσά δεν υπάρχουν: Είναι απλές (εικονικές) εγγραφές από οργανισμούς που δεν διέθεταν αυτά τα ποσά…!

Οι βλακώδεις και καταστροφικές επιλογές, οικονομικές, κοινωνικές, νομισματικές, εμπορικές, νομικές, χρηματοπιστωτικές και μεταναστευτικές, που έγιναν τα 45 τελευταία χρόνια έφεραν την Γαλλία εκεί που βρίσκεται σήμερα: Σε μιαν εξέγερση, προοίμιο επανάστασης.

  • Απαιτείται επομένως μια γενική ανοικοδόμηση στην Γαλλία και στην Ευρώπη, αλλά όχι με τους ίδιους οικοδόμους. Επειδή, αντίθετα με τα αναμασημένα ψέματα, υπάρχει εναλλακτική επιλογή.
Εκατοντάδες διανοούμενοι, φιλόσοφοι, γεωγράφοι, ψύχο-κοινωνιολόγοι, ιστορικοί, οικονομολόγοι, νομικοί –που είναι και οι ειδικοί- έχουν μελετήσει το πρόβλημα και είναι εν πολλοίς σύμφωνοι στο τι πρέπει να γίνει.
Τα κίτρινα γιλέκα ας οργανωθούν και ας τους επικαλεστούν. Και οι διανοούμενοι ας οργανωθούν επίσης και ας γίνουν επιτέλους δεκτοί να παρουσιάσουν τις αναλύσεις και τις προτάσεις τους.
Οι οποίες συγκλίνουν στην κυρίαρχη ανάγκη της επιστροφής στο Εθνος - το μόνο δυνατό πλαίσιο κοινωνικής οργάνωσης, σε πολιτιστική, συναισθηματική, δημοκρατική, οικονομική και κοινωνική συναίνεση.
ΠΗΓΗ
===============

Τα «κίτρινα γιλέκα» κήρυξαν τον πόλεμο στον ΜακρόνΚαταθέτουν τα αιτήματά τους και ετοιμάζονται για μετωπική σύγκρουση με τον Μακρόν

«Κάντε προμήθειες, συγκεντρώστε τρόφιμα και φάρμακα»
«Θέλουμε να ζήσουμε και όχι να επιβιώσουμε»

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Η αντίδραση των γάλλων πολιτών μεταμορφώνεται σε μια κοινωνική επανάσταση κατά της ολιγαρχίας, του κεφαλαίου και κατά των οργάνων (βλ. Μακρόν) της παγκόσμιας τάξης πραγμάτων. Είναι, μάλιστα, απολύτως βέβαιο πως δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την αριστερά του Αλέξη Τσίπρα (και της παρέας του), αφού απαιτεί τα αυτονόητα, δηλαδή όλα εκείνα που ποδοπάτησε εν ριπή οφθαλμού ο Αλέξης Τσίπρας.

Η επανάσταση των «κίτρινων γιλέκων» αποτελεί πρόκληση αλλά είναι και πρόσκληση προς όλους εκείνους (βλ. Έλληνες) των οποίων η ζωή και η περιουσία έχει μεταπρατηθεί στους πάγκους των τραπεζιτών και των πολιτικών. Και, σίγουρα, θα αποτελέσει πρόκριμα πολλών συζητήσεων αλλά και πιθανών εξελίξεων που θα μεταβάλουν άρδην τον πολιτικό χάρτη της Γερμανικής Ευρώπης.

Μήνυμα μιας σκληρής σύγκρουσης που έρχεται…

Τα ¨κίτρινα γιλέκα" είναι έτοιμα για το δεύτερο γύρο της σύγκρουσης με την κυβέρνηση. Σε μήνυμά τους στο διαδίκτυο προειδοποιούν τον γενικό πληθυσμό να κάνει προμήθειες γιατί που έρχεται από τις 10 Δεκεμβρίου δε θα έχει σχέση με τίποτα από ότι έχουν δει μέχρι τώρα.

Ποιο συγκεκριμένα αναφέρουν:

«Αυτό είναι ένα μήνυμα προς τον πληθυσμό: Είναι η ηρεμία πριν την καταιγίδα. Κάντε αμέσως προμήθειες: Καύσιμα, τρόφιμα και φάρμακα.

Πρόκειται να μπλοκάρουμε τα πάντα αρχίζοντας από τις 10 Δεκεμβρίου. Θα σταματήσουμε μόνο όταν εφαρμοστούν όλα όσα ζητάμε.

Αρκετά μέχρι τώρα που μας έχουν περάσει για χαζούς.
Θέλουμε να ζήσουμε και όχι απλώς να επιβιώσουμε.
Ελάτε μαζί μας στις 10 Δεκεμβρίου. Κανένα σχολείο ανοικτό, καμία κυβερνητική υπηρεσία. Θα μπλοκάρουμε όλες τις εισόδους και εξόδους στα αεροδρόμια, στα σουπερ μάρκετ στα γραφεία στα καταστήματα.

Ειδοποιούμε τον πληθυσμό: Ή ελάτε μαζί μας ή μείνετε σπίτι. Εμείς τα κίτρινα γιλέκα δεν θέλουμε τη βία, αλλά δεν θα σταματήσουμε εξαιτίας και μόνο των ωραίων λόγων. Θέλουμε πράξεις».

Τα 42 αιτήματα των «Κίτρινων Γιλέκων»

Τα 42 αιτήματα των Κίτρινων Γιλέκων φέρουν στοιχεία από όλα τα πολιτικά κόμματα και αφορούν κοινωνικά, φορολογικά, εργασιακά θέματα. Τα Κίτρινα Γιλέκα ζητούν από τους εκλεγμένους να μετατρέψουν τις διεκδικήσεις τους σε νόμους. Και όπως φαίνεται θέλουν να έχουν «λόγο» για όλα... από το εκλογικό σύστημα, μέχρι την παιδεία και το προσφυγικό.

Όσο για τις 42 διεκδικήσεις τους...

1. Κανένας άστεγος στον δρόμο.
2. Αύξηση του βασικού μισθού στα 1.300 ευρώ.
3. Επιπλέον αναλογικότητα του φόρου στο εισόδημα.
4. Υιοθέτηση πιο ευνοϊκής πολιτικής για τους μικρομεσαίους εμπόρους. Όριο στη δημιουργία μεγάλων εμπορικών ζωνών γύρω από τις μεγάλες πόλεις, κάτι που «σκοτώνει» τα μικρά μαγαζιά και δωρεάν παρκινγκ στο κέντρο των μεγάλων πόλεων.
5. Σχέδιο ενεργειακής απομόνωσης των κατοικιών για μεγαλύτερη οικονομία των νοικοκυριών και οικολογική πολιτική.
6. Φόροι: Οι «μεγάλοι» ( όπως Google, Amazon,Μc Donalds) να πληρώνουν πολλά και οι «μικροί» λίγα.
7. Το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης να είναι ίδιο για όλους.
8. Το σύστημα συνταξιοδότησης πρέπει να παραμείνει αλληλέγγυο άρα σοσιαλιστικό.
9. Καμία σύνταξη κάτω από 1.200 ευρώ.
10. Πάγωμα των φόρων στα καύσιμα και ακύρωση της επιπλέον επιβάρυνσης στους τεχνικούς ελέγχους.
11. Υιοθέτηση του αναλογικού εκλογικού συστήματος με στόχο τη σωστότερη εκπροσώπηση του γαλλικού λαού στο Κοινοβούλιο.
12. Όλοι οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι θα έχουν δικαίωμα σε έναν μεσαίο μισθό. Τα έξοδα τους θα ελέγχονται και εφόσον δικαιολογούνται θα τους επιστρέφονται τα χρήματα. Θα έχουν δικαίωμα στο «κουπόνια εστιατορίου και στα «τσεκ διακοπών».
13. Οι μισθοί όλων των Γάλλων εργαζομένων και συνταξιούχων, καθώς και τα επιδόματα τους θα πρέπει να είναι προσαρμοσμένα στον πληθωρισμό.
14. Προστασία της γαλλικής βιομηχανίας. Απαγόρευση της μετεγκατάστασης τους. Η προστασία της βιομηχανίας μας είναι η προστασία της τεχνογνωσίας μας, του savoir-faire και των θέσεων εργασίας.
15. Τέλος της αποσπασμένης εργασίας. Είναι αφύσικο για άτομο που εργάζεται σε γαλλικό έδαφος να μην επωφελείται των ίδιων δικαιωμάτων και του ίδιου μισθού. Όλοι οι άνθρωποι έχουν άδεια να εργάζονται στο γαλλικό έδαφος θα πρέπει να είναι ίσοι εργασιακά με τους Γάλλους πολίτες και οι εργοδότες τους να τους αμείβουν με τον ίδιο τρόπο που αμείβουν έναν Γάλλο εργαζόμενο.
16. Επιπλέον περιορισμός του αριθμού των συμβάσεων ορισμένου χρόνου για τις μεγάλες εταιρείες. Θέλουμε περισσότερες συμβάσεις αορίστου χρόνου.
17. Όχι πια παρακράτηση στην πηγή του εισοδήματος.
18. Τέλος στις προεδρικές αποζημιώσεις εφόρου ζωής.
19. Να ευνοηθεί η μεταφορά των εμπορευμάτων δια μέσου σιδηροδρόμων.
20. Τέλος για το CICE – την έκπτωση φόρου για την απασχόληση και την ανταγωνιστικότητα. Αξιοποίηση αυτών των χρημάτων για το λανσάρισμα της γαλλικής βιομηχανίας αυτοκινήτων υδρογόνου (το οποίο είναι πιο οικολογικό από το ηλεκτρικό αυτοκίνητο).
21. Να τελειώσει η πολιτική λιτότητας. Να πάψουμε να πληρώνουμε τους τόκους φόρων που έχουν κριθεί παράνομοι και να αρχίσουμε να πληρώνουμε το χρέος χωρίς να παίρνουμε τα χρήματα από τους φτωχούς και τους λιγότερο φτωχούς. Να αναζητήσουμε τα 80 δισεκατομμύρια της φοροδιαφυγής.
22. Να αντιμετωπιστούν οι αιτίες της μετανάστευσης.
23. Οι αιτούντες άσυλο να έχουν μια καλή μεταχείριση. Τους οφείλουμε στέγη, ασφάλεια τροφή και παιδεία για τους ανηλίκους. Συνεργασία με τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών έτσι ώστε οι χώροι υποδοχής να είναι ανοιχτοί σε πιο πολλές χώρες του κόσμου ενόσω οι άνθρωποι περιμένουν την απόφαση σχετικά με το αίτημα ασύλου.
24. Να οδηγούνται στις χώρες προέλευσης τους εκείνο που λαμβάνουν αρνητική απάντηση στο αίτημα τους για άσυλο.
25. Να υλοποιηθεί μια πραγματική πολιτική ένταξης. Το να ζει κάποιος στη Γαλλία σημαίνει να γίνεται Γάλλος (μαθήματα γαλλικών, ιστορίας και πολιτικής εκπαίδευσης). Να δίνεται πιστοποιητικό στο τέλος των μαθημάτων.
26. Ο ανώτατος μισθός να οριστεί στα 15.000 ευρώ.
27. Να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας για τους ανέργους.
28. Αύξηση των αναπηρικών επιδομάτων.
29. Μείωση των ενοικίων (ιδίως για τους φοιτητές και τους εργαζόμενους χωρίς σταθερή εργασία).
30. Να απαγορευθεί η πώληση περιουσίας της Γαλλίας ( π.χ αεροδρόμια).
31. Να πληρώνονται οι υπερωρίες των σωμάτων ασφαλείας ( στρατού και αστυνομίας) αλλά και του δικαστικού σώματος.
32. Τα χρήματα που έχουν εξοικονομηθεί από τα διόδια στους αυτοκινητόδρομους θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν για τη συντήρηση των αυτοκινητόδρομων και των δρόμων της Γαλλίας όπως και για την οδική ασφάλεια.
33. Να μειωθεί η τιμή του φυσικού αερίου και του ρεύματος, που αυξήθηκε μετά τις ιδιωτικοποιήσεις. Να γίνουν ξανά δημόσια!
34. Τέλος στα λουκέτα των μικρών ταχυδρομείων, σχολείων και παιδικών σταθμών.
35. Εξασφάλιση ευ ζην για τους ηλικιωμένους. Να μην υπάρχει αισχροκέρδεια από τους ανθρώπους τρίτης ηλικίας.
36. Να φοιτούν μάξιμουμ 25 μαθητές σε κάθε τάξη, από τον παιδικό σταθμό μέχρι το τέλος του σχολείου.
37. Αύξηση των πόρων για την Ψυχιατρική.
38. Διοργάνωση τακτικών δημοψηφισμάτων. Το Λαϊκό Δημοψήφισμα να μπει στο Σύνταγμα.
39. Επιστροφή στη θητεία επτά χρόνων για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (η εκλογή των βουλευτών δυο έτη μετά την εκλογή του Προέδρου θα επιτρέπει την αποστολή ενός σήματος θετικού ή αρνητικού στον Πρόεδρο όσον αφορά στην πολιτική του. Αυτό θα επιτρέπει έτσι να εισακουστεί η φωνή του λαού).
40. Συνταξιοδότηση στα 60 έτη για όλους και στα 55 έτη για τα άτομα που έχουν εργαστεί σε ένα επάγγελμα όπου έχει χρειαστεί να κάνουν χρήση του σώματός τους. Όπως για τους οικοδόμους.
41. Να συνεχιστεί το σύστημα βοήθειας Pajemploi που προσφέρει φύλαξη σε παιδιά μέχρι 10 ετών έτσι ώστε να διευκολύνονται οι εργαζόμενοι γονείς.
42. Νέος φόρος στα ναυτιλιακά καύσιμα και στην κηροζίνη αεροσκαφών.

ΥΓ: Στην Ελλάδα, την ίδια στιγμή, καταγράφεται ένα πάρα πολύ υψηλό ποσοστό δυσαρέσκειας για την κακή ποιότητα των εκπομπών στην ελληνική (ιδιωτική και κρατική) τηλεόραση...

πηγή
 ================================

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου