Ο Ντόναλντ Τούσκ είναι ένα από τα χαρακτηριστικότερα δείγματα νεογενίτσαρου κομισάριου των Βρυξελλών.ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
Γνήσιο πολιτικό προιόν της μετασοβιετικής νεοφιλελεύθερης λαίλαπας στις χώρες του πρώην υπαρκτού, διετέλεσε πρωθυπουργός για δύο θητείες στην Πολωνία και όταν είδε ότι ξέφτισε η μπογιά του, απέδρασε εγκαίρως για τις Βρυξέλλες.
Εκεί, ποντάροντας πρωτίστως στα αντιρωσικά του διαπιστευτήρια, τα γερμανικά μαντρόσκυλα του φόρτωσαν ένα κουστούμι πολύ μεγαλύτερο από το μπόι του.
Και έτσι αναδείχτηκε πρόεδρος του ευρωπαικού συμβουλίου, διαδεχόμενος έναν άλλο φασουλή αχυράνθρωπο, τον Χέρμαν βαν Ρομπέι, κυριολεκτικά από το πουθενά.
- Για την ανέλιξη του αυτή δεν εκτιμήθηκε η οξυδέρκεια του ή τεχνοκρατικές ικανότητες του(σ.σ. μιλάει αγγλικά λίγο χειρότερα από τον Τσίπρα…), ούτε η ηθική ακεραιότητα του(σ.σ. ενεπλάκη σε σκάνδαλο υποκλοπών).
- Μονάχα η ικανότητα του να μεταμορφώνεται σε γλοιώδες σφουγγαρόπανο της Μέρκελ. Τον θυμόμαστε άλλωστε στην κρίσιμη σύνοδο του Ιουλίου 2015 να λέει το ανεκδιήγητο «the game is over” στον Ελληνα πρωθυπουργό ο οποίος του απάντησε ότι «οι ζωές των ανθρώπων, οι συντάξεις και οι μισθοί, δεν είναι παιχνίδι».
- Στην πατρίδα του που κυβερνά με ευρεία αποδοχή το καθαρόαιμο δεξιό και ευρωσκεπτικιστικό κόμμα «Νόμος και Δικαιοσύνη» δεν θέλουν πλέον ούτε να τον μυρίσουν, σε σημείο μάλιστα που επιχειρήθηκε πολωνικό βέτο στην ανανέωση της ευρωπαικής θητείας του! Το Βερολίνο όμως επέβαλλε την επανεκλογή του και συνέχιζε να αναπέμπει ύμνους στο πρόσωπο του.
Η πραγματικότητα είναι ότι ο Τούσκ λειτούργησε και πάλι ως «λαγός» της Μέρκελ, που βρίσκεται σε δυσχερέστατη θέση και θέλει να βολιδοσκοπήσει το πεδίο δραστικών φραγμών στην μεταφορά προσφύγων από τις λεγόμενες «χώρες πρώτης υποδοχής». Η Γερμανίδα πολιτικός που δυσκολεύεται εξαιρετικά να σχηματίσει νέα κυβέρνηση δεχόμενη αμφίπλευρες πιέσεις με κύριο άξονα το μεταναστευτικό επιθυμεί πλέον να υψώσει έναν νοητό φράχτη που θα περιορίζει τους Ασιάτες και Αφρικανούς μετανάστες στην Ιταλία, την Ισπανία και την Ελλάδα. Εκεί δηλαδή που πρωτοπατούν το πόδι τους διασχίζοντας τα ευρωπαικά θαλάσσια σύνορα. Δεν μπορεί να το ομολογήσει ευθέως, γιατί είναι η ίδια που ευθύνεται για την πολιτική των «ανοιχτών θυρών» με τα…Willkommen και τα άλλα καραγκιοζιλίκια της μαζικής υποδοχής προσφύγων που ξεκίνησε μόλις πριν τρία χρόνια και τερματίστηκε άδοξα όταν διαπιστώθηκε πώς κάποιοι από τους νέο-εποίκους, εκτός από το να δουλεύουν για ψίχουλα στα εργοστάσια της Βαυαρίας, στριμώχνουν τις γερμανίδες στις χριστουγεννιάτικες γιορτές, βιάζουν παιδάκια και βάζουν καμιά βόμβα, όταν τους ορμηνέψει το Χαλιφάτο…
- Η Μέρκελ λοιπόν ήταν εκείνη που έβαλε τον Ντόναλντ, «τον δικό μας Ντόναλντ», όπως αρέσκεται να τον προσφωνεί, για να ρίξει άδεια μήπως και πιάσει γεμάτα…
- Η συνέχεια προμηνύεται δυστυχώς ακόμη χειρότερη και δεν έχει σχέση με τον…εγκέφαλο του Τουσκ, αλλά με αυτούς που θα του πασάρουν τα σκονάκια…
Πηγή:
===================
Το ανέκδοτο της «ευρωπαϊκής αλληλεγγύης»
Όποια πρόβλεψη κι αν γίνει για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι παρακινδυνευμένη.
Ο πρώτος σοβαρός κλυδωνισμός που δέχτηκε ήταν με το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης και την κρίση χρέους που έπληξε τις χώρες της περιφέρειας και ειδικά του Νότου.Η λύση που επιλέχτηκε ήταν η εφαρμογή σκληρών πολιτικών λιτότητας στους λαούς των χωρών αυτών και η διάσωσή των τραπεζών τους στο βαθμό που τα χρέη τους ήταν συνδεδεμένα με τις μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες.
Αυτή η «διάσωση» βαφτίστηκε αλληλεγγύη. Μεγάλες μερίδες των λαών αυτών αμφισβήτησαν στους δρόμους αυτού του είδους την αλληλεγγύης κι ένα κύμα αμφισβήτησης της Ευρώπης από αντιμονοπωλιακές θέσεις εκδηλώθηκε. Στα μάτια των κατώτερων εισοδηματικά στρωμάτων, η Ε.Ε έχασε την προωθητική δύναμη και την λάμψη της. Φάνηκε καθαρά πως οικοδομείται μια Ευρώπη των τραπεζών και όχι των πολιτών. Ταυτόχρονα αναδείχτηκε ο ρόλος της Γερμανίας ως οικονομικού γίγαντα που τρέφει τα θηριώδη πλεονάσματά της από τα ελλείματα των χωρών του Νότου.
Το δεύτερο κλυδωνισμό της Ευρωπαϊκής Ενωσης ζούμε στις μέρες μας με αφορμή και αιτία την διαχείριση του προσφυγικού θέματος. Πριν από λίγες μέρες είχαμε την επιστολή Τουσκ που ουσιαστικά ζητούσε την κατάργηση της ποσόστωσης στην υποδοχή των προσφύγων και την μετατροπή της Ιταλίας και της Ελλάδας σε αποθήκες ψυχών. Στην Ευρωπαϊκή Σύνοδο κορυφής επιβεβαιώθηκε ότι το κλίμα είναι βαρύ και υπάρχουν χώρες όπως η Πολωνία και η Τσεχία που δεν πρόκειται να κάνουν πίσω στην θέση τους ότι δεν πρόκειται να δεχτούν πρόσφυγες . Αυτό ισχύει έτσι κι αλλιώς για όλες τις χώρες του Βίζεγκραντ
Ο κλυδωνισμός της Ευρωπαϊκής Ενωσης είναι τόσο μεγάλος που τα λόγια του Ολλανδού πρωθυπουργού Μαρκ Ρούτε κατά τη διάρκεια της διάσκεψης τον αποτυπώνουν χαρακτηριστικά: «δεν μπορούμε να έχουμε ένα σύστημα βάσει του οποίου οι χώρες ψωνίζουν ό,τι τους αρέσει από την ΕΕ, αλλά δεν δείχνουν καμιά πρόθεση να επιδείξουν την απαραίτητη αλληλεγγύη»..
Οι ηγέτες των τεσσάρων κρατών του Βίζεγκραντ προσέφεραν στην Ιταλία 35 εκατομμύρια ευρώ για να υποστηριχθούν προγράμματα στη Λιβύη για το μεταναστευτικό ζήτημα, με σκοπό την μείωση των ροών προς την Ευρώπη. Το κάνουν για να ξεφύγουν έτσι από την υποχρέωση να υποδεχθούν πρόσφυγες, ειδικά μουσουλμάνους από τη Μέση Ανατολή και την Αφρική, επιχειρηματολογώντας ότι αυτό θα έθετε εν αμφιβόλω την εθνική τους ασφάλεια.
Η Γερμανία και άλλα κράτη που υποστηρίζουν τις ποσοστώσεις προειδοποιούν ότι ενδέχεται να επιβάλλουν στις χώρες που αθετούν την υποχρέωσή τους να υποδεχθούν πρόσφυγες να το πράξουν, με ψήφο κατά πλειοψηφία, εάν δεν βρεθεί συμβιβασμός. Κάτι τέτοιο αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο να βαθύνουν οι διχασμοί την ώρα που οι 27 προσπαθούν να προβάλλουν ένα αρραγές μέτωπο, εν μέσω των διαπραγματεύσεων για το Brexit. Ευρωπαϊκός μύλος…
Τόσο η Ιταλία όσο και άλλες χώρες που συνεισφέρουν στον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό απείλησαν να στερήσουν από τα κράτη που δεν εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους ευρωπαϊκές επιδοτήσεις και επιχορηγήσεις. Αντιλαμβάνεται κανείς πως η αποσύνθεση με αφορμή το προσφυγικό είναι προχωρημένη. Η διάσκεψη αυτή είναι αδύνατο να καταλήξει σε ομόφωνες αποφάσεις όποια διατύπωση και αν βρεθεί στην ανακοίνωση μετά την ολοκλήρωση των εργασιών της. Η κ. Μέρκελ αδύναμη πολιτικά σε αυτή τη φάση δεν μπορεί να επιβάλει το πολιτικό σκεπτικό της στους υπόλοιπους και ειδικά σε αυτούς που είναι επικεφαλής δεξιών συντηρητικών κυβερνήσεων που για να πετύχουν την εκλογή τους καβάλησαν το κύμα του εθνικισμού και της ξενοφοβίας όπως η οι ηγέτες των χωρών του Βίζεγκραντ.
Η Ευρώπη που επιφύλαξε σκληρή και απάνθρωπη μοίρα σε εκατομμύρια πολίτες της σπρώχνοντάς τους με τις πολιτικές λιτότητας στο οικονομικό και κοινωνικό περιθώριο τώρα κινδυνεύει με αποσύνθεση. Το πολιτικός της διευθυντήριο, ο περίφημος γαλλογερμανικός άξονας αδυνατεί να συγκρατήσει τις εθνικές αναδιπλώσεις. Η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη αποδεικνύεται πάλι γράμμα κενό περιεχομένου…
Σχόλια