Τέταρτο μνημόνιο ή «καταστροφή» τον Ιούλιο αποκαλύπτει το ΔΝΤ

Η δημιουργία ενός νέου, ακόμα και παράλληλου μνημονίου, που θα τρέχει μαζί με το υπάρχον ελληνικό πρόγραμμα, η βεβαιότητα ότι δεν πρόκειται να υπάρξει συμφωνία για την αξιολόγηση τον Απρίλιο αλλά και ο φόβος για ένα καταστροφικό σενάριο τον Ιούλιο, αναλύονται σε αποκαλυπτική συνομιλία των κορυφαίων στελεχών του ΔΝΤ, Πολ Τόμσεν και Ντέλια Βελκουλέσκου, που διέρρευσε σήμερα το Wikileaks. Κεντρικό μήνυμα είναι ότι οι στόχοι αυτού του προγράμματος δεν οδηγούν σε ελάφρυνση του ελληνικού χρέους Ολόκληρη η συνομιλία μεταφρασμένη 

Στα πρακτικά της τηλεφωνικής συνομιλίας που έχουν ημερομηνία 19 Μαρτίου και αποκάλυψε σήμερα το Wikileaks, ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού τμήματος του ΔΝΤ και η επικεφαλής της αποστολής του Ταμείου στην Ελλάδα εκφράζουν τη δυσφορία τους για το γεγονός ότι η διαπραγμάτευση συνεχίζεται χωρίς οι θεσμοί να έχουν συμφωνήσει μεταξύ τους για τους στόχους του προγράμματος αλλά και το πακέτο της ελάφρυνσης χρέους.

«Αυτό που με απασχολεί είναι το ότι βάζουμε ημερομηνία για την επιστροφή της αποστολής, όταν μπορεί να μην έχουμε συμφωνία εντός της Τρόικα για το πώς θα προχωρήσουμε» αναφέρει ο Τόμσεν. «Φυσικά δεν θέλω να γυρίσω τόσο γρήγορα. Δεν νομίζω ότι σε δύο εβδομάδες, ή δέκα μέρες θα κάνουμε περισσότερη πρόοδο από ότι κάνουμε τώρα» συμφωνεί η Βελκουλέσκου. Σύμφωνα με τους δύο συνομιλητές, οι Ευρωπαίοι θέλουν να ολοκληρώσουν την αξιολόγηση «ιδανικά μέχρι τις 7 ή Απριλίου», αλλιώς «μέχρι της 12». Αλλά πιστεύου ότι κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να συμβεί

Όπως φαίνεται,
το Ταμείο εμφανίζεται αμετακίνητο από τις θέσεις του, ενώ η Κομισιόν μοιάζει πρόθυμη να συμβιβαστεί στη διαπραγμάτευση με την ελληνική κυβέρνηση. «Μ ένα τρόπο πήγαμε στη διαπραγμάτευση με λάθος στρατηγική, γιατί διαπραγματευτήκαμε με την Κομισιόν μία μίνιμουμ θέση και δεν πάμε παρακάτω και η Κομισιόν ξεκινάει από αυτήν τη θέση και είναι πρόθυμη να πάει πολύ παρακάτω. Δεν διαπραγματευτήκαμε με την Κομισιόν και μετά δώσαμε στους Έλληνες κάτι πολύ χειρότερο, τους δώσαμε το μίνιμουμ που μπορούσαμε να σκεφτούμε και τώρα οι Έλληνες λένε “δεν διαπραγματευόμαστε”», εκτιμάει η Βελκουλέσκου. Ωστόσο ο Τόμσεν μοιάζει να έχει ένα σχέδιο δράσης.

Το δίλημμα της Μέρκελ

Σύμφωνα με τον Τόμσεν, οι Ευρωπαίοι θα θελήσουν σύντομα πολιτική λύση για την αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος. Μάλιστα ο επικεφαλής του ΔΝΤ στην Ευρώπη δηλώνει έκπληκτος που δεν έχει συμβεί κάτι τέτοιο μέχρι σήμερα, αποδίδοντας το στην προσπάθεια διευθέτησης του προσφυγικού ζητήματος. Τότο η Γερμανίδα καγκελάριος, Άνγκελα Μέρκελ, θα αντιμετωπίσει ένα σοβαρό δίλημμα

Όταν η Γερμανία επιθυμήσει λύση για την Ελλάδα, ο Τόμσεν σκοπεύει να της κάνει το εξής ερώτημα. «Θέλετε να προσπαθήσετε να περάσετε από τη γερμανική βουλή τη χρηματοδότηση χωρίς το ΔΝΤ στο πρόγραμμα; Ή προτιμάτε να εγκρίνεται την ελάφρυνση χρέους που επιθυμούμε και να συμμετέχουμε κι εμείς» Σημειώνεται ότι η σθεναρή αντίσταση στο εσωτερικό της Γερμανίας είναι πάντα κάτι που Μέρκελ και Σόιμπλε λαμβάνουν σοβαρά υπόψιν τους, όπως έδειξε και το memo που είχε η Χίλαρι Κλίντον με το σχέδια Σόιμπλε για το 2012 . Ο Τόμσεν εκτιμάει ότι αυτό θα δώσει λύση στο ελληνικό αδιέξοδο και θα οδηγήσει τους άλλους θεσμούς να συμφωνήσουν με τους όρους του Ταμείου για την Ελλάδα. Και κάνει σαφές ότι το Ταμείο θα μείνει στο πρόγραμμα μόνο με τους δικούς του όρους…

Το «παράλληλο μνημόνιο» για το χρέος

Το πρόβλημα, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, είναι ότι το ΔΝΤ πιστεύει ότι οι στόχοι του τρίτου Μνημονίου είναι πολύ μικροί, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του. Ουσιαστικά σε αυτό το σημείο τα δύο κορυφαία στελέχη του ΔΝΤ δίνουν περισσότερες εξηγήσεις για τη γνωστή θέση του Ταμείου περί σκληρότερων μέτρων και ελάφρυνσης χρέους και εμφανίζονται αμετακίνητα από αυτή τους τη θέση. «Δεν πρόκειται να δεχθώ ένα πακέτο μικρών μέτρων. Δεν θα το κάνω» τονίζει ο Τόμσεν.

Ως λύση για το αδιέξοδο των θεσμών, ο Τόμσεν εκφράζει την ιδέα του  για ένα νέο οικονομικό πρόγραμμα, ουσιαστικά ένα τέταρτο μνημόνιο, ανάμεσα στην Ελλάδα και το ΔΝΤ, που θα έχει αποκλειστικό στόχο την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, αλλά και σκληρότερους όρους από το υπάρχον πρόγραμμα. Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι ότι πιστεύει ότι το νέο αυτό πρόγραμμα θα μπορούσε να τρέχει ταυτόχρονα με τη συμφωνία που υπεγράφη των Ιούλιο,  βάζοντας ουσιαστικά την Ελλάδα σε δύο μνημόνια ταυτόχρονα.

«Αλλά μπορούμε να κάνουμε αυτό που πρότεινες; Να έχουμε δύο προγράμματα με δύο στόχους; Ακόμα και μεσοπρόθεσμα;» ρωτάει η Βελκουλέσκου, για να εξηγήσει ο Τόμσεν ότι εάν οι Ευρωπαίοι δεν δεχθούν τις εκτιμήσεις του Ταμείου για την ελληνική οικονομία, τότε το Ταμείο δεν μπορεί  να χρηματοδοτήσει κάτι που «δεν βγαίνει» και το ισχύον πρόγραμμα «δεν είναι συμβατό με την ελάφρυνση χρέους»΄. «Το ερώτημα είναι αν θα μπορούσαν να δεχθούν τους μεσοπρόθεσμους στόχους της Κομισιόν, για τους στόχους του προγράμματος και τους δικούς μας για τους στόχους της ελάφρυνσης χρέους», αναρωτιέται η Βελκουλέσκου σε άλλο σημείο.

Αυτό που θέλει το Ταμείο είναι να οδηγήσει την ελληνική κυβέρνηση να συμφωνήσει μέτρα τουλάχιστον 2,5% του ΑΕΠ. Σε αυτήν την περίπτωση είναι πρόθυμη να στηρίξει την Ελλάδα στην προσπάθεια της να πετύχει χαμηλά πλεονάσματα (1,5% από 3,5% που θέλει η Κομισιόν) και στην ελάφρυνση χρέους.

Η επανάληψη του Ιουλίου

Τα στελέχη του ΔΝΤ όμως, εξετάζουν και την περίπτωση όπου οι Ευρωπαίοι αποφεύγουν να δώσουν λύση στην αξιολόγηση και οι συζητήσεις «συνεχίζονται για πάντα», όπως λένε. «Τι θα τα φέρει όλα σε ένα σημείο για απόφαση; Στο παρελθόν υπήρξε μόνο μία στιγμή όταν πάρθηκε απόφαση και αυτό ήταν όταν υπήρχε ο κίνδυνος χρεοκοπίας. Σωστά;» αναρωτιέται ο Πολ Τόμσεν.

Παρουσιάζει στο σημείο αυτό ένα σενάριο, όπου οι συνομιλίες συνεχίζονται με τα υπάρχοντα δεδομένα, χωρίς πιθανότητα συμφωνίας δηλαδή, μέχρι τον Ιούλιο. Το «σημείο μηδέν» δεν μοιάζει ιδιαίτερα μακρινό.  Όπως τονίζει, για ένα μήνα πριν το δημοψήφισμα για την παραμονή της Βρετανίας στην Ε.Ε οι Ευρωπαίοι δεν θα ασχοληθούν με το ελληνικό ζήτημα και θα κάνουν κι ένα διάλειμμα μετά το δημοψήφισμα πριν ξανασχοληθούν με την Ελλάδα. Τον Ιούλιο επίσης, θα φτάσει η ώρα να πληρώσει η Ελλάδα υποχρεώσεις της και χωρίς πρόγραμμα ουσιαστικά, η χώρα θα βρεθεί στο ίδιο σημείο όπως ακριβώς έναν χρόνο πριν, τον Ιούλιο του 2015. Ένα σενάριο αρκετά γνώριμο…

Ολόκληρη η συνομιλία

ΤΟΜΣΕΝ: Αυτό που με απασχολεί είναι το ότι βάζουμε ημερομηνία για την επιστροφή της αποστολής, όταν μπορεί να μην έχουμε συμφωνία εντός της Τρόικα για το πώς θα προχωρήσουμε

ΒΕΛΚΟΥΛΕΣΚΟΥ: Αλλά Πολ, εσύ το πρότεινες, οπότε είναι πολύ δύσκολο να υπαναχωρήσουμε από αυτό

Τ:  Πώς θα το προσπαθήσουμε, Τι να κάνουμε;

Β: Δεν ξέρω. Φυσικά δεν θέλω να γυρίσω τόσο γρήγορα. Δεν νομίζω ότι σε δύο εβδομάδες, ή δέκα μέρες θα κάνουμε περισσότερη πρόοδο από ότι κάνουμε τώρα. Αλλά πιστεύω ότι διαφορετικά, θα είχαμε κολλήσει σε αυτήν την κατάσταση έτσι κι αλλιώς. Και πιστεύω ότι στην επόμενη αποστολή, τουλάχιστον οι Ευρωπαίοι, σχεδιάζουν να… έχουν προθεσμία σωστά; Σχεδιάζουν να τελειώσουν όπως και να χει κατά τις συναντήσεις της άνοιξης εξαιτίας των υποτιθέμενων συζητήσεων για το χρέος που θα γίνουν στις συναντήσεις την άνοιξη. Οπότε δεν ξέρω. Νιώθω ότι η πίεση θα έρθει έτσι κι αλλιώς σε μας σε κάποιο σημείο, οπότε… δεν ξέρω. Δεν βλέπω πώς θα εξελιχθεί αυτό αλλά θα πρέπει να ξαναέρθουμε σε κάποιο σημείο….

Τ: Αλλά γιατί; Εννοώ, μπορούμε… Θα πρέπει να έχουμε μία συνάντηση σαν αυτή στις Βρυξέλλες και να συμφωνήσουμε για το πώς θα προχωρήσουμε.

Β: Μπορούμε να το κάνουμε αυτό και να έχουμε ένα εντελώς διαφορετικό κείμενο, αλλά ξέρουμε ότι δεν θα δουλέψει Πολ, γιατί αυτοί οι τύποι συμφωνούν σε κάτι και μετά το παίρνουν πίσω την επόμενη μέρα. Το χουμε ξαναπεί τόσες φορές, το ξέρουμε ότι δεν κάνουν αυτό που λέμε: ό,τι σηκωνόμαστε και φεύγουμε μαζί. Απλά δεν λειτουργεί. Γι αυτούς τα πάντα μπορούν να αλλάξουν, αν το θέλουν οι αρχές

Τ: Μπορείς να το αλλάξεις για να μη δίνει μια συγκεκριμένη ημερομηνία; Για παράδειγμα, αρχές Απριλίου;

Β: Αυτό θα είναι μια καταστροφή, αν προσπαθήσω να το κάνω αυτό αύριο, δεν θα μας αφήσουν να πάμε.

Τ: Σε έχουν ήδη αφήσει να πας…οπότε…χαχα

Β: Νομίζω ότι Πολ θα πρέπει να το συζητήσεις αυτό στα δικά σου κλιμάκια. Εννοώ ότι θα επιστρέψει… Νομίζω… Δεν ξέρω αν μπορούμε να το αποφύγουμε σε αυτό το σημείο

Τ: Εννοείς να πάμε πίσω;

Β: Ναι

ΠΕΤΡΟΒΑ: Πολ, νομίζω ότι είναι πιο σημαντικό να τονίζουμε το μήνυμα για το 2,5% γιατί δεν έχει περάσει και δεν το έχει πάρει πολύ καλά η Κομισιόν. Αν μείνουν σε αυτή τη συμφωνία, νομίζω ότι το να επιστρέψουμε στις 2 Απριλίου θα είναι εντάξει. Αλλά από την πλευρά μας, νομίζω ότι η επιστροφή σε αυτήν την ημερομηνία θα είναι καταστροφή.

Τ: Απλά θα τα ρίξεις σε μένα, οπότε εντάξει. Πότε θέλουν να ολοκληρώσουν την αποστολή

Β: Θέλουν να ολοκληρώσουν την αποστολή ιδανικά μέχρι τις 8 Απριλίου, οπότε μόνο μια βδομάδα. Ή μέχρι τις 12-13 Απριλίου. Θυμήσου ότι στις 6 και 7 του Απρίλη θέλουν να έχουν αυτή τη συνάντηση για το χρέος στο Washington Group, στο περιθώριο του Euroworking Group

Τ: Οπότε αυτό σημαίνει ότι πρέπει να τελειώσεις στις 6…

Β: Όχι όχι όχι. Μπορούμε να αναφέρουμε πρόοδο σε αυτό το EWG, και μετά να έχουμε τη συζήτηση για το χρέος που προετοιμάζει τους Υπουργούς για την επόμενη εβδομάδα, σκέφτονται 15-16 Απριλίου, στο περιθώριο των συναντήσεων της Άνοιξης. Οπότε ουσιαστικά, θέλουν να τελειώσουν…

Τ: Ναι, αλλά οι ανοιξιάτικες συναντήσεις ξεκινούν στο μέσο της εβδομάδας στις 11. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να τελειώσεις στις 8 ή 9 και να είναι πίσω τότε.

Β: Ακριβώς θα πρέπει να τελειώσουμε… όχι… στις 11 ή 12 και μετά να πετάξουμε πίσω στην Ουάσινγκτον. Και μπορούμε να τελειώσουμε με συμφωνία ή όχι, εννοώ ότι με έναν τρόπο μπορούμε να ολοκληρώσουμε ενώ θα είμαστε όπου είμαστε τώρα. Και ναι θα υπάρχει τεράστια πίεση και θα πρέπει να δούμε πώς θα προχωρήσουμε με αυτή.

T: Αυτό ακριβώς θέλει το μπλοκ, σωστά;

Β: Ακριβώς, ακριβώς. Γι αυτό θα πρέπει να το έχουμε όσο το γρηγορότερο γίνεται. O ελληνικός Τύπος είναι γεμάτος κατηγορίες εναντίον μας, για το φόρο εισοδήματος και όλα αυτά, είναι εδώ κάθε μέρα. Το άλλο όμως που δεν είναι ξεκάθαρο για μένα πώς θα καταλήξει, είναι η συζήτηση για τον στόχο. Το 3,5 εναντίον του 1,5 για μας είναι πολύ κρίσιμο ζήτημα

Τ: Θα σου πω πως θα καταλήξει αυτό. Δεν υπάρχει περίπτωση τα κράτη – μέλη να δεχθούν μείωση των στόχων του προγράμματος. Αυτό σημαίνει ότι εμείς θα πούμε ότι αυτό δεν βγαίνει.

Β: Αλλά μπορούμε να κάνουμε αυτό που πρότεινες; Να έχουμε δύο προγράμματα με δύο στόχους; Ακόμα και μεσοπρόθεσμα;

Τ: Ναι, αν οι Ευρωπαίοι πουν ότι ο στόχος τους μετράει για την ελάφρυνση χρέους. Αλλά δεν πρόκειται να το πουν

Β: Το ερώτημα είναι αν θα μπορούσαν να δεχθούν τους μεσοπρόθεσμους στόχους της Κομισιόν, για τους στόχους του προγράμματος και τους δικούς μας για τους στόχους της ελάφρυνσης χρέους.

Τ: Περίμενε λίγο αυτό δεν… Σίγουρα πρέπει να δεχθούν τους στόχους μας στην ελάφρυνση χρέους. Αλλά αν βγεις και πεις ότι φέτος θα έχουν ύφεση- 0,5, -1 ή κάτι τέτοιο;

Β: …-0,5 ας πούμε, αν πάρουν όλα τα μέτρα

Τ: Οκ ας πούμε -0,5 και η Κομισιόν θα πει ότι θα καταλήξουν με μηδέν ή +0,25 ή κάτι τέτοιο ή ό,τι έχουν…

Β …+0,5%...

Τ: Ναι… τότε δεν έχεις οικονομικό πρόγραμμα. Γιατί χρηματοδοτούν για κάτι που λες ότι δεν πρόκειται να συμβεί.

Β: Ναι…

Τ: Οπότε το πρόγραμμα δεν χρηματοδοτείται και δεν είναι συμβατό με ελάφρυνση χρέους… η ελάφρυνση χρέους δεν έρχεται επίσης, γιατί δεν είναι σε πορεία να πιάσουν τους στόχους. Αυτό είναι το θέμα. Πρέπει ουσιαστικά να συμφωνήσουν να πιάσουν τους ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ στόχους ως βάση και μετά να έχουν κάτι και να ελπίζουν ότι θα πάει καλύτερα. Αλλά αν δεν το καταφέρουν, πάλι πρέπει να εκταμιεύσουν, σωστά;

Β: Ναι, σωστά

Τ: Δεν πρόκειται να συμφωνήσουν με αυτό

Β: Όχι. Το πρώτο ερώτημα είναι πότε αυτό θα συζητηθεί. Σωστά; Κάποιος πρέπει να το συζητήσει. Ξέρω ότι ο Τόμας Βίζερ ετοιμάζει τηλεδιάσκεψη στις 30 του μήνα.

Τ: Με ποιον;

Β: Νομίζω τηλεδιάσκεψη EWG. Μία τηλεδιάσκεψη του EWG για την Ελλάδα… για την κατάσταση ή κάτι τέτοιο. Ναι πρέπει να ρωτήσουμε τον Τόμας

Τ: Εννοώ… δεν πρόκειται να… μπορεί να ετοιμάσει όσες κλήσεις θέλει, αλλά ξέρω τι πρόκειται να συμβεί. Θα πάμε στο EWG και θα πω στο Eurogroup ότι «Αυτό δεν πιάνει το 3,5 και δεν θα προχωρήσουμε, εκτός αν οι Ευρωπαίοι μειώσουν τους στόχους τους στο 1,5, όσον αφορά τις εκταμιεύσεις. Δεν θα το κάνουν. Θα πουνε όχι, μάζεψε κι άλλα μέτρα. Δεν έχω αμφιβολία γι αυτό.

Β: Δεν ξέρω αν θα το κάνουν αυτό. Πρέπει να κάνουν σαφές αν πιστεύουν τις δικές μας προβλέψεις ή της Κομισιόν

Τ: Είναι ξεκάθαρο ότι θα κρατήσουν τη μπάλα στο παιχνίδι… και θα στείλουν την αποστολή πίσω.

Β: Ναι, αλλά θα το κάνουμε εμείς; Γιατί, ακόμα και αν συμφωνήσουμε στο 2,5 δεν είμαστε ακόμα εκεί αν δεν επιτευχθούν οι στόχοι.

Τ: Τότε θα σε στείλουν πίσω να βρεις και άλλα σκληρά μέτρα και θα προσπαθήσουν να συμβιβαστούν. Γι αυτό ακριβώς το κάνω αυτό. Ας πάρουμε αυτό το 2,5 % και μετά είμαι σίγουρος ότι θα πιέσουν για νέα μέτρα από κάποιον από τα κράτη – μέλη. Φυσικά θα πούμε, θα πω ότι «δεν πιστεύω ότι γίνεται», θα πω ότι «πρέπει να βασίσουμε το πρόγραμμα στο 1,5» αλλα δεν έχω αμφιβολία ότι θα μας στείλουν ξανά εκεί,

Β: Οπότε σε κάθε περίπτωση πρέπει να επιστρέψουμε και να πάρουμε αυτό το 2,5 και αυτό είναι το πρώτο στάδιο όπως λες. Αλλά ξέρεις ότι στο επόμενο, δεν είναι αρκετό.

Τ: Σίγουρα Ντέλια, αυτός είναι ο ορισμός. Δεν θέλω να σας έχω εκεί, αν δεν υπάρχει συμφωνία για το πώς θα προχωρήσουμε.

Β: Φυσικά. Δεν θέλουμε να είμαστε σε αυτήν την κατάσταση

Τ: Πρέπει να σκεφτούμε και όταν γυρίσεις… απλά να βάλουμε στο τραπέζι αυτό που θέλουμε

Β: Πρέπει

Τ: Αντί να τους περιμένουμε. Δεν πρόκειται να δεχθώ ένα πακέτο μικρών μέτρων. Δεν θα το κάνω

Β: Ναι, όχι, κατανοητό. Τους το έχουμε πει, είναι ξεκάθαρο τι έχουμε και τι δεν έχουμε σε αυτό το σημείο και συμφωνήσαμε με τους Ευρωπαίους – κάτι στο οποίο υποχωρούν- αλλά είναι πολύ απλό, είναι η μεταρρύθμιση στο ασφαλιστικό, φόρος εισοδήματος, ΦΠΑ Και το μισθοδοτικό νομοσχέδιο και υπάρχουν ένα δυο σημεία… και αυτό είναι. Αλλά σε κάθε ένα από αυτά έχουμε ανοιχτά ζητήματα και είναι όλα πολιτικά, όσον αφορά τους Έλληνες. Και το άλλο ερώτημα είναι για την Ανάλυση Βιωσιμότητας Χρέους και αν θα τη βγάλουμε σε κάποιο σημείο.

Τ: Δεν το ξέρω. Αλλά είναι… Το βλέπω διαφορετικά. Τι θα τα φέρει όλα σε ένα σημείο για απόφαση; Στο παρελθόν υπήρξε μόνο μία στιγμή όταν πάρθηκε απόφαση και αυτό ήταν όταν υπήρχε ο κίνδυνος χρεοκοπίας. Σωστά

Β: Σωστά!

Τ:  Και πιθανόν αυτό πρόκειται να ξανασυμβεί. Σε αυτήν την περίπτωση, αν συνεχιστεί μέχρι τον Ιούλιου, ξεκάθαρα οι Ευρωπαίοι δεν θα έχουν συζητήσεις για ένα μήνα πριν το Brexit, μετά θα θέλουν να κάνουν διάλειμμα και θα ξεκινήσουν ξανά μετά το Ευρωπαϊκό δημοψήφισμα

Β: Σωστά

Τ: Αυτή είναι μια πιθανότητα. Άλλη πιθανότητα είναι μία που πίστευα ότι θα είχε συμβεί ήδη και εκπλήσσομαι που δεν έχει γίνει, είναι μάλλον εξαιτίας της κατάστασης του προσφυγικού… Είναι να πάρουν μία απόφαση. Οκ; Και οι Γερμανοί θα βάλουν το θέμα του management…και βασικά εμείς σε εκείνο το σημείο λέμε «Κοιτάξτε κ.Μέρκελ, αντιμετωπίζεται ένα ερώτημα και πρέπει να σκεφτείτε τι είναι ποιο ακριβό: αν προχωρήσετε χωρίς το ΔΝΤ, δεν θα πει η γερμανική βουλή “ο ΔΝΤ δεν συμφωνεί;” ή να διαλέξετε την ελάφρυνση χρέους που πιστεύουμε ότι χρειάζεται η Ελλάδα για να μείνουμε στο πρόγραμμα;» Σωστά; Αυτό είναι το θέμα

Β: Σωστά!

Τ: Πότε θα συμβεί αυτό; Δεν ξέρω, εκπλήσσομαι που δεν έχει ήδη γίνει. Θα ήθελα, για τους Έλληνες και όλους μαςμ να γίνει όσο πιο σύντομα.

Β: Ελπίζω να συμβεί αυτό με τις συζητήσεις για το χρέος που ξεκινούν στα μέσα Απριλίου

Τ: Αυτό όμως δεν είναι γεγονός. Δεν θα τους οδηγήσει να… Αυτή η συζήτηση μπορεί να συνεχιστεί για πολύ καιρό. Και τους οδηγούν προς τα εκεί… γιατί τους οδηγούν προς τα εκει; Γιατί δεν είναι κοντά στο γεγονός, όποιο κι αν είναι αυτό

Β: Συμφωνώ ότι χρειαζόμαστε γεγονός και δεν ξέρω ποιο θα είναι αυτό. Αλλά νομίζω ότι ο Ντάισελμπλουμ προσπαθεί να μην προκαλέσει γεγονός, αλλά να ξεκινήσει κάπως τη συζήτηση για το χρέος, που ουσιαστικά πρόκειται στην τελική για το αν είμαστε εμείς σύμφωνοι ή όχι.

Τ: Ναι αλλά ξέρεις, αυτή η συζήτηση για τα μέτρα και το χρέος μπορεί να κρατήσει για πάντα μέχρι που κάποιος υψηλά ιστάμενος… μέχρι να φτάσουν στην πληρωμή του Ιουλίου ή μέχρι οι ηγέτες να αποφασίσουν ότι πρέπει να φτάσουμε σε συμφωνία. Αλλά δεν υπάρχει τίποτα άλλο που θα οδηγήσει σε συμβιβασμό. Σωστά; Θα συνεχίσει γα πάντα

Β: Ναι, μέχρι τον Ιούλιο, αν δεν συμβεί κάτι, συμφωνώ.

Τ: Ναι, δεν ξέρω, ας δούμε. Ελπίζω για τους Έλληνες ότι θα βρούμε λύση γρήγορα… Εννοώ, ας το δούμε, δεν θα συμφωνήσετε σε αυτές τις συζητήσεις που έχετε, δεν πρόκειται να οδηγήσουν… Δεν πρόκειται να δεχθούν τις απόψεις μας. Σωστά; Δεν θα το κάνουν!

Β: Όχι δεν θα το κάνουν…

Τ: Και δεν πλησιάζουν καν.Σωστά

Β: Δεν πλησιάζουν. Το ενδιαφέρον είναι ότι έδωσαν κάτι λίγα τόσο στο φόρο εισοδήματος όσο και στις επικουρικές συντάξεις. Κάνουν κάτι αλλά είναι πολύ μικρό…

Τ: Άρα, αν συμφωνήσουν να μας δώσουν το 2,5% και όχι πράγματα Μίκι Μάους, θα πρέπει να τους υποστηρίξουν εντελώς

Β: Συμφωνώ. Υπάρχει ένα σενάριο ότι θα πιεστούν πολύ, ότι θα… Νομίζω πολιτικά είανι δυνατό να δώσουν και τα δύο. Αλλά δεν έχουν κίνητρο και ξέρουν ότι η Κομισιόν είναι πρόθυμη να συμβιβαστεί, οπότε αυτό είναι πρόβλημα. Μ ένα τρόπο πήγαμε στη διαπραγμάτευση με λάθος στρατηγική, γιατί διαπραγματευτήκαμε με την Κομισιόν μία μίνιμουμ θέση και δεν πάμε παρακάτω και η Κομισιόν ξεκινάει από αυτήν τη θέση και είναι πρόθυμη να πάει πολύ παρακάτω. Δεν διαπραγματευτήκαμε με την Κομισιόν και μετά δώσαμε στους Έλληνες κάτι πολύ χειρότερο, τους δώσαμε το μινιμουμ που μπορούσαμε να σκεφτούμε και τώρα οι Έλληνες λένε «δεν διαπραγματευόμαστ». Συμφωνώ με σενα στο ότι η ημερομηνία είναι κακή γιατί θα κολλησουμε, όποτε πρέπει να σκεφτούμε πότε θα είμαστε πίσω

Τ: Το μόνο θετικό είναι ότι δεν θα μπορείε να μείνεις εκεί για πάντα. Θα πρέπει να συνοψίσεις πριν τις συναντήσεις την άνοιξη

Β: Ναι, θέλουμε συμφωνία με τους Ευρωπαίους στην ημερομηνία εξόδου. Θα πρέπει να το κάνουμε σαφές με τους Ευρωπαίους και τους Έλληνες, πριν επιστρέψουμε

Πηγή
---------

• Λαγκαρντ ή Μερκελ: Η σύγχυση της κυβέρνησης, η υποκλοπή, η διαρροή και το ναυάγιο της χώρας

  Απάντηση πηγών: Το ΔΝΤ ζητά μείωση των μέτρων και μεγαλύτερη ελάφρυνση του χρέους

  • Παίζει τα ρέστα του ο ΣΥΡΙΖΑ;

    • Στήνουν το σκηνικό…

      ---------

      Wiki-αποκαλύψεις και Κυβερνο-συγκαλύψεις 

      Η αποκάλυψη των συνομιλιών Τόμσεν- Βελκουλέσκου, αλλά και οι προσχηματικές αντιδράσεις από πλευράς Μαξίμου και Πρωθυπουργού, αποκλειστικά για το «φαίνεσθαι», αναδεικνύουν την εγκληματική ανικανότητα και την προδοτική ενδοτικότητα μιας Κυβέρνησης απρόθυμης να αξιοποιήσει τα διαπραγματευτικά όπλα της χώρας προς όφελος του λαού, αλλά και η οποία συμμετέχει ενσυνείδητα στην υπονόμευση του δημόσιου συμφέροντος και της διαπραγματευτικής και διεθνούς μας θέσης.
      
      Ο κ. Τσίπρας παριστάνει ότι αιφνιδιάζεται από την αποκάλυψη ότι η στρατηγική της παρέλκυσης ουσιαστικά στοχεύει στο άδειασμα των ταμείων και στην επανάληψη του σεναρίου της έλλειψης εναλλακτικής και εκβιασμού, υπό το βάρος του οποίου θα «αναγκαστεί» ξανά να συμφωνήσει σε ακόμη πιο καταστροφικά μέτρα. Ο δήθεν αιφνιδιασμός είναι προσχηματικός και υποκριτικός. Η ίδια στρατηγική ακολουθήθηκε και πέρυσι. Για το γεγονός αυτό τον είχα προειδοποιήσει τόσο κατ΄ιδίαν στη συνάντησή μας στις 21/2/2015 όσο και στην διάρκεια της ομιλίας μου στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ στις 25/2/2015. Παρ΄όλες τις προειδοποιήσεις και τις επισημάνσεις, ο κ. Τσίπρας επέλεξε να συμμετάσχει στο άδειασμα τον Ταμείων της χώρας τόσο μέσα από την εγκληματική συνέχιση της αποπληρωμής των δανειστών, ενώ εκείνοι δεν κατέβαλλαν το παραμικρό, όσο και μέσα από την σχετική ΠνΠ του Απριλίου 2015, την οποία, όταν την εξέδωσε, την είχε παρουσιάσει ως «εντελώς προσωρινό μέτρο, για την αντιμετώπιση εντελώς πρόσκαιρης ταμειακής έλλειψης ρευστότητας, 15ημέρου», εξαπατώντας το ίδιο το Κόμμα και την Κοινοβουλευτική Ομάδα του.
      
      Το «γεγονός» στο οποίο αναφέρονται οι Τόμσεν-Βελκουλέσκου συνέβη την προηγούμενη χρονιά με πλήρη συμμετοχή του ίδιου του Τσίπρα και μελών της Κυβέρνησής του. Και αυτό το «γεγονός», που ήταν απολύτως προβλέψιμο και για έναν αδαή, αφού η χώρα πλήρωνε για την κάλυψη ενός μη βιώσιμου χρέους αδειάζοντας τα ταμεία της αλλά χωρίς να πληρώνουν το παραμικρό οι δανειστές, ο κ. Τσίπρας το αξιοποίησε για να δικαιολογήσει την προδοτική υπογραφή του στο 3ο Μνημόνιο.
      
      Ανάλογα «γεγονότα» είχαν χρησιμεύσει για την υπογραφή τόσο του 1ου όσο και του 2ου Μνημονίου, ώστε είναι αστείο να παριστάνει τον αιφνιδιασμένο και τον εξανιστάμενο ο κ. Τσίπρας.
      
      Αντίθετα, εκείνο το οποίο ο ίδιος δεν εξηγεί είναι γιατί δεν αξιοποίησε και δεν αξιοποιεί ούτε τότε ούτε τώρα τα όπλα της χώρας εναντίον των δανειστών και του ΔΝΤ. Αντίθετα, στην πραγματικότητα, επιζητώντας άνευ όρων αποχώρηση μόνο του ΔΝΤ και όχι συνολικά της Τρόικας και των Δανειστών, διευκολύνει το ΔΝΤ στο να μην αποζημιώσει τη χώρα για την τεράστια ζημιά που της έχει ενσυνειδήτως και δολίως προκαλέσει.
      
      Αφού δεν απάντησε ο κ. Τσίπρας σε καμμία από τις ερωτήσεις που του έθεσα την Τρίτη σε σχέση με τη διαφθορά και τη διαπλοκή, ας απαντήσει στις ακόλουθες, που αφορούν το μείζον ζήτημα που έχει προκύψει, αντί να επιλέγει να μιλά μόνο μέσα από φιλοτεχνημένες διαρροές τηλεφωνικών συνομιλιών του με τον κ. Παυλόπουλο ή στο προστατευμένο περιβάλλον μιας Βουλής χωρίς αντιπολίτευση
      
      1.    Γιατί  το καλοκαίρι του 2015 δεν αξιοποίησε την Προκαταρκτική Έκθεση της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, η οποία ανέδειξε ότι το ΔΝΤ γνώριζε από το 2010 ότι το Ελληνικό Χρέος ήταν μη βιώσιμο και το απέκρυψε για να σώσει τις γαλλικές και γερμανικές τράπεζες, σε συνεννόηση με την Γερμανική και τη Γαλλική Κυβέρνηση (της οποίας η κ. Λαγκάρντ ήταν η αρμόδια Υπουργός Οικονομικών τον κρίσιμο χρόνο);
      2.    Γιατί δεν αξιοποίησε ούτε το γεγονός ότι το ΔΝΤ, πανικόβλητο από αυτήν την αποκάλυψη, δημοσίευσε δύο εκθέσεις, τον Ιούνιο και τον Ιούλιο 2015, με τις οποίες συνομολογούσε για πρώτη φορά δημόσια τη μη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους και πρότεινε το κούρεμά του;
      3.    Γιατί μέχρι σήμερα δεν έχει διεκδικήσει αποζημίωση από το ΔΝΤ, ενώ έχουν συγκεντρωθεί και δημοσιοποιηθεί τα επίσημα έγγραφα που αποδεικνύουν ενσυνείδητη εκ μέρους του ΔΝΤ παραβίαση των διεθνών υποχρεώσεών του και του Καταστατικού του;
      4.    Γιατί, ενώ η κ. Λαγκάρντ προσπάθησε με επιστολή της να αποτρέψει την αποκαλυπτικότατη κατάθεση του πρώην εκπροσώπου της Ελλάδας στο ΔΝΤ Παναγιώτη Ρουμελιώτη ενώπιον της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους στις 15-6-2015, με απειλητικές/δελεαστικές αναφορές στο αποκλειστικό δικαίωμα του ΔΝΤ να άρει την ασυλία του, η Κυβέρνηση παρασιωπά το ρόλο της κυρίας Λαγκάρντ;
      5.    Γιατί δια στόματος κ. Τσακαλώτου,  στην προ εβδομάδας συνέντευξή του στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ (…) μιλά για «το καλό ΔΝΤ της κας Λαγκάρντ και το κακό ΔΝΤ των τεχνοκρατών, αλλά όχι όλων»;
      6.    Γιατί ο κ. Τσίπρας στη σημερινή του επιστολή, μετά από τις αποκαλύψεις, της προσφέρει τη διέξοδο υποβάθμισης του θέματος σε ζήτημα που αφορά μόνον την Βελκουλέσκου και τον Τόμσεν;
      7.    Γιατί επιμένει να μην διεκδικεί το παραμικρό από το ΔΝΤ και απλώς παρακαλεί για την «τροχιοδρόμηση» της αξιολόγησης;
      8.    Γιατί ενώ σήμερα Τσίπρας και Παυλόπουλος σπεύδουν να δώσουν διαρροές της μεταξύ τους συνομιλίας, ουσιαστικά υπαγορεύοντας σε πρόθυμα ΜΜΕ το κατ’ αυτούς περιεχόμενο, που δεν μπορεί να ελεγχθεί από κανέναν, δεν έχουν δημοσιοποιήσει τα πρακτικά της συνάντησης των Πολιτικών Αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στις 6/7/2015, ως όφειλαν και όπως είχε ζητηθεί επισήμως από εμένα με την ιδιότητα της Προέδρου της Βουλής από τον Ιούλιο 2015;
      9.    Γιατί Τσίπρας και Παυλόπουλος επιμένουν να αναδεικνύουν ως δήθεν «καλούς δανειστές» την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την ΕΚΤ, μετά το φοβερό πραξικόπημα του περασμένου καλοκαιριού εναντίον του λαού, που εξήγειρε τις συνειδήσεις των δημοκρατικών πολιτών σε όλο τον πλανήτη;
      10.    Γιατί Τσίπρας και Παυλόπουλος αναλαμβάνουν τόσο άκομψα το ρόλο των εκπροσώπων ενός μέρους μόνο των δανειστών, παραβιάζοντας τόσο απροκάλυπτα τις υποχρεώσεις τους προς τον Ελληνικό Λαό και τη Δημοκρατία;
      11.    Θα δημοσιοποιήσει ο κ. Τσίπρας το περιεχόμενο των διαπραγματεύσεων που διεξάγονται και των θέσεων που παίρνει η Κυβέρνησή του για το ασφαλιστικό, το φορολογικό (συμπεριλαμβανομένων φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ), αλλά και το εργασιακό, στα οποία γίνεται ευθεία αναφορά στη συνομιλία Τόμσεν-Βελκουλέσκου;
      12.    Θα δημοσιοποιήσει την επίσημη θέση του Μαξίμου για την διαγραφή χρέους, για την οποία ο κ. Τόμσεν δηλώνει τη βεβαιότητα ότι «δεν θα γίνει», αλλά και ότι πρέπει να εξαρτηθεί από τους όρους που θα θέσει το ΔΝΤ;
      13.    Θα απαιτήσει την άμεση δημοσιοποίηση της συγκαλυπτόμενης Ανάλυσης Βιωσιμότητας Χρέους του ΔΝΤ, στην οποία αναφέρονται συγκεκριμένα οι Τόμσεν-Βελκουλέσκου στη συνομιλία τους, συνωμοτώντας για το πότε θα την δημοσιοποιήσουν, ακολουθώντας την ίδια πρακτική παρασιώπησης, συγκάλυψης και απάτης που ακολουθεί εξ αρχής το ΔΝΤ από το 2010;
      14.    Θα αξιοποιήσει την Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, την οποία απενεργοποίησε με απόφασή του ο κ. Βούτσης και η οποία ενίσχυσε όσο τίποτε στο παρελθόν τη διαπραγματευτική θέση της χώρας, αφού συγκρότησε εμπεριστατωμένα επιχειρήματα για την διαγραφή του χρέους και το τέλος στους εκβιασμούς;
      15.    Θα γνωστοποιήσει εάν συντρέχει σε μέλη της Κυβέρνησής του σύγκρουση συμφερόντων, προσωπική, οικογενειακή ή οικονομική, που τους αποτρέπει από το να πράξουν εδώ και 1 χρόνο και πλέον το αυτονόητο για την υπεράσπιση της χώρας και του λαού;
      16.    Θα εξηγήσει γιατί σήμερα μόνος του υπερασπίζεται τη Μέρκελ, τον Σόιμπλε και τον Ολάντ, εμφανίζοντάς τους ως «καλούς δανειστές» εν αντιθέσει με τον αναλώσιμο Τόμσεν («Δεν θα αφήσουμε τον Τόμσεν να διαλύσει την Ευρώπη»;)
      17.     Ήταν τόσο «πολλά τα λεφτά» που θα διανεμηθούν σε ημετέρους για το προσφυγικό, που ξέχασε όσα έλεγε το Σεπτέμβρη;
      
      Προφανώς και ο κ. Τσίπρας δεν θα απαντήσει ούτε σε αυτά τα ερωτήματα. Είναι απασχολημένος με τους επικοινωνιακούς αντιπερισπασμούς για να διασώσει το προφίλ του πριν την επόμενη κίνηση. Βεβαίως, έχει στερέψει η έμπνευση, αφού επέλεξε το κακότεχνο θέατρο της σύγκρουσης με τη διαπλοκή με πανομοιότυπο τρόπο και σε ανάλογη συγκυρία με την περυσινή σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τα Μνημόνια, την οποία ο ίδιος στη συνέχεια διέλυσε πριν ολοκληρωθεί το έργο της.
      
      Εν τω μεταξύ, εκχωρεί τα πάντα, ακόμη και τον πολιτισμό της χώρας σε αμφισβητούμενα ξενόφερτα πρόσωπα, που, εν μέσω κρίσης, βρήκαν την ευκαιρία να προβάλουν το προσωπικό τους έργο και συμφέρον με δημόσιο χρήμα. Δυστυχώς, άλλο Γιαν Φαμπρ, άλλο Ερίκ Τουσέν, που δούλεψε αμισθί, ανιδιοτελώς και άοκνα, επί μήνες, για να προσφέρει στην Ελλάδα. Ευτυχώς, ο πρώτος παραιτήθηκε, υπό το βάρος της δίκαιης κατακραυγής. Δυστυχώς, τον δεύτερο προσπαθεί λυσσαλέα να τον απενεργοποιήσει η Κυβέρνηση και ο κ. Βούτσης, υπό το φώς της γενικής κοινωνικής αποδοχής του έργου του.
      
      Εν τω μεταξύ, εχθές ψηφίσθηκε η πιο εκτρωματική διεθνής συμφωνία, που κατακρημνίζει όλο το κεκτημένο διεθνούς δικαίου, ανθρωπιστικού δικαίου, ανθρωπίνων δικαιωμάτων του τελευταίου αιώνα. Και η Κυβέρνηση ήδη κουτοπόνηρα διαχειρίζεται την προσδοκία ροκανίσματος των σχετικών κονδυλίων από πρόχειρα συγκροτημένες δομές με τη συμμετοχή «ημετέρων».
      
       Όλα αυτά διδάσκουν και υπενθυμίζουν: η υπεράσπιση της δημοκρατίας, του δημόσιου και κοινωνικού συμφέροντος, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, γίνονται με κόστος και όχι με αντίτιμο. Γίνονται από ανθρώπους αποφασισμένους να υπερασπισθούν υπέρτερες πανανθρώπινες αξίες ακόμη και με προσωπική αυτοθυσία και όχι από αγόμενους και φερόμενους από την προσωπική φιλοδοξία και την αγάπη για την εξουσία. Δυστυχώς, στη σημερινή Κυβέρνηση δεν υπάρχουν τέτοια πρόσωπα. Ούτε θα υπάρξουν σε καμμία Κυβέρνηση που θα προκύψει από την σημερινή Βουλή.

      Πηγη