Για έναν Erdogan που «μίλησε έξω από τα δόντια» μιλούν οι Financial Times
Στην επίσκεψη του προέδρου της Τουρκίας Recep Tayyip
Erdogan στην Ελλάδα και την επιθετικότητα που επέδειξε, αναφέρεται
δημοσίευμα των Financial Times. Σε αυτό τονίζεται ότι ο Erdogan χρησιμοποίησε την πρώτη επίσκεψη Τούρκου προέδρου στην Ελλάδα μετά από 65 χρόνια για να μιλήσει «έξω από τα δόντια» για τις διμερείς διαφωνίες μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.
- Ο Erdogan, στη διήμερη επίσκεψή του, σχολίασε τα δικαιώματα της μειονότητας, το κυπριακό και τη Συνθήκη της Λωζάνης, προκαλώντας εμφανές σοκ στον Έλληνα Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο, ενώ ανάγκασε τον Αλέξη Τσίπρα να διατηρήσει αμυντική στάση στην κοινή συνέντευξη Τύπου.
- Στο δημοσίευμα υποστηρίζεται ότι η Αθήνα ευελπιστούσε ότι η επίσκεψη Erdogan θα αποτελούσε μία ευκαιρία για ενίσχυση των διμερών σχέσεων και πιθανώς να υπήρχε και πρόοδος αναφορικά με την προσφυγική κρίση.
- «Ο Erdogan εξέπληξε τους Έλληνες αξιωματούχος με μία συνέντευξή του σε ελληνική εφημερίδα πριν φθάσει στην Ελλάδα, αναφορικά με την 94 ετών Συνθήκη της Λωζάνης, για την οποία ζήτησε να αναθεωρηθεί», τονίζεται στο δημοσίευμα.
Κατά την επίσκεψη του στην Ελλάδα, συνεχίζει το δημοσίευμα, ο Erdogan αναφέρθηκε και στο θέμα της Κύπρου, ενώ υποστήριξε ότι χωρίς την άδεια της Άγκυρας η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να ενταχθεί εκ νέου στο ΝΑΤΟ το 1980.
Σύμφωνα με Έλληνες αξιωματούχους ο κ. Erdogan ήταν λιγότερο επιθετικός όταν συναντήθηκε με τον Έλληνα πρωθυπουργό.
Ο Erdogan έχει επισκεφθεί την Ελλάδα δύο φορές πριν από μια 10ετία, όταν ήταν πρωθυπουργός.
Όπως τονίζει ένας διπλωμάτης: «Τότε ήταν ένας πρωθυπουργός που ήθελε να έρθει πιο κοντά στην Ευρώπη και να δείξει ότι είχε καλές σχέσεις με την Ελλάδα.
Αυτή τη στιγμή τα πράγματα ήταν διαφορετικά». ΠΗΓΗ
Blogger:
- Eάν, λέω εάν, ο Ερντογάν: "σόκαρε τους οικοδεσπότες του στην Ελλάδα" την πολιτική Ελληνική "ηγεσία" και έχει σημασία ότι το λένε οι F.T, τότε η ελληνική ηγεσία εμφανίζεται ανεπαρκής! Μια ηγεσία σοκάρεται όταν κάτι δεν έχει διαβάσει καλά, κάτι δεν έκανε καλά.
Φοβάμαι ότι η ήττα αυτή στο επίπεδο της εξωτερικής πολιτικής είναι παρόμοια με εκείνη της συμφωνίας του Φεβρουαρίου του 2015 με την τρόϊκα. Σ' εκείνη την περίπτωση χρειάστηκε λιγότερο από εξάμηνο για να καταλάβουμε την συντριπτική ήττα (Ιούλιος 2015). Την χθεσινή ήττα μένει να δούμε πότε θα νοιώσουμε στο πετσί μας. (Και εδώ σχετικά) Οι ιδεοληψίες είναι κακό πράγμα, γίνονται χειρότερες όταν είναι εμμονές!
(Μεταγεννέστερη εγγραφή: Νάτα μας: Γιλντιρίμ: Το Αιγαίο δεν είναι ελληνικό)
Tέλος για να μην σας κακοκαρδίσω, ας μιλήσουμε για πανωλεθρίαμβο του χαβαλετζή - χωρατατζή Αλ6.
Καλή μας νύχτα!
Υ.Γ.1. Αυτά παθαίνει κανείς όταν προσέρχεται στο παιχνίδι της ιστορίας, ξεβράκωτος, απαράσκευος, αδιάβαστος. Ο μικρομέγαλος που μπορεί όλα να τα καταφέρει γιατί είναι ο πιο μάγκας και τσαμπουκάς καραμπουζουκλής! Χορεύει τσάμικο σε ναρκοπέδιο....
Σε μαύρη τρύπα η εξωτερική πολιτική της χώρας
NYTimes: Τι θέλησε να επιτύχει ο Erdogan (Τουρκία) με την ιστορική επίσκεψή του στην Ελλάδα
Παράξενα πράγματα
Ερντογάν: Σεβόμαστε τη Λωζάνη, ζητάμε αλλαγές στη Θράκη
ΕΡΝΤΟΓΑΝ - ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ. ΠΟΙΟΣ ΚΕΡΔΙΣΕ;
Η τουρκική επιδίωξη για «θρακιώτη Ντενκτάς» και η ανάγκη βελτιώσεων στην ανάδειξη μουφτήδων
--------------
Τις προάλλες, σε τούτη εδώ την μικρή δικτυακή γωνιά, επιχειρήσαμε να διαβλέψουμε τους λόγους για τους οποίους η ελληνική πλευρά κάλεσε τον τούρκο πρόεδρο να μας επισκεφθεί. Βεβαίως, ποτέ δεν καμώθηκα τον διεθνολόγο ή, τέλος πάντων, τον ειδικό σε θέματα εξωτερικής πολιτικής. Πλην όμως, θα πρέπει να είναι κανείς κουφός, τυφλός ή ηλίθιος για να μη μπορεί να αποκωδικοποιήσει τα σήμετα που εκπέμπονται από ορισμένα σημαντικά κέντρα διαμόρφωσης της διεθνούς πολιτικής. Σαν κι αυτά, ας πούμε, που εξέπεμψε δέκα μόλις ημέρες πριν την περιβόητη επίσκεψη Ερντογκάν το διαβόητο Ατλαντικό Συμβούλιο (Atlantic Council).
Τι είναι όμως αυτό το Ατλαντικό Συμβούλιο; Είναι μια πολιτειακή "δεξαμενή σκέψης" (think tank), η οποία ιδρύθηκε το 1961 με πρωτοβουλία τού πρώην υπουργού εξωτερικών των ΗΠΑ Ντην Άτσεσον και με κεντρικό μόττο "δουλεύουμε μαζί για να καταστήσουμε το μέλλον ασφαλές". Σκοπός τής ίδρυσής του ήταν να συμβάλει στην συνέχιση της συνεργασίας μεταξύ των χωρών τής Βόρειας Αμερικής και της Ευρώπης, η οποία άρχισε με αφορμή τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Πίσω από τις λέξεις, όμως, διαφαίνεται πεντακάθαρα ότι το Ατλαντικό Συμβούλιο είναι απότοκο του ψυχρού πολέμου και φτιάχτηκε για να χρησιμεύσει ως ένα ακόμη όπλο τού δυτικού κόσμου κατά του κομμουνισμού. Ως εκ τούτου, δεν συνιστά έκπληξη το γεγονός ότι σήμερα αποτελεί μέλος της Ατλαντικής Σχέσης (Atlantic Treaty Association), μιας οργάνωσης πολιτικών ηγετών, ακαδημαϊκών, στρατιωτικών, διπλωματών και δημοσιογράφων, η οποία φτιάχτηκε το 1954 και έχει ως στόχο να διαδίδει τις αξίες τού ΝΑΤΟ, δηλαδή την δημοκρατία, την ελευθερία, την ειρήνη, την ασφάλεια και την νομιμότητα.
Στα τέλη Νοεμβρίου, λοιπόν, το Ατλαντικό Συμβούλιο έδωσε στην δημοσιότητα μια μελέτη 26 σελίδων, η οποία έχει ως σκοπό να προτείνει ένα νέο σχέδιο δράσης των ΗΠΑ στην Βαλκανική. Τίτλος τής μελέτης είναι " Τα Βαλκάνια μπροστά" και χαρακτηριστικά σαφής υπότιτλος "Μια νέα στρατηγική των ΗΠΑ στην περιοχή". Νωρίς-νωρίς, δηλαδή, από το εξώφυλλο κιόλας, η ανεξάρτητη (λέμε τώρα!) "δεξαμενή σκέψης" ξεκαθαρίζει ότι εκείνο που την νοιάζει είναι τα συμφέροντα των ΗΠΑ στα Βαλκάνια. Κι αυτό το "ξεκαθάρισμα" γίνεται ακόμη σαφέστερο από τους τίτλους και μόνο των κεφαλαίων τής μελέτης, όπως π.χ. "Οι ρωγμές αφθονούν", "Τι θέλει η Ρωσσία;", "Καμπάνάκι κινδύνου για τις ΗΠΑ" και "Από την ασφάλεια στην ευημερία".
Οπωσδήποτε η εν λόγω μελέτη έχει ενδιαφέρον για όποιον θέλει να μάθει ή απλώς να κατανοήσει μερικά από όσα συμβαίνουν ή επίκειται να συμβούν στην γειτονιά μας. Όπως "εύχονται" στον πρόλογό τους οι συντάκτες της, "αυτό το κείμενο αποτελεί (...) μόνο την αρχή αυτού που ελπίζουμε να αποτελέσει ένα νέο όραμα για την εμπλοκή των ΗΠΑ στα Δυτικά Βαλκάνια", ενώ λίγο πιο κάτω γίνονται ακόμη σαφέστεροι:
"Παρ' όλο που η περιοχή εξακολουθεί να επιθυμεί να ενταχθεί στην Δύση (και τα θεσμικά της όργανα), το τελικό αποτέλεσμα δεν πρέπει πλέον να θεωρείται δεδομένο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, ειδικώτερα, μπορούν και πρέπει να διαδραματίσουν βασικό ρόλο. Πρέπει να δώσουμε [σ.σ.: προσοχή στο α' πληθυντικό!] φωνή σε ένα σαφές, κοινό όραμα για την περιοχή και να συντονιστούμε με την Ευρωπαϊκή Ένωση ώστε να αποκαταστήσουμε την σαφήνεια σε ένα κοινό διατλαντικό στόχο σε πολιτικό επίπεδο".
Θα μπορούσαμε να επισημάνουμε πολλά ενδιαφέροντα σημεία αυτής της μελέτης αλλά ας μείνουμε σε κάτι χαρακτηριστικό που περιλαμβάνεται στις πρώτες σελίδες. Εκεί, οι συντάκτες σημειώνουν ότι "υπάρχουν αρκετά συγκεκριμένα βήματα που οφείλουν να κάνουν οι ΗΠΑ προκειμένου να βοηθήσουν στην σταθεροποίηση μιας περιοχής, η οποία αναζητεί απεγνωσμένα σταθερότητα" και παραθέτουν τέσσερα εξ αυτών:
(1) Σύσταση μόνιμης στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ στην Νοτιοανατολική Ευρώπη
Όπως σημειώνεται, "μια τέτοια αναγγελία θα προβάλει την μόνιμη δέσμευση των ΗΠΑ για ασφάλεια στην περιοχή και θα παγιώσει την μακροπρόθεσμη δυνατότητά τους να επηρεάζουν τις εξελίξεις". Ως χώρος εγκατάστασης αυτής της πολιτειακής στρατιωτικής δύναμης προτείνεται το στρατόπεδο Μπόντστηλ του Κοσόβου, αποδεικνύοντας έτσι ότι είχαν απόλυτο δίκιο όσοι υποστήριζαν ότι το Κόσοβο φτιάχτηκε από τις ΗΠΑ για να χρησιμοποιηθεί ως στρατιωτική τους βάση.
(2) Επιδίωξη μιας "ιστορικής" επαναπροσέγγισης με την Σερβία
Αυτό το βήμα θεωρείται απαραίτητο επειδή εκτιμάται ότι έτσι το Βελιγράδι θα αρχίσει να παίρνει αποστάσεις από την Μόσχα
(3) Ανάκτηση της φήμης των ΗΠΑ ως ειλικρινούς μεσάζοντα
Εδώ η μελέτη σημειώνει, μεταξύ άλλων ότι "οι ΗΠΑ πρέπει να επιδιώξουν με εντονώτερη προσπάθεια την προετοιμασία Αθήνας και Σκοπίων να γίνουν μελλοντικοί σύμμαχοι και να ενώσουν τις προσπάθειές τους με τις προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ώστε να ωθήσουν τις συνομιλίες Βελιγραδίου-Πρίστινας μέχρι το τέλος".
(4) Στήριξη των επιδιώξεων πάνω στους επιχειρηματίες και την νεολαία της περιοχής
Οι μελετητές προτείνουν μια σειρά έργων και επενδύσεων στην περιοχή, δηλαδή κάτι που μοιάζει με μικρογραφία τού Σχεδίου Μάρσαλ, σημειώνοντας ότι έτσι θα διευκολυνθεί η προσπάθεια για να γίνουν οι ΗΠΑ περισσότερο αποδεκτές από τους λαούς της περιοχής.
Η στρατιωτική βάση Μπόντστηλ στο Κόσοβο, κοντά στα σύνορα με την ΠΓΔΜ.
Υποθέτω ότι ο αναγνώστης έχει ήδη καταλήξει σε σαφή συμπεράσματα και δεν θέλω να υποτιμήσω την κρίση του παραθέτοντας τα δικά μου. Θα κλείσω εδώ, λοιπόν, με μια μικρή παρατήρηση. Η παραπάνω μελέτη του Ατλαντικού Συμβουλίου δημοσιεύθηκε στις 28 Νοεμβρίου. Δυο μέρες μετά, οι υπουργοί εξωτερικών Αλβανίας, Βοσνίας - Ερζεγοβίνης, Κοσόβου, Μαυροβουνίου, ΠΓΔΜ και Σερβίας συναντήθηκαν στον Λευκό Οίκο με τον με τον επί κεφαλής του συμβουλίου εθνικής ασφαλείας των ΗΠΑ, τον αντιστράτηγο ε.α. Χέρμπερτ Ραίυμοντ ΜακΜάστερ. Αν δεν θυμάστε, πρόκειται για τον ίδιο σύμβουλο με τον οποίο συναντήθηκε τον Μάρτιο ο δικός μας ΥπΕξ Νίκος Κοτζιάς, μια συνάντηση για την οποία μιλήσαμε τις προάλλες ("Tί έρχεται να κάνει ο Ερντογκάν στην Αθήνα;"). Παράξενα πράγματα...
Σχόλια