Ενώ τα συστημικά, συνήθως εξαγορασμένα από πολυεθνικές, Μέσα Μαζικής
Επικοινωνίας τοσο στην Ευρωζώνη όσο και αλλού σπέρνουν τον πανικό για
‘εισβολή ακροδεξιών’ στην Αγγλία, για τον ‘κομμουνιστή’ Κόρμπιν, και τον
‘παρανοικό’ Τράμπ, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Κάθε άλλο
παρά υποφέρουν οι χωρες που γκρεμίζουν την Παγκοσμιοποίηση. Οι
επιχειρήσεις και οι λαοί των χωρών που πρωτοστατούν στο γκρέμισμα της
Παγκοσμιοποίησης, από τις ΗΠΑ και Αγγλία, ως την Τσεχία και την Ουγγαρία
κυριολεκτικά γλεντάνε το γκρέμισμα της ‘παλιάς Ρωμης’, της δικτατορίας των πολυεθνικών που βαφτίστηκε παγκοσμιοποίηση και στηρίζουν τους ηγέτες τους με συντριπτικά ποσοστά.
Που είχε φτάσει η Παγκοσμιοποίηση
Με όχημα τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου και στη συνέχεια τις προνομιακές συμφωνίες NAFTA και επερχόμενες CETA, TTIP TPP μια χούφτα πολυεθνικές προσπάθησαν να κάνουν το ‘colpo grosso’ και να υφαρπάξουν τον πλούτο όλων των εθνών. Οι εταιρίες αυτές που σταδιακά εξαγόρασαν πολιτικούς (πχ. δύο εκατομμύρια ήταν ο μισθός πχ του Τόνι Μπλερ, που όπως ο Μπαρόζο… ‘εργάζονταν’ μετα το πέρας της θητείας τους για πολυεθνικές) έφτασαν να εκβιάζουν κυβερνήσεις και αγορές και να εγκαθιδρύσουν, μέσα από τους Οργανισμούς τους συγκαλυμμένη παγκόσμια δικτατορία. Το κόλπο στηρίζονταν στην χρηματοδότηση μέσω think tanks, επιτροπές σε Κομισιόν-ΕΕ και ΗΠΑ, εξαγορασμένα ΜΜΕ, και την προνομιακή τους πρόσβαση σε υπερεθνικούς οργανισμους-οπως Παγκόσμια τραπεζα. Υπέβαλλαν τις στρατηγικες που είχαν ήδη προσυμφωνήσει οι ίδιες στους πολιτικούς μέσω παγκοσμίων Φόρουμ όπως του Νταβός Φόρουμ.
Καθώς το παγκόσμιο εμπόριο εκτοξεύτηκε από 25% του παγκόσμιου ΑΕΠ σε 65%
σε 40 χρόνια, η πίττα του Παγκόσμιου ΑΕΠ των πολυεθνικών αυτών
εκτοξεύτηκε από 4% του παγκόσμιου ΑΕΠ σε 20%! Ήδη οι 60 μεγαλύτερες από
τις εταιρίες αυτές έχουν περισσότερο τζίρο από εκείνο των κυβερνήσεων των ΗΠΑ
, ΕΕ και Ιαπωνίας μαζί, όπως φαίνεται και στον πίνακα που ακολουθεί (με
κόκκινα οι εταιρίες, με μαύρα γράμματα οι εθνικές κυβερνήσεις/κράτη)!

Μέσα στο διάστημα αυτό όχι όμως μόνο οδήγησαν με αθέμιτες πρακτικές στο κλείσιμο ανταγωνιστών, μείωση μισθών αλλα και σε απόλυση των ίδιων των στελεχών τους. Για παράδειγμα, πάνω από 4 εκατομμυρια θέσεις εργασίας χάθηκαν από πολυεθνικές εταιρίες στις ίδιες τις ΗΠΑ την τελευταία δεκαετία!
Πώς γκρεμίστηκε το πανίσχυρο οικοδόμημα των πολυεθνικών
Το γκρέμισμα της αυτοκρατορίας των ΜΜΕ, λόγω ανάπτυξης μη ελεγχόμενων καναλιών ειδήσεων (διαδικτυακά εναλλακτικά σάιτ, facebook, twitter) οδήγησε στην δημιουργία μιας ‘κρίσιμης μάζας’ ψηφοφόρων, που ανέδειξαν τον αντισυστημικό χώρο. Οι διαδικτυακές συνδέσεις έφτασαν από 1 δις, το 2005, σε 3,5 δις, το 2017, καλύπτοντας από 14% που κάλυπταν πριν 12 χρονια, το 46% του παγκόσμιου πληθυσμού και από 25% που ήταν, το 85% των κατοίκων των ανεπτυγμένων χωρών!

Η εναλλακτική πληροφόρηση, επέτρεψε την αμφισβήτηση του ‘σανού’, του συστηματικού ψέμματος που διοχετεύαν τα συστημικά ΜΜΕ. Έτσι, έσπασε το ‘ΜΑΤΡΙΞ’ των ΜΜΕ και ξεπήδησαν στον αντισυστημικό χώρο κινήματα όπως το Occupy wall street(ΗΠΑ) και Momentum(Αγγλία) και ανέδειξαν μορφές όπως τους Ντόναλτ Τραμπ, Μπερνι Σάντερς, Τερέζα Μει και Τζέρεμι Κορμπιν που βάζουν το εθνικό συμφέρον μπροστα από τα συμφέροντα των πολυεθνικών.

Από την άλλη, σε περιφερειακές χώρες με λαούς με ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΗ όπως Ουγγαρία, Μολδαβία και Τσεχία, και ως αποτέλεσμα των ΞΕΤΣΙΠΩΤΩΝ ΕΚΒΙΑΣΜΩΝ που αυτές οι χωρες είχαν, βλέπουμε την ανάδειξη του ηθικού αναστήματος εθνικών ηγετών πού αντιτίθενται στον φασισμό των Ευρω-Τραπεζών και των υπόλοιπων πολυεθνικών και μαριονετων που διαθέτουν στις Βρυξέλλες.
Γιατί το γκρέμισμα παγκοσμιοποίησης οδηγεί σε άνοδο βιοτικού επιπέδου
Κατά τα τελευταία 40 χρόνια, που αναπτύχθηκε η παγκοσμιοποίηση, οι εθνικές εταιρίες συρρικνώθηκαν και χρεοκόπησαν και οι μισθοί των εργαζομένων συρρικνωθήκαν ως ποσοστό του ΑΕΠ. Ο μονος που ωφελήθηκε ηταν οι πολυεθνικές, που τα υπερκέρδη αυτά μέσα απο αδιαφανή τριγωνικά εταιρικά σχήματα το ‘πάρκαραν’ σε φορολογικούς παράδεισους , με εικονικά τιμολόγια, και με κομμάτι αυτού καταφέρνουν έκτοτε να εξαγοράζουν πολιτικούς και να διευρύνουν το ρόλο τους.

Όμως η αυτοκρατορία φτάνει στο τέλος της. Καθώς το κοντινότερο, χρονικά, σ εμάς ιστορικό προηγούμενο διάλυσης μιας τοσο σάπιας αυτοκρατορίας, είναι εκείνο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, θα δούμε τι συνέβη τότε για να πάρουμε μια γεύση .Υπάρχουν σημαντικές αναλογίες.
Οπως σε 50 χρόνια αναπτύχθηκαν υπέρμετρα οι πολυεθνικές έτσι και τότε σε 500 χρόνια, απο το 140 πχ ως το 360 μχ υπήρξε η ανάπτυξη της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας που οδήγησε στη δημιουργία τελικά όχι μόνο μεγάλων έργων αλλά και τεράστιων ακαλλιέργητων περιοχών γης.
Η υπερεκμετάλλευση οδήγησε τελικά, όπως γίνεται και τώρα με ολόκληρες οικονομίες, σε ερημωμένες εκτάσεις γης που κατά ορισμένους ιστορικούς 20πλασιάστηκαν
στο τελος της περιόδου εκείνης, και οδήγησαν σε φυσικές καταστροφές
και ασθένειες. Η κατάρρευση της Ρωμαικής αυτοκρατορίας οδήγησε σε εξ
ορθολογισμό τόσο των φόρων, που σε πολλές περιοχές μειώθηκαν ως και
60%, και , παρά την μείωση του εμπορίου, καθώς σταμάτησε η επένδυση σε
κατασκευές εργων που διευκόλυναν τις μεταφορές, υπήρξε την ανάπτυξη
πολλών επιχειρήσεων, μείωση του θεσμού των σκλάβων που είχε φτασει σε
υπερβολή, ανάπτυξη πολλών πολιτισμών, και σταδιακή βελτίωση του
επιπέδου ζωής των πολιτών.
Επίλογος
Όπως η Ρωμαική αυτοκρατορία είχε οδηγήσει στο απώγειό της σε πληθώρα δούλων, ερημωμένης γής και παγώματος της ανάπτυξης έτσι και τώρα. Η συγκέντρωση του πλούτου στα χέρια λίγων πολυεθνικών, δεν έφερε τα οφέλη που πολλοί υπέθεσαν. Η μεσαία τάξη στην δύση έχει εξαφανιστεί,
ο μέσος πολίτης είναι υπερδανεισμένος για να έχει το αυτονόητο, τα
στάνταρ ζωής πάνε από το κακό στο χειρότερο τα τελευταία 40 χρόνια και
πλέον πάνω απο το 20% των πολιτών είναι σε επίπεδα απόλυτης ένδειας.
Η δυνατότητα των 300 μεγάλων πολυεθνικών εταιριών να εκβιάζουν 6 δις πολίτες, αρχίζει να αμφισβητείται. Ο Ντόναλτ Τραμπ, με την εκλογή του το 2016 συνέτριψε τις πολυεθνικές στις ΗΠΑ, με το στραπατσάρισμα και κατάργηση 3 διεθνών συμφωνιών (ΤPP, TTIP,NAFTA) και η Αγγλία αναπτύσσει το δικό της ελεύθερο αναπτυξιακό μοντέλο. Το ιερατείο των Βρυξελλών αμφιβητείται από την Ουγγαρία, και την Τσεχία ως και την… Ιταλία. Οι σφηγκοφωλιές της παγκοσμιοποίησης γκρεμίζονται και ανοίγει ο δρόμος στα λουλούδια να ανθίσουν ξανά, στα έθνη να ξαναδιεκδικήσουν το ρόλο τους, στην αξιοπρεπή επιβίωση, τις εθνικές αξίες, τον ελεύθερο ανταγωνισμό! Η ιστορία δείχνει τον δρόμο! Τα έθνη και οι λαοί θα νικήσουν!
Δρ. Κωνσταντίνος Βέργος
Καθηγητής Χρηματοοικονομικών στο Πανεπιστήμιο Πόρτσμουθ, Αγγλία
ΠΗΓΗ
------------------
Που είχε φτάσει η Παγκοσμιοποίηση
Με όχημα τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου και στη συνέχεια τις προνομιακές συμφωνίες NAFTA και επερχόμενες CETA, TTIP TPP μια χούφτα πολυεθνικές προσπάθησαν να κάνουν το ‘colpo grosso’ και να υφαρπάξουν τον πλούτο όλων των εθνών. Οι εταιρίες αυτές που σταδιακά εξαγόρασαν πολιτικούς (πχ. δύο εκατομμύρια ήταν ο μισθός πχ του Τόνι Μπλερ, που όπως ο Μπαρόζο… ‘εργάζονταν’ μετα το πέρας της θητείας τους για πολυεθνικές) έφτασαν να εκβιάζουν κυβερνήσεις και αγορές και να εγκαθιδρύσουν, μέσα από τους Οργανισμούς τους συγκαλυμμένη παγκόσμια δικτατορία. Το κόλπο στηρίζονταν στην χρηματοδότηση μέσω think tanks, επιτροπές σε Κομισιόν-ΕΕ και ΗΠΑ, εξαγορασμένα ΜΜΕ, και την προνομιακή τους πρόσβαση σε υπερεθνικούς οργανισμους-οπως Παγκόσμια τραπεζα. Υπέβαλλαν τις στρατηγικες που είχαν ήδη προσυμφωνήσει οι ίδιες στους πολιτικούς μέσω παγκοσμίων Φόρουμ όπως του Νταβός Φόρουμ.
Μέσα στο διάστημα αυτό όχι όμως μόνο οδήγησαν με αθέμιτες πρακτικές στο κλείσιμο ανταγωνιστών, μείωση μισθών αλλα και σε απόλυση των ίδιων των στελεχών τους. Για παράδειγμα, πάνω από 4 εκατομμυρια θέσεις εργασίας χάθηκαν από πολυεθνικές εταιρίες στις ίδιες τις ΗΠΑ την τελευταία δεκαετία!
Πώς γκρεμίστηκε το πανίσχυρο οικοδόμημα των πολυεθνικών
Το γκρέμισμα της αυτοκρατορίας των ΜΜΕ, λόγω ανάπτυξης μη ελεγχόμενων καναλιών ειδήσεων (διαδικτυακά εναλλακτικά σάιτ, facebook, twitter) οδήγησε στην δημιουργία μιας ‘κρίσιμης μάζας’ ψηφοφόρων, που ανέδειξαν τον αντισυστημικό χώρο. Οι διαδικτυακές συνδέσεις έφτασαν από 1 δις, το 2005, σε 3,5 δις, το 2017, καλύπτοντας από 14% που κάλυπταν πριν 12 χρονια, το 46% του παγκόσμιου πληθυσμού και από 25% που ήταν, το 85% των κατοίκων των ανεπτυγμένων χωρών!
Η εναλλακτική πληροφόρηση, επέτρεψε την αμφισβήτηση του ‘σανού’, του συστηματικού ψέμματος που διοχετεύαν τα συστημικά ΜΜΕ. Έτσι, έσπασε το ‘ΜΑΤΡΙΞ’ των ΜΜΕ και ξεπήδησαν στον αντισυστημικό χώρο κινήματα όπως το Occupy wall street(ΗΠΑ) και Momentum(Αγγλία) και ανέδειξαν μορφές όπως τους Ντόναλτ Τραμπ, Μπερνι Σάντερς, Τερέζα Μει και Τζέρεμι Κορμπιν που βάζουν το εθνικό συμφέρον μπροστα από τα συμφέροντα των πολυεθνικών.
Από την άλλη, σε περιφερειακές χώρες με λαούς με ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΗ όπως Ουγγαρία, Μολδαβία και Τσεχία, και ως αποτέλεσμα των ΞΕΤΣΙΠΩΤΩΝ ΕΚΒΙΑΣΜΩΝ που αυτές οι χωρες είχαν, βλέπουμε την ανάδειξη του ηθικού αναστήματος εθνικών ηγετών πού αντιτίθενται στον φασισμό των Ευρω-Τραπεζών και των υπόλοιπων πολυεθνικών και μαριονετων που διαθέτουν στις Βρυξέλλες.
Γιατί το γκρέμισμα παγκοσμιοποίησης οδηγεί σε άνοδο βιοτικού επιπέδου
Κατά τα τελευταία 40 χρόνια, που αναπτύχθηκε η παγκοσμιοποίηση, οι εθνικές εταιρίες συρρικνώθηκαν και χρεοκόπησαν και οι μισθοί των εργαζομένων συρρικνωθήκαν ως ποσοστό του ΑΕΠ. Ο μονος που ωφελήθηκε ηταν οι πολυεθνικές, που τα υπερκέρδη αυτά μέσα απο αδιαφανή τριγωνικά εταιρικά σχήματα το ‘πάρκαραν’ σε φορολογικούς παράδεισους , με εικονικά τιμολόγια, και με κομμάτι αυτού καταφέρνουν έκτοτε να εξαγοράζουν πολιτικούς και να διευρύνουν το ρόλο τους.
Όμως η αυτοκρατορία φτάνει στο τέλος της. Καθώς το κοντινότερο, χρονικά, σ εμάς ιστορικό προηγούμενο διάλυσης μιας τοσο σάπιας αυτοκρατορίας, είναι εκείνο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, θα δούμε τι συνέβη τότε για να πάρουμε μια γεύση .Υπάρχουν σημαντικές αναλογίες.
Οπως σε 50 χρόνια αναπτύχθηκαν υπέρμετρα οι πολυεθνικές έτσι και τότε σε 500 χρόνια, απο το 140 πχ ως το 360 μχ υπήρξε η ανάπτυξη της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας που οδήγησε στη δημιουργία τελικά όχι μόνο μεγάλων έργων αλλά και τεράστιων ακαλλιέργητων περιοχών γης.
Επίλογος
Η δυνατότητα των 300 μεγάλων πολυεθνικών εταιριών να εκβιάζουν 6 δις πολίτες, αρχίζει να αμφισβητείται. Ο Ντόναλτ Τραμπ, με την εκλογή του το 2016 συνέτριψε τις πολυεθνικές στις ΗΠΑ, με το στραπατσάρισμα και κατάργηση 3 διεθνών συμφωνιών (ΤPP, TTIP,NAFTA) και η Αγγλία αναπτύσσει το δικό της ελεύθερο αναπτυξιακό μοντέλο. Το ιερατείο των Βρυξελλών αμφιβητείται από την Ουγγαρία, και την Τσεχία ως και την… Ιταλία. Οι σφηγκοφωλιές της παγκοσμιοποίησης γκρεμίζονται και ανοίγει ο δρόμος στα λουλούδια να ανθίσουν ξανά, στα έθνη να ξαναδιεκδικήσουν το ρόλο τους, στην αξιοπρεπή επιβίωση, τις εθνικές αξίες, τον ελεύθερο ανταγωνισμό! Η ιστορία δείχνει τον δρόμο! Τα έθνη και οι λαοί θα νικήσουν!
Δρ. Κωνσταντίνος Βέργος
Καθηγητής Χρηματοοικονομικών στο Πανεπιστήμιο Πόρτσμουθ, Αγγλία
ΠΗΓΗ
------------------
Υψηλούς δασμούς σε χάλυβα και αλουμίνιο ανακοίνωσε ο Τραμπ
Γιούνκερ: Έτοιμοι να απαντήσουμε στους αθέμιτους δασμούς των ΗΠΑ
► Του Ilias Karavolias:
► Το Τέλος του Κόσμου όπως τον ξέραμε;
● "Η Κίνα βιάζει την χώρα μας’’, είπε ο πρόεδρος των ΗΠΑ σε ομιλία του. Και στην συνέχεια έγραψε στο tweet: ''Όταν χάνουμε δισεκατομμύρια δολάρια από το εμπόριό μας με σχεδόν κάθε χώρα, τότε οι εμπορικοί πόλεμοι είναι καλοί και εύκολα κερδίζονται''.
● Απ' ότι καταλάβατε, το κουμπί πατήθηκε. Ο Trump θα επιβάλλει δασμούς 25% στις εισαγωγές χάλυβα και αλουμινίου στις ΗΠΑ. ''Πρέπει να προστατέψουμε τη χώρας μας και τους εργαζομένους μας καθώς η χαλυβουργία μας είναι σε κακή κατάσταση’’ , είπε ο πλανητάρχης, ενώ ο υπουργός Εμπορίου των ΗΠΑ υποστήριξε ότι η επιβολή των δασμών αποτελεί θέμα εθνικής ασφάλειας και είναι αναγκαία για τη στήριξη της αμερικανικής οικονομίας.
● Θα αποφύγω να σχολιάσω τι σημαίνει πρακτικά για ευρωπαϊκές, κινεζικές αλλά και άλλες επιχειρήσεις η επιβολή δασμών στις εισαγωγές χάλυβα-αλουμινίου (πχ, για κάθε 100 τόνους χάλυβα που εισάγονται στις ΗΠΑ, οι 7 προέρχονται από την Τουρκία).
● Τα μακροοικονομικά δεδομένα, οι νομισματικές σχέσεις και οι ανισορροπίες που θα δημιουργηθούν από τους δασμούς που επέβαλε η κυβέρνηση Τrump στις δυο βασικές πρώτες ύλες, θα μας απασχολήσουν σε μελλοντικό κείμενο. Εξετάζω κάτι άλλο στις γραμμές αυτές. Και δεν αναφέρομαι καν στις γεωπολιτικές επιπτώσεις και στην ανακατανομή ισχύος που γεννούν ιστορικά οι εμπορικοί πόλεμοι. Γιατί περί εμπορικού πολέμου πρόκειται αυτό που κάνουν σήμερα οι ΗΠΑ. Ήδη η Ε.Ε. ετοιμάζει δασμούς ύψους 25% σε αμερικανικές εισαγωγές αξίας 3,2 δις δολαρίων, εάν οι δασμοί Trump αφορούν ευρωπαϊκά προϊόντα. Αναφέρομαι σε κάτι που ίσως η Ιστορία το καταγράψει κάποτε, σε ένα μακρινό ή κοντινό μέλλον: στην αρχή του τέλους της Παγκοσμιοποίησης, όπως την ζήσαμε μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου και μετά την σταδιακή απορρύθμιση των αγορών εδώ και τρεις δεκαετίες περίπου.
● Πολλοί αναρωτιούνται ίσως αν η αμερικανική αυτή εμπορική πρακτική είναι "αθέμιτη". Και όμως. Τίποτα το αθέμιτο δεν υπάρχει στο σημερινό διεθνές εμπορικό σκηνικό των χαμηλών επιτοκίων και των μοχλευμένων ισολογισμών των κεντρικών και των εμπορικών τραπεζών. Αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα. Ένας νέος οικονομικός προστατευτισμός φαίνεται να ξεκινάει από την μήτρα του καπιταλισμού (ΗΠΑ) και ίσως γίνει αιτία για έναν νέου τύπου οικονομικό εθνικισμό, κυρίως από τις μεγάλες δυνάμεις.
● Το αυτονόητο φυσικά δεν σηκώνει αμφισβήτηση: Οι δασμοί στις εισαγωγές χάλυβα και αλουμινίου που σχεδιάζει να επιβάλει ο Τrump θα διαστρεβλώσουν το παγκόσμιο εμπόριο και θα στοιχίσουν θέσεις εργασίας, ειδικά εάν άλλες χώρες ακολουθήσουν το παράδειγμα των ΗΠΑ. Ήδη τα χρηματιστήρια ταρακουνήθηκαν πλήττοντας τις τιμές των μετοχών των χαλυβουργιών και των μεταποιητικών βιομηχανιών που τροφοδοτούν τις αμερικανικές αγορές.
● Η Αμερικανική ηγεμονία (η χωροχρονική παντοδυναμία της στην ουσία) δεν υπολογίζει και δεν σέβεται τους πολυμερείς εμπορικούς κανόνες και την παγκόσμια τάξη του εμπορίου. Θα το κατανοήσουμε καλύτερα αν αναρωτηθούμε το αυτονόητο: τι θα γίνει όταν οι ασιατικές, φθηνού εργατικού κόστους χαλυβουργίες, λόγω των δασμών από τις ΗΠΑ, βρεθούν σε κατάσταση υπερπροσφοράς, και οι εγχώριες αγορές τους πλημμυρίσουν με προϊόντα χάλυβα που δεν έχουν πού αλλού να πουληθούν; Η Ε.Ε θα βρεθεί στην δυσάρεστη θέση να είναι αυτή ο βασικός υποδοχέας του παραγόμενου προϊόντος. Και ξέρουμε τι σημαίνει για τις ευάλωτες, ανόμοιες, γεμάτες ανισότητες ευρωπαϊκές οικονομίες, να κατακλύζονται από ασιατικά φθηνά προϊόντα και πρώτες ύλες.
● Ας ελπίσουμε ότι ο ιστορικός του μέλλοντος δεν θα καταγράψει ως μήνα έναρξης ενός μεγάλου εμπορικού πολέμου τον Μάρτιο του 2018. Και ας ελπίσουμε να είναι διαχειρίσιμες οι παρενέργειες και οι ζημίες στο διεθνές εμπόριο, στην παραγωγή και στην απασχόληση. Φοβάμαι όμως ότι ένας εμπορικός πόλεμος που συνοδεύεται από ισχυρό σχέδιο οικονομικού προστατευτισμού στις ΗΠΑ, έστω και αν στην αρχή δεν μοιάζει απειλητικός για τις οικονομίες, θα λειτουργεί υπόγεια και αθόρυβα για πολύ καιρό πλήττοντας τις αγορές και δημιουργώντας εστίες ανισορροπίας σε τιμές προϊόντων αλλά και στην αξία της Εργασίας…
Σχόλια