Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Η λήξη ενός μοντέλου

H Τράπεζα της Ελλάδος λέει το αυτονόητο (δηλαδή, κάτι όχι εύκολα αποδεκτό…) όταν τονίζει ότι χρειάζεται αλλαγή το μοντέλο της οικονομίας.

Ιδού, οι απογοητευτικές επιδόσεις του, την τελευταία 5ετία:

  • Κάθε χρόνο μετά το 2004, η μέση ετήσια αύξηση του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ) ήταν 16 δισ. ευρώ. Για να πετύχουμε αυτή την αύξηση του ΑΕΠ, κάθε χρόνο αυξάναμε το δημόσιο χρέος κατά 12 δισ. ευρώ, το ιδιωτικό χρέος κατά 27 δισ. ευρώ, «γράφαμε» δημόσιο έλλειμμα 10 δισ. ευρώ και επιβαρύναμε τον λογαριασμό των εξωτερικών συναλλαγών μας με 5 δισ. ευρώ επιπλέον - διότι εισάγαμε διαρκώς περισσότερα από όσα καταφέρναμε να εξάγουμε.
  • Ετσι, το 2008, το ΑΕΠ ήταν 243 δισ. ευρώ, το κρατικό χρέος 232 δισ. ευρώ, το ιδιωτικό χρέος 250 δισ. ευρώ (δηλαδή, είμαστε χρεωμένοι με 482 δισ. ευρώ, δύο φορές το ΑΕΠ...), ενώ το έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών εκτινάχθηκε σε 35 δισ. ευρώ (ίσο με το 14,4% του ΑΕΠ, από 6,4% το 2004). Αυτοί είναι οι επίσημοι αριθμοί. Το μοντέλο, λοιπόν, δεν δουλεύει. Εχει αποδιοργανωθεί.

Οι αιτίες δεν είναι συγκυριακές. Είναι οργανικές, διαρθρωτικές.

  • Πρώτον, παράγουμε προϊόντα ανειδίκευτης εργασίας. Με αυτό το κριτήριο είμαστε πρώτοι στην Ευρωπαϊκή Ενωση (Ε.Ε). Μόλις 10% των εξαγωγών μας είναι προϊόντα υψηλής τεχνολογίας.
  • Η ανάπτυξη εργασιακών ικανοτήτων υψηλής στάθμης προϋποθέτει οικονομίες κλίμακας και υιοθέτηση νέων τεχνολογιών. Αλλά εμείς αρκούμαστε στην ψευδο-αυτοαπασχόληση, με μυριάδες μαγαζάκια που στήνονται από το άγχος της ανεργίας (όχι με κριτήρια αγοράς...) και επιβιώνουν με την εισφοροδιαφυγή. Ετσι, έχουμε διπλάσιο ποσοστό αυτοαπασχολούμενων από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ.
  • Δεύτερον, έχουμε απελπιστικά πολλές πολύ μικρές επιχειρήσεις: Το ποσοστό των επιχειρήσεων με λιγότερους από 10 μισθωτούς στην Ελλάδα, είναι το μεγαλύτερο στην Ε.Ε. των «27».

Με τέτοιο πλήθος μικρών επιχειρήσεων, η ελληνική οικονομία αποκλείεται να γίνει διεθνώς ανταγωνιστική, διότι η παραγωγικότητα καθηλώνεται. Η ανά ώρα εργασίας παραγωγικότητα στην Ελλάδα είναι η χαμηλότερη στους «15» της Ε.Ε. - με μόνη εξαίρεση την Πορτογαλία. Αν, μάλιστα, συνδυάσουμε την παραγωγικότητα με το επίπεδο των αμοιβών, τότε είμαστε ουραγός μεταξύ των 27 χωρών της Ε.Ε. Αυτό λένε οι διεθνείς μετρήσεις.

  • Τρίτον, διαιωνίζουμε μια άθλια κρατική γραφειοκρατία, η οποία επιβαρύνει τις επιχειρήσεις με κόστος ίσο με 6,8% του ΑΕΠ. Αν το μειώναμε στο ύψος της Ιταλίας ή της Ισπανίας, δηλαδή στο 4,5% του ΑΕΠ, η «πραγματική οικονομία» θα κέρδιζε περίπου 5 δισ. ευρώ (τα οποία, φορολογούμενα θα απέδιδαν στο κράτος πρόσθετα έσοδα άνω του 1 δισ. ευρώ ετησίως, χωρίς να αυξηθούν οι φορολογικοί συντελεστές).

Οι «επανιδρυτές του κράτους» επιδείνωσαν την κατάσταση: Μεταξύ 178 χωρών, η Παγκόσμια Τράπεζα μας κατατάσσει στην 152η θέση με κριτήριο την ευκολία έναρξης μιας επιχείρησης, στην 142η με κριτήριο την ευκολία στην απασχόληση μισθωτής εργασίας, στην 86η με κριτήριο πόσο εύκολα μπορείς να πληρώσεις τους φόρους σου...

Προφανώς, χρειαζόμαστε ένα μη συμβατικό σχέδιο για να ξεκολλήσουμε με τις μικρότερες οδύνες από ένα μοντέλο που «έχει φάει τα ψωμιά του». Η προϋπόθεση είναι γνωστή, η διαπίστωση είναι του συρμού: Δει δη πολιτικής ηγεσίας.

Tου Kωστα Kαλλιτση / kkallitsis@kathimerini.gr

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_26/04/2009_312315

============

Mεταγεννέστερη εγγραφή. 11/5/2009

Το πολιτικό πρόβλημα της οικονομίας


Ο εκτροχιασμός του κρατικού προϋπολογισμού στο πρώτο τρίμηνο του έτους, οριακά μόνο μπορεί να αποδοθεί στη διεθνή οικονομική κρίση. Ίσως είναι αλήθεια πως η συγκράτηση της κατανάλωσης είναι λογικό να είχε αρνητικό αντίκτυπο στα κρατικά έσοδα, για παράδειγμα από το φόρο προστιθεμένης αξίας ΦΠΑ .

Αντίθετα μας είναι αδύνατο, να κατανοήσουμε την αύξηση των δαπανών κατά 25%, δηλαδή κατά 15 εκατοστιαίες μονάδες περίπου πάνω από το στόχο που είναι στο 9,8%. Με όση καλή πρόθεση και αν εξετάσει κάποιος λοιπόν τα δημόσια οικονομικά μας, είναι βέβαιο ότι θα καταλήξει σε απολύτως αρνητικά συμπεράσματα.

Ακόμα και αν δεχτούμε ότι η οικονομική κρίση έχει επιπτώσεις στα έσοδα του κράτους, η 17η Δεκέμβριου -όταν δηλαδή ψηφίσθηκε στη Βουλή ο προϋπολογισμός του 2009- δεν είναι καθόλου μακριά από το πρώτο τρίμηνο του έτους. Στο κάτω κάτω και ο μικρότερος... μικρομεσαίος επιχειρηματίας γνώριζε από πέρυσι, ότι η φετινή χρονιά θα ήταν δύσκολη και έκανε ανάλογα «κουμάντα». Δυστυχώς φαίνεται πως το ελληνικό κράτος είναι ανίκανο να λάβει εκείνα τα μέτρα που παίρνει κάθε νοικοκυριό, για να αντιμετωπίσει μια δύσκολη χρονιά. Αυτά όσον αφορά τα έσοδα.

Στην πλευρά των δαπανών τώρα, οι δικαιολογίες για την υπέρβαση που αναφέρουν ότι τα έξοδα του προϋπολογισμού ήταν αυξημένα εξαιτίας της πληρωμής επιδομάτων στο προσωπικό, είναι ανεπαρκέστατες για να μην πούμε τίποτε χειρότερο. Είναι δυνατό να μη γνώριζαν οι αρμόδιες υπηρεσίες του κράτους, ότι τα επιδόματα αυτά θα καταβάλλονταν από την 1η Ιανουαρίου; Και αν ναι, είναι ακόμα στη θέση τους οι αρμόδιοι; Πώς είναι δυνατό ένας ολόκληρος κρατικός μηχανισμός, να μην μπορεί να προβλέψει σε βάθος λίγων μηνών;

Το συμπέρασμα που προκύπτει αβίαστα είναι, ότι τα δημόσια οικονομικά αποτελούν το βαθύτερο διαρθρωτικό πρόβλημα της χώρας μας. Δυστυχώς απέναντι στην κατάσταση αυτή, η μάχη για τις ευρωεκλογές θα δοθεί σε εντελώς διαφορετικά επίπεδα. Η ανικανότητα του κράτους να συντάξει και να εκτελέσει τον προϋπολογισμό, έστω και με μικρές αποκλίσεις, δεν αποτελεί αντικείμενο της κομματικής αντιπαράθεσης. Και εδώ αγγίζουμε το πιο κρίσιμο πρόβλημα της χώρας μας, που είναι πλέον πολιτικό.

http://www.naftemporiki.gr/news/static/09/05/11/1662168.htm

===============

Μανιφέστο ΣΕΒ για την οικονομία με πυρά κατά κυβέρνησης και ΠΑΣΟΚ

Μετά τη διαφθορά στο πολιτικό σύστημα, στο στόχαστρο του προέδρου του ΣΕΒ μπήκε το μοντέλο ανάπτυξης που προτείνουν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ: «Ανάπτυξη -σοσιαλιστική ή φιλελευθερη- δεν γίνεται με δανεικά» είπε χαρακτηριστικά, ζητώντας σύγκλιση των πολιτικών δυνάμεων με στόχο την εθνική ανόρθωση.

Ελπίζω και πιστεύω, υπογράμμισε, ότι από την κρίση αυτή μπορεί να προκύψει ένας μεγάλος συναγερμός πραγματικά ανανεωτικών δυνάμεων, μέσα σε όλα τα κόμματα, μέσα στην ίδια την κοινωνία μας, που θα κινητοποιήσει τον τόπο προς τα εμπρός -θα υπερνικήσει τα όσα μας καθηλώνουν.

Ο πρόεδρος του ΣΕΒ τόνισε ότι η κρίση για τη χώρα μας είναι ουσιαστικά μία ανώμαλη προσγείωση στην πραγματικότητα αφού για πολύ καιρό τώρα, απολαμβάναμε μία εικονική πραγματικότητα.

«Για δεκαετίες τώρα, η χώρα μας αναπτυσσόταν με δανεικά, κρατικές επιχορηγήσεις και κοινοτικές επιδοτήσεις, τις οποίες, εν πολλοίς, σπαταλήσαμε, ενίοτε δε καταχραστήκαμε» είπε.

Σε αντιδιαστολή ανέφερε ως επιτεύγματα της Μεταπολίτευσης την ένταξη στην ΟΝΕ και την επιτυχή διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων, όμως, «η λαμπερή βιτρίνα συγκάλυπτε και συγκαλύπτει σοβαρές παθογένειες και αφανείς δείκτες υποβάθμισης».

Ανάπτυξη, σοσιαλιστική ή φιλελεύθερη, δεν γίνεται με δανεικά, υπογράμμισε ο πρόεδρος του ΣΕΒ και διερωτήθηκε «τι θα κάνουμε τώρα, που το κόκκινο μελάνι του προϋπολογισμού μάς πνίγει -και μάλιστα με κοινοτική βούλα».

Ο ίδιος άσκησε κριτική στον πολιτικό κόσμο, ο οποίος -όπως είπε- συμπεριφέρεται με τη λογική του μηδενικού κόστους.

Παράλληλα, τόνισε ότι το μοντέλο της επίπλαστης και ρηχής ευημερίας των τελευταίων 30 ετών, πνέει τα λοίσθια, αν δεν έχει ήδη τελευτήσει.

Ο κ. Δασκαλόπουλος είπε ότι η χώρα δεν έχει ανάγκη από ένα νέο πρόγραμμα σταθεροποίησης, αλλά από ένα πρόγραμμα εθνικής ανασυγκρότησης με την υλοποίηση θεσμικών μεταρρυθμίσεων.

«Σε αυτή την αλλαγή, η επιχειρηματικότητα αποτελεί το κλειδί για το μέλλον. Στην Ελλάδα, όμως, επικρατεί η τάση να στρεφόμαστε ενάντια σε αυτές ακριβώς τις δυνάμεις, τις δυνάμεις της ιδιωτικής πρωτοβουλίας.

» Εδώ και χρόνια, η επιχειρηματική δράση γίνεται πεδίο κομματικής πλειοδοσίας στην προβολή αρνητικών στερεοτύπων.»

Η παρέμβαση του κ. Δασκαλόπουλου έγινε στη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης του ΣΕΒ.

Το πρωί μίλησε και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου, ενώ το απόγευμα έλαβε το λόγο και ο υπουργός Οικονομίας Γιάννης Παπαθανασίου, ο οποίος απάντησε τόσο στον πρόεδρο του ΣΕΒ όσο και στον αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1012698&lngDtrID=244

==========

Αιχμηρή παρέμβαση για το πολιτικό σύστημα έκανε ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δημήτρης Δασκαλόπουλος, μιλώντας τη Δευτέρα στη γενική συνέλευση του Συνδέσμου, που πραγματοποιείται στο Μέγαρο Μουσικής.

«Η μεταπολιτευτική δημοκρατία έχει στομώσει, αν εμείς δεν αλλάξουμε αυτοβούλως, δεν έχουμε μέλλον» τόνισε ο πρόεδρος του ΣΕΒ, απευθύνοντας χαιρετισμό προς τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ κ. Γ.Παπανδρέου στο πλαίσιο της πρωινής, κλειστής συνεδρίασης της γενικής συνέλευσης του Συνδέσμου.

Ο κ. Δασκαλόπουλος άσκησε δριμεία κριτική στο πολιτικό σύστημα, αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι αρκείται στην παθητική εκπροσώπηση της κοινωνίας έχοντας ουσιαστικά απεμπολήσει τον καθοδηγητικό ρόλο του και πρόσθεσε:

«Η κοινωνία αντιμετωπίζει τον πολιτικό κόσμο και την πολιτική διαδικασία με δυσπιστία -σχεδόν με κυνισμό. Ίσως γιατί, πολλές φορές, της τάξανε 'λαγούς με πετραχήλια', που αποδείχθηκαν στη συνέχεια ακάλυπτα γραμμάτια».

»Τα συνεχή σκάνδαλα, η ατέρμονη εκλογολογία, ο κομματικός αλληλομηδενισμός, η υποσχεσιολογία είναι φαινόμενα της βαθύτερης δυστοκίας που διέπει το πολιτικό μας σύστημα και της βαθιάς υστέρησης του δημόσιου λόγου. Όλοι αισθανόμαστε σήμερα ότι η μεταπολιτευτική μας δημοκρατία έχει στομώσει. Ότι η πολιτική μας λειτουργία χρήζει εξυγίανσης, η οικονομία μας πρέπει να ανασυγκροτηθεί σε ανταγωνιστική βάση, η κοινωνία μας να εγκολπωθεί υγιέστερες αξίες. Όλοι αισθανόμαστε ότι τα ψέματα τελείωσαν. Είναι η ώρα της πικρής αφύπνισης από την ψευδαίσθηση της καταναλωτικής ευφορίας και της επιδοτούμενης ευημερίας».

»Ο λαός μας δεν χρειάζεται σήμερα νέες υποσχέσεις και νέες φρούδες ελπίδες. Έχει ανάγκη από μια πιο ανθεκτική αλήθεια, ώστε να αποσείσει την αγωνία και την αβεβαιότητα που τον διακατέχουν. Δεν εμπιστεύεται πια όσους του τάζουν. Θα πιστέψει όμως, όποιον του δώσει τη δυνατότητα να δουλέψει δημιουργικά, δείχνοντάς του το σχέδιο δράσης, δίνοντάς του τη βεβαιότητα ότι στο τέλος θα ανταμειφθεί πραγματικά και σταθερά».

Ο πρόεδρος του ΣΕΒ υπογράμμισε ότι οι εστίες αναχρονισμού που εδώ και χρόνια φράζουν τον δρόμο της σύγχρονης Ελλάδας είναι η «υδροκέφαλη, ανεπαρκής και σε μεγάλο βαθμό διεφθαρμένη δημόσια διοίκηση», η «υποβαθμισμένη παιδεία, που παράγει σε μεγάλο βαθμό πτυχιούχους ανέργους» και οι «πελατειακές σχέσεις, που έχουν διεισδύσει σε κάθε πτυχή της κοινωνίας».

«Αυτό που απαιτείται τούτη την ώρα είναι ένας συναγερμός ηθικής και πολιτικής ανανέωσης στα κόμματα και την κοινωνία» ανέφερε αργότερα σε δηλώσεις του. «Ένας συναγερμός που θα αναγεννήσει την ελπίδα και θα ξαναδέσει τους Έλληνες ψυχικά με τον τόπο τους. Σήμερα, πρόσθεσε, όσοι θέλουν και μπορούν βλέπουν τις προοπτικές τους συνεχώς να παραγράφονται».

Η πρωινή συνεδρίαση ξεκίνησε με την εγκατάσταση του προέδρου της Συνέλευσης, προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου του ΟΤΕ κ. Παναγή Βουρλούμη. Απολογισμό των πεπραγμένων έκανε ο γενικός διευθυντής του ΣΕΒ, κ. Διονύσης Νικολάου, ενώ ο κ. Ευθύμιος Βιδάλης, πρόεδρος του Συμβουλίου ΣΕΒ για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη παρουσίασε μελέτη του Συνδέσμου με θέμα «Πρακτικές Βιώσιμης Ανάπτυξης».

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1012497

Σχόλια