Ο Γεράσιμος Αρσένης ήταν τότε απλώς βουλευτής, ωστόσο αποτελούσε ακόμη σημείο αναφοράς στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, καθώς είχε διεκδικήσει το 1996 την αρχηγία του κόμματος. Στις 31 Ιουλίου του 2003, αποφασίζει να στείλει μια επιστολή – μανιφέστο στον Κώστα Σημίτη, την οποία ουδέποτε έδωσε στη δημοσιότητα, αφενός για να μην επιβαρύνει το ήδη κακό κλίμα που επικρατούσε στον κόσμο του ΠΑΣΟΚ και αφετέρου για να μην θεωρηθεί πως διεκδικεί ηγετικό ρόλο ή αποσκοπεί σε άλλα πολιτικά οφέλη.
Την επιστολή, που “καίει” τον Κώστα Σημίτη, δημοσιεύει η εφημερίδα “Νέα Σελίδα”. Δεκαπέντε χρόνια μετά, και ενώ ο Κώστας Σημίτης τηρεί “σιγή ιχθύος” για την υπόθεση του Γιάννου Παπαντωνίου αν και οι καταθέσεις μαρτύρων τον τοποθετούν στο κάδρο, η επιστολή του Γεράσιμου Αρσένη αποδεικνύεται προφητική αλλά και άκρως αποκαλυπτική για την οικονομική κρίση, τη συρρίκνωση του ΠΑΣΟΚ, τη διαπλοκή, τη διαφθορά, και την καταστροφική πορεία της χώρας.
Απευθυνόμενος στον Κώστα Σημίτη σημειώνει πως “σήμερα ο πολίτης διερωτάται: Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο; Ποιο είναι το σύστημα διακυβέρνησής μας; Είναι ενός ανδρός αρχή; Είναι η εξωθεσμική παρέα του πρωινού καφέ; Είναι οι γνωστοί διαπλεκόμενοι – προνομιούχοι συνδαιτυμόνες του Δημοσίου και μεγιστάνες των ΜΜΕ ή είναι λίγο και από τα τρία;”.
Συνεχίζοντας διερωτάται: “Έπρεπε πρώτα να δημιουργηθεί σάλος στον Τύπο για τη διαφθορά για να συνειδητοποιήσουμε ότι, ακόμα και με ραγδαία και παρ' αξία ανέλιξη, επαγγελματίες της προσκόλλησης στα κυκλώματα της εξουσίας συνηθίζουν να υποκύπτουν στα διαβρωτικά θέλγητρα της εξουσίας; Έπρεπε πρώτα να διασυρθεί το πολιτικό σύστημα και ιδιαίτερα το ΠΑΣΟΚ για να αποδεχθούμε ότι υπάρχουν διαπλοκή και διαφθορά που αλλοιώνουν επικίνδυνα τον χαρακτήρα της λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος και ότι πρέπει επιτέλους να κάνουμε κάτι για αυτά τα νοσηρά φαινόμενα;”.
Ο Παπαντωνίου και το σκάνδαλο του Χρηματιστήριου
Ο Γεράσιμος Αρσένης αναφέρεται μεταξύ άλλων στο σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου και στον τότε “τσάρο” της οικονομίας, Γιάννο Παπαντωνίου. “Οι μεθοδεύσεις στο Χρηματιστήριο οδήγησαν στην πιο δραματική και βίαιη αναδιανομή πλούτου που γνώρισε ο τόπος στην πρόσφατη ιστορία. Οι ζημιές εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών αντιστοιχούν σε τεράστια κέρδη ολίγων επιτήδειων κερδοσκόπων ή προσώπων με διασυνδέσεις και εσωτερική πληροφόρηση”.
“Πέρα από τις οικονομικές και πολιτικές επιπτώσεις, η κατάσταση αυτή έχει δημιουργήσει και ένα μείζον θέμα ηθικής τάξης. Κι όμως, το θέμα αυτό δεν έχει συζητηθεί ώστε να εντοπιστούν οι ευθύνες των αρμόδιων οργάνων, που είναι πιστεύω, εξόφθαλμες. Η στάση του ΠΑΣΟΚ απέναντι στα προβλήματα της διαφθοράς και της διαπλοκής δεν συζητήθηκε ποτέ, όπως δεν συζητήθηκε η πρόταση για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για το Χρηματιστήριο. Στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ όμως ζητήθηκε, χωρίς πάλι να προηγηθεί συζήτηση, να δημοσιοποιήσουν τις χρηματιστηριακές τους πράξεις, ωσάν αυτές να ήταν η λυδία λίθος του προβλήματος!”.
“Στις μέρες σου άνθησαν διαπλοκή και διαφθορά”
Αναφερόμενος στην κατάσταση του κόμματος και της χώρας, ο Γεράσιμος Αρσένης εξαπολύει τα πυρά του προς τον ίδιο τον Κώστα Σημίτη. “Κανένα από τα προβλήματα που μας πιέζουν σήμερα δεν προέκυψε αιφνίδια. Τα προβλήματα είχαν έγκαιρα εντοπιστεί και προτάσεις για την αντιμετώπισή τους είχαν κατατεθεί. Δυστυχώς επέλεξες να αγνοήσεις τις προειδοποιήσεις και τις προτάσεις και αντιμετώπισες απαξιωτικά πολλούς συντρόφους που έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου, απονέμοντάς τους την ταμπέλα της εσωκομμματικής αντιπολίτευσης. Σου θυμίζω όμως τι έλεγες το 1994: Επικίνδυνοι δεν είναι εκείνοι που έχουν άποψη, αλλά εκείνοι που δεν έχουν γνώμη ή ενοχλούνται που οι άλλοι έχουν γνώμη”.
“Θεωρώ ότι έχεις αυξημένη ευθύνη αυτή τη φορά να ακούσεις προσεκτικά τις απόψεις όλων όσους έχεις επίμονα αποφύγει όλα αυτά τα χρόνια. Δεν έχουμε περιθώρια για άλλα λάθη. Θα ήταν θανάσιμο λάθος να προσπαθήσουμε να καλύψουμε το πολιτικό κενό που εμείς οι ίδιοι, άλλωστε, δημιουργήσαμε με προεκλογικές παροχές, προσλήψεις και εξαγγελίες μακροπρόθεσμων στόχων. Χρειάζεται να αποδεχτούμε την πραγματικότητα. Χρειάζεται αυτοκριτική και αυστηρή απόδοση ευθυνών. Χρειάζονται τολμηρές ανατροπές. Πάνω από όλα χρειάζεται να συνειδητοποιήσουμε γιατί φτάσαμε εδώ. Πιστεύω ότι η ρίζα του κακού είναι ότι όχι μόνο δεν υλοποιήθηκε η επαγγελία του εκδημοκρατισμού και του εκσυγχρονισμού της χώρας και του κόμματος, αλλά αντίθετα εδραιώθηκαν, με δική σου ανοχή, ο αυταρχισμός και ένα αναχρονιστικό πελατειακό σύστημα Σου υπενθυμίζω ότι η εκλογή σου ως πρωθυπουργού τον Ιανουάριο του 1996 στηρίχτηκε σε έναν μεγάλο βαθμό στην επαγγελία της θεσμικής λειτουργίας του κόμματος και της κυβέρνησης”.
“Δεν αναδείχθηκες πρωθυπουργός ούτε για να αποφασίζεις μόνος ούτε για να εγκαταστήσεις ένα κύκλωμα, τη δική σου ομάδα, στη δομή της εξουσίας. Κι όμως είναι ακριβώς αυτά που έγιναν. Και αν τουλάχιστον η ομάδα αυτή ήταν αιχμή του δόρατος για τον επαγγελλόμενο εκσυγχρονισμό, θα μπορούσε κάποιος να κατανοήσει – αλλά όχι να επιδοκιμάσει – την πολιτική σκοπιμότητα του εγχειρήματος. Αλλά δεν επρόκειτο περί αυτού. Πρέπει ήδη κι εσύ ο ίδιος να έχεις συνειδητοποιήσει ότι πολλά από τα άτομα της ομάδας που σε στήριξαν στο συνέδριο του 1996 και εξακολουθούν να σε στηρίζουν σήμερα, δεν διακρίνονται για τον εκσυγχρονιστικό τους ζήλο. Είχαν άλλωστε, με μεγάλη άνεση υπηρετήσει άλλους παλαιότερα κάτω από άλλες ιδεολογικές παντιέρες. Είναι τα μόνιμα και κρατικοδίαιτα στοιχεία σε κάθε κομματικό μηχανισμό που ανταλλάσσουν πρόθυμα ιδέες για εξουσία και στηρίζουν την κάθε ηγεσία, αρκεί να διατηρούν το προνομιακό κοινωνικό και εισοδηματικό status”
“Και εδώ είναι η νέμεσις: στηρίχθηκες σε ομάδα κομματικής και κρατικής εξουσίας που στο σύνολό της – αλλά και με λαμπρές εξαιρέσεις – υπέσκαψε κάθε προσπάθεια γνήσιου εκσυγχρονισμού. Είμαι βέβαιος ότι θα θυμάσαι πόσες φορές είχαμε σχολιάσει μαζί το γεγονός ότι ήταν οι λεγόμενοι “εκσυγχρονιστές” συνδικαλιστές (πρώην και εν ενεργεία) που υπονόμευσαν την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Τα προβλήματα που προέκυψαν και τελικά εξέθεσαν εσένα προσωπικά θα μπορούσαν να είχαν επιλυθεί ικανοποιητικά, αν είχες δώσει τη δυνατότητα να λειτουργήσουν ουσιαστικά οι δημοκρατικοί οι θεσμοί του κόμματος ώστε να συμμετέχουν όλοι στη διαμόρφωση της πολιτικής αλλά και στην αξιολόγηση της δράσης του καθενός. Παρακμιακά φαινόμενα ομαδοποίησης, ιδιοποίησης εξουσίας, αλαζονείας και διαφθοράς δεν αντιμετωπίζονται με φετφάδες και φαρισαϊσμούς, αλλά λύνονται με όρους πολιτικούς μέσα σε δημοκρατικούς θεσμούς. Δυστυχώς έλειψε ο σεβασμός στις δημοκρατικές διαδικασίες και στις αρχές της κομματικής συλλογικότητας. Απογοήτευσες τον πολίτη που περίμενε από εσένα μια άλλη ευαισθησία σε θέματα δημοκρατικής λειτουργίας”.
Ανάπτυξη – φούσκα
Ο Γεράσιμος Αρσένης, αναφερόμενος στην πορεία της οικονομίας, επισημαίνει πως η οικονομική κρίση έχει ήδη αρχίσει με τις ασθενέστερες τάξεις να πλήττονται και ότι η διαφημιζόμενη τότε ανάπτυξη οφείλεται στη φούσκα των κατασκευών λόγω των Ολυμπιακών Αγώνων και όχι σε παραγωγικές επενδύσεις. “[...] Στο εσωτερικό μέτωπο η κατάσταση είναι ιδιαίτερα ανησυχητική. Ο λαός περιμένει από εμάς: α) πιο δίκαιη κατανομή εθνικού πλούτου και εισοδήματος, β) βελτίωση της ποιότητας των δημοσίων αγαθών (υγεία, παιδεία, περιβάλλον), γ) σύγχρονο και αδιάφθορο κράτος στην υπηρεσία του πολίτη δ) εξασφάλιση και σιγουριά εργασίας”.
“Η πρόσφατη αύξηση του ΑΕΠ κατά περίπου 4% ετησίως, κακώς χαρακτηρίζεται από τους κρατικούς επικοινωνιολόγους ως ανάπτυξη. Τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της αύξησης του ΑΕΠ καταδεικνύουν τον ασυμμετρικό και συνεπώς τον μη αναπτυξιακό και μη αυτοτροφοδοτούμενο χαρακτήρα της. Η εισοδηματική αύξηση οφείλεται κυρίως στις κατασκευές και στα έργα υποδομής που αυξάνονται με ρυθμούς 10% ετησίως. Η βιομηχανική παραγωγή αυξάνεται μόνο κατά 1% ετησίως, ενώ η αγροτική παραγωγή μειώνεται. Η αύξηση του εισοδήματος και η επακόλουθη ζήτηση για εμπορεύσιμα αγαθά και υπηρεσίες έχει δημιουργήσει ένα επικίνδυνο παραγωγικό έλλειμμα, που πρόσκαιρα καλύπτεται από εισροή πόρων από το Γ' ΚΠΣ και την ΚΑΠ. Αλλά αυτή η ενίσχυση δεν θα συνεχίζεται επ' άπειρον, στον ίδιο τουλάχιστον βαθμό”.
“Το ερώτημα, λοιπόν, τίθεται: Ποια θα είναι η λοκομοτίβα της ανόδου του εισοδήματος στην μετακατασκευαστική εποχή, όταν δηλαδή θα έχουν ολοκληρωθεί τα (πανάκριβα) Ολυμπιακά έργα και τα έργα υποδομής του Γ' ΚΠΣ; Η ποιοτική σύνθεση των επενδύσεων δείχνει σαφώς ότι δεν έχουμε προετοιμάσει κανέναν κλάδο της οικονομίας για να παίξει αυτόν τον ρόλο. Το 65% του συνόλου των επενδύσεων αφορά στις κατασκευές. Μόνο το 33% κατευθύνεται στον εξοπλισμό, όπου όμως μόνο το 5% διατίθεται για νέες δραστηριότητες και νέα προϊόντα, ενώ το υπόλοιπο καλύπτει ανάγκες αντικατάστασης παλαιού μηχανολογικού εξοπλισμού ή επέκτασης δραστηριοτήτων που ήδη υπάρχουν. Δεδομένου ότι απαιτούνται τρία ή τέσσερα έτη για να τεθεί σε λειτουργία μια νέα επιχείρηση ή να γίνουν οι απαραίτητες αναδιαρθρώσεις, είναι σαφές ότι μετά το 2005, όταν θα σημειωθεί πτώση των εργασιών στον κατασκευαστικό τομέα, θα υπάρξει πρόβλημα. Για αυτό και η ύφεση μετά το 2005 είναι αναπόφευκτη”.
“Μια περαιτέρω δυσκολία στην προοπτική να μετριαστεί τουλάχιστον η ύφεση, ανάγεται στη χρηματοδότηση των επενδύσεων. Κύρια πηγή χρηματοδότησης ήταν οι αποταμιεύσεις του ιδιωτικού τομέα, οι οποίες στο παρελθόν ήταν 18% του ΑΕΠ. Ο Έλληνας καταναλωτής έχει κρατήσει την κατανάλωση στα ιστορικά επίπεδα, αλλά οι αποταμιεύσεις έχουν καταρρεύσει στο 5% του ΑΕΠ. Ο δημόσιος τομέας, στην καλύτερη περίπτωση, δεν θα μπορέσει να προσφέρει πάνω από 3%. Για να στηρίξουμε ένα ελάχιστο πρόγραμμα επενδυτικής δραστηριότητας σε ένα επίπεδο 15% του ΑΕΠ (καθαρές επενδύσεις), δηλαδή στα ιστορικά επίπεδα, θα χρειαστούμε εξωτερικούς πόρους (δανεισμός, ξένες επενδύσεις και εισροές από την Ευρωπαϊκή Ένωση) της τάξης του 7% του ΑΕΠ, δηλαδή περίπου δύο φορές το μέγεθος του Γ' ΚΠΣ, πράγμα αδύνατον”.
Εν Κατακλείδι...
Καταλήγοντας, ο Γεράσιμος Αρσένης στην επιστολή του αναφέρει: “Για αυτά τα θέματα έχω μιλήσει και στο παρελθόν και είχα κάνει έκκληση σε εσένα να τολμήσεις να προχωρήσεις στις τομές που ήταν αναγκαίες για να δώσουμε στην παράταξή μας και στον τόπο μια θετική προοπτική. Είναι μάταιο να επαναλάβω αυτή την έκκληση για μια ακόμη φορά. Είναι ήδη αργά. Ειλικρινά πιστεύω ότι δεν μπορείς να ανατρέψεις την πορεία προς την ήττα. Εδώ που έφτασαν τα πράγματα, η προσφορά σου στην αντιμετώπιση της κρίσης θα είναι να δεχτείς να αφήσεις το ανοιχτές τις διαδικασίες μέσα στο κόμμα και κυρίως στην Κοινοβουλευτική Ομάδα για να αξιολογήσει όλες τις πτυχές της κρίσης και να δώσει την πρέπουσα λύση. Αν δεν τολμήσουμε τώρα να προχωρήσουμε στην “αυτοκάθαρση” μας φοβάμαι ότι αυτό θα το κάνει το εκλογικό σώμα στις επόμενες εκλογές. Και μια τέτοια έκβαση θα είναι άδικη για την παράταξη μας και οδυνηρή για τον τόπο. Πιστεύω ότι εκφράζω τον διακαή πόθο πολλών ότι έχουμε ευθύνη να δράσουμε τώρα”.
Η Απάντηση Σημίτη
Η απάντηση του Κώστα Σημίτη έρχεται λίγες ημέρες αργότερα, στις 5 Αυγούστου 2003. Ο τότε πρωθυπουργός αποφεύγει να απαντήσει στα ζητήματα που έθεσε ο Γεράσιμος Αρσένης. Αντίθετα με αλαζονικό τρόπο του υπενθυμίζει πως οι θέσεις του “έχουν εκφραστεί επανειλημμένα και πράγμα που φαίνεται να λησμονεί (σημ: ο Γ. Αρσένης) είναι πως έχουν επικροτηθεί δύο φορές από τον ελληνικό λαό και δύο φορές από συνέδρια του ΠΑΣΟΚ”. “Για αυτό και είναι περιττό να τις επαναλάβω”, τονίζει και συνεχίζει: “Όσον αφορά στο κεντρικό σημείο σου, ότι θα πρέπει η Κοινοβουλευτική Ομάδα να κάνει επιλογές ελεύθερα, πέρα από τη διαπίστωση ότι η κοινοβουλευτική ομάδα έκανε μέχρι σήμερα πάντα ελεύθερα τις επιλογές της, σε διαβεβαιώ ότι θα έχεις την ευκαιρία να διαπιστώσεις ότι αυτό θα συνεχισθεί και στο μέλλον και σε θέματα σημαντικά”.
ΠΗΓΗ
Αποκαλύψεις, που φέρνουν τα «πάνω-κάτω» στα πολιτικά πράγματα της χώρας και κυρίως της κεντροαριστεράς, περιέχει η άγνωστη, μέχρι σήμερα, 9σέλιδη επιστολή του ιστορικού στελέχους του ΠΑΣΟΚ Γεράσιμου Αρσένη που φέρνει στην δημοσιότητα η αυριανή έκδοση της κυριακάτικης εφημερίδας «Νέα Σελίδα».
Στην επιστολή -καταπέλτη, το κορυφαίο ιστορικό στέλεχος του κόμματος και υπουργός των κυβερνήσεων του Ανδρέα Παπανδρέου, άλλα και του Κώστα Σημίτη, «καίει» τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη.
Σύμφωνα με πληροφορίες, στην επιστολή του, ο αείμνηστος Γεράσιμος Αρσένης, κατηγορεί τον Κώστα Σημίτη, λέγοντάς του ότι:
- «Επί των ημερών σου άνθησαν η διαπλοκή και η διαφθορά».
- «Οι μεθοδεύσεις σου στο Χρηματιστήριο οδήγησαν στην πιο βίαιη αναδιανομή πλούτου που γνώρισε η χώρα».
- «Έφτιαξες κλειστό κύκλωμα με άτομα που τους ενδιέφεραν μόνο τα προνόμια και τα εισοδήματα».
- «Άνοιξες την πόρτα για την κρίση, που θα την πληρώσουν οι μη προνομιούχο».
- «Διέσυρες το ΠΑΣΟΚ και το μετέτρεψες σε κεντροδεξιό κόμμα».
Η εφημερίδα, που δημοσιεύει την επιστολή, κάνει λόγο για «ένα δριμύ κατηγορώ σε βάρος του αρχιερέα του εκσυγχρονισμού για το σύστημα διαπλοκής που εξέθρεψε και για τη δεξιόστροφη πολιτική που άσκησε στα χρόνια της πρωθυπουργίας του».
Το άνοιγμα λογαριασμών από εξοπλιστικά και χρηματιστήριο τρομάζει τα “ορφανά” του Κ. Σημίτη
Αναλυτικά το ρεπορτάζ της εφημερίδας «Νέα Σελίδα» έχει ως εξής:
«Όποιος ψάχνει βρίσκει λέει η παροιμία, αλλά το να ψάχνεις για κάτι άλλο και να «πέφτεις» απρόσμενα σε ένα ιστορικό πολιτικό ντοκουμέντο που έπεσε στα χέρια σου πρίν από 15 χρόνια , το λές και παροιμιώδη ανακάλυψη, καθώς σου προκύπτει σε μια στιγμή κατά την οποία η υπόθεση Παπαντωνίου, αναμοχλεύει εκ των πραγμάτων την παθογένεια της διαπλοκής που χρεωκόπησε τη χώρα.Το πολύτιμο για την ακτινογραφία της οδυνηρής πραγματικότητας έυρημα, είναι λοιπόν μια άγνωστη επιστολή του αείμνηστου Γεράσιμου Αρσένη, με ημερομηνία 31 Ιουλίου 2003, πρός τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη, με την οποία τον καλούσε να ανοίξει τις διαδικασίες διαδοχήςπροκειμένου να γίνει αυτοκάθαρση απο τα φαινόμενα διαπλοκής και διαφθοράς».
Η επιστολή-καταπελτης που αποκαλύπτουμε σήμερα, αποδεικνύεται, 15 χρόνια μετά, ανατριχιαστικά προφητική, καθώς ο Γερ. Αρσένης προβλέπει επίσης την οικονομική κρίση, την συρρίκνωση του ΠΑΣΟΚ και την πορεία της χώρας , ενώ οι παρατήρησεις του για τα εθνικά θέματα με αιχμή τον ρόλο της Τουρκίας και την επιθετικότητα Ερντογάν, είναι σαν να γράφτηκαν σήμερα!
Ο ζόφος ...
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά: Το καλοκαίρι του 2003, επτά μήνες πριν από τις εκλογές του 2004, η ήττα του ΠΑΣΟΚ έχει ήδη προδιαγραφεί. Υπό το βάρος των σκανδάλων και ενόσω η αλλοίωση της φυσιογνωμίας του, με την κλίση προς τα δεξιά, έχει ήδη συντελεσθεί το πολιτικό κλίμα ήταν αβάσταχτα τοξικό. Το κατά Σημίτη…«κοινωνικό φαινόμενο» της διαφθοράς, ενισχυμένο από το τέρας της διαπλοκής, που στην εποχή της σημιτικής περιόδου θεσμοθετήθηκε όπως ποτέ άλλοτε στη σύγχρονη πολιτική ιστορία, είχαν πλέον εξαπλωθεί παντού, δηλητηριάζοντας τα ζωτικά κύτταρα του πολιτικού και κοινωνικού σώματος . Λίγο πριν από την εκπνοή της δεύτερης τετραετίας, την οποία ο «μακροβιότερος» κέρδισε με αμφιλεγόμενο τρόπο μετά τις...περίεργες εκλογές του 2000, το σύστημα Σημίτη κατέρρεε. Το άγος του Χρηματιστηρίου, το αδυσώπητο πάρτι με τα εξοπλιστικά,τα πρώτα (τότε) ψίγματα για τα μαύρα ταμεία της Siemens, το κρυφό κόστος των ολυμπιακών αγώνων, η αποχαλίνωση της υψηλής διαπλοκής με την απροσχημάτιστη λεηλασία του δημόσιου πλούτου από ένα κλειστό κλάμπ εξουσίας, ο τρόπος λειτουργίας του μιντικακού συστήματος τωνεθνικών εργολάβων της εποχής και το κυριώτερο, το κόλπο γκρόσο με τα swapς της Goldman Sachs, που όπως αποδείχθηκε αργότερα στόίχησε στη χώρα πάνω από 15 δισ. ανοίγοντας ταυτοχρόνως την κερκόπορτα του Μνημονίου, είχαν διαβρώσει ολοσχερώς τα θεμέλια του «εκσυγχρονιστικού» οικοδομήματος.
Ο Τύπος εκείνης της περίοδου βοούσε για τα σκάνδαλα, με συνταρακτικές αποκαλύψειςπου προκαλούσαν σόκ και δέος στην ελληνική κοινωνία, η οποία βίωνε ήδη τα βίαια αποτελέσματα του πρώιμου νεοφιλελευθερισμού, έτσι όπως τον εισήγαγε στη χώρα με τρόπο μεθοδικό και ...ανταλάντευτο ο τότε πρωθυπουργός. Δεν είναι τυχαίο ότι η «έμπνευση» του τότε αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, Κώστα Καραμανλή να αποκαλέσει,από το βήμα της Βουλής, τον Κώστα Σημίτη αριχερέα της διαπλοκής, βρήκε απήχηση σε ένα ευρύτατο ακροατήριο, πέραν της Ν.Δ.
Ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ-ψηφοφόροι, μέλη και στελέχη- που είχε τις αναφορές του στον Ανδρέα Παπανδρέου,ήταν σε αναβρασμό. Ακουγε ανήσυχος το βουητό της κοινωνίας, παρακολουθούσε οργισμένος τον εκφυλισμό της ιστορικής Χαριλάου Τρικούπη σε μηχανή παραγωγής σκανδάλων, ανακάλυπτε συντετριμένος την ιδεολογική μετάλλαξη του Σοσιαλιστικού Κινήματος και αγωνιούσε για το παρόν και το μέλλον της κεντροαριστερής παράταξης, που έκανε τη μεγάλη πολιτική τομή στη Μεταπολίτευση.
Το «κατηγορώ» για τη διαπλοκή
Ο Γεράσιμος Αρσένης είναι τότε απλός βουλευτής αλλά δεν έχει πάψει να είναι και ειδικός πόλος, καθώς εκτός του ότι έχει διατελέσει επι πολλά χρόνια κορυφαίος υπουργός, έχει διεκδικήσει, παράλληλα με τον Ακη Τσοζατζόπουλο και την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ στο συνέδριο του 1996, το οποίο ως γνωστόν ανέδειξε τελικώς τον Κ.Σημίτη. Ως εκ τούτου γίνεται αποδέκτης της ανησυχίας η οποία διαπερνά τότε τα μέλη και τα στελέχη του Κινήματος, που διαβλέπουν την ήττα και αναζητούν διεξόδους και αλλαγές. Ετσι αποφασίζει να στείλει την επιστολή- μανιφέστο την οποία όμως ουδέποτε έδωσε στη δημοσιότητα, αφενός για να μην επιβαρύνει περαιτέρω το ήδη κακό κλίμα που βασάνιζε τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ και αφετέρου για να μη θεωρηθεί ότι διεκδικεί ο ίδιος κάποιον ηγετικό ρόλο, ή άλλα πολιτικά οφέλη.
«Σήμερα ο πολίτης διερωτάται: ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο; Ποιο είναι το σύστημα διακυβέρνησής μας;Ε ίναι ενός ανδρός αρχή;Είναι η εξωθεσμική παρέα του πρωινού καφέ;Είναι οι γνωστοί διαπλεκόμενο- προνομιούχοι συνδαιτημόνες του Δημοσίου και μεγιστάνες των ΜΜΕ ή είναι λίγο και από τα τρία», επισημαίνει ο Γερ. Αρσένης ενώ διερωτάται:
«Έπρεπε πρώτα να δημιουργηθεί σάλος στον τύπο για την διαφθορά, για να συνειδητοποιήσουμε ότι ακόμα με ραγδαία και παρ’ αξία ανέλιξη, επαγγελματίες της προσκόλλησης στα κυκλώματα της εξουσίας, συνηθίζουν να υποκύπτουν στη διαβρωτική θέλγητρα της εξουσίας; ‘Έπρεπε πρώτα να διασυρθεί το πολιτικό σύστημα – και ιδιαίτερα το ΠΑΣΟΚ – για να αποδεχθούμε ότι υπάρχει διαφθορά και διαπλοκή που αλλοιώνουν επικίνδυνα τον χαρακτήρα της λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος και ότι πρέπει επιτέλους να κάνουμε κάτι γι αυτά τα νοσηρά φαινόμενα»;
Το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου
Με την ίδια οξύτητα καταφέρεται ο Γεράσιμος Αρσένης και για το σκάνδλαο του Χρηματιστηρίου με «Τσάρο» της Οικονομίας υπενθυμίζεται, τον Γιάννο Παπαντωνίου.
«Οι μεθοδεύσεις στο Χρηματιστήριο οδήγησαν στην πιο δραματική και βίαιη αναδιανομή του πλούτου που γνώρισε ο τόπος στην πρόσφατη ιστορία. Οι ζημιές εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών αντιστοιχούν σε τεράστια κέρδη ολίγων επιτηδείων κερδοσκόπων ή προσώπων με διασυνδέσεις και εσωτερική πληροφόρηση. Πέρα από τις οικονομικές και πολιτικές επιπτώσεις, η κατάσταση αυτή έχει δημιουργήσει και ένα μείζον θέμα ηθικής τάξης. Και όμως το θέμα αυτό δεν έχει συζητηθεί ώστε να εντοπισθούν οι ευθύνες των αρμοδίων οργάνων που είναι, πιστεύω, εξώφθαλμες. Η στάση του ΠΑΣΟΚ απέναντι στα προβλήματα της διαφθοράς και της διαπλοκής δεν συζητήθηκε ποτέ, όπως δεν συζητήθηκε η πρόταση για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για το Χρηματιστήριο. Στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ όμως ζητήθηκε, χωρίς πάλι να προηγηθεί συζήτηση, να δημοσιοποιήσουν τις χρηματιστηριακές τους πράξεις, ωσάν αυτές να ήταν η λυδία λίθος του προβλήματος»!
Η (μη) απάντηση Σημίτη
Η απάντηση του Κώστα Σημίτη λιγες ημέρες μετά, με ημερομηνία 5 Αυγούστου 2003 και αριθμό πρωτοκόλλου 349, επιδεικτικά ολιγόλογη, διακριτικά περιφρονητική και ευδιάκριτα αλλαζονική, αντανακλά με υψηλή ευκρίνεια την πραγματική στάση του έναντι της διαπλοκής. Παρότι το «κατηγορώ» που του απευθύνει ευθέως ο Γεράσιμος Αρσένης, είναι δριμύτατο, ο Κώστας Σημίτης αποφεύγει επιμελώς να τοποθετηθεί, όπως το συνηθίζει άλλωστε, όταν πρόκειται για θέματα διαφθοράς...
Αγαπητέ Μάκη
’Ελαβα το γράμμα σου με ημερομηνία 31-7-2003. Το γράμμα αυτό είναι ένα γράμμα θέσεων, με σκοπό τη μεταγενεστερή του χρήση. Οι δικές μου θέσεις έχουν επανειλημμένα εκφραστεί και, πράγμα που φάινεται να λησμονείς, έχουν επικροτηθεί δύο φορές, απο τον ελληνικό λαό και δύο φορές από συνέδρια του ΠΑΣΟΚ. Γι’ αυτό και έιναι περιττό να τις επαναλάβω.
Οσον αφορά το κεντρικό σημείο σου, οτι θα πρέπει η Κοινοβουλευτική Ομάδα να κάνει επιλογές ελεύθερα, πέρα από τη διαπίστωση ότι η Κοινοβουλευτική Ομάδα έκανε μέχρι σήμερα πάντα ελέυθερα τις επιλογές της , σε διαβεβαιώ ότι θα έχεις την ευκαιρία να διαπιστώσεις ότι αυτό θα συνεχισθεί και στο μέλλον και σε θέματα σημαντικά.
Με φιλικούς χαιρετισμούς
Κ. Σημίτης
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Γερ. Αρσένης έκλεινε την επιστολή με «συντροφικούς χαιρετισμούς», έκφραση που προφανώς δεν αντιπροσώπευε τον τότε πρωθυπουργό. Μάλλον ήταν πολύ αριστερή για τα μέτρα του...
Ο κ. Σημίτης και η υπόθεση Παπαντωνίου
Οι πρόσφατες αποκαλύψεις από την υπόθεση του Γιάννου Παπαντωνίου για το σκάνδαλο του προγράμματος εκσυγχρονισμού των φρεγατών έφεραν στην επιφάνεια, για μια ακόμα φορά, τις πολιτικές ευθύνες του κ. Σημίτη.
Όπως είχε αποκαλύψει η εφημερίδα «Εστία», πριν από τήν λήψη τών επίμαχων αποφάσεων του ΚΥΣΕΑ γιά τούς εξοπλισμούς, μεταξύ των οποίων και για τις φρεγάτες, προηγήθηκαν τέσσερεις μυστικές συναντήσεις-συζητήσεις μεταξύ του πρώην Πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη και του τότε υπουργου Αμύνης, Γιάννου Παπαντωνίου: Στις 12 Φεβρουαρίου 2002, την 1η Αυγούστου 2002, στις 30 Νοεμβρίου 2002 και στις 30 Νοεμβρίου 2003.
Συνεπώς ο κ. Σημίτης γνώριζε και ενέκρινε τις αποφάσεις ώστε σήμερα να μην δικαιολογείται να χαρακτηρίζει «απαράδεκτο» τον πρώην υπουργό του. Και η άποψη αυτή ενισχύεται πλέον και από την επιστολή του Γεράσιμου Αρσένη που αναφέρουμε πιο πάνω.
Στο άρθρο του ο διπλωματικός αναλυτής καί εκδότης του περιοδικου «Άμυνα & Διπλωματία», Αλέξανδρος Τάρκας αναφέρει πως, Σημίτης καί Παπαντωνίου, υπό τήν πίεση του τότε Καγκελλαρίου Σρέντερ,αναθεώρησαν αποφάσεις καί προχώρησαν σε κατακυρωτικές διαταγές για μεγάλα εξοπλιστικά προγράμματα οπως τα Leopard και τα υποβρύχια!
Εάν, λοιπόν, ο κ. Παπαντωνίου είναι πολιτικά ένοχος, (τα λοιπά θα τα βρεί η Δικαιοσύνη), τότε και ο κ. Σημίτης είναι πολιτικά συνένοχος. Κατά μία πληροφορία, επίσης, τό ΓΕΝ είχε εκφράσει επιφυλάξεις τότε, για το πρόγραμμα των φρεγατών.
Σχόλια