Τώρα είναι οι γερμανικές «τράπεζες Πάντσερ» που φαίνεται να κατακτούν όλα όσα βρίσκονται μπροστά τους. Οι οικονομικοί όροι που υπαγορεύτηκαν στην Αθήνα στο τελευταίο λεγόμενο πακέτο διάσωσης, δεν είναι τίποτα άλλο από την υποταγή μιας κυρίαρχης χώρας στις προσταγές των γερμανικών τραπεζών. Το ανησυχητικό ερώτημα για πολλά ευρωπαϊκά κράτη είναι: ποιος είναι ο επόμενος;
Ακόμη και τα Δυτικά ΜΜΕ δεν μπόρεσαν να αποκρύψουν τη συγκλονιστική ταπείνωση που επιφυλάχθηκε στην Ελλάδα από τη Γερμανίδα καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ και τον αδιάλλακτο υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Η Washington Post περιέγραψε τη συναίνεση της Ελλάδας ως «τιμωρία τελεσίγραφο», ενώ το Reuters δήλωσε ότι η Αθήνα είχε «παραδοθεί».
Τα Δυτικά μέσα ενημέρωσης δεν έχουν ακόμα διευκρινίσει ποιοι είναι οι νέοι οικονομικοί δικτάτορες της Ευρώπης. Τα ρεπορτάζ αναφέρονται… μαλακά στους «σκληροπυρηνικούς της ΕΕ» και τους «σκληρούς ηγέτες της ΕΕ», αλλά διαβάζοντας ανάμεσα στις γραμμές, είναι σαφές ότι ο άρχοντας που δίνει το ρυθμό τώρα για την υπόλοιπη Ευρώπη είναι το Βερολίνο. Και ο ρυθμός δεν είναι μελωδικός.
- Η ελληνική κυβέρνηση «αντι-λιτότητας» του Αλέξη Τσίπρα ντροπιάστηκε παραδίδοντας τη χώρα στα οικονομικά κεφάλια του Βερολίνου. Για μια επέκταση «δανείου» € 86 δισεκατομμυρίων, η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να παραδώσει € 50 δισεκατομμύρια ελληνικών δημόσιων περιουσιακών στοιχείων, που θα πρέπει στο μέλλον να ιδιωτικοποιηθούν από «τους πιστωτές της ΕΕ», που στην πραγματικότητα είναι η γερμανική κυβέρνηση και οι τράπεζές της.
- Επιπλέον, η Αθήνα θα πρέπει να εφαρμόσει πιο αυστηρή λιτότητα στον πολύπαθο λαό της. Και εάν η Αθήνα δεν πιάσει τους στόχους, τότε το Βερολίνο θα αποστείλει τα στρατεύματα-σοκ με τα ριγέ κοστούμια για να εξασφαλίσει ότι θα το κάνει. Είναι ένας οικονομικός κεραυνοβόλος πόλεμος καμένης γης που αποτελεσματικά κάνει την Ελλάδα ένα «γερμανικό παράρτημα».
Το μοτίβο είναι προφανές.
Η Ελλάδα δελεάζεται.
- Λίγες ημέρες μετά την παράδοση της Αθήνας στο τελεσίγραφο του Βερολίνου για την χρηματοοικονομική λεηλασία, η Ουάσιγκτον επανέλαβε την έκκλησή τη για αναδιάρθρωση του χρέους της Ελλάδας. Την περασμένη εβδομάδα, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα κάλεσε τη Μέρκελ να διαγράψει μέρος του χρέους. Εκείνη αγνόησε τον Ομπάμα τότε.
- Και σε όλο και βαθύτερο, μη-πληρωτέο χρέος κάτω από το παράλογο πρόσχημα της «μείωσης ληξιπρόθεσμων οφειλών». Σε αυτή την αναπόφευκτη κατάσταση της δουλείας λόγω χρέους, η χώρα αποστραγγίζεται και τα περιουσιακά της στοιχεία μπορούν στη συνέχεια να κατασχεθούν. Ή όπως η Washington Post παραδέχθηκε: «Ένα χρηματοοικονομικό όπλο κρατήθηκε στο κεφάλι της Ελλάδας».
- Σήμερα, η Γερμανία δεν χρειάζεται να εισβάλει κυριολεκτικά σε χώρες, προκειμένου να τις υποτάξει. Μπορεί να το κάνει αυτό μέσω των σύγχρονων καπιταλιστικών τραπεζικών συστημάτων, με τον ίδιο τρόπο που η Ελλάδα τώρα λεηλατείται, περιορίζεται και πατώνει. Ακριβοί στρατοί, Luftwaffe και Panzer πυροβολικά δεν χρειάζονται. Ανατριχιαστικός αριθμός νεκρών, κατακραυγή των μέσων ενημέρωσης και νομικές συνέπειες αποφεύγονται. Αλλά το τελικό αποτέλεσμα είναι το ίδιο: η κατάκτηση των πόρων άλλων χωρών για εξωτερική άνοδο. Με την τυπική γερμανική «αποτελεσματικότητα» ο οικονομικός πόλεμος έχει αντικαταστήσει τελευταίως την ολομέτωπη στρατιωτική κατάκτηση στην Ευρώπη.
- Στο τέλος, το Βερολίνο και οι σκληροπυρηνικοί οικονομικοί του σύμμαχοι στην Ολλανδία, τη Φινλανδία, τη Λετονία και τη Λιθουανία συνέτριψαν τους λόγους για ευνοϊκότερους όρους λιτότητας. Η Ελλάδα δεν θα είχε κανένα έλεος. Μέρκελ και Σόιμπλε θέλουν όλα τα χρέη να πληρωθούν, με καμία διαγραφή.
- Η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία και η Πορτογαλία έχουν δημόσιο χρέος που – όπως η Ελλάδα – υπερβαίνει τα εθνικά οικονομικά αποτελέσματά τους. Αντίθετα, η Γερμανία και η βόρειοι ευρωπαίοι γείτονές της έχουν τυπικά εθνικά χρέη των 50 τοις εκατό ή λιγότερο του ΑΕΠ τους. Και, μέσα σε όλα αυτά, το Βερολίνο αναδείχθηκε ως ο υπέρτατος οικονομικός άρχων, έχοντας επωφεληθεί από χρόνια ισχυρής εξαγωγικής ανάπτυξης και πλεονάσματα λόγω των ιδιομορφιών του νομισματικού συστήματος του ευρώ.
- Αυτό που ενοχλεί τη Γαλλία και τις άλλες υπερχρεωμένες χώρες της ευρωζώνης, είναι ότι το Βερολίνο θα στρέψει τώρα τη δημοσιονομική δικτατορία του επ ‘αυτών.
Η προστιθέμενη έλξη είναι ότι η Γερμανία θα γίνει ο αδιαμφισβήτητος οικονομικός και πολιτικός βαρέων-βαρών στην Ευρώπη, έχοντας στο περιθώριο το Παρίσι.
- Σε αυτήν την ευρωπαϊκή αναμέτρηση, η Ουάσιγκτον έχει επίσης θορυβηθεί, αλλά για πολύ διαφορετικούς λόγους. Φοβάται ότι, αν το Βερολίνο ασκήσει πάρα πολύ δημοσιονομική πειθαρχία στα μέλη της ΕΕ, οι εντάσεις και οι διασπάσεις που έχουν προκύψει για την Ελλάδα θα οδηγήσουν σε ευρείες ρωγμές που μπορεί να σπάσουν το μπλοκ των 28 μελών.
- Σε αυτή την περίπτωση, η ΕΕ δεν θα λειτουργεί ως συνεκτικός συνασπισμός για το γεωπολιτικό έργο της Ουάσιγκτον σχετικά με την αντιμετώπιση και την απομόνωση της Ρωσίας.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Ουάσιγκτον και η στενή σύμμαχός της, Βρετανία, καλούν το Βερολίνο να μετριάσει τις οικονομικές υπαγορεύσεις του στην Ελλάδα. Αν το Βερολίνο επιδιώξει την πολιτική της καμένης γης με πάρα πολύ ζήλο, η Ελλάδα μπορεί να καταρρεύσει εντελώς, παίρνοντας το υπόλοιπο της ΕΕ και το ΝΑΤΟ μαζί της.
- Λίγες ημέρες μετά την παράδοση της Αθήνας στο τελεσίγραφο του Βερολίνου για την χρηματοοικονομική λεηλασία, η Ουάσιγκτον επανέλαβε την έκκλησή τη για αναδιάρθρωση του χρέους της Ελλάδας. Την περασμένη εβδομάδα, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα κάλεσε τη Μέρκελ να διαγράψει μέρος του χρέους. Εκείνη αγνόησε τον Ομπάμα τότε.
- Τώρα, το ελεγχόμενο από την Ουάσιγκτον ΔΝΤ, επαναλαμβάνει την παραίνεση στο Βερολίνο. Και ο υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας Michel Sapin έσπευσε να υιοθετήσει την πιο πρόσφατη συμβουλή του ΔΝΤ για διαγραφή χρέους, χωρίς αμφιβολία, από αίσθημα αυτοσυντήρησης για τη χώρα του.
- Φαίνεται περίεργο το γεγονός ότι το ΔΝΤ, το οποίο έχει χαρακτηριστεί «οργανισμός είσπραξης οφειλών», πρέπει εκ πρώτης όψεως να δείξει ενδιαφέρον για την Ελλάδα και τους ανθρώπους της. Η πραγματική ανησυχία στην Ουάσιγκτον είναι ότι η γερμανική χρηματοοικονομική υπαγόρευση σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ, απειλεί να πυροδοτήσει διαιρέσεις και κοινωνική αναταραχή, τόσο εντός όσο και μεταξύ των χωρών.
Finian Cunningham
Πηγή
Σχόλια