Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2018

14 ψέματα για τη συμφωνία

(Προσοχή στο τύπο με το καπέλο!!! Τίποτα πάνω σε έναν ..υπουργό Εξωτερικών δεν είναι τυχαίο. Δίνει μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις..ακόμα και ο τρόπος που φτύνει, πόσο μάλλον το καπέλο!)
Μέσα σε γέλια και αγκαλιές δύο πρωθυπουργών και των αμερικανοευρωπαίων αφεντικών τους, αλλά και με έναν οχετό ύβρεων, ψεμάτων και αφορισμών πεζοδρομιακής νοοτροπίας μέσα στο Κοινοβούλιο, η κυβέρνηση της Ηρώδου του Αττικού έβαλε την υπογραφή της στο δεύτερο στάδιο μιας εθνικής προδοσίας. Γιατί το να ωραιοποιείς το έγκλημα είναι έγκλημα.
Ο πρωθυπουργός και ο υπουργός του των Εξωτερικών, με τη σύμπραξη των σχολιαστών όλων σχεδόν των τηλεοπτικών καναλιών σε απ ευθείας μετάδοση, που πανηγύριζαν το μεγάλο γεγονός και αγνοούσαν εντελώς τους διαδηλωτές που δέρνονταν από τα ΜΑΤ την ίδια ώρα λίγο πιο κεί (!), έβαλαν την υπογραφή τους στη νομιμοποίηση και οικοδόμηση αυτού που ονειρεύονταν οι σλαβομακεδόνες εθνικιστές εδώ και 150 χρόνια:
Αναγνώρισαν ΜΙΑ μακεδονική ταυτότητα, αυτή των σλαβομακεδόνων και ΜΙΑ μακεδονική γλώσσα, αυτή των σλαβομακεδόνων. Επειδή, είτε η αμορφωσιά, είτε η δουλικότητα στις ΗΠΑ και τη Γερμανία, είτε η εμφυλιακή τους πίστη στον μακεδονισμό, για τον οποίο συμπολέμησαν τα ινδάλματά τους με τους σλαβομακεδόνες εθνικιστές από το 1943 μέχρι το 1949, δεν τους επέτρεψαν να δούν το προφανές:
Ότι οι σλαβομακεδόνες δεν θα ονομάζονται βορειομακεδόνες, όπως ώφειλαν να τους υποχρεώσουν οι κυβερνήτες της Ηρώδου του Αττικού. Θα ονομάζονται και θα καταγράφονται παντού στην υφήλιο όπως σήμερα: Μακεδόνες. Αλλά, από σήμερα, με την άδεια του επίσημου ελληνικού κράτους!
Κι εδώ αρχίζουν τα ψέματα της κυβέρνησης.
Ψέμα πρώτο: Λέει η κυβέρνηση: Έτσι κι αλλιώς μέχρι σήμερα οι σλαβομακεδόνες έμπαιναν στη χώρα με διαβατήρια που τους ωνόμαζαν Μακεδόνες.
Η αλήθεια. Όλες οι ελληνικές υπηρεσίες σφράγιζαν κάθε τι που ονομαζόταν μακεδονικό με τη σφραγίδα «άκυρο». Και με πάγια επίσημη εντολή δεν αναγνωριζόταν από το ελληνικό κράτος η υπηκοότητα Μακεδόνας, ούτε η ονομασία Μακεδονία στα διαβατήρια. Το κυριότερο: Η ελληνική εξωτερική πολιτική δεν αναγνώριζε μακεδονική ταυτότητα. Τώρα θα αναγνωρίζει επίσημα!
Ψέμα δεύτερο: Λέει η κυβέρνηση: Ο ΟΗΕ έχει αναγνωρίσει από το 1977 μακεδονική γλώσσα χωρίς την αντίρρηση της Ελλάδας.
Η αλήθεια: Δεν υπάρχει αναγνώριση αλλά καταγραφή των γλωσσών των Βαλκανίων. Από επιτροπές γλωσσολόγων και όχι εκπροσώπους κρατών. Με την επισήμανση ότι η καταγραμμένη μακεδονική είναι σλαβογενές και βουλγαρικό ιδίωμα. Και το επίσημο ελληνικό κράτος δεν αναγνώρισε ποτέ την μακεδονική αυτή καταγραφή. Κάθε δύο χρόνια, με ανακοίνωση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών επαναλαμβάνει αυτή την άρνηση αναγνώρισης! Και επί υπουργίας Κοτζιά! Τώρα αναγνωρίζει επίσημα αυτά τα σλάβικα ως μακεδονικά.
Ψέμα τρίτο: Λέει η κυβέρνηση: Η συμφωνία λύνει το θέμα του αλυτρωτισμού των Σκοπίων.
Η αλήθεια: Οι μέχρι τώρα συμφωνίες (1995) πρόβλεπαν ρήτρες έναντι του αλυτρωτισμού των Σκοπίων. Γιατί από κει ξεκινάει το πρόβλημα. Με τη συμφωνία η κυβέρνηση αναγνωρίζει για πρώτη φορά ότι υπάρχει ελληνικός αλυτρωτισμός έναντι των Σκοπίων! Ότι δηλαδή το επίσημο ελληνικό κράτος και οι δομές του επιβουλεύονται την εδαφική ακεραιότητα των γειτόνων!
Η αλήθεια: Τα άρθρα του σκοπιανού συντάγματος και οι νόμοι, που έχουν αλυτρωτικές βλέψεις επί της Ελλάδας είναι πολλά. Τόσα, που θα χρειαστούν χρόνια στον νομοθέτη της γείτονας να τα αλλάξει. Και δεν θα αλλάξει παρά τα εξόφθαλμα ελάχιστα του συντάγματος.
Η αλήθεια: Από την άλλη, σύμφωνα με τα υπογραφέντα, οι σλαβομακεδόνες αποκτούν δικαιώματα για το πώς θα διδάσκονται στα ελληνικά σχολεία τα ιστορικά γεγονότα, που αφορούν στα Βαλκάνια!
Ψέμα τέταρτο: Η συμφωνία αποδυναμώνει τους εθνικισμούς και προωθεί τη φιλία των λαών.
Η αλήθεια: Με δεδομένη τη διαφωνία του 70% των Ελλήνων και άγνωστου ποσοσού σλαβομακεδόνων, το μόνο που κάνει η συμφωνία είναι να πυροδοτεί τον εθνικισμό και να μετατρέπει ακόμα και μετριοπαθείς πολίτες σε ακραίους. Και τους ακραίους σε επικίνδυνους. Γιατί το ξεπούλημα ιστορίας, γλώσσας και εθνότητας αυτό κάνει.
Ψέμα πέμπτο: Λέει η κυβέρνηση: Η συμφωνία διαχωρίζει την ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά των σλαβομακεδόνων από την αρχαία ελληνική.
Η αλήθεια: Η συμφωνία ξεχωρίζει ότι οι σλαβομακεδόνες έχουν οποιαδήποτε σχέση με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. Πράγμα που δεν διασφαλίζει τον αρχαίο μακεδονικό πολιτισμό! Δεδομένου ότι οι σκοπιανοί δεν θεωρούν ότι ο Φίλιππος και ο Αλέξανδρος ήταν Έλληνες! Αλλά, ότι κατέκτησαν τους Έλληνες Θηβαίους, Αθηναίους και λοιπούς. Επομένως, θεωρούν τους αρχαίους Μακεδόνες κοινή κληρονομιά! Και μάλιστα κληρονομιά για εκμετάλλευση σε παγκόσμιο επίπεδο! Κι ας μην είχε υποψιαστεί ο Αλέξανδρος και ο Περδίκας ότι τα όριά τους ήταν στα σύνορα του Βαρδάρη!
Αυτό που ήθελε να αποτρέψει η πάγια ελληνική εξωτερική πολιτική σε επίπεδο ονόματος και σε επίπεδο πολιτισμού, το παρέδωσε στο κράτος των Σκοπίων αυτή η κυβέρνηση!
Ψέμα έκτο: Λέει η κυβέρνηση: Η συμφωνία διασφαλίζει τη διαφορά μεταξύ σκοπιανής και ελληνικής Μακεδονίας, με το «Βόρεια Μακεδονία».
Η αλήθεια: Κάθε πολίτης της γης γνωρίζει και θα γνωρίζει τη χώρα Μακεδονία, γιατί σαν κράτος επαναλαμβάνεται εκατοντάδες χιλιάδες φορές κάθε μέρα σε ποικίλες εκφράσεις της πολιτικής, γεωγραφικής, πολιτιστικής ή άλλης ζωής. Η ελληνική Μακεδονία, σαν επαρχία εσωτερική του κράτους Ελλάδα, ελάχιστα απαντάται κάθε μέρα. Και μάλιστα έξω από τη χώρα. Και καθένας που ακούει ή διαβάζει για κάθε τι ελληνικό που προέρχεται από τη Μακεδονία έχει τη βεβαιότητα ότι προέρχεται από το κράτος της Μακεδονίας. Και θα την έχει με ελληνική βούλα!
Η αλήθεια: Το Βόρεια Μακεδονία θα εμφανίζεται στα ταμπελάκια και στα σηματάκια σε παγκόσμιο επίπεδο. Και παντού θα γράφεται σκέτο Μακεδονία. Και όλοι οι λαοί θα την ονομάζουν Μακεδονία. Είναι εύκολο, βολικό, γρήγορο. Όπως και σήμερα. Μόνο που από τώρα αυτό θα γίνεται με την ελληνική αναγνώριση.
Η αλήθεια: κανείς από την ελληνική κυβέρνηση δεν πρόκειται να κυνηγάει από το πρωί μέχρι το βράδυ για να διαμαρτυρηθεί και να απαιτήσει διόρθωση στα χιλιάδες κανάλια και στους δεκάδες ανά τον κόσμο κάθε μέρα, που θα σπηκάρουν τη Βόρεια Μακεδονία ως σκέτο Μακεδονία.
Η αλήθεια: Ο κόσμος θα ξέρει ότι υπάρχει ένα κράτος Μακεδονία. Και το 70% της Μακεδονίας που είναι η ελληνική θα υποστεί τις συνέπειας του δεύτερου και καταϊδρωμένου φτωχού συγγενή. «Μπα! Υπάρχει και στην Ελλάδα Μακεδονία;»
Ψέμα έβδομο: Λέει η κυβέρνηση: Η συμφωνία θα ευνοήσει τις ελληνικές επιχειρήσεις και θα οδηγήσει στην ανάπτυξη την ελληνική Μακεδονία.
Η αλήθεια: Η συμφωνία θα πλήξει περισσότερες από 3.400 ελληνικές μακεδονικές επιχειρήσεις, που παράγουν ή εμπορεύονται αυτή τη στιγμή προϊόντα με ονομασίες «μακεδονικό». Οι οποίες θα υποχρεωθούν όχι μόνο να αποκτήσουν έναν αθέμιτο ανταγωνιστή, αλλά θα υποχρεωθούν σε αλλαγές ονομάτων και σε νέες δυσμενέστερες συνθήκες εξαγωγών. Ένα μπερδεμένο κουβάρι.
Η αλήθεια: Η συμφωνία προβλέπει ότι όλο αυτό το τεράστιο και μείζον θέμα θα λυθεί από… ανεξάρτητες επιτροπές ομιχλώδους σύνθεσης και χρονικού ορίζοντα! Χιλιάδες ελληνικές επιχειρήσεις στον αέρα από μια συμφωνία του ποδαριου!
Ψέμα όγδοο: Λέει η κυβέρνηση: Κανείς δεν μας πίεσε να προχωρήσουμε στη συμφωνία.
Η αλήθεια. Από την αλληλογραφία των αμερικανών, του Νίμιτς και των γερμανων με τις πρεσβείες τους γίνεται ολοφάνερο ότι εδώ και καιρό και οι δύο πίεζαν την ελληνική κυβέρνηση για λύση. Θέλοντας εναγωνίως να προλάβουν τη διάρκεια ζωής της. Μη και χάσουν τους πρόθυμους να υπογράφουν τα πάντα!
Η αλήθεια: Σύμφωνα με γερμανικές δημοσιογραφικές πληροφορίες, που είδαν το φως της δημοσιότητας, το δέλεαρ της Γερμανίας στους εδώ πρόθυμους ήταν μέτρα για το χρέος, που θε ευνοούσαν την κυβερνητική προπαγάνδα στους Έλληνες πολίτες.
Ψέμα ένατο: Λέει η κυβέρνηση: Δεν μπορούμε να υποχρεώσουμε τους γείτονες να αλλάξουν όνομα εθνότητας γιατί έχουν το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμου.
Η αλήθεια: Το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού είναι μια καραμέλα που πιπιλάει η ελληνική νεοαριστερά του ΣΥΡΙΖΑ ως άλλοθι για να μην προσδιορίζεται σε τίποτε και να δηλώνει ό,τι θέλει την ώρα που τη βολεύει για ό,τιδήποτε! Η ευελιξία του χάους! Από τη συλλογιστική λείπει το πιο σημαντικό: Το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού το έχει κανείς όταν δεν βλάπτει μ’ αυτό τα συμφέροντα ή τον προσδιορισμό κάποιου άλλου.
Η αλήθεια: Δεν μας είπε η κυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ τι γίνεται όταν το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού των σλαβομακεδόνων ως σκέτων Μακεδόνων βλάπτει το δικαίωμα των Ελλήνων να προσδιορίζονται ως Μακεδόνες! Και τι έχει προβλέψει γι αυτό στη συμφωνία. Η αλήθεια: Τίποτε δεν έχει προβλέψει! Γιατί νοιάζεται για τους σκοπιανούς περισσότερο από όσο για τους Έλληνες.
Ψέμα δέκατο: Λέει η κυβέρνηση: Η ολοκλήρωση της συμφωνίας εξαρτάται από την εκπλήρωση των όρων από τη σκοπιανή πλευρά και από την έγκρισή της από την ελληνική Βουλή.
Η αλήθεια: Οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ και η πρόσκληση συμμετοχής στο ΝΑΤΟ θα προχωρήσουν χωρίς να ερωτηθεί η ελληνική Βουλή. Η οποία θα κληθεί να επικυρώσει εκ των υστέρων όσα θα έχουν ήδη δρομολογηθεί.
Ψέμα ενδέκατο: Λέει η κυβέρνηση: Η συμφωνία βάζει τα θεμέλια για μια παρατεταμένη ειρήνη στα Βαλκάνια.
Η αλήθεια: Η συμφωνία εξασφαλίζει ότι οποιαδήποτε σκοπιανή κυβέρνηση- ακόμα και αυτή- μπορεί πλέον να εγείρει νομικά ζητήματα αναγνώρισης ιδιοκτησιών εδαφών, όπως οι Τσάμηδες. Μπορεί να διεκδικήσει στο μέλλον ΜΙΑ ενιαία Μακεδονία, στα χνάρια των τουρκοκύπριων, που δεν ήταν παρά το 18%. Μπορεί να διεκδικήσει απαιτήσεις και αντιρρήσεις επί ο,τιδήποτε αφορά στην ελληνική Μακεδονία. Δεδομένου ότι η συμφωνία δεν προβλέπει πουθενά ότι διασφαλίζει πως η ελληνική Μακεδονία θα λέγεται Μακεδονία και δεν θα υποχρεωθεί σε Νότια Μακεδονία για να μην … ανταγωνίζεται τους γείτονες.
Η αλήθεια: Η συμφωνία, με την αναγνώριση Μακεδόνων και μακεδονικής γλώσσας, χωρίς να διασφαλίζει τα συμφέροντα της ελληνικής Μακεδονίας ανοίγει τον ασκό του Αιόλου στα Βαλκάνια.
Η αλήθεια: Η επικυριαρχία των Γερμανών στη Βαλκανική- όνειρο 2 αιώνων των Ράιχ- και η ταυτόχρονη επιβολή του αμερικανικού ΝΑΤΟ θα περιπλέξουν ακόμα περισσότερο την πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης. Σε μεγάλο και δηλωμένο ανταγωνισμό με τη Ρωσία. Χάριν του οποίου οδηγήθηκαν οι πρόθυμοι απάτριδες των Αθηνών σ αυτή την προδοσία.
Η αλήθεια: Οι φιλίες των λαών δεν χτίζονται με παρλαπίπες και ευχολόγια και λόγια του αέρα που θέλει η κουλτούρα της νεοαριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ. Χτίζεται με αίμα και εκτίμηση σε βάθος χρόνων. Όπως η σχέση των Ελλήνων με τους Σέρβους, με τους Αιγύπτιους και τους άλλους λαούς της Μέσης Ανατολής.
Ψέμα δωδέκατο: Λέει η κυβέρνηση; Τσίπρας και Κοτζιάς υπερασπίστηκαν την ελληνική αρχαία ιστορία και τον ελληνικό πολιτισμό.
Η αλήθεια: Πότε ακριβώς ανακάλυψε την αρχαία ιστορία και έμαθε για τον πολιτισμό ο αμόρφωτος κοπανατζής καταληψίας των σχολείων και ο άνθρωπος που θεωρούσε τον Αλέξανδρο σφαγέα των λαών και όσους ασχολούνται με την αρχαία ιστορία εθνικιστές; Μαζί με τον ομοϊδεάτη του και επί χρόνια συνεργάτη του αμφιλεγόμενου υποστηρικτή του ΔΝΤ και της αμερικανικής αντιεθνικής ιστοριογραφίας κ Κοτζιά; Όλων των άλλων εκτός από των Αμερικανών! Που έχουν το μοναδικό δικαίωμα να είναι έθνος!
Ψέμα δέκατο τρίτο: Λέει η κυβέρνηση: Την επιτυχία της συμφωνίας την αποδεικνύουν οι δηλώσεις όλων των ξένων παραγόντων που την επικροτούν.
Η αλήθεια: Οι ξένοι παράγοντες έχουν γραμμένα τα συμφέροντα της Ελλάδας εκεί που δεν πιάνει μελάνι. Τα δικά τους συμφέροντα κοιτάζουν στην οικονομική και γεωπολιτική εκμετάλλευση των Βαλκανίων. Αδιαφορώντας για την Ελλάδα. Την Ελλάδα πληρώνονται για να την υπερασπίζονται οι κυβερνήτες της. Όταν πληρώνονται από τον ελληνικό λαό.
Ψέμα δέκατο τέταρτο: Λέει η κυβέρνηση: Η συμφωνία είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας και κομπάζει που 27 χρόνια καμιά άλλη δεν έχει κλείσει το θέμα.
Η αλήθεια: Καμιά άλλη κυβέρνηση δεν διανοήθηκε από το 1870 μέχρι χτες να ξεπουλήσει τόσο εύκολα, γρήγορα και στο πόδι ένα εθνικό θέμα όπως αυτή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ. Καμιά άλλη κυβέρνηση δεν αποτελείτο από ανθρώπους που πίστευαν λιγότερο σε πατρίδα και μάλιστα που λοιδορούσαν όσους πίστευαν σε πατρίδα όπως αυτή η κυβέρνηση. Και καμιά άλλη κυβέρνηση δεν ήταν τόσο πεινασμένη να μείνει στην εξουσία, που να πουλήσει φτηνά την ελληνική Μακεδονία. Μόνο και μόνο για να πληρωθεί από τις «μεγάλες δυνάμεις» σε υποσχέσεις για την παραμονή της στην εξουσία.
Κι αυτή η αλήθεια, σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες αποδεικνύουν ότι εδώ έχει διαπραχθεί εθνική προδοσία. Για να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους. Είτε από ανοησία, είτε από αμάθεια, είτε από δουλικότητα. Έτσι κι αλλιώς, αυτή η κυβέρνηση είναι ο yes man του δυτικού κόσμου. Για μια καρέκλα. Για την οποία υπάρχει και η καρέκλα του δικαστηρίου. Το εδώλιο.
Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης
ΠΗΓΗ
===============

  • Χαμένη και σε οικονομικό επίπεδο η Ελλάδα, μόνοι κερδισμένοι οι Σκοπιανοί

  • Η κυβέρνηση «ξεπούλησε» την Μακεδονία για να πάρει στις 21/6 έωλα οικονομικά ανταλλάγματα και χωρίς λύση στο χρέος

  • Απαντώντας ένα προς ένα στα επιχειρήματα Κοτζιά

    Σταύρος Λυγερός
    1186
    Με μία βαρυσήμαντη ομιλία του στη Βουλή (16 Ιουνίου) ο υπουργός Εξωτερικών ανέπτυξε με μαχητικό τρόπο όλη του την επιχειρηματολογία για να δικαιώσει τη συμφωνία που την επόμενη ημέρα υπέγραψε με τον Σλαβομακεδόνα ομόλογό του. Επειδή στην πολιτική σκηνή η αντίκρουση επιχειρημάτων έχει κατά κανόνα υποκατασταθεί από αφορισμούς και ατάκες, σ’ αυτό το άρθρο θα σχολιάσουμε ένα προς ένα τα επιχειρήματα του Κοτζιά.
    1. Η συμφωνία ήταν αναγκαία για να αποτραπεί η μετάλλαξη του αλβανικού εθνικισμού σε ισλαμικό φονταμενταλισμό.
    Είναι αληθές ότι η ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ και προοπτικά στην ΕΕ θα λειτουργήσει αποτρεπτικά όσον αφορά τον υπαρκτό αυτό κίνδυνο. Προφανώς, ο κίνδυνος ενδιαφέρει και την Ελλάδα, αλλά ενδιαφέρει πρωτίστως τους Σλαβομακεδόνες, επειδή αφορά την ασφάλεια και την επιβίωση του κράτους τους. Ακριβώς γι’ αυτό θα έπρεπε να είναι διαπραγματευτικό πλεονέκτημα της ελληνικής πλευράς κι όχι αντιστρόφως.
    2. Η συμφωνία κλείνει το μέτωπο με τα Σκόπια και μας επιτρέπει να αφιερωθούμε στον εξ Ανατολών κίνδυνο.
    Προφανώς, η Ελλάδα έχει συμφέρον να μην έχει κανένα άλλο μέτωπο ανοικτό. Μία κακή λύση, όμως, στο Μακεδονικό, λειτουργεί αντιστρόφως. Ενισχύει την εντύπωση της Άγκυρας ότι αφού η Αθήνα κάνει υποχωρήσεις σε απαιτήσεις των αδύναμων Σκοπίων, αν πιεσθεί ασφυκτικά θα υποχωρήσει πολύ περισσότερο έναντι των απαιτήσεων της πολύ ισχυρότερης Τουρκίας. Οφείλουμε, ωστόσο, να αναγνωρίσουμε πως εάν οι διμερείς σχέσεις Ελλάδας-Βόρειας Μακεδονίας εξελιχθούν εποικοδομητικά, θα συρρικνωθούν τα περιθώρια της Τουρκίας να πουλάει προστασία στο γειτονικό κράτος και να το χρησιμοποιεί σαν μοχλό διπλωματικής πίεσης. Κι αυτό θα είναι αναμφιβόλως θετικό.
    3. Ο Κοτζιάς υπονόησε ότι οι επικριτές της συμφωνίας διαπνέονται από «εθνικό σωβινισμό», ότι νοιώθουν υπέρτεροι και δεν σέβονται την ιστορία και των πολιτισμών των γειτόνων.
    Φτηνό επιχείρημα, αντάξιο του άλλου δικού του πως οι αντιδράσεις προέρχονται από εθνικιστές και ακροδεξιούς. Το πρόβλημα δεν είναι εάν οι Έλληνες σέβονται την ιστορία και τον πολιτισμό των Σλαβομακεδόνων. Το πρόβλημα είναι ότι αυτοί, παρότι μία από τις εθνότητες που κατοικούν στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας, μονοπωλούν το όνομα και σφετερίζονται όλα όσα αυτό σημαίνει.
    4. Δεν είναι μικρό πράγμα ένα κράτος να αλλάζει το όνομά του.
    Προφανώς, δεν είναι μικρό πράγμα. Το όνομα Μακεδονία, όμως, όχι μόνο δεν αντιστοιχούσε στην πραγματικότητα της περιοχής, αλλά και ενέγραφε –έστω και φαντασιακές– επεκτατικές υποθήκες σε βάρος της Ελλάδας και της Βουλγαρίας. Κατά συνέπεια, το Βόρεια Μακεδονία συνιστά προσαρμογή στην πραγματικότητα κι όχι εθνική υποχώρηση των Σλαβομακεδόνων.
    5. Ο Κοτζιάς υπερηφανεύθηκε στη Βουλή, επειδή πρώτα θα ολοκληρώσουν οι γείτονες την αναθεώρηση του Συντάγματος και μετά θα επικυρώσει η ελληνική Βουλή τη συμφωνία.
    Δεν πρόκειται για ελληνική διπλωματική επιτυχία. Θα ήταν ανόητο εκ μέρους της ελληνικής πλευράς εάν η Ελλάδα συμφωνούσε να ενταχθεί η Βόρεια Μακεδονία στο ΝΑΤΟ με την ψήφιση της συμφωνίας από το Κοινοβούλιο των Σκοπίων. Θα υπήρχε ο κίνδυνος το δημοψήφισμα να είναι αρνητικό, η συμφωνία να ακυρωθεί, αλλά η ΠΓΔΜ να έχει ήδη ενταχθεί στη Συμμαχία.

    Λογική ανατολίτικου παζαριού

    6. Δεν μπορεί να υπάρξει συμφωνία χωρίς συμβιβασμούς, χωρίς πάρε-δώσε.
    Είχε κρίσιμη σημασία η διαπραγμάτευση να είχε εκκινήσει από μία θέση αρχής, από την πραγματικότητα στην περιοχή και κατ’ επέκτασιν αυτή να καθορίσει τις εκατέρωθεν θεμιτές κόκκινες γραμμές. Ο Κοτζιάς, όμως, δεν λειτούργησε έτσι και γι’ αυτό έχασε ένα κρίσιμο διαπραγματευτικό πλεονέκτημα. Πολύ περισσότερο που η ίδια η σλαβομακεδονική ηγεσία είχε προσφέρει την ελληνική διπλωματία το καταλυτικό επιχείρημα: Και ο Ζάεφ και ο Ντιμιτρόφ έχουν ομολογήσει δημοσίως ότι είναι Μέρος και δεν μπορούν να μονοπωλούν το Όλον.
    Γι’ αυτό και αποδέχθηκαν το Βόρεια Μακεδονία ως όνομα του κράτους τους. Γιατί, λοιπόν, οι Τσίπρας και Κοτζιάς δέχθηκαν οι Σλαβομακεδόνες να μονοπωλούν το όρο «Μακεδόνες» και τον όρο «μακεδονική» για τη γλώσσα τους; Η απάντηση είναι ότι ο Κοτζιάς διαπραγματεύθηκε με λογική ανατολίτικου παζαριού: θα πάρω το erga omnes και θα δώσω την «μακεδονική ταυτότητα». Γι’ αυτό και εξαρχής υπέκυψε στην κόκκινη γραμμή του Ντιμιτρόφ να μείνει εκτός διαπραγμάτευσης η ταυτότητα, δηλαδή η Ελλάδα να αναγνωρίσει «μακεδονική ταυτότητα». Προφανώς, σε μία διαπραγμάτευση υπάρχει πάρε-δώσε, αλλά όχι ανατολίτικο παζάρι που διασπά την ενότητα των όρων και των εννοιών.
    7. Η διαπραγμάτευση γίνεται για συμφωνία-πακέτο κι όχι σημείο προς σημείο.
    Είναι ο Κοτζιάς που έσπασε τη διαπραγμάτευση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι οι πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας θα ονομάζονται Μακεδόνες κι όχι Βορειομακεδόνες.
    8. Ο Κοτζιάς είπε ότι διαπραγματεύτηκε με βάση αυτά που βρήκε και για τα οποία ευθύνονται προηγούμενες κυβερνήσεις.
    Είναι ακριβές ότι είχε δημιουργηθεί ένα αρνητικό προηγούμενο στο πολιτικό επίπεδο και από το γεγονός ότι διεθνώς μιλούσαν για «Μακεδονία» και «Μακεδόνες» και από αυτά που είχαν διαπραγματευθεί οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Θεσμικά, όμως, δεν υπήρχε τετελεσμένο. Ως εκ τούτου, ο Κοτζιάς μπορούσε να διαπραγματευθεί από μηδενική βάση. Όλα τα άλλα που λέει είναι προφάσεις εν αμαρτίαις.

    Προπαγανδιστικός αφορισμός

    9. Ο Ιβανόφ και το VMRO λένε πως με τη συμφωνία ο Ζάεφ τα παρέδωσε όλα στην Ελλάδα.
    Πράγματι, αυτά λένε. Οι Σλαβομακεδόνες εθνικιστές δεν θέλουν να αλλάξουν τίποτα. Η Ελλάδα δεν μπορεί να τους υποχρεώσει, αλλά μπορεί να τους αφήσει εκτός ΝΑΤΟ και ΕΕ με ό,τι αυτό σημαίνει για την επιβίωση του κράτους τους. Και επειδή ακριβώς το τίμημα της άρνησής τους είναι πολύ βαρύ είναι δεδομένο πως κάποια στιγμή θα ερχόταν μία κυβέρνηση που θα έθετε το πραγματικό δίλημμα. Το γεγονός ότι στα Σκόπια υπάρχουν εθνικιστές που τα θέλουν όλα δικά τους, δεν σημαίνει ότι η συμφωνία δεν δίνει στους Σλαβομακεδόνες περισσότερα από όσα δικαιούνται και όσα μπορούσαν με βάση τον διπλωματικό συσχετισμό δυνάμεων να έπαιρναν.
    10. Υπάρχουν δύο στρατόπεδα: αυτοί που θέλουν λύση και όσοι δεν θέλουν, οι οπαδοί της αδράνειας, οι φοβικοί που θεωρούν την Ελλάδα ψωροκώσταινα.
    Ένας ακόμα φθηνός προπαγανδιστικός αφορισμός. Ουσιαστικά ο Κοτζιάς είπε ότι όσοι δεν συμφωνούν με τη δική του λύση είναι εναντίον της λύσης! Αποκρύπτει επιμελώς ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να διαπραγματευθεί μία καλύτερη λύση και εν πάση περιπτώσει να αφήσει τα Σκόπια στη διπλωματική μέγγενη μέχρι να αποδεχθούν αυτό που πραγματικά αντιπροσωπεύουν στην περιοχή.
    11. Όσα προβλέπει η συμφωνία είναι καλύτερα από όσα ίσχυαν μέχρι την υπογραφή της.
    Την ίδια λογική χρησιμοποίησε και ο Τσίπρας όταν δήλωσε ότι το «Μακεδόνας / πολίτης της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας» είναι προτιμότερο από το σκέτο «Μακεδόνας» που αναγραφόταν μέχρι τώρα στα διαβατήρια των γειτόνων μας. Η λογική αυτή εκκινεί από μία σύγκριση: τι ίσχυε πριν τη συμφωνία και τι θα ισχύσει μετά την εφαρμογή της. Η σύγκριση αυτή, ωστόσο, είναι άκρως παραπλανητική, γιατί παρακάμπτει την κρίσιμη ειδοποιό διαφορά: αυτό που ίσχυε μέχρι τώρα δεν είχε την σφραγίδα της Ελλάδας, ενώ αυτό θα ισχύσει μετά την εφαρμογή της συμφωνίας θα την έχει. Όσοι, όπως ο πρωθυπουργός, θεωρούν ότι η σφραγίδα της Ελλάδας δεν έχει και μεγάλη σημασία, θα έπρεπε να αναρωτηθούν γιατί τότε έγιναν οι διαπραγματεύσεις και γιατί τα Σκόπια έκαναν τις όποιες υποχωρήσεις έκαναν.
    Αν ακολουθήσουμε αυτή τη λογική, ακόμα και εάν είχαμε συμφωνήσει στο όνομα «Μακεδονία-Σκόπια» μόνο για διεθνή χρήση και πάλι θα έπρεπε να είμαστε ευχαριστημένοι(!), επειδή συγκριτικά είναι καλύτερο από το σκέτο «Μακεδονία». Η πραγματικότητα, βέβαια, είναι διαφορετική από το ρητορικό αυτό τέχνασμα. Κανείς δεν υποτιμάει τη σημασία που έχει το γεγονός ότι 140 χώρες έχουν αναγνωρίσει το γειτονικό κράτος σαν «Μακεδονία. Από την άλλη πλευρά, όμως, το κλειδί για την ένταξη στο ΝΑΤΟ και προοπτικά στην ΕΕ το κρατάει η Ελλάδα. Αυτό σημαίνει πως η ελληνική πλευρά είχε το πλεονέκτημα στις διαπραγματεύσεις, αφού ήταν τα Σκόπια που επείγονταν να φτάσουν σε μία συμφωνία με την Αθήνα.

    Η πονηρή σύγχυση εθνότητας και ιθαγένειας

    12. Ο Κοτζιάς επικαλέσθηκε το γεγονός ότι προηγούμενες κυβερνήσεις είχαν αποδεχθεί στις διαπραγματεύσεις το «Μακεδονία-Σκόπια» και μάλιστα μόνο για διεθνή χρήση. Εσωτερικά θα ίσχυε το «Δημοκρατία της Μακεδονίας».
    Τα όσα είπε ο υπουργός Εξωτερικών είναι ακριβή και αποδεικνύονται από τα σχετικά διπλωματικά έγγραφα. Αυτό, ωστόσο, αποτελεί κριτική για τις ηγεσίες που διαπραγματεύθηκαν κατ’ αυτό τον τρόπο, χωρίς, όμως, να υπογράψουν, επειδή τα Σκόπια δεν αποδέχονταν τότε ούτε το «Μακεδονία-Σκόπια». Δεν αποτελεί δικαιολογία για τον Κοτζιά, ο οποίος, όπως προαναφέραμε, είχε τη δυνατότητα να διαπραγματευθεί από μηδενική βάση.
    13. Το Άνω Μακεδονία δεν το προτίμησε η Αθήνα, επειδή οι αρχαιολόγοι είπαν ότι έτσι αποκαλούσαν περιοχή της αρχαίας Μακεδονίας.
    Το επιχείρημα θα ήταν για γέλια, εάν δεν ήταν για κλάματα. Ξαφνικά ο Κοτζιάς έκανε κριτήριό του μία παρατήρηση αρχαιολόγων. Το Άνω Μακεδονία δεν πέρασε, επειδή οι Σλαβομακεδόνες προτίμησαν το Βόρεια Μακεδονία. Και η ελληνική πλευρά το δέχθηκε, παρότι έχει αρνητική σημειολογία: παραπέμπει σε διαμελισμένο για πολιτικούς λόγους έθνος (παλαιότερα Βιετνάμ, σήμερα Κορέα). Το γεγονός, μάλιστα, ότι το Βόρεια Μακεδονία συνδυάζεται με «Μακεδόνες» και «μακεδονική» γλώσσα το καθιστά τοξικό, με την έννοια ότι εμμέσως επιβεβαιώνει το φαντασιακό ιδεολόγημα των Σλαβομακεδόνων περί «διαμελισμένης μακεδονικής πατρίδας».
    14. Με τη συμφωνία δεν αναγνωρίσαμε μακεδονική εθνότητα.
    Πράγματι, δεν υπάρχει ρητή αναγνώριση. Η συμφωνία, όμως, κάνει κάτι χειρότερο. Αναγνωρίζει τους πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας σαν «Μακεδόνες» και έτσι να αναγράφονται στα διαβατήρια. Είναι προφανές πως το συμπλήρωμα «πολίτης της Βόρειας Μακεδονίας» δεν πρόκειται να εκφέρεται. Η αναγνώριση αυτή, σε συνδυασμό με το όνομα «μακεδονική γλώσσα» εμμέσως πλην σαφώς ορίζει και την εθνότητα σαν «μακεδονική» και έτσι ανοίγει την κερκόπορτα του Μακεδονισμού.
    15. Η ιθαγένεια ορίσθηκε «Μακεδόνας/πολίτης της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας» για να συμπεριλάβει και τους Αλβανούς, τους Βλάχους, τους τουρκογενείς.
    Πρόκειται για αστεία δικαιολογία. Πολύ πιο εύκολα θα μπορούσαν οι Αλβανοί κλπ να αποδεχθούν ως ιθαγένεια τον εθνικά ουδέτερο όρο βορειομακεδονική/Βορειομακεδόνες. Παντού στον κόσμο η ιθαγένεια ορίζεται από το όνομα του κράτους. Με βάση αυτό τον κανόνα έπρεπε οι πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας να ονομάζονται Βορειομακεδόνες και όχι «Μακεδόνες».
    Οι Ζάεφ και Ντιμιτρόφ επέμειναν να διατηρήσουν το όνομα «Μακεδόνες», επειδή ακριβώς θέλουν να κρατήσουν ζωντανό το εθνικό ιδεολόγημά τους, τον Μακεδονισμό. Γιατί, όμως, οι Τσίπρας και Κοτζιάς παραβίασαν τον διεθνή κανόνα; Γιατί ενώ ισχυρίζονται ότι απαλείφουν τον αλυτρωτισμό, επικύρωσαν τον πυρήνα του; Επ’ αυτού ο υπουργός Εξωτερικών το μόνο που είπε είναι ότι έπρεπε να πάρουν κάτι και οι Σλαβομακεδόνες. Ιδού το ανατολίτικο παζάρι.
    Οι Σλαβομακεδόνες πονηρά μπερδεύουν την εθνότητα με την ιθαγένεια. Επειδή αυτοί επιζητούν αναγνώριση από την Ελλάδα «μακεδονικής» εθνότητας, το επιτυγχάνουν αφενός μέσω της γλώσσας («μακεδονική»), αφετέρου μέσω της ιθαγένειας. Γιατί στα διαβατήρια αναγράφεται η ιθαγένεια, όχι η εθνότητα. Τώρα, διεθνώς θα βλέπουν κράτος Βόρεια Μακεδονία και πολίτες «Μακεδόνες». Όπως προαναφέραμε πρόκειται για τοξικό συνδυασμό, ο οποίος μετατρέπει σε παγίδα και τη σύνθετη κρατική ονομασία. Έτσι όπως τα έκανε ο Κοτζιάς, ο συνειρμός που θα κάνουν τρίτοι είναι ότι υπάρχει και μία Νότια Μακεδονία με Μακεδόνες, δηλαδή εμμέσως πλην σαφώς επικυρώνεται το ιδεολόγημα της «διαμελισμένης μακεδονικής πατρίδας».

    Διαδικασία που δεν ελέγχει η Ελλάδα

    16. «Μακεδονική γλώσσα» είχαν αναγνωρίσει οι κυβερνήσεις της Δεξιάς.
    Τα όσα σχετικά έχει αναφέρει ο Κοτζιάς είναι σε μεγάλο βαθμό ακριβή, αλλά δεν αποτελούν δικαιολογία για τον ίδιο. Αφού λέει πως δεν αναγνωρίζει «μακεδονικό» έθνος γιατί αναγνωρίζει «μακεδονική» γλώσσα, όταν το ένα προσδιορίζει το άλλο; Κι αφού τα Σκόπια αναγνωρίζουν ότι η γλώσσα τους είναι σλαβική, γιατί δεν δέχθηκαν να την ονομάσουν σλαβομακεδονική; Έστω Makedonski αμετάφραστο. Δεν υπήρχε θέμα που δεν μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης.
    17. Αναφερόμενος στο όνομα της ιθαγένειας, ο Κοτζιάς επικαλέσθηκε, όπως και ο Τσίπρας, το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού των γειτόνων.
    Πρόκειται για προπαγανδιστική πονηριά. Το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού στο διεθνές δίκαιο είναι ατομικό. Αφορά το δικαίωμα του κάθε ατόμου να ορίζει ποια είναι η εθνική του συνείδηση. Δεν σημαίνει ότι ένας λαός μπορεί να επιλέγει χωρίς περιορισμούς όποιο όνομα θέλει για τον εαυτό του, για το κράτος, και τη γλώσσα του. Επειδή η ονομασία ενός κράτους και ενός έθνους συμπυκνώνει την ταυτότητά του, η ελευθερία επιλογής ονόματος σταματάει εκεί, που αρχίζει να θίγει άλλους, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση.
    Εάν ίσχυε το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού σ’ αυτό το επίπεδο, γιατί οι Τσίπρας και Κοτζιάς απαίτησαν από τους γείτονες να αλλάξουν το όνομα του κράτους τους; Θα έπρεπε να αποδεχθούν το σκέτο Μακεδονία, όπως επίσης θα όφειλαν να αποδεχθούν πως η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης είναι τουρκική. Η ιθαγένεια, άλλωστε, είναι η νομική σχέση του πολίτη με το κράτος στο οποίο ανήκει. Δεν έχει να κάνει με τη συνείδηση του ατόμου.
    18. Δεν μπορούσε να γίνει η αλλαγή των εγγράφων αμέσως. Η πενταετής μεταβατική περίοδος είναι τεχνικά αναγκαία.
    Ακόμα κι αν δεχθούμε το επιχείρημα του Κοτζιά, γιατί έπρεπε η αλλαγή των εσωτερικών εγγράφων να διασυνδεθεί κατ’ αντιστοιχία με το άνοιγμα των 35 κεφαλαίων των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Γιατί έπρεπε να διασυνδεθεί με μία διαδικασία, την οποία δεν ελέγχει η Ελλάδα; Εάν η πορεία αυτή για διάφορους λόγους κολλήσει ή καθυστερήσει πολλά-πολλά χρόνια, η Βόρεια Μακεδονία θα έχει ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, αλλά τα εσωτερικά έγγραφά της δεν θα αλλάξουν και σ’ αυτά θα ονομάζεται «Δημοκρατία της Μακεδονίας».
    Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι μπορεί δυνητικά να παραβιασθεί το erga omnes. Εκτός αυτού, άλλωστε, είναι προφανές πως οι Σκοπιανοί προσπαθούν να καθυστερήσουν όσο μπορούν την εγκατάλειψη του σημερινούς συνταγματικού τους ονόματος. Αυτό είναι απολύτως ενδεικτικό μίας νοοτροπίας, μία άρνησης να αποδεχτούν ακόμα και τον ευνοϊκό γι’ αυτούς συμβιβασμό που αποτυπώνει η συμφωνία.
    19. Η πρόσκληση για ένταξη που θα απευθύνει το ΝΑΤΟ στη Βόρεια Μακεδονία δεν πρόκειται να ενεργοποιηθεί πριν ολοκληρωθεί η συνταγματική αναθεώρηση στα Σκόπια.
    Έτσι είναι, αλλά έχει φροντίσει άραγε ο υπουργός Εξωτερικών, καμία χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ να μην σπεύσει να κυρώσει το πρωτόκολλο έντασης της Βόρειας Μακεδονίας πριν το κυρώσει η Ελλάδα; Από θεσμικής απόψεως, για να ολοκληρωθεί η ένταξη πρέπει να κυρώσει και η Ελλάδα. Από πολιτικής απόψεως, όμως, θα δημιουργηθεί ένα αρνητικό τετελεσμένο, εάν πριν το δημοψήφισμα χώρες-μέλη (με πρώτη την Τουρκία) σπεύσουν να κυρώσουν.

Δεν υπάρχουν σχόλια: