Ανακοινώθηκαν αυτές τις μέρες τα τελικά αποτελέσματα όσον αφορά στην επίτευξη των μνημονιακών στόχων της κυβέρνησης στα δημόσια οικονομικά. Για τρίτη χρονιά, η κυβέρνηση η κυβέρνηση Τσίπρα «έσκισε» τα μνημόνια. Έναντι της εντολής των δανειστών, πέτυχε πολύ υψηλότερα αποτελέσματα, καταδικάζοντας για μια ακόμα χρονιά στη φτώχεια και την ανέχεια τα λαϊκά στρώματα.
«Επιτυχίες» της μνημονιακότερης κυβέρνησης
Έναντι στόχου για πρωτογενές πλεόνασμα (πριν τον υπολογισμό των τόκων του δημόσιου χρέους) 1,75% στο ΑΕΠ πέτυχε 4,2%. Πρακτικά, δηλαδή, εισέπραξε 4,4 δισ. ευρώ περισσότερα από την εντολή των δανειστών. Ουσιαστικά έκλεψε το ποσό αυτό από τις τσέπες του λαού για να το δώσει στους δανειστές. Αποδεικνύει, και με αυτό το έργο της, πόσο καλύτερα τα καταφέρνει συγκριτικά με όλες τις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις και γι’ αυτό εισπράττει τα εύσημα από τα αφεντικά της. Ο Επίτροπος Μοσκοβισί δήλωσε: «Αυτά τα καλά νέα είναι ευπρόσδεκτα για την Ελλάδα». Η ίδια η κυβέρνηση, σε πανηγυρικούς τόνους, καμαρώνει ότι αυτή της η επιτυχία «αποδεικνύει για μια ακόμα χρονιά την αξιοπιστία τής δημοσιονομικής διαχείρισης» και δηλώνει ότι «είναι εφικτός ο στόχος πρωτογενών πλεονασμάτων ύψους 3,5% του ΑΕΠ για το 2018 και τα επόμενα χρόνια», καθώς η πολιτική της λεηλασίας του λαού θα συνεχιστεί με αμείωτο ρυθμό και μετά τα μνημόνια.Στη μέθη της επιτυχίας της, η κυβέρνηση θέλει να αγνοεί τα δύο βασικά στοιχεία από αυτήν την άκρως αρνητική εξέλιξη. Πρώτον, ότι υπήρξε αφαίμαξη της οικονομίας πολύ μεγαλύτερη από τις απαιτήσεις των δανειστών, αγνοώντας τη δραματική κατάσταση της κοινωνίας και του συνολικού οικονομικού συστήματος. Δεύτερον, ότι τα υπέρ-πλεονάσματα των δύο τελευταίων ετών αποτελούν για τον λαό θυσίες χωρίς κανένα αντίκρυσμα αφού οι δανειστές, με επικεφαλής το ΔΝΤ, μας οδηγούν σε νέα μέτρα και μάλιστα νωρίτερα από ότι είχαν απαιτήσει οι ίδιοι αρχικά. Έτσι, η μείωση του αφορολόγητου απαιτούν να εφαρμοστεί από τον ερχόμενο Ιανουάριο, αντί έναν χρόνο μετά, όπως έχει ψηφίσει η εντολοδόχος κυβέρνηση. Το βασικό επιχείρημα της απαίτησης για μείωση του αφορολόγητου έναν χρόνο πριν είναι η διασφάλιση του πλεονάσματος του 2019, καθώς τίθεται υπό αμφισβήτηση λόγω του μειωμένου ρυθμού αύξησης του ΑΕΠ το 2017, εξαιτίας ακριβώς του υπέρ-πλεονάσματος και των συνεπειών που έχει και για το 2018 όπως θα δούμε παρακάτω. Δηλαδή, η «επιτυχία» της κυβέρνησης, βοηθά τους δανειστές να μας επιβάλλουν νωρίτερα τα πρόσθετα μέτρα…
Το συνολικό πρωτογενές πλεόνασμα ανήλθε σε 7,5 δισ ευρώ. Είναι το αποτέλεσμα της φορολογικής επιδρομής της κυβέρνησης σε βάρος κυρίως των λαϊκών στρωμάτων και της στάσης πληρωμών που πραγματοποιεί με άμεσους και έμμεσους τρόπους.
Μεθοδολογία ξεζουμίσματος
Οι φόροι έχουν ξεπεράσει κάθε λογικό όριο. Η αδυναμία να πληρωθούν από τον λαό έχει σαν συνέπεια να συσσωρεύονται κάθε μήνα, μόνο από φόρους, πάνω από 1 δισ. ευρώ χρέη. Το σύνολο των χρεών, σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία, ξεπέρασε το 2017 τα 130 δισ. ευρώ που αντιστοιχούν στο 73% του ΑΕΠ. Προκειμένου δε να εισπράξει όσα μπορεί, η κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε ένα πρωτοφανές όργιο κατασχέσεων λογαριασμών και ακινήτων. Στο διάστημα Ιανουαρίου – Οκτωβρίου 2017 έγιναν 180.000 κατασχέσεις από τραπεζικούς λογαριασμούς (συνολικά 4 δισ. ευρώ), και ο ρυθμός ήταν 1.000 – 1200 νέες κατασχέσεις ημερησίως, ενώ τα κατασχεθέντα από το Δημόσιο ακίνητα, ακόμα και για ευτελή ποσά, θα αρχίσουν να πλειστηριάζονται ηλεκτρονικά από μεθαύριο 1η Μάη.
Στον τομέα των δαπανών το Δημόσιο συνέχισε την προσφιλή τακτική της στάσης πληρωμών προς τους προμηθευτές. Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου στο τέλος του Φεβρουαρίου 2018 ήταν 3,4 δισ. ευρώ. Έτσι δημιουργούνται τα υπέρ-πλεονάσματα από την πλευρά των δαπανών.
Επειδή όμως δεν επαρκεί η φορολογική επιδρομή και η στάση πληρωμών για την επίτευξη των πλεονασμάτων, η κυβέρνηση κάνει μόνιμη χρήση «δημιουργικών» μεθόδων. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το θέμα της απονομής των συντάξεων. Για το 2017, μέχρι τον Οκτώβριο, υπολόγιζαν ότι το έλλειμμα στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης ήταν 942 εκ. ευρώ, τελικά καταγράφηκε πλεόνασμα 1,9 δισ. ευρώ (!). Για το 2018, σύμφωνα με δημοσιεύματα, οι πραγματικές οφειλές του ασφαλιστικού συστήματος για συντάξεις που καθυστερούν να αποδοθούν ξεπερνούν τα 850 εκ. ευρώ.
Τα «αποτελέσματα»
Η υπερβολική αφαίμαξη έχει άμεσες συνέπειες και στην πορεία της Οικονομίας, κάτι το οποίο επικαλείται και το ΔΝΤ, όπως προαναφέραμε. Η κυβέρνηση προέβλεπε αρχικά, με τον προϋπολογισμό του 2017 ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ 2,7% και πρωτογενές πλεόνασμα 2%. Η επίτευξη του υπέρ-πλεονάσματος, επειδή στερήθηκε η οικονομία πολλαπλά από τους συγκεκριμένους αναγκαίους πόρους, είχε σαν συνέπεια ο ρυθμός αύξησης να μειωθεί δραματικά σε σχέση με την αρχική εκτίμηση. Έτσι, με τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα, ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ το 2017 ήταν 1,4%. Πρακτικά, δηλαδή, η υπέρβαση στο πλεόνασμα είχε σαν συνέπεια μόνο για το 2017 να χαθούν 3,4 δισ. ευρώ από τη δυνατότητα αύξησης του ΑΕΠ. Δυστυχώς όμως η αρνητική επίδραση στην Οικονομία δεν σταματά στο 2017, αλλά μεταφέρεται και στο 2018. Η αρνητική επίδραση της υπέρβασης του 2017, έχει σαν συνέπεια νέα απώλεια 4,3 δισ. ευρώ του ΑΕΠ για το 2018. Δηλαδή η κυβέρνηση μάς πήρε 4,4 δισ. ευρώ επιπλέον του στόχου με το πλεόνασμα και παράλληλα μας στέρησε τη δημιουργία εισοδήματος 3,5 δισ. το 2017 και 4,3 το 2018. Συνολική ζημιά 12,2 δισ. και… πανηγυρίζει για την αξιόπιστη πολιτική της. Όλα αυτά οδήγησαν την Ελλάδα το 2017, μια ιδιαίτερα θετική χρονιά για την ανάπτυξη παγκόσμια, να είναι ο ουραγός στην ανάπτυξη μεταξύ των χωρών της Ε.Ε.
Φυσικά, με αυτές τις πολιτικές και την κυβερνητική πρακτική, η Ελλάδα παραμένει ο «πρωταθλητής» στο δημόσιο χρέος στην Ε.Ε. Σε απόλυτο ύψος, το Δημόσιο χρέος συνεχίζει να αυξάνεται, για δεύτερη συνεχή χρονιά, παρά τα υπέρ-πλεονάσματα, φθάνοντας τα 317,5 δισ. ευρώ και αντιστοιχεί σε 178,6% του ΑΕΠ.
Η κυβέρνηση της «Αριστεράς» αποδεικνύει με κάθε τρόπο, καθημερινά, ότι είναι ο πιστός υπηρέτης των μνημονίων. Όχι μόνο νομοθετεί με απόλυτη ακρίβεια τις απαιτήσεις των δανειστών, αλλά τους εκπλήσσει θετικά ξεπερνώντας στην εφαρμογή των μνημονιακών πολιτικών τους ποσοτικούς στόχους που της θέτουν. Το υπέρ-πλεόνασμα του 2017 είναι μια ακόμα απόδειξη για την μνημονιακή της προσήλωση, αλλά και για το μέγεθος του εγκλήματος σε βάρος του λαού και της οικονομίας…
Πηγή: e-dromos.gr
============
ΠΩΣ ΤΟ ΥΠΕΡΠΛΕΟΝΑΣΜΑ ΥΠΟΝΟΜΕΥΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ
Τόσο το υπερπλεόνασμα του 4% που γράφτηκε για το 2017 όσο και το δυναμικό ξεκίνημα – με υπερδιπλάσιο στόχο α” τριμήνου -για το πλεόνασμα του 2018, αποδεικνύουν ένα και μοναδικό γεγονός: η κοινωνία ματώνει απο την υπερφορολόγηση.ΥΠΕΡΠΛΕΌΝΑΣΜΑ ΥΠΕΡΦΟΡΌΛΗΣΗ ΣΤΡΑΓΓΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Το στράγγισμα της ρευστότητας στην αγορά οφείλεται στο γεγονός ότι το Κράτος είναι ο μεγαλύτερος εισπράκτορας στην οικονομία μας. Αλλά πόσο επηρεάζει αυτή η έλλειψη ρευστότητας- λόγω εξοντωτικού πλεονάσματος -την ανάπτυξη της χώρας και το εισόδημα μας; Έχουμε άραγε αντιληφθεί τί σημαίνει »ανάπτυξη» και πώς συνδέεται η έλλειψη ρευστότητας με την αλυσίδα κατανάλωση – αποταμίευση- επένδυση;Ας δούμε πώς γράφτηκε για το 2017 ανάπτυξη χαμηλότερη του στόχου (1,4% αντί διπλάσια που περιμέναμε)/. Ας δούμε και πώς »δομείται» αυτό το μέγεθος, ποιά είναι η σύνθεση του. Απο την επικεφαλής του ΣΕΒ μαθαίνει κανείς ότι οι επενδύσεις συνέβαλαν για το 2017 με 1,8 ποσοστιαίες μονάδες ενώ η κατανάλωση και οι καθαρές εξαγωγές είχαν αρνητική συμβολή (-0,1 και -0,3%). Ετσι ακριβώς βγαίνει το ΑΕΠ: Ιδιωτική κατανάλωση + δαπάνες της Γενικής Κυβέρνησης + δαπάνες ιδιωτικού τομέα για τον ακαθάριστο σχηματισμό κεφαλαίου + (εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών -εισαγωγές αγαθών και υπηρεσιών) ή με σύμβολα:
Τι έχουμε λοιπόν εδώ; Αύξηση επενδύσεων, αρκετά καλή συγκριτικά με την προηγούμενη 7ετία της ύφεσης, αλλά στασιμότητα της κατανάλωσης. Το ΑΕΠ λοιπόν επηρεάστηκε αρνητικά απο μειωμένη κατανάλωση (και απο το μόνιμο πρόβλημα των καθαρών αρνητικών εξαγωγών). Προσθέστε σε όλα αυτά ότι τα εισοδήματα μισθωτής εργασίας παρουσιάζουν οριακή μόλις αύξηση (λόγω αύξησης του μέσου μισθού κατά 0,2% με αυξηση αριθμού απασχολούμενων 2,2%»). Ιδού λοιπόν η εξήγηση: πώς να συμβάλλει ο μισθός στην ανάπτυξη όταν σαν εισόδημα αυξάνεται μόλις 0,2% και μόλις απο 2,2% περισσότερο αριθμό εργαζομένων;
Από 74 δις το 2009 οι μισθωτοί έπεσαν σε εισοδήματα 58 δις το 2017 ενώ οι λοιποί φορολογούμενοι έπεσαν απο τα 98 στα 73 δις (στοιχεία Θ.Τσίρος, Καθημερινή, 23/10/17). Aυτά που χάθηκαν είναι χρήματα που θα έπεφταν στην αγορά και στην αποπλωρωμή ιδιωτικών χρεών. Είναι το εναλλακτικό όφελος που θα είχε η ελληνική οικονομία αν δεν καρκινοβατούσε μέσα στην κρίση και αν δεν έχανε τόσο πολύ εισόδημα.
Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΕΛΑΤΗΡΙΟΥ
Υπάρχουν φυσικά κάποιοι που επιμένουν ότι η ανάπτυξη θα έλθει »αυτόματα» λόγω rebound όπως είπε και ο πρωθυπουργός πέρυσι. Θαρρείς και η οικονομία υπακούει στην μηχανική της ταλάντωσης, του ελατηρίου που πετάγεται επειδή συμπιέστηκε. Ή θαρρείς και κάποιος θα βάλει το πιστόλι στον κρόταφο των κεφαλαιούχων/επενδυτών να ανοίξουν εργοστάσια και δουλειές, όταν η κυβέρνηση καθυστερεί τις επενδύσεις προκλητικά και δεν λέει να υιοθετήσει πρόγραμμα σταδιακής αποκλιμάκωσης φορολογικών συντελεστών. Αστείο να αναμένει κανείς τους αυτοματισμούς σήμερα.Η ανάπτυξη και η συνεπακόλουθη αύξηση του εισοδήματος μας θα έλθουν μόνο απο τον συνδυασμό επενδύσεων, κατανάλωσης και αύξησης εξαγωγών. Έστω και με 28,9% οι επενδύσεις αυξήθηκαν. Πρέπει να αυξηθούν πολύ περισσότερο( αρκεί να πέσουν οι φορολογικοί συντελεστές, να παταχθεί η γραφειοκρατία, να ξεκινήσουν βιώσιμες ιδιωτικοποιήσεις-όχι ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας). Η κατανάλωση όμως και οι εξαγωγές έμειναν πίσω. Από τα ίδια στοιχεία προκύπτει καθήλωση των δημοσίων δαπανών, που είναι χαμηλότερες του στόχου κατά 1,7 δις! Και όλα αυτά γιατί αρνούμαστε να κατανοήσουμε ότι ανάπτυξη σημαίνει και αύξηση δαπανών ! Και αρνούμαστε να κατανοήσουμε ότι ανάπτυξη σημαίνει και αύξηση της κατανάλωσης!
ΤΟ ΥΠΕΡΠΛΕΌΝΑΣΜΑ ΑΠΟΡΡΟΦΑ ΤΗ ΡΕΥΣΤΌΤΗΤΑ
Αλλά πώς να γίνει αυτό αφού ότι ρευστότητα υπάρχει απορροφάται απο το Δημόσιο που γράφει υπερπλεόνασμα για πέρυσι αλλά όπως φαίνεται και για φέτος; Έχουμε αντιληφθεί ότι κάθε 1 ευρώ που δεν πέφτει στην κατανάλωση, δεν θα πάει σε αύξηση τζίρων και κατά συνέπεια σε αύξηση του ΑΕΠ; Έχουμε αντιληφθεί ότι αν μας περίσσευε και το αποταμιεύαμε αυτό το 1 ευρώ ή το επενδύαμε, για να τονωθούν οι εξαγωγές π.χ., θα ωθούσαμε την ανάπτυξη -και τα εισοδήματα μας κατ επέκταση;Επειδή βολεύει πολλούς να ξεχνάνε την θεωρία, αλλά αυτή εκδικείται όταν δεν την ακολουθούμε, καλό είναι να δούμε τι συμβαίνει με τους εθνικούς μας λογαριασμούς. Και επειδή τα σύμβολα στα μαθηματικά μπερδεύουν πολλούς – και οι εξισώσεις μοιάζουν ως ιερογλυφικά όταν δεν εξηγούνται- ας επιχειρήσουμε να δούμε,χωρίς σύμβολα αλλά με λογικές εξισώσεις, την Μακροοικονομική μας Λογιστική ώστε να λυθούν κάποιες εύλογες απορίες σχετικά με την »αληθινή» εικόνα της δημοσιονομικής μας κατάστασης. Κυρίως με την σύνθεση της ανάπτυξης. Νομίζω οτι αξίζει να διατυπώσουμε αποκωδικοποιημένες τις ταυτότητες, τα αξιώματα δηλαδή που αφορούν τους εθνικούς λογαριασμούς, αφού πρώτα κατανοήσουμε τα θεωρητικά σημαίνοντα.
ΜΕ ΥΠΕΡΦΟΡΌΛΗΣΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΠΕΝΔΎΣΕΙΣ
Σύμφωνα λοιπόν με τους διεθνώς ισχύοντες κανόνες των εθνικών λογαριασμών όπως ανέφερα και πριν: Ακαθάριστο εγχώριο προϊόν = ιδιωτική κατανάλωση + δαπάνες της Γενικής Κυβέρνησης + δαπάνες ιδιωτικού τομέα για τον ακαθάριστο σχηματισμό κεφαλαίου + (εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών -εισαγωγές αγαθών και υπηρεσιών).Όσοι μπερδεύτηκατε απο τις εξισώσεις δεν χρειάζεται να χάσετε την ουσία: ανάπτυξη χωρίς κατανάλωση + δαπάνες δημοσίου + επενδύσεις ιδιωτικού τομέα δεν γίνεται να υπάρξει. Εμείς σε αυτό τον τόπο αγνοούμε τα δύο πρώτα στοιχεία συστηματικά! Περιμένουμε να »ελεήσει» το ιδιωτικό κεφάλαιο σε ένα καθεστώς υπερφορολόγησης και να ρίξει παραγωγικό χρήμα σε νέες δουλειές.
Φοβόμαστε να αυξήσουμε τους μισθούς και το πρόγραμμα δημοσίων δαπανών και σκοπίμως αμελούμε ότι χωρίς να συμβεί αυτό δεν θα σηκωθεί η κατανάλωση, άρα δεν θα σηκωθεί το ένα απο τα προαπαιτούμενα για αύξηση του ΑΕΠ. Παράλληλα, η κυβέρνηση κάνει οτι μπορεί για να διώξει τις επενδύσεις του ιδιωτικού τομέα, τον τρίτο δηλαδή παράγοντα της ανάπτυξης του ΑΕΠ. Μετά απο αυτά που περιγράψαμε δεν είναι νομίζω και τόσο δύσκολο να κατανοήσουμε γιατί θα αυξάνεται προς το παρόν μόνο οριακά το εθνικό και το ατομικό μας εισόδημα…
================
Το «καταματωμένο» πλεόνασμα του ΣΥΡΙΖΑ ως νέο success story
Γράφει η Βασιλική Σιούτη
Ο
Αλέξης Τσίπρας δεν βρήκε κάποιους άλλους τρόπους να παράγει πλεονάσματα
από εκείνους του Αντώνη Σαμαρά. Η ίδια συνταγή είναι, αλλά την εκτελεί
με μεγαλύτερο ζήλο
Πως καταφέρνουν να πετύχουν εκεί που οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ απέτυχαν, καυχήθηκε ο Αλέξης Τσίπρας τη Δευτέρα στη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, αναφερόμενος στην ολοκλήρωση του μνημονιακού προγράμματος που επέβαλαν οι δανειστές. Και είναι αλήθεια ότι οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν είχαν την αποφασιστικότητα που έδειξε η κυβέρνηση Τσίπρα από ένα σημείο και μετά, αποδεχόμενη τα πάντα. Κατά τ' άλλα, στην ομιλία του ο Αλέξης Τσίπρας έμοιαζε να έχει αντιγράψει τον Αντώνη Σαμαρά του 2014. Σε πολλά σημεία θύμιζε αυτά που έλεγε ο πρώην πρωθυπουργός όταν είχε πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα μετά από αρκετά χρόνια ύφεσης, πανηγύριζε για την πρόσβαση στις αγορές και εξήγγειλε και την έξοδο από τα μνημόνια. Τότε, όμως, ο Αλέξης Τσίπρας τον κατηγορούσε ότι το πλεόνασμα που πέτυχε ήταν «ματωμένο», γιατί βγήκε από τη λιτότητα, τις περικοπές δαπανών και τους δυσβάστακτους φόρους. Το χαρακτήριζε επιπλέον «σεσημασμένο», «πλεόνασμα απάτης» αλλά και «πλεόνασμα δυστυχίας, τραγωδίας και αίματος». Ο Αλέξης Τσίπρας δεν βρήκε κάποιους άλλους τρόπους να παράγει πλεονάσματα από εκείνους του Αντώνη Σαμαρά. Η ίδια συνταγή είναι, αλλά την εκτελεί με μεγαλύτερο ζήλο. Γι' αυτό και το πλεόνασμα έφτασε σχεδόν 4% το 2017. Με πολλαπλάσια δυστυχία δηλαδή, τραγωδία και αίμα, σύμφωνα με όσα έλεγε και ο ίδιος. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν βρήκε κάποιους άλλους τρόπους να παράγει πλεονάσματα από εκείνους του Αντώνη Σαμαρά. Η ίδια συνταγή είναι, αλλά την εκτελεί με μεγαλύτερο ζήλο. Γι' αυτό και το πλεόνασμα έφτασε σχεδόν 4% το 2017. Με πολλαπλάσια δυστυχία δηλαδή, τραγωδία και αίμα, σύμφωνα με όσα έλεγε και ο ίδιος. Παρ' όλα αυτά, σήμερα είναι χαρούμενος για το αποτέλεσμα, παραβλέποντας το πώς αυτό επετεύχθη. Με τον ίδιο τρόπο ο Αλέξης Τσίπρας, που σήμερα παρουσιάζει ως μεγάλη επιτυχία την έξοδο στις αγορές, τον Απρίλιο του 2014, όταν η Ελλάδα δανείστηκε από τις αγορές μετά από τέσσερα χρόνια, έλεγε ότι «πυροβολούμε τα πόδια μας», γιατί έτσι «δεν προχωρούμε σε διαγραφή χρέους και αυτό είναι πολιτικό έγκλημα». Όσο για τον Γ. Σταθάκη, αυτός τότε καλούσε την κυβέρνηση «να μη βγει η χώρα στις αγορές». Τα πολιτικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα κάνουν πάρτι για τους λόγους που το 2014 κατήγγελλαν τον Αντώνη Σαμαρά. Παρομοίως και με την περίφημη «έξοδο από το μνημόνιο». Σήμερα ο Τσίπρας επαναλαμβάνει όσα υποστήριζε ο Σαμαράς το 2014, ενώ εκείνος τότε έλεγε ότι από τα μνημόνια θα βγούμε, όταν θα καταργηθεί και ο τελευταίος μνημονιακός νόμος. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ., τελικά, όχι μόνο δεν κατάργησε τους νόμους των προηγούμενων μνημονίων αλλά έφερε περίπου άλλους τόσους και συνεχίζει. Η ΝΔ ακολουθεί την τακτική του «ώριμου φρούτου», αντιμετωπίζοντας την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. σαν φρούτο που θα πέσει μόνο του. Η ΝΔ ακολουθεί την τακτική του «ώριμου φρούτου», αντιμετωπίζοντας την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. σαν φρούτο που θα πέσει μόνο του. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, πάντως, είτε από άποψη είτε από αδυναμία, δεν ασκεί αντιπολίτευση επί της ουσίας. Αναλώνεται συνήθως στα δευτερεύοντα και για πολλά ουσιώδη δεν λέει κουβέντα ή περιορίζεται σε μια άσκηση αντιπολίτευσης σχεδόν διεκπεραιωτική. Είναι γεγονός ότι η πολιτική μετακίνηση του ΣΥΡΙΖΑ και η πλήρης αποδοχή της πολιτικής των δανειστών φέρνει εκ των πραγμάτων τη ΝΔ σε δύσκολη θέση. Και κάπως έτσι η ΝΔ ακολουθεί την τακτική του «ώριμου φρούτου», αντιμετωπίζοντας την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. σαν φρούτο που θα πέσει μόνο του. Κάτι που βολεύει και το Μαξίμου, αφού εκ των πραγμάτων αφήνει όλες τις πρωτοβουλίες σε αυτούς. Η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, με το αναμφισβήτητο ταλέντο της στο (μικρο)κομματικό παιχνίδι, είναι πολύ πιο δραστήρια από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η επιδίωξή της για τις επόμενες εκλογές είναι, φυσικά, να μη βγει η ΝΔ πρώτη, αλλά και αν βγει, να μην έχει αυτοδυναμία. Για τον λόγο αυτό ενθαρρύνουν κάθε δημιουργία κόμματος στα δεξιά του Κυριάκου Μητσοτάκη, από τον Αντώναρο και την Παπακώστα μέχρι τους Μπαλτάκο, Καρατζαφέρη και Φαήλο Κρανιδιώτη. Την ίδια ώρα, προσπαθούν να προσεγγίσουν και να δελεάσουν στελέχη της αυτοδιοίκησης (και όχι μόνο), από τον Απόστολο Τζιτζικώστα μέχρι τον Κώστα Μπακογιάννη, προκειμένου να αποδυναμώσουν τη ΝΔ στο πλαίσιο του στρατηγικού τους στόχου. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ εκτιμά ότι ακόμα και αν τα εκλογικά ποσοστά της υποχωρήσουν, θα καταφέρει να πρωταγωνιστεί και το επόμενο διάστημα, αν προσεταιριστεί το Κίνημα Αλλαγής, όπως επιδιώκει, και αποδυναμώσει τη ΝΔ, απομονώνοντάς την ταυτόχρονα, ώστε να μείνει χωρίς επιλογή στρατηγικού συμμάχου, αν χρειαστεί να συμπράξει. Το σενάριο του μεγάλου συνασπισμού, πάντως, που ζητούσαν από παλιά οι δανειστές, παραμένει, με ένθερμους υποστηρικτές μερικούς από τους ισχυρότερους επιχειρηματίες της χώρας. Ο Αλέξης Τσίπρας ως τώρα δεν ήθελε ούτε να το ακούει, αλλά για μετά τις εκλογές, αν τις χάσει, το αφήνει ανοιχτό. Τσίπρας: Έχουμε μπροστά τα τελευταία κρίσιμα μέτρα για την καθαρή έξοδο από το μνημόνιο 23.4.2018 Τσίπρας: Έχουμε μπροστά τα τελευταία κρίσιμα μέτρα για την καθαρή έξοδο από το μνημόνιο Τα ελληνοτουρκικά είναι ένας μπελάς που η κυβέρνηση Τσίπρα πολύ θα ήθελε να μην τον είχε. Η στάση του Μαξίμου εξαρχής ήταν υπέρ της πολιτικής κατευνασμού, αλλά πλέον την έχουν φτάσει στα όριά της και χωρίς αποτέλεσμα. Εάν ήταν δυνατόν ‒και στον βαθμό που μπορούν, το κάνουν‒ θα έκρυβαν όλες τις τουρκικές προκλήσεις «κάτω από το χαλί». Αλλά αυτές πληθαίνουν πλέον καθημερινά και δεν είναι εύκολο. Η γραμμή, ωστόσο, παραμένει η «υποβάθμιση» των τουρκικών προκλήσεων και όσα περιστατικά γίνονται να μένουν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Ο Νίκος Κοτζιάςκαι ο Νίκολας Ντιμιτρόφ. Ο Νίκος Κοτζιάςκαι ο Νίκολας Ντιμιτρόφ. Σχετικά με το μικρότερου μεγέθους πρόβλημα του Σκοπιανού, αν οι Κοτζιάς και Ντιμιτρόφ καταλήξουν σε μια λύση και η συμφωνία έρθει στην ελληνική Βουλή προς ψήφιση, εκεί μπορεί να δημιουργηθεί πρόβλημα με τον Καμμένο, καθώς ο αρχηγός των ΑΝ.ΕΛ. θεωρεί ότι μόνη ελπίδα για να επιβιώσει πολιτικά το κόμμα του είναι να ταυτιστεί με τη μεγάλη συγκέντρωση που είχε γίνει για τη Μακεδονία, προσελκύοντας ψηφοφόρους από την «πατριωτική» δεξαμενή. Ο Αλέξης Τσίπρας, το προηγούμενο διάστημα, όταν επιχειρούσε το επιθετικό φλερτ με την κεντροαριστερά, προσπάθησε, για επικοινωνιακούς λόγους, αλλά και σκοπιμότητας, να αποστασιοποιηθεί από τον Πάνο Καμμένο, δίνοντας το σύνθημα για μια μίνι αποδόμησή του. Μετά τα μηνύματα που του έστειλε όμως ο Καμμένος, καθώς και τη συζήτηση που έγινε μεταξύ τους διά ζώσης, ο Τσίπρας έκανε πίσω, φροντίζοντας να μαζέψει και τους υπόλοιπους. Άλλωστε, εκκρεμούν προμήθειες εξοπλιστικών πολλών εκατομμυρίων, τις οποίες θέλουν και οι δύο ηγεσίες, ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝ.ΕΛ. Πρόκειται για τις προμήθειες για τις οποίες κατήγγελλαν τους προηγούμενους ότι είναι άχρηστες και γίνονται μόνο για τις μίζες.
Σήμερα, το κλίμα που διαμορφώνεται από πολιτικούς και ΜΜΕ, μετά την αύξηση της προκλητικότητας του Ερντογάν, είναι ιδανικό για να καλλιεργηθεί η ανάγκη αγοράς εξοπλιστικών, κι ας πρόκειται για μια χώρα στην οποία η φτωχοποίηση του λαού συνεχίζει να εξαπλώνεται ανησυχητικά. Το σκηνικό μοιάζει με αυτό που είχε στηθεί και μετά τα Ίμια και οδήγησε σε ξέφρενες προμήθειες εξοπλιστικών και αμέτρητες μίζες, τις οποίες ακόμα ψάχνουμε στην Ελβετία και αλλού. Στις σημαντικές ειδήσεις της εβδομάδας, παρ' ότι δεν σχολιάστηκε ιδιαιτέρως, ήταν και η έκτακτη κυβερνητική συνεδρίαση για «μέτρα στήριξης του Τύπου». Η απόφαση που πήρε η κυβέρνηση ήταν για 10 εκατομμύρια ευρώ που θα διατεθούν εντός του 2018 στον Τύπο και μερικά εκατομμύρια ακόμα που θα δοθούν στα διαδικτυακά μέσα, «προκειμένου να προβληθούν οι πολιτικές των υπουργείων»! Κυβερνητική οικονομική στήριξη με αντάλλαγμα πολιτική υποστήριξη διά της κρατικής διαφήμισης; Αυτό φαίνεται ότι είναι το σχέδιο της κυβέρνησης και δεν μοιάζει να επιθυμεί κανείς τους να κρατήσει τα προσχήματα ή να είναι έστω διακριτικός. Δύσκολοι καιροί για ανεξάρτητα ΜΜΕ και μεγάλος ο πειρασμός για την εξουσία να αφήσει τα μέσα ελεύθερα χωρίς να τα ελέγχει. Πηγή: www.lifo.gr
Σχόλια