Τα Paradise Papers αποκαλύπτουν την έκπτωση της δημοκρατίας

την

του Μάκη Ανδρονόπουλου  – 

Τα Paradise Papers πόνεσαν περισσότερο από τα Panama Papers, γιατί τα 8 τρισ. δολάρια στα οποία αναφέρονται αφορούν φοροδιαφυγή «καθωσπρέπει» προσώπων και όχι κεφάλαια που έχουν προκύψει από λαθρεμπόριο όπλων, ναρκωτικών και πορνεία. Συνέχεια εδώ

Πόνεσαν, γιατί αφορούν περισσότερα από 120 πολιτικά πρόσωπα από 50 σχεδόν χώρες, μεταξύ των οποίων η βασίλισσα Ελισάβετ της Αγγλίας, ο πρώην καγκελάριος Γκέρχαρντ Σρέντερ, οι υπουργοί Εμπορίου και Εξωτερικών της κυβέρνησης Τραμπ (Γουίλμπερ Ρος και Ρεξ Τίλερσον) και πολλοί άλλοι. Αφορούν επίσης εμβληματικές εταιρείες, όπως οι αμερικανικές Apple και Nike, με τις γερμανικές να έχουν την τιμητική: Siemens, Deutsche Bank, Deutsche Post, Allianz, Bayer και άλλες.
Η φοροδιαφυγή και η φοροαποφυγή έχουν μεγαλύτερο πολιτικό βάρος, γιατί τα τρισεκατομμύρια που φοροδιαφεύγουν επιβαρύνουν τους εργαζόμενους πολίτες, είτε με αβάσταχτους φόρους, είτε με χρόνια στασιμότητα των μισθών και μείωση των συντάξεων.  Οι επιπτώσεις από τις πολιτικές λιτότητας έρχονται να προστεθούν στην πίεση που υφίστανται οι εργαζόμενοι από την εισβολή των οικονομικών μεταναστών, αλλά και από τον αυταρχισμό των τεραστίων επιχειρηματικών ομίλων. Όλα αυτά προκάλεσαν την πολιτική στροφή προς την Ακροδεξιά που σημειώθηκε κυρίως στην Ευρώπη, αλλά και στην Αμερική.
Γι’ αυτό και η Κομισιόν βιάστηκε να υπενθυμίσει τον αγώνα της για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Τώρα προχωράει στη δημιουργία μιας ενιαίας “μαύρης λίστας” των χωρών, οι οποίες χαρακτηρίζονται φορολογικοί παράδεισοι.

Ζήτημα δημοκρατίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Τα Paradise Papers αποτελούνται από 13,5 εκατομμύρια έγγραφα, μέρος των οποίων προέρχεται από δικηγορική εταιρεία στις Βερμούδες που ειδικεύεται στις offshore επενδύσεις. Αναλύθηκαν από τη Διεθνή Σύμπραξη Ερευνητών Δημοσιογράφων (International Consortium of Investigative Journalists) και ενδέχεται να αποτελέσουν τον καταλύτη, τουλάχιστον στην Ευρώπη, για μια σοβαρότερη επανεξέταση του όλου οικονομικού συστήματος. Είναι κοινός τόπος ότι αυτό βρίσκεται σε μεγάλη απόκλιση από τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Οι Βρυξέλλες αντιλαμβάνονται ότι η φοροδιαφυγή των πλουσίων κλονίζει την εναπομείνασα εμπιστοσύνη των πολιτών προς το κράτος και προς τις ελίτ, με αποτέλεσμα να τεκμηριώνει την διάχυτη πεποίθηση πως η δημοκρατία βρίσκεται σε έκπτωση. Σύμφωνα με στοιχεία του Center for Systemic Peace, που δημοσιεύθηκαν πρόσφατα, ο αριθμός των πολιτικών καθεστώτων που χαρακτηρίζονται «δημοκρατικά» αυξήθηκε εντυπωσιακά. Το 1800 ήταν μηδέν και με την πάροδο των ετών έγινε 22, μετά 97 και το 2016 167.
Όμως, μετά την κατάρρευση του σοβιετικού μπλοκ το 1990, περίπου 50 κράτη έχουν χαρακτηριστεί anocracies, ήτοι “χαοτικά” πολιτικά. Επίσης, ο μη κυβερνητικός οργανισμός Freedom House υπολογίζει ότι ένα σύνολο 67 χωρών υπέστησαν πέρυσι υποχώρηση στα πολιτικά δικαιώματα και τις πολιτικές ελευθερίες, έναντι 36 που εμφάνισαν άνοδο.

Αστάθεια και διεύρυνση ανισοτήτων

Μετά την αποδέσμευση του δολαρίου από τον χρυσό στη δεκαετία του ’70 επικράτησε ο ακραίος μονεταρισμός, ο οποίος  ιδεολογικοποιήθηκε με τα αντικρατικά δόγματα του νεοφιλελευθερισμού. Είναι σαφές πως η μορφή που από τότε πήρε ο καπιταλισμός φαίνεται ότι έχει εισέλθει σε μια πολυδιάστατη κρίση. Διευρύνει συνεχώς τις ανισότητες, αυξάνει αλματωδώς τη συγκέντρωση κεφαλαίου και παράγει υπερβολικό χρέος.
Στην ουσία έχουμε μια παγκόσμια οικονομία χρέους. Προ ημερών το Διεθνές Χρηματοοικονομικό Ινστιτούτο (IIF) ανακοίνωσε πως το παγκόσμιο χρέος (δημόσιο και ιδιωτικό) ανήλθε στο επίπεδο ρεκόρ των 226 τρισ. δολαρίων, δηλαδή, στο 324% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Το Ινστιτούτο σημειώνει πως υπήρξε κάποια ελαφρά μείωση του ρυθμού αύξησης του χρέους, αλλά αυτό οφείλεται στο ότι μετοχοποιήθηκε χρέος κινέζικων επιχειρήσεων ύψους 18 τρισ. δολαρίων.
Η παγκόσμια φούσκα είναι τόσο μεγάλη που δεν μπορεί να εξαερωθεί ανώδυνα. Διαφαίνεται ότι η αφαίμαξη των μαζών πλησιάζει σε επικίνδυνα επίπεδα, επειδή τις καθιστά εύφλεκτες.
Οι παραιτήσεις πολιτικών, οι λίστες των φορολογικών παραδείσων και οι πιέσεις από τις κυβερνήσεις δεν θα λύσουν το πρόβλημα του συστήματος. Τα ανοίγματα είναι τόσο μεγάλα που έχουν δημιουργήσει μια θανατηφόρα δυσπλασία στο οικονομικό σύστημα και στην λειτουργία της δημοκρατίας. Είναι οφθαλμοφανές ότι είμαστε μπροστά σε αστάθμητες τεκτονικές πολιτικές και οικονομικές αλλαγές. 
----------

Οι φορολογικοί παράδεισοι, η κα Μαρέβα και το περί δικαίου αίσθημα

του Δημήτρη Χρήστου  – 

Το πρώτο όνομα από την εγχώρια ελίτ που φέρεται να είχε offshore στα νησιά Κέιμαν της Καραϊβικής ήταν της συζύγου του κ. Μητσοτάκη, της κ. Μαρέβα Γκραμπόφσκι. Μια ημέρα πριν έρθει το όνομά της στην επικαιρότητα, ο κ. Μητσοτάκης έκανε ένα ταξίδι αστραπή στο Παρίσι όπου, όπως έγινε γνωστό, συναντήθηκε μόνο με τον Γάλλο υπουργό Οικονομικών κ. Λεμέρ. Τα προγραμματισμένα ταξίδια για πολιτικές επαφές είθισται να ανακοινώνονται. Και είθισται η ανακοίνωση να προηγείται της συνάντησης και μετά να γίνονται δηλώσεις ή έστω ανακοινώσεις για το περιεχόμενο των συζητήσεων.

Τίποτα από όλα αυτά δεν συνέβη. Το ταξίδι ήταν έκτακτο, ανεπίσημο και δεν μάθαμε τους λόγους που το έκριναν τόσο αναγκαίο. Η σιωπή των δύο πλευρών δημιούργησε εύλογες απορίες και αμέσως συνδέθηκε με την επικείμενη αποκάλυψη για την offshore της κ. Μαρέβα, την οποία έσπευσε να υπερασπιστεί ο μηχανισμός της ΝΔ. Λες και οι παγκόσμιες αποκαλύψεις από 94 ΜΜΕ από όλο τον κόσμο έγιναν μόνο γι’ αυτήν! Τί, όμως, έχει να κρύψει ο κ. Μητσοτάκης, αφού όπως λέει και η εκπρόσωπος Τύπου κ. Σπυράκη, όλα ήταν γνωστά για τη δραστηριότητα της συζύγου στον φορολογικό παράδεισο των Κέιμαν;

Τι ξέχασε;

Ήταν όλα γνωστά όμως; Στο βιογραφικό της κ. Μαρέβα αναφέρει ότι κατέχει το 50% των μετοχών στην εταιρεία Eternia Capital. Η συγκεκριμένη offshore που αποκαλύφθηκε από τα Panama Papers είναι η Eternia Capital management, διότι υπάρχει και η Eternia Capital Advisor με μέτοχο την κ. Γκραμπόφσκι που έχει έδρα την Ελβετία. Μια από τις δύο εταιρίες, λοιπόν, δεν έχει συμπεριληφθεί στο βιογραφικό της συζύγου του κ. Μητσοτάκη. Κατά την κ. Μαρέβα η εταιρεία στα Κέιμαν έκλεισε το 2012. Όμως, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, η εν λόγω εταιρεία παρέμεινε ενεργή ως το 2015, όταν και ανέστειλε τη λειτουργία της.
Πολλά θα μπορούσαν να απαντηθούν, αν η κ. Μαρέβα παρουσίαζε τις φορολογικές της δηλώσεις και αποδείκνυε ότι είχε δηλώσει τις μετοχές της στην συγκεκριμένη offshore, καθώς όλοι οι φορολογούμενοι οφείλουν να δηλώνουν όλες τις επιχειρηματικές δραστηριότητές τους και τα μερίδια που κατέχουν σε εταιρείες εντός και εκτός Ελλάδας. Μέχρι στιγμής δεν το έχει πράξει.

Οι υποχρεώσεις του Κυριάκου

Επιπλέον, όσον αφορά τους συγγενείς πολιτικών προσώπων, τα σχετικά στοιχεία πρέπει να περιλαμβάνονται και στις δηλώσεις «πόθεν έσχες» των αξιωματούχων. Το ζεύγος Μητσοτάκη έχει δηλώσει ότι βρισκόταν σε διάσταση μέχρι το 2014. Ήταν, λοιπόν, υποχρεωμένος ο Κυριάκος να συμπεριλάβει στις δηλώσεις «πόθεν έσχες» που αφορούν τις χρήσεις 2013, 2014 και 2015 πως η σύζυγός του κατείχε το 50% της υπεράκτιας εταιρείας. Δεν το έπραξε όμως.
Να θυμίσουμε ότι η Βουλή ψήφισε τον Ιούνιο του 2016 μια τροπολογία με την οποία απαγορεύτηκε η εμπλοκή των συγγενών πρώτου βαθμού σε εταιρείες εκτός Ελλάδας. Όλα τα κόμματα την υπερψήφισαν, εκτός της ΝΔ, η οποία αποχώρησε από τη διαδικασία. Περισσεύει, λοιπόν, η υποκρισία στο περιβάλλον του κ. Μητσοτάκη που πρόσφατα έκανε την βαρύγδουπη προεκλογική δήλωση: «Επιχειρηματίες που δεν τηρούν την εργατική νομοθεσία, έχουν απλήρωτους εργαζόμενους και τα χρήματά τους σε φορολογικούς παραδείσους θα μας βρουν απέναντι και θα υπόκεινται αμέσως στις συνέπειες του νόμου». Και η κ. Μαρέβα, που εκτός από σύζυγος, είναι και επιχειρηματίας;
«Η δημοκρατία θεμελιώνεται στο Σύνταγμα και τους νόμους, προσπαθεί διαρκώς να έχει υλικότητα και αντικειμενικούς όρους. Χωρίς, όμως, τον ηθικό γνώμονα, χωρίς την ατομική ευθύνη, χωρίς πάλη κατά των τυπικών θανάσιμων αμαρτημάτων, χωρίς αίσθηση του κοινού και του κύριου, η δημοκρατία δεν λειτουργεί· μεταπίπτει σε μπίζνες, νομιμοφανή μεν, ανήθικη δε. Αυτή τη δημοκρατία-μπίζνες θέλουμε;» είχε γράψει στην «Καθημερινή» ο Νίκος Ξυδάκης με αφορμή την παρόμοια υπόθεση Βουλγαράκη, τον οποίο η κοινή γνώμη καταδίκασε σε αποβολή από την πολιτική.

Στην ουσία του ζητήματος

Γιατί κανείς κρύβει τα χρήματά του σε φορολογικούς παραδείσους. Τα κρύβει ή διότι δεν είναι νομίμως κτηθέντα ή δεν είναι φορολογημένα ή δεν θέλει το κεφάλαιο και οι τόκοι να φορολογηθούν με τους συντελεστές των χωρών της ΕΕ. Διότι με δύο λόγια θέλει να τα κρύψει. Για αυτό και οι τόποι σαν τα νησιά Κέιμαν αποκαλούνται φορολογικοί παράδεισοι. Οι προκλήσεις για τους απλούς νομοταγείς πολίτες όλου του κόσμου, είναι μεγάλες όταν μαθαίνουν ότι φοροδιαφεύγουν κολοσσοί όπως η Apple και η Nike. Πρόσωπα όπως η Βασίλισσα Ελισάβετ. Και αυτή φάμπρικα της κραυγαλέας φοροδιαφυγής της απληστίας του πλούτου, πρέπει επιτέλους να λάβει τέλος. Δεν είναι δύσκολο αρκεί να υπάρχει πολιτική βούληση.
Η Γαλλία κάλεσε αμέσως, μετά την δημοσιοποίηση από 96 έντυπα και μέσα σε όλο τον κόσμο, των Paradise Papers, τους Ευρωπαίους εταίρους της να συμφωνήσουν στον περιορισμό της διεθνούς χρηματοδότησης των κρατών που προσφέρουν φορολογικά καταφύγια. O υπουργός Οικονομικών, Μπρούνo Λεμέρ (!) ζήτησε να δημιουργηθεί μια «αξιόπιστη» μαύρη λίστα φορολογικών παραδείσων και να επιβάλλονται κυρώσεις σε όσες δεν συνεργάζονται.
Όπως μετέδωσε το Reuters, ο κ. Λεμέρ κάλεσε την ΕE να εξετάσει την διακοπή της χρηματοδότησης χωρών που προσφέρουν φορολογικό καταφύγιο. «Εξετάζουμε για παράδειγμα το ενδεχόμενο να διακόψουμε την οικονομική στήριξη διεθνών οργανισμών όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ή η Παγκόσμια Τράπεζα σε κράτη που δεν προσφέρουν πληροφορίες για φόρους» σημείωσε σε δημοσιογράφους.

Πριν είναι αργά!

Και επειδή η προκλητική ανισότητα και αδικία θρέφει τον εξτρεμισμό καλά θα κάνουν όλοι οι Ευρωπαίοι ηγέτες να τολμήσουν και να αποδείξουν ότι έχουν πλέον τη βούληση και τα μέσα, να σταματήσουν να προστατεύουν το κρυμμένο χρήμα που ξεπερνά, σύμφωνα με τους μετριοπαθέστερους υπολογισμούς, τα οκτώ τρισεκατομμύρια δολάρια!
  • Και όπως δήλωσε ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Γκόρντον Μπράουν: “Πριν από 8 χρόνια, ως πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου και επικεφαλής της G20, προσπάθησα να βάλω τέλος στην αδικία των φορολογικών παραδείσων. Όπως δείχνει όμως η διαρροή των Paradise Papers, τρισεκατομμύρια εξακολουθούν να φυγαδεύονται στα πιο σκοτεινά μέρη της παγκόσμιας οικονομίας, για να γλυτώσουν τη φορολογία. Είναι μια από τις μεγαλύτερες αδικίες της εποχής μας, που επιτρέπει στους πλουσιότερους του πλανήτη να βγάζουν την ουρά τους απέξω, όταν οι υπόλοιποι πληρώνουμε για την υγεία, την παιδεία και την προστασία των αδυνάτων”.
===========

και επειδή κάποιοι ξεχνάνε.... και βλέπουν εγκλήματα μόνο εις της Εσπερίαν για να μην βλέπουμε τα δικά μας! (Βενι!!! που είπες ότι είχες για ένα χρόνο το στικάκι;ΧΑ!ΧΑ!ΧΑ! Ειρίσθω εν παρόδω, ο Βενι ανακάλυψε εσχάτως και τον πατριωτισμό και έγραψε περί τούτου: Χωρίς φόβο με μπόλικο πάθος μακριά απ' αυτόν η ρήση: Ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο ενός καθάρματος." Σάμιουελ Τζόνσον)

  • Η λίστα Λαγκάρντ και το παιχνίδι εξαπάτησης του φιλοθεάμονος κοινού

    Ο Χουντής καταγγέλλει ότι θα παραγραφούν φόροι και πρόστιμα από τις λίστες των μεγαλοκαταθετών 

    ============

    DW: Σωρεία περιπτώσεων φοροδιαφυγής αποκαλύπτεται το τελευταίο διάστημα στη Γερμανία


    Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Συνδικάτου Γερμανών Εφοριακών, οι φορολογικές Αρχές χάνουν κάθε χρόνο περίπου 100 δισεκατομμύρια ευρώ
    Panama Papers, Paradise Papers, φορολογικοί παράδεισοι σε εξωτικά νησιά, αλλά και σε πιο κοντινές χώρες, όπως στην Ελβετία, το Λουξεμβούργο, το Λιχτενστάιν.
    Σωρεία περιπτώσεων τα τελευταία χρόνια αποκαλύπτουν πως οι γερμανικές φορολογικές Αρχές χάνουν τεράστια ποσά κάθε χρόνο.
    Ο ομοσπονδιακός πρόεδρος του Συνδικάτου Γερμανών Εφοριακών, το οποίο έχει 80.000 μέλη, T. Aigenhalter δηλώνει σχετικά: «Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Συνδικάτου Γερμανών Εφοριακών, οι φορολογικές Αρχές χάνουν κάθε χρόνο περίπου 100 δισεκατομμύρια ευρώ.
    Τα μισά έσοδα χάνονται μέσω παράνομων δραστηριοτήτων και τα άλλα μισά μέσω διαφυγής σε φορολογικούς παραδείσους, πρακτική που είναι νόμιμη ακόμα αλλά ανήθικη».
    Στις αποκαλύψεις των τελευταίων ημερών, που αφορούν τα Paradise Papers, στα οποία εμπλέκονται 1.000 περίπου φυσικά πρόσωπα στη Γερμανία και πολλές μεγάλες εταιρείες, προστίθεται ένα ακόμα σκάνδαλο.
    Ο πρόεδρος της Ένωσης Γερμανικών Ταμιευτηρίων G. Farerson θα έθετε και πάλι σήμερα υποψηφιότητα για πρόεδρος στη γενική συνέλευση, ωστόσο την τελευταία στιγμή απέσυρε την υποψηφιότητά του.
    Ο 49χρονος πρώην υπουργός Οικονομικών της Βαυαρίας, μετά από μεγάλη πίεση που του ασκήθηκε, προτιμά να περιμένει πρώτα την έκδοση της απόφασης του αρμόδιου ποινικού δικαστηρίου στο Μόναχο για φοροδιαφυγή.
    Χριστιανοκοινωνιστής πολιτικός θεωρούνταν πρότυπο σοβαρότητας στο κόμμα του.
    Το 2011 αποχαιρέτησε την πολιτική για να αφιερωθεί σε πιο προσοδοφόρες δραστηριότητες ως πρόεδρος της Ένωσης Γερμανικών Ταμιευτηρίων.
    Ο Χριστιανοκοινωνιστής Πρωθυπουργός Χορστ Ζεεχόφερ τον είχε χαρακτηρίσει «άνθρωπο του δολαρίου».
    Ο G. Farerson παραδέχεται ότι τις φορολογικές του δηλώσεις, από το 2012 μέχρι το 2014, τις κατέθεσε πέρυσι στην εφορία.
    Αρνείται, πάντως, οποιαδήποτε αξιόποινη πράξη και εν τω μεταξύ έχει πληρώσει τους φόρους του.
    Σύμφωνα, όμως, με την γερμανική νομοθεσία ακόμα και η καθυστερημένη πληρωμή των φόρων αποτελεί φοροδιαφυγή.
    Για τον λόγο αυτό για το ποινικό δικαστήριο του Μονάχου, η επί χρόνια καθυστέρηση πληρωμής των φόρων αποτελεί ποινικό αδίκημα.
    Ο πρόεδρος της Ένωσης Γερμανικών Ταμιευτηρίων G. Farerson είναι πρόθυμος πάντως να καθίσει και στο εδώλιο του κατηγορουμένου για να αποδείξει την αθωότητά του. Μέχρι στιγμής πάντως παραμένει άγνωστο το ποσό της φοροδιαφυγής για το οποίο θα δικαστεί.
    Εικάζεται, πάντως, πως πρόκειται για ποσό άνω του ενός εκατομμυρίου.

     

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου