Προτείνω την κατάργηση των εκλογών. Ετσι κι αλλιώς, όσες εκλογές κι αν γίνουν, ό,τι αποτέλεσμα και να φέρουν, τελικώς τις κερδίζει ο κ. Σημίτης.
Θα επρόκειτο για θαύμα της φύσης αν δεν επρόκειτο για θαύμα του συστήματος. Ο καπιταλισμός ήδη απ’ τη δεκαετία του ’90 διά του «εκσυγχρονισμού», όστις συνενώνει συντηρητικούς και σοσιαλδημοκράτες στην ίδια νεοφιλελεύθερη πολιτική, αποφάσισε ότι δεν χρειάζεται πλέον την αστική δημοκρατία, εκτός κι αν η δημοκρατία αυτή ρυθμισθεί έτσι ώστε να εκλέγει πάντα έναν Σημίτη.
Αυτό δεν συμβαίνει μόνον στην Ελλάδα, αλλά σε όλη την Ευρώπη. Σρέντερ – Μέρκελ. Σαρκοζί – Ολάν. Τόνυ Μπλαίρ – Κάμερον. Μπερλουσκόνι – Ρίτσι. Θαπατέρο – Ραχόι και πάει λέγοντας…
Το ίδιο κι εδώ. Μπορεί ο κ. Σημίτης να λέγεται κάθε φορά Παπαδήμος, Στουρνάρας, Χαρδούβελης, αλλά αυτός κυβερνάει. Δεν πάει να γίνονται εκλογές, αυτό το ολοκληρωτικό και συνεπώς ακροδεξιό πολιτικό νεόπλασμα κατατρύχει όλη την Ευρωπαϊκή Ενωση (και την Ελλάδα) όχι ως αποτέλεσμα τυχαιότητος αλλά ως κατασκεύασμα εκ προμελέτης. Η αστική τάξη διεθνώς δεν χρειάζεται πλέον τις αστικές δημοκρατίες, χρειάζεται απλώς τους τύπους τους, ολίγον απ’ τους θεσμούς τους και κάτι απ’ τις τελετουργίες τους για να διαστρέψει ό,τι φιλολαϊκό απέμεινε από την ουσία τους. Σήμερα στην Ελλάδα κυβερνά το δεύτερο και το τέταρτο κόμμα, ενώ σιγά-σιγά οι εκλογές εκφυλίζονται σε ένα πρόσχημα του ίδιου κομφορμισμού: ό,τι και να λέει το αποτέλεσμα, να κυβερνά ο «εκσυγχρονισμός» (δηλαδή να εφαρμόζεται ο πιο άγριος νεοφιλελευθερισμός) μέσα από συμμαχίες κομμάτων, αδιανόητες μόλις στο πρόσφατο παρελθόν. Αν πριν από λίγα χρόνια έλεγες σε έναν δεξιό ότι ψηφίζοντας Σαμαρά θα τον κυβερνά ο κ. Σημίτης, θα σε θεωρούσε τρελόν.
Το θέμα λοιπόν δεν είναι μόνον πως ό,τι και να γίνει εν τέλει κυβερνά ο κ. Σημίτης, αλλά και ότι η κάθε φορά μεταμόρφωσή του είναι χειρότερη της προηγούμενης. Κατ’ αρχήν στην κορυφή: ο κ. Σημίτης (δηλαδή ο μονεταριστικός εκσυγχρονισμός και ο πιο ακροδεξιός νεοφιλελευθερισμός) κυβέρνησε ως Καραμανλής, ως Γιωργάκης, ως Παπαδήμος και ως Σαμαράς υπό τη μορφήν του κ. Αλογοσκούφη, του κ. Παπακωνσταντίνου, του κ. Βενιζέλου, του κ. Στουρνάρα και τώρα του κ. Χαρδούβελη.
Τι να πει; αυτά που λέει η έκθεση του ΔΝΤ; Οχι! Ο κ. Πρωθυπουργός, είτε ο ίδιος είτε διά στόματος Βενιζέλου, είναι υποχρεωμένος να πει και να λέει όλο και πιο πολλά ψέματα. Είναι υποχρεωμένος να σου πυροβολεί το μυαλό, διότι δεν μπορεί να κάνει αλλιώς μέσα στο πλαίσιο του ταξικού εμφυλίου πολέμου που έχει κηρύξει και διεξάγει… Πηγή
=====================
Θα επρόκειτο για θαύμα της φύσης αν δεν επρόκειτο για θαύμα του συστήματος. Ο καπιταλισμός ήδη απ’ τη δεκαετία του ’90 διά του «εκσυγχρονισμού», όστις συνενώνει συντηρητικούς και σοσιαλδημοκράτες στην ίδια νεοφιλελεύθερη πολιτική, αποφάσισε ότι δεν χρειάζεται πλέον την αστική δημοκρατία, εκτός κι αν η δημοκρατία αυτή ρυθμισθεί έτσι ώστε να εκλέγει πάντα έναν Σημίτη.
Αυτό δεν συμβαίνει μόνον στην Ελλάδα, αλλά σε όλη την Ευρώπη. Σρέντερ – Μέρκελ. Σαρκοζί – Ολάν. Τόνυ Μπλαίρ – Κάμερον. Μπερλουσκόνι – Ρίτσι. Θαπατέρο – Ραχόι και πάει λέγοντας…
Το ίδιο κι εδώ. Μπορεί ο κ. Σημίτης να λέγεται κάθε φορά Παπαδήμος, Στουρνάρας, Χαρδούβελης, αλλά αυτός κυβερνάει. Δεν πάει να γίνονται εκλογές, αυτό το ολοκληρωτικό και συνεπώς ακροδεξιό πολιτικό νεόπλασμα κατατρύχει όλη την Ευρωπαϊκή Ενωση (και την Ελλάδα) όχι ως αποτέλεσμα τυχαιότητος αλλά ως κατασκεύασμα εκ προμελέτης. Η αστική τάξη διεθνώς δεν χρειάζεται πλέον τις αστικές δημοκρατίες, χρειάζεται απλώς τους τύπους τους, ολίγον απ’ τους θεσμούς τους και κάτι απ’ τις τελετουργίες τους για να διαστρέψει ό,τι φιλολαϊκό απέμεινε από την ουσία τους. Σήμερα στην Ελλάδα κυβερνά το δεύτερο και το τέταρτο κόμμα, ενώ σιγά-σιγά οι εκλογές εκφυλίζονται σε ένα πρόσχημα του ίδιου κομφορμισμού: ό,τι και να λέει το αποτέλεσμα, να κυβερνά ο «εκσυγχρονισμός» (δηλαδή να εφαρμόζεται ο πιο άγριος νεοφιλελευθερισμός) μέσα από συμμαχίες κομμάτων, αδιανόητες μόλις στο πρόσφατο παρελθόν. Αν πριν από λίγα χρόνια έλεγες σε έναν δεξιό ότι ψηφίζοντας Σαμαρά θα τον κυβερνά ο κ. Σημίτης, θα σε θεωρούσε τρελόν.
- Οταν μιλάμε για τον «πειρασμό» της Γερμανίας να εκγερμανίσει την Ενωση, θα πρέπει ταυτοχρόνως να μιλάμε και για τον πειρασμό της αστικής τάξης να αποδομήσει την αστική δημοκρατία. Στα καθ’ ημάς, η κατάλυση του Συντάγματος, η υποβάθμιση του Κοινοβουλίου και η αυταρχική διακυβέρνηση αποτελούν αψευδείς μάρτυρες αυτού του φαινομένου.
- Ο αχταρμάς (τραγικός) αυτού του ανασχηματισμού καταδεικνύει περισσότερο από κάθε άλλη φορά την επικράτηση του εκφυλισμού της πολιτικής και των ιδεολογιών σε ένα χρηστικό εργαλείο προκειμένου να ολοκληρωθεί η μετάλλαξη της (κάθε) χώρας σε υπάκουη σκλάβα των τραστ και των τραπεζών.
Το θέμα λοιπόν δεν είναι μόνον πως ό,τι και να γίνει εν τέλει κυβερνά ο κ. Σημίτης, αλλά και ότι η κάθε φορά μεταμόρφωσή του είναι χειρότερη της προηγούμενης. Κατ’ αρχήν στην κορυφή: ο κ. Σημίτης (δηλαδή ο μονεταριστικός εκσυγχρονισμός και ο πιο ακροδεξιός νεοφιλελευθερισμός) κυβέρνησε ως Καραμανλής, ως Γιωργάκης, ως Παπαδήμος και ως Σαμαράς υπό τη μορφήν του κ. Αλογοσκούφη, του κ. Παπακωνσταντίνου, του κ. Βενιζέλου, του κ. Στουρνάρα και τώρα του κ. Χαρδούβελη.
- Απ’ όσα πολλά εγράφησαν για τον άνδρα προκύπτει αποτυχημένος στις προβλέψεις του (έβλεπε ανάκαμψη απ’ το 2011), αποτυχημένος (δηλαδή πολύ αποτελεσματικός) θιασώτης του κουρέματος των ομολόγων που αλάλιασαν τα ασφαλιστικά ταμεία (άτινα ο ίδιος τώρα καλείται να αποτελειώσει). Σύμβουλος της Γιούρομπανκ που μπάταρε δυο φορές (με τον κ. Λάτση όμως να επωφελείται επίσης δυο φορές: με μετοχές της Εθνικής και με φιλέτα τύπου «Ελληνικού»). Προσέτι, επειδή ο άνθρωπος έγραφε (στην «Καθημερινή») ότι η αναδιάρθρωση του χρέους είναι κακή επιλογή, καλείται τώρα να… επαναδιαπραγματευθεί το χρέος. Εδώ πλέον ο εκφυλισμός τού κυβερνάν φθάνει σε κωμικά και γκροτέσκ επίπεδα. Ενας …δικός μας άνθρωπος, διότι επί χρόνια πληρώνεται απ’ τα δικά μας λεφτά, τους φόρους μας, ο κ. Γκίκας Χαρδούβελης καλείται να φέρει εις πέρας το τέλος μας.
- Το τέλος αυτό έχει ήδη προδιαγραφεί απ’ τα πρώτα μνημόνια, απ’ τις προβλέψεις του Μεσοπρόθεσμου (τους εφαρμοστικούς νόμους που ελήφθησαν και έπονται) όπως κι απ’ όσα προβλέπονται στην πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ, η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα κατόπιν εορτής ή μάλλον κατόπιν εκλογών. Τι πιο χυδαίο κι όμως, τι πιο συνηθισμένο;
- Ενα πρέπει να αναγνωρίσουμε στον κ. Σαμαρά: ότι επιτέλους πέτυχε το πιο ολιγομελές κι ευέλικτοΥπουργικό Συμβούλιο απ’ τη μεταπολίτευση: τον εξής έναν, τον κ. Σημίτη. Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα μονομελές Υπουργικό Συμβούλιο, με τον κ. Σημίτη σε πέντε-έξι παραλλαγές συν πέντε-έξι ακόμα πρόσωπα βγαλμένα απ’ τον χώρο της τηλεοπτικής κυρίως προπαγάνδας, μάλιστα της πιο αμετροεπούς και της πιο φθηνιάρικης. Πρόκειται για τον εκφυλισμό του εκφυλισμού. Διότι, αν η αστική τάξη έχει επιλέξει πλέον ένα εκφυλισμένο άμα τε κι εκφυλιστικό μοντέλο διακυβέρνησης, αυτό το μοντέλο από χρήση σε χρήση εκφυλίζεται και το ίδιο.
Τι να πει; αυτά που λέει η έκθεση του ΔΝΤ; Οχι! Ο κ. Πρωθυπουργός, είτε ο ίδιος είτε διά στόματος Βενιζέλου, είναι υποχρεωμένος να πει και να λέει όλο και πιο πολλά ψέματα. Είναι υποχρεωμένος να σου πυροβολεί το μυαλό, διότι δεν μπορεί να κάνει αλλιώς μέσα στο πλαίσιο του ταξικού εμφυλίου πολέμου που έχει κηρύξει και διεξάγει… Πηγή
=====================
Τρεις υπουργοί οικονομικών, βγαίνουν απο το φυτώριο. Άλλοι δυο, (Στουρναρας – Παπαντωνίου) στις κουιντες. Απο το ΙΕΚ Σημιτη εκπονήθηκε η εκποίηση της Ελλαδας και συνεχίζεται ευλαβικά. Με τα φυντάνια. Σύμπτωση; (πηγή)
Μια σκοτεινή συμμορία υπερχρέωσε την χώρα, αφού πήρε την εξουσία χωρίς εκλογες, ελέω παραίτησης του τότε πρωθυπουργού.
Η ίδια συμμορία εξελέγη “δημοκρατικά” ελέω θανάτου του Ανδρέα, που δεν πρόλαβε ποτέ να εκφωνήσει τον λόγο που θα τελείωνε τον Σημιτη.
Αυτη η συμμορία στην συνέχεια επανεξελέγη λαδώνοντας ΜΜ”Ε” και δημοσιογράφους, απο τα κλοπιμαία του χρηματιστηρίου το 2000. Στην συνέχεια, για 4 χρόνια έκανε ασύλληπτες θηριωδίες εις βάρος των Ελλήνων. Απο τα εξοπλιστικά, τα swaps, την ΟΝΕ, τους Ολυμπιακούς, την Χόχτιφ, το C4i, την Daimler, την Siemens, ατελείωτος ο κατάλογος. Όλα αυτα με κρυφό δανεισμό που “έσκασε” το 2009. Όπου πάλι, όλως τυχαίως, βρέθηκε στην εξουσία για να καλύψει τα ίχνη της. Στο μεσοδιάστημα, 300 δις Ευρώ έφυγαν με βαλίτσες στο εξωτερικό, πόσο μεγαλύτερο του συνολικού χρέους εαν γίνει αναγωγή σε σημερινές αξίες.
Η τραπεζα της Ελλαδος όμως, που εχει τα στοιχεια, ηταν ελεγχόμενη απο την συμμορία. Αντί λοιπόν να ερευνηθεί αυτή η πρωτοφανής ληστεία, έγινε το …αδιανόητο!
Οι μαύρες τρύπες των τραπεζών απο τα θαλασσοδάνεια, καλύφθηκαν απο τον ΕΛΛΗΝΑ πολίτη! Οι τράπεζες βρέθηκαν στα χέρια της συμμορίας, αφού οι υπουργοί οικονομικών ηταν όλοι απο το ίδιο φυτώριο. Αυτο του 1996.
Τα ΜΜ”Ε” εξαγοράστηκαν πλήρως μέσω του τραπεζικού χρήματος και κάλυψαν αυτο το έγκλημα, προωθώντας τους ανάλογους πολιτικούς για να συνεχίσουν να νομοθετούν και να καλύπτουν τα πεπραγμενα της συμμορίας.
Και τωρα το δράμα ολοκληρώνεται.
Διοικητής της ΤτΕ, αναλαμβάνει αυτός που θα έπρεπε να ελεγχθεί για την …εξαφάνιση δυο δημοσίων τραπεζικών κολοσσών! Της ΑΤΕ και του ΤΤ!
Λέτε να οδηγήσει τον εαυτό του στην δικαιοσύνη; Ναι, όπως ο Προβοπουλος για το σκανδαλο Καρούζου και Proton.
Η τοποθέτηση του στο συγκεκριμένο πόστο, ειναι εγκληματική ενέργεια. Και θα πρεπει να ακυρωθεί το συντομότερο.

Σχόλια