Μερικές εβδομάδες πριν, ευρωβουλευτής της κυβερνητικής συμμαχίας έγραφε στο Twitter: «Tο
ερώτημα τώρα είναι ποιοι Έλληνες συνεργάζονται με τους οικονομικούς
δολοφόνους για το σχέδιό τους». Όσο κι αν απεχθάνεσαι το λαϊκισμό, όσο
κι αν έχεις αποφασίσει ότι σ’ αυτό το άθλιο παιχνίδι του διχασμού εσύ θα
διατηρείς ήπιους τόνους, δεν νομίζω να υπάρχει άλλη απάντηση απ’ αυτήν:
Τι να σου πω φίλε μου, αν πραγματικά είναι οικονομικοί δολοφόνοι, τους
μόνους έλληνες συνεργάτες που βλέπω είσαι εσύ που σε ταΐζουν με 18.000
ευρώ το μήνα στις Βρυξέλλες, τον Τσακαλώτο και τον Κατρούγκαλο που κάθε
βράδυ σε μεταμεσονύκτιες επισκέψεις «στο χώρο τους», στο Χίλτον,
συμφωνούσαν το νέο μνημόνιο με την τρόικα, και τους 153 βουλευτές που
ψήφισαν μειώσεις συντάξεων, μειώσεις μισθών και τη νέα φορολογική
αφαίμαξη.
Ακόμα και την επομένη της ψήφισης των εξοντωτικών ασφαλιστικών και φορολογικών νόμων, οι εκπρόσωποι της κυβερνητικής παράταξης, στη συνταγή η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση, θριαμβολογούν στις τηλεοράσεις. Είναι κάτι πρωτοφανές, ακόμα και γι’ αυτή την πολιτική σκηνή - Δελφινάριο. Μέχρι τώρα κάθε κυβέρνηση που επέβαλλε τέτοια μέτρα κλυδωνιζόταν από τις παραιτήσεις των βουλευτών της, τα κόμματα προσπαθούσαν να δικαιολογηθούν, ζητούσαν συγνώμη. Αυτή η κυβέρνηση πανηγυρίζει και κατηγορεί την αντιπολίτευση για σύμπλευση με τους δανειστές, των οποίων τις υποδείξεις για προληπτικό «κόφτη» μελλοντικών εξόδων υλοποιεί και υπογράφει η κυβέρνηση!
Η πορεία είναι προδιαγεγραμμένη. Ξέρουν όλοι ότι η φοροεισπρακτική επιδρομή καταστρέφει την οικονομία προκειμένου να μη θιγεί το πελατειακό κράτος. Ξέρουν ότι δεν θα αποδώσει. Και γι’ αυτό επιβάλλουν προληπτικά τους «κόφτες» εξόδων. Κι αυτό είναι το χειρότερο σημάδι. Δείχνει για όποιον θέλει να δει, ότι δεν υπάρχει αυτή τη φορά ούτε η αυταπάτη της σωτηρίας. Ακολουθούν τον ίδιο δρόμο που όλοι ξέρουν ότι είναι αδιέξοδος. Το μεν πολιτικό σύστημα για να διατηρήσει έστω και για λίγο χρόνο ακόμα τα προνόμιά του.
Ακόμα και την επομένη της ψήφισης των εξοντωτικών ασφαλιστικών και φορολογικών νόμων, οι εκπρόσωποι της κυβερνητικής παράταξης, στη συνταγή η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση, θριαμβολογούν στις τηλεοράσεις. Είναι κάτι πρωτοφανές, ακόμα και γι’ αυτή την πολιτική σκηνή - Δελφινάριο. Μέχρι τώρα κάθε κυβέρνηση που επέβαλλε τέτοια μέτρα κλυδωνιζόταν από τις παραιτήσεις των βουλευτών της, τα κόμματα προσπαθούσαν να δικαιολογηθούν, ζητούσαν συγνώμη. Αυτή η κυβέρνηση πανηγυρίζει και κατηγορεί την αντιπολίτευση για σύμπλευση με τους δανειστές, των οποίων τις υποδείξεις για προληπτικό «κόφτη» μελλοντικών εξόδων υλοποιεί και υπογράφει η κυβέρνηση!
- Στην πραγματικότητα πανηγυρίζουν απλώς γιατί δεν έχασαν την εξουσία. Και καταφεύγουν στο σουρεαλισμό υποτιμώντας για άλλη μια φορά την πραγματικότητα. Η κυβερνητική διακομματική συμμαχία κάνει ένα λάθος. Συνεχίζοντας την πολιτική που την καθιέρωσε, αδιαφορεί για την πραγματική ζωή των ανθρώπων, την οικονομία, και επιμένει στο φανταστικό κόσμο των συνθημάτων. Εξακολουθεί την πολιτική του μίσους απέναντι στους «εχθρούς», την πολιτική που συσπειρώνει στρατούς οπαδών έτοιμους για μάχη. Όμως όσο κι αν προσπαθεί να το αποσιωπήσει, η μάχη αυτή έγινε, έχει γίνει κυβέρνηση εδώ και ενάμιση χρόνο.
- Συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Η επιθετικότητα έχει γίνει μέθοδος πολιτικής. Αν δεν το συνειδητοποιήσουν γρήγορα, τα επόμενα θύματα αυτής της πολιτικής τους θα είναι οι ίδιοι.
Η πορεία είναι προδιαγεγραμμένη. Ξέρουν όλοι ότι η φοροεισπρακτική επιδρομή καταστρέφει την οικονομία προκειμένου να μη θιγεί το πελατειακό κράτος. Ξέρουν ότι δεν θα αποδώσει. Και γι’ αυτό επιβάλλουν προληπτικά τους «κόφτες» εξόδων. Κι αυτό είναι το χειρότερο σημάδι. Δείχνει για όποιον θέλει να δει, ότι δεν υπάρχει αυτή τη φορά ούτε η αυταπάτη της σωτηρίας. Ακολουθούν τον ίδιο δρόμο που όλοι ξέρουν ότι είναι αδιέξοδος. Το μεν πολιτικό σύστημα για να διατηρήσει έστω και για λίγο χρόνο ακόμα τα προνόμιά του.
- Οι δε εταίροι μας έχουν αποδεχτεί ότι η Ελλάδα είναι μια χαμένη περίπτωση, δεν μπορεί να ακολουθήσει στις μεταρρυθμίσεις.
- Με τους αυτόματους κόφτες δαπανών εξασφαλίζουν από τους ντόπιους φύλαρχους ότι δεν θα τους ζητήσουν άλλα λεφτά.
- Η Ευρώπη έχει σοβαρότερα προβλήματα.
- Τα λεφτά τελείωσαν.
- Μπορούμε να φτωχαίνουμε μόνοι μας όλο και περισσότερο.
- Αν θα ’μαστε φτωχοί εξαρτάται από μας.
- Αν θέλουμε να διορίζουμε το σόι μας και τους συντρόφους μας διευθύνοντες συμβούλους στις κρατικές εταιρείες, γούστο μας.
- Αν προτιμάμε να χρεοκοπούμε κάθε μέρα περισσότερο παρά να αλλάξουμε, γούστο μας επίσης.

Σχόλια