Capital Economics: Γιατί είναι απίθανη η εισαγωγή παράλληλου νομίσματος στην Ιταλία

Η εισαγωγή ενός παράλληλου νομίσματος θα μπορούσε να συμβάλει στην τόνωση της οικονομίας της Ιταλίας αλλά θα αποτελέσει το πρώτο βήμα για έξοδο από το ευρώ

• Αποτελεί η εισαγωγή ενός παράλληλου νομίσματος τη λύση στα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ιταλία;

«Όχι», απαντούν οι αναλυτές της Capital Economics και εξηγούν τους λόγους.
Η εισαγωγή ενός παράλληλου νομίσματος θα μπορούσε να συμβάλει στην τόνωση της οικονομίας της Ιταλίας με την παροχή δημοσιονομικής τόνωσης, οδηγώντας σε βελτίωση της ανταγωνιστικότητας.
Ωστόσο μια τέτοια εξέλιξη, παρά τους ισχυρισμούς των ευρωσκεπτικων κομμάτων, θα ήταν παρόμοια με την έξοδο από τη ζώνη του ευρώ.
Ίσως να είναι το πρώτο βήμα προς την πλήρη έξοδο.
Επί τους παρόντος ωστόσο η Capital Economics εκτιμά ότι είναι απίθανο να συμβεί.
Πολλά κόμματα στην Ιταλία έχουν φλερτάρει στο παρελθόν με την ιδέα της εισαγωγής ενός νόμισματος το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί παράλληλα με το ευρώ.
Τελευταίο παράδειγμα η Λέγκα του Βορρά, η οποία πρότεινε ότι ιδιώτες και επιχειρήσεις με χρέη προς το δημόσιο θα μπορούσαν να λάβεις πιστώσεις με τη μορφή MiniBots αντί για ευρώ.
Τα MiniBots περιγράφονται ως ομόλογα εις το διηνεκές (perpetual bonds) με μηδενικό κουπόνι, τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για εσωτερικές συναλλαγές και την πληρωμή φόρων.
Η ονομασία προκύπτει από το ακρωνύμιο για το Buoni Ordinari del Tesoro (βραχυπρόθεσμα ιταλικά κρατικά ομόλογα).
Η αλήθεια είναι, όπως τονίζουν οι αναλυτές, ότι η ιδέα της έκδοσης ενός παράλληλου νομίσματος είναι ελκυστική.

• Καταρχάς η κυβέρνηση θα μπορούσε να το δημιουργήσει από το τίποτα και να το χρησιμοποιεί για τη δημοσιονομική τόνωση.

Η Λέγκα έχει προτείνει την έκδοση MiniBots ύψους 70-100 δισ. ευρώ, ποσό που ισοδυναμεί με το 4-6% του ΑΕΠ της Ιταλίας.
Σε μια πιεσμένη οικονομία όπως η ιταλική, ένα ερέθισμα αυτού του μεγέθους θα μπορούσε να προσφέρει σημαντική ενίσχυση της οικονομικής δραστηριότητας χωρίς παραβίαση των κανόνων της ΕΕ για τα ελλείμματα ή και να συμβάλλει στη μείωση του λόγου του δημόσιου χρέους προς το ΑΕΠ, όπως εξηγεί η Capital Economics.

• Δεύτερον είναι πιθανό να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα της ιταλικής οικονομίας, καθώς το νέο νόμισμα θα υποτιμηθεί έναντι του ευρώ.

Αν οι εργαζόμενοι στην Ιταλία αμείβονται με το νέο υποτιμημένο νόμισμα στη δευτερογενή αγιορά, το εργατικό κόστος στην Ιταλία θα υποχωρήσει (με όρους ευρώ).

• Τρίτον, η ιταλική κυβέρνηση θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το παράλληλο νόμισμα για να παράσχει ρευστότητα στις ιταλικές τράπεζες σε περίπτωση κρίσης.

Σε αυτό το σημείο η Capital Economics επικαλείται ως παράδειγμα τη διακοπή παροχής ρευστότητας προς τις ελληνικές τράπεζες από την ΕΚΤ το 2015.
Εάν οι ιταλικές τράπεζες βρεθούν στη θέση που βρέθηκαν οι ελληνικές, θα μπορέσουν να χρηματοδοτηθούν με MiniBots.



Ωστόσο τα παραπάνω θα συνιστούσαν στην πραγματικότητα την εισαγωγή ενός νέου νομίσματος στην Ιταλία, με άλλο όνομα, εξέλιξη η οποία θα πυροδοτούσε τη σφοδρή αντίδραση της Ε.Ε.
Όταν ο διοικητής της ΕΚΤ Mario Draghi κλήθηκε τον περασμένο Σεπτέμβριο να απαντήσει για τα σχέδια εισαγωγής παράλληλου νομίσματος στην Ιταλία, αρνήθηκε να σχολιάσει.
Αρκέστηκε να πει πως «κανένα κράτος μέλος δεν μπορεί να εισαγάγει δικό του νόμισμα.
το νόμισμα της Ευρωζώνης είναι το ευρώ».
Συνεπώς, παρά τα πλεονεκτήματα ενός παράλληλου νομίσματος για την ιταλική οικονομία, θα αποτελούσε το πρώτο βήμα για την έξοδο από την Ευρωζώνη.
Υπό αυτό το πρίσμα, η Capital Economics εκτιμά ότι είναι απίθανο η επόμενη ιταλική κυβέρνηση να προχωρήσει σε αυτή την εναλλακτική.

www.bankingnews.gr ___ΠΗΓΗ

----------------

Ινστιτούτο ΕΝΑ: H αβεβαιότητα στην Ιταλία τρομάζει την Ευρωζώνη

Θολό, όπως  αναμενόταν, είναι  το μετεκλογικό  τοπίο  στην  Ιταλία,  με  το  φάσμα της πολιτικής αβεβαιότητας να πλανάται πάνω από ολόκληρη την Ευρωζώνη, σημειώνει το Ινστιτούτο ΕΝΑ στο Δελτίο Ευρωπαϊκών Εξελίξεων.

Το αποτέλεσμα της κάλπης της 4ης Μαρτίου δικαίωσε τους φόβους για ένα πολιτικά ρευστό μετεκλογικό σκηνικό στην τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της Νομισματικής Ένωσης.

Νίκη για λαϊκισμό και ξενοφοβία

Τα αποτελέσματα επιβεβαίωσαν τις δημοσκοπήσεις, καθώς το Κίνημα των Πέντε Αστέρων  του  Μπέπε  Γκρίλο  κατέλαβε  την  πρώτη  θέση,  με  την  Κεντροδεξιά  του μπερλουσκονικού  Φόρτσα  Ιτάλια  και  της  ξενοφοβικής  Λέγκας  του  Βορρά  να συγκεντρώνει αθροιστικά το μεγαλύτερο ποσοστό, το οποίο όμως δεν ήταν αρκετό για το σχηματισμό κυβέρνησης.

Η  Κεντροαριστερά,  με  επικεφαλής  τον  Ματέο  Ρέντσι,  υπέστη  σημαντική  ήττα, καθώς  δεν  κατόρθωσε  να  πείσει  την  ιταλική  κοινωνία,  που  εδώ  και  χρόνια μαστίζεται από την οικονομική κρίση και τις πολιτικές λιτότητας. Την ίδια ώρα, η ιταλική Αριστερά δεν κατάφερε να κάνει αισθητή την εκλογική της παρουσία.

Παρότι  αναμένονταν  υψηλά  ποσοστά  αποχής,  οι  Ιταλοί  προσήλθαν  στις  κάλπες επιβραβεύοντας  τα  ευρωσκεπτικιστικά,  ακροδεξιά  και  αντισυστημικά  κόμματα.

Δεν  είναι  τυχαίο  ότι  το  αποτέλεσμα  έγινε  δεκτό  με  πανηγυρισμούς  από  τους επικεφαλής  αντίστοιχων  δυνάμεων  στο  εσωτερικό  άλλων  Ευρωπαϊκών  χωρών όπως η Μαρίν Λε Πεν.

Η παροχολογία και ο παράγοντας του μεταναστευτικούΗ προεκλογική   περίοδος  στην  Ιταλία  θύμιζε  μάλλον περισσότερο αγώνα εντυπώσεων και συνθηματολογίας παρά αντιπαράθεση ανταγωνιστικών πολιτικών σχεδίων.  Κομβικό ζήτημα της προεκλογικής εκστρατείας ήταν το μεταναστευτικό, σε συνθήκες αυξημένου ρατσισμού και ξενοφοβίας.
Ενδεικτική του κλίματος ήταν η ένοπλη επίθεση μέλους της Λέγκας εναντίον ομάδας Αφρικανών μεταναστών, που είχε ως αποτέλεσμα των τραυματισμό έξι εξ αυτών,  ενώ  η  ένταση της ακροδεξιάς ρητορικής προκάλεσε την αντίδραση ακόμη και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Η άρνηση ουσιαστικής στήριξης της Ιταλίας στο προσφυγικό/μεταναστευτικό από τα άλλα κράτη-μέλη αποτέλεσε τη χαριστική βολή για τις προοδευτικές δημοκρατικές

δυνάμεις.

Ο  κεντροδεξιός  συνασπισμός  του  κόμματος  του  Μπερλουσκόνι  και  της  Λέγκας στηρίχθηκε  σε  μια  φοβική  ρητορική  σε  βάρος  των  προσφύγων  και  μεταναστών,

καθώς  και  σε  μια  παροχολογία  που  περιλάμβανε  μείωση  της  φορολογίας,  αύξηση των κατώτατων συντάξεων στα 1.000 ευρώ και κατάργηση του νόμου που προβλέπει

αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης κ.ά. Συγχρόνως, σκληρή ήταν η γλώσσα εναντίον της ΕΕ, με στόχο κυρίως την άντληση ψήφων. Τα αποτελέσματα δικαίωσαν

αυτές τις πολιτικές επιλογές.

Ο χώρος της Κεντροαριστεράς, που προέκυψε από τη συνεργασία του Δημοκρατικού Κόμματος (PD) και μικρότερων αριστερών κομμάτων, έδωσε έμφαση σε κοινωνικά

ζητήματα   όπως   η   ρύθμιση   των   εργασιακών   σχέσεων   και   η   φοροδιαφυγή, παρουσιάζοντας  ταυτόχρονα  κάποιες  θετικές  εξελίξεις  στο  χώρο  της  οικονομίας.

Ωστόσο, δεν έπεισε. Το νέο αριστερό κόμμα «Ελεύθεροι και  Ίσοι» (Liberi e Uguali - LeU) υιοθέτησε μια ακόμη πιο προωθημένη κοινωνική ατζέντα, αλλά δεν κατόρθωσε να έχει ευρεία απήχηση στο εκλογικό σώμα.

Το  λαϊκιστικό  Κίνημα  των  Πέντε  Αστέρων,  με  τον  Λουίτζι  ντι  Μάιο  επικεφαλής, διατήρησε   το   χαρακτήρα   της   αντισυστημικής   ευρωσκεπτικιστικής   δύναμης,

υποσχόμενο  να  απαλλάξει  την  Ιταλία  από  διάφορα  «δεινά»  που  της  επιβάλλονται από τις Βρυξέλλες, όπως η πιστή εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας.

Η δύσκολη επόμενη ημέρα και η Ευρωζώνη

Ο  σχηματισμός  κυβέρνησης  στην  Ιταλία  θα  πάρει  χρόνο.

Το  Κίνημα  των  Πέντε Αστέρων διαμήνυσε ότι θα συνομιλήσει αρχικά με το Δημοκρατικό Κόμμα, ωστόσο είναι πολύ νωρίς για εκτιμήσεις, αφού ο κατακερματισμός των πολιτικών δυνάμεων και  οι  αντίρροπες  τάσεις  στο  εσωτερικό  των  επίδοξων  εταίρων  αναμένεται  να επηρεάσουν καταλυτικά τις εξελίξεις.

Το σίγουρο είναι ότι η Ιταλία θα εξακολουθήσει να τελεί σε καθεστώς κυβερνητικής και  πολιτικής  αβεβαιότητας,  με  ό,τι  αυτό  συνεπάγεται  για  την κυοφορούμενη μεταρρύθμιση της Ευρωζώνης: «Χρειάζεται να προετοιμαστούμε για το χειρότερο σενάριο.

Κι  αυτό  είναι  να  μην  υπάρξει  λειτουργική  κυβέρνηση»,  δήλωνε  –εκτός μικροφώνου– στις 22 Νοεμβρίου ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ, και οι εξελίξεις δικαιώνουν τη δυσοίωνη εκτίμησή του.

Δεδομένης  τις  ισχυρής  πιθανότητας  συμμετοχής  λαϊκιστικών  (Κίνημα  Πέντε Αστέρων)  ή  ακροδεξιών  (Λέγκα  του  Βορρά)  δυνάμεων  στην  επόμενη  ιταλική κυβέρνηση,  η  στάση  της  Ρώμης  προς  τις  Βρυξέλλες  παραμένει  αναπάντητο ερώτημα. Προς το παρόν, η Ιταλία δεν έχει ξεκάθαρες θέσεις ούτε για το μέλλον της Ευρωζώνης ούτε για τη θέση της σε αυτή.

www.bankingnews.gr